Να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των αγώνων!

Η κατάθεση-δημοσιοποίηση της πρότασης του ΚΚΕ(μ-λ) για συγκρότηση μόνιμου μετωπικού συντονισμού, ώστε να υπηρετηθούν οι αναγκαιότητες του κινήματος και της λαϊκής πάλης, συνέπεσε με το συγκλονιστικό απεργιακό ξεσηκωμό στις 19-20 Οκτώβρη. Από αυτή την άποψη, έστω και προσωρινά, «επισκιάστηκε» από τον αγωνιστικό αναβρασμό, από την πάλη που έδιναν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς και στους δρόμους για να απεργήσουν, να συγκροτήσουν διαδηλώσεις, να εκφράσουν μαζικά και πολιτικά την αντίθεσή τους στο πολυνομοσχέδιο, τη συνολική αντίθεσή τους στην πολιτική της υποτέλειας, της εξαθλίωσης, της ανεργίας. Ταυτόχρονα, ωστόσο, θα τολμούσαμε να πούμε πως όλα αυτά, μαζί με τα πολλά και βασικά πολιτικά και πρακτικά προβλήματα που αναδείχτηκαν τις μέρες πριν από το απεργιακό διήμερο και κατά τη διάρκειά του, προβλήματα που συμπυκνώνονται στο με ποιους στόχους και με ποιους όρους αγωνίζεται σήμερα ο λαός και οι εργάτες, αποτελούν μια ισχυρή επιχειρηματολογία της πρότασής μας. Και για να είμαστε πιο σαφείς, αυτά που έγιναν και κυρίως τα εμπόδια που συνάντησαν για να πάνε πιο πέρα, τα ερωτήματα, οι σκόπιμες ή όχι συγχύσεις της επόμενης μέρας, είναι αυτά που φιλοδοξεί και στοχεύει να αντιμετωπίσει όχι βέβαια η πρότασή μας καθεαυτή, αλλά η υλοποίησή της και μέσα από μια διαδρομή πάλης πολιτικής και κινηματικής που ούτε εύκολη ούτε ευθύγραμμη μπορεί να είναι.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Ποιος το περίμενε; Κι όμως ο λαός μας τίμησε με τον καλύτερο τρόπο τη φετινή επέτειο της 28ης του Οκτώβρη!
Με πρώτη και καλύτερη τη Θεσσαλονίκη. Όπου παραδοσιακά γίνεται η κεντρική στρατιωτική παρέλαση με την πολιτική ηγεσία μαζεμένη.
Αιφνιδιάστηκαν ακόμη και οι οργανωτές των διαμαρτυριών από την αυθόρμητη και μαζική κίνηση του κόσμου όταν από τις δύο πλευρές της παραλιακής, λίγο πριν δοθεί η επίσημη έναρξη της στρατιωτικής παρέλασης, κατέβηκε και κατέλαβε το οδόστρωμα κοντά στην εξέδρα των λεγόμενων επίσημων. Από εκεί και πέρα τα πράγματα εκτυλίχθηκαν σε ζωντανή σύνδεση, με την αστυνομία να μην μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει μια τέτοια μαζική κατάσταση και τους πολιτικούς με πρώτο τον Παπούλια να αναγκάζονται, αμήχανοι αλλά και τρομοκρατημένοι, σε αποχώρηση. Στην συνέχεια οι σκηνές που διαδραματίστηκαν ήταν ανεπανάληπτες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μεταφορά του κέντρου βάρους του κινήματος από τις πλατείες στους εργασιακούς χώρους

Ο εκφυλισμός του κινήματος των αγανακτισμένων έδωσε τη θέση του στο κίνημα των εργαζομένων. Αυτό είναι ένα κεντρικό πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα μετά τη μεγαλειώδη 48ωρη απεργία της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού μας ενάντια στην πολιτική της τρόικας, των δανειστών και της κυβέρνησης Αυτό που έγινε αντιληπτό είναι πως η ποσότητα και η ποιότητα της επίθεσης στα στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων απαιτεί τη συγκρότηση εργατικού κινήματος. Απαιτεί τη μεταφορά του κινήματος των πλατειών σαν μαζικής έκφρασης της λαϊκής οργής και της λαϊκής αντιπαράθεσης με το σύστημα και την πολιτική του στους ίδιους τους εργασιακούς χώρους. Αναδεικνύει την ανάγκη όπου υπάρχουν σωματεία αυτά να ξαναζωντανέψουν. Να διαμορφωθούν οι πολιτικοί όροι ώστε να κυριαρχήσει η αγωνιστική κατεύθυνση και να αδυνατίσουν έτσι οι δυνάμεις του συστήματος, της αδράνειας και της υποταγής. Αναδεικνύει την ανάγκη στους χώρους κυρίως του ιδιωτικού τομέα, εκεί όπου δεν υπάρχουν σωματεία, να διαμορφωθούν οι όροι συγκρότησής τους.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η 48ωρη απεργία, αποτέλεσμα αγώνων στους χώρους δουλειάς

Η 48ωρη απεργία στις 19 και 20 του Οκτώβρη ήρθε σαν αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων που πραγματοποιούνται τις τελευταίες βδομάδες σε μια σειρά χώρους ιδιαίτερα του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ. Οι εργαζόμενοι σε υπουργεία, νοσοκομεία, εφορίες, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους ΟΤΑ, με μαζικές συνελεύσεις, με την πίεσή τους στους εργατοπατέρες που τους εξανάγκαζε να πάρουν αποφάσεις σε αγωνιστική κατεύθυνση, προχωρούσαν σε στάσεις εργασίας, καταλήψεις, ακόμη και πολυήμερες απεργίες.
Το κλίμα άρχισε να διαμορφώνεται από αρκετά νωρίς. Ξεκινώντας από τα κάθε είδους χαράτσια και φτάνοντας στις ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου που απορυθμίζει ό,τι γνώριζαν ως δεδομένο οι εργαζόμενοι του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, η κατάργηση των συμβάσεων, οι μειώσεις μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, η αύξηση της ανεργίας, ακόμη και οι ελλείψεις των σχολικών βιβλίων, όλα αυτά και πολλά άλλα αύξησαν κατακόρυφα την ήδη υπαρκτή αγανάκτηση των εργαζομένων. Μετά την εμπειρία του Συντάγματος και των πλατειών το καλοκαίρι, οι εργαζόμενοι στράφηκαν σε πολλές περιπτώσεις στην οργάνωση της πάλης τους μέσα στους χώρους δουλειάς τους, επιβάλλοντας αγωνιστικές αποφάσεις με μαζικές συνελεύσεις.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μια πρωτόγνωρη απεργία σε πρωτόγνωρες συνθήκες επίθεσης

Ο εργαζόμενος λαός απέδειξε στις 19 και 20 Οκτώβρη με τον πιο περίτρανο τρόπο τις πραγματικές του διαθέσεις, ότι μπορεί να αντισταθεί και να δώσει μαζικά τη μάχη για να πάρει η κυβέρνηση πίσω όλα τα αντιλαϊκά και βάρβαρα μέτρα. Αυτό είναι το μήνυμα που έστειλαν οι εργαζόμενοι και η νεολαία από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη. Το έστειλαν και με διαφορετικό νόημα σε όλες τις διευθύνσεις εντός και εκτός της χώρας. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να έχει την παραμικρή αμφιβολία για τις προθέσεις και διαθέσεις του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου. Τις έδειξαν στη 48ωρη απεργιακή διαδήλωση, που ήταν η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ στη χώρα. Το κέντρο της Αθήνας πλημμύρισε από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, από το Πεδίο του Αρεως και το Μουσείο μέχρι την Ομόνοια, τους τρεις κεντρικούς δρόμους και όλη την πλατεία Συντάγματος. Το ίδιο έγινε και σε όλη τη χώρα, σε όλες τις πόλεις, μικρές και μεγάλες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »