Εφεδρεία τέλος ή εφεδρικών σχεδίων εκκίνηση;

Tέλος της εφεδρείας ανήγγειλε ο Ρέππας, ενώ παράλληλα προχώρησε και σε δήλωση ότι δεν θα υπάρξουν απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Λίγες μέρες πριν, ωστόσο, και από όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανακοινώνονταν τα εντελώς αντίθετα.
Σε δυο σημεία στηρίζεται η απόφαση αυτή, αν πρόκειται για πραγματική απόφαση και όχι για τακτικό ελιγμό. Το ένα που έχει να κάνει με την επίθεση που θα εξελιχθεί παράλληλα στον ιδιωτικό τομέα (καταργήσεις δώρων, επιδομάτων, κατωτάτων μεροκάματων, εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών) αλλά και στον δημόσιο με τις επικουρικές συντάξεις, το άλλο ενδεχομένως με την εσωκομματική αντιπαράθεση στο ΠΑΣΟΚ ή σε ένα άλλο επίπεδο με το ενδεχόμενο εκλογών.
Ωστόσο, ενδεχομένως να είναι υπαρκτή και η πλευρά που αφορά την εξέλιξη της επίθεσης στο Δημόσιο:
Αποτελεί επίσης έτσι και αλλιώς ερωτηματικό αν οι δηλώσεις Ρέππα αφορούν τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΔΕΚΟ, δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς) και όχι μόνο τον στενό.
Μπορεί μεν ο ρυθμός αποχωρήσεων λόγω σύνταξης από το Δημόσιο να έχει πολλαπλασιαστεί, καθώς ενώ τα προηγούμενα χρόνια πριν από το 2010, ο μέσος όρος των υπαλλήλων που έφευγαν κυμαινόταν από 8.000 έως 9.000 τον χρόνο, με την πρώτη εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου το 2010 αποχώρησαν γύρω στις 50.000 υπάλληλοι, ενώ για το 2011 προβλέπεται να ξεπεράσουν τις 40.000.
Παρ' όλα αυτά οι δηλώσεις για απολύσεις από το Δημόσιο γίνονταν το προηγούμενο διάστημα με δεδομένες τις αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης, έδειχναν δηλαδή να μη τις συνυπολόγιζαν στις 150.000 που ήθελαν να διώξουν μέχρι το 2015, ενώ τώρα ξαφνικά τις υπολογίζουν. Ο συνυπολογισμός μάλιστα αυτός είναι επισφαλής στον βαθμό που δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχιστεί η ίδια ροή εξόδου από το Δημόσιο τα επόμενα χρόνια, πόσο μάλλον όταν το φόβητρο της εφεδρείας-απολύσεων καταργείται σύμφωνα με αυτά που δηλώνουν.
Παρά τις δηλώσεις Ρέππα, οι συγχωνεύσεις φορέων και οργανισμών του Δημοσίου συνεχίζονται, ενώ δεν είναι γνωστός ακόμα ο αριθμός των υπαλλήλων με σύμβαση αόριστου χρόνου που θα περάσουν στην εφεδρεία, κάτι που σημαίνει ότι ακολουθούν και άλλοι έφεδροι.
Ταυτόχρονα περνάνε και στο δεύτερο βήμα που προέβλεπε ο πρόσφατα ψηφισμένος νόμος 4024: στην αξιολόγηση από ιδιώτες και τον ΑΣΕΠ (άλλη σύμπραξη και αυτή!) του συνόλου του δημοσίου τομέα με ομολογημένο στόχο τη μείωση των οργανικών τμημάτων του Δημοσίου σε πρώτη φάση κατά 30% και αργότερα περισσότερο.
Η παραπάνω διαδικασία θα επιφέρει αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του Δημοσίου και τουλάχιστον αναγκαστικές μετακινήσεις υπαλλήλων, κάνοντας χρήση του πρόσφατα ψηφισμένου θεσμού του κρατικού υπαλλήλου, του υπαλλήλου δηλαδή που μπορεί πλέον να μετακινηθεί από την Αλεξανδρούπολη ως την… Κρήτη και από την εκπαίδευση στην υγεία και την τοπική αυτοδιοίκηση. Ενώ δεν αποκλείει τις απολύσεις, στον βαθμό που οι οργανικές θέσεις θα καταργούνται. Αυτή η διαδικασία της αξιολόγησης εξάλλου φαίνεται να έχει μεγαλύτερη επίφαση αντικειμενικότητας απ' ό,τι το μέτρο της εφεδρείας, ενώ παράλληλα επιτρέπει και την επιλογή του ποιος θα απολυθεί και ποιος όχι έτσι ώστε το Δημόσιο να μην αποψιλώνεται από τα απαιτούμενα και έμπειρα στελέχη του εκεί που τα χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα και η δυνατότητα… ρουσφετιού να αποκτάει άλλες διαστάσεις.
Μόνο που αυτού του τύπου ο σχεδιασμός θέλει τον χρόνο του και δεν είναι σίγουρο ότι τέτοιου είδους περιθώρια υπάρχουν. Η επίθεση έχει ανεβάσει ταχύτητες και δεν είναι σίγουρο ότι τέτοιου είδους πρωτοβουλίες σαν αυτή του Ρέππα δεν θα σκοντάψουν πάρα πολύ γρήγορα, για να βιώσουμε ακόμα πιο εντυπωσιακές κωλοτούμπες από την πλευρά της κυβέρνησης.
Ίδωμεν...