Μπροστά στα συνέδρια των ομοσπονδιών Η κρίση του συστήματος κρίση και για το συνδικαλισμό της ταξικής συνεργασίας

Η αντίφαση κάτι παραπάνω από φανερή. Στην περίοδο της πιο ωμής επίθεσης απέναντι στα δικαιώματά μας, στην περίοδο των πιο σημαντικών –εδώ και δεκαετίες- αντιδραστικών αναπροσαρμογών στην εκπαίδευση, οι εκπαιδευτικές συνδικαλιστικές Ομοσπονδίες είναι περισσότερο από ποτέ απούσες, παράλυτες και διαλυμένες. Η διάλυση αγγίζει και τα πρωτοβάθμια σωματεία (ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους), τα οποία αδυνατούν να κάνουν μια συνέλευση. Πολλά πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά σωματεία στην επαρχία είναι εντελώς διαλυμένα και δεν έχουν ούτε τακτική συνεδρίαση των ΔΣ. Οι λέξεις «ΟΛΜΕ» και «ΔΟΕ» είναι σχεδόν αιτία όξυνσης σε ενημερώσεις στα σχολεία – κι αυτό σε ένα χαοτικό κλίμα είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Το εντυπωσιακό (και άξιο συμπερασμάτων) είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις, η μαζικότητα στις απεργιακές συγκεντρώσεις είναι σαφώς μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στις γενικές συνελεύσεις!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Υγεία. Λιτότητα και περικοπές Επικίνδυνη η κατάσταση για τους ασθενείς

Όσο και αν προσπαθεί ο πολιτικός εκπρόσωπος των πιράνχας της υγείας του λαού, Λοβέρδος, να πείσει ότι «όλα βαίνουν καλώς» στα δημόσια νοσοκομεία, η πραγματικότητα την οποία ο ίδιος και η κυβέρνησή του διαμορφώνουν βοά για το ακριβώς αντίθετο.
Είναι γνωστό ότι οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων είναι πετσοκομμένοι τη χρονιά που διανύουμε στο μισό σε σχέση με το 2010. Φτάνουμε στον Μάη και έχει απορροφηθεί πάνω από το 75% των κονδυλίων που προβλέφθηκαν για ολόκληρο το 2011 και αφορούν τόσο τις αμοιβές (υπερωρίες-εφημερίες-νυχτερινά) του προσωπικού όσο και τις προμήθειες υλικών.
Ο υπουργός Υγείας σε εκρήξεις λαϊκισμού, τσαρλατανισμού και ηθοποιίας παριστάνει ότι το όλο σκηνικό είναι «στημένο» από τους γιατρούς και τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Βάζει μάλιστα και τα «ντόμπερμαν» του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας να βγάζουν πορίσματα σε στημένες ΕΔΕ που ο ίδιος παραγγέλλει.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Το επίδομα ανεργίας στο στόχαστρο κυβέρνησης-τρόικας

Της Μαίρης Κοτανίδου

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών διαπιστώνεται η άγρια επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα του λαού. Μιλάμε για ολοκληρωτική κατάργηση της δωρεάν παιδείας και υγείας και για ξερίζωμα κάθε δικαιώματος στον εργασιακό τομέα μέσα από την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και την προώθηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Ο καταιγισμός αυτός των αντιλαϊκών μέτρων φυσικά πλήττει πρώτα και κύρια τα κατώτερα και λαϊκότερα κοινωνικά στρώματα και δε θα μπορούσε ν' αφήσει απ' έξω ούτε τους ανέργους, οι οποίοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχουν ξεπεράσει το 15% ενώ αναμένεται στο τέλος του χρόνου να εκτοξευτεί το ποσοστό αγγίζοντας το 20%.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ωθεί στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους προσπαθεί να μας πείσει ότι εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε γι' αυτήν, χρησιμοποιώντας ιδεολογήματα του τύπου "ο καλός και άξιος θα βρει δουλειά" ή "προκειμένου να νοικοκυρευτούμε και να βγει η χώρα από την κρίση πρέπει να θέσουμε νέα κριτήρια και προϋποθέσεις, ώστε να μην κατασπαταλά το κράτος χρήματα σε επιδόματα και κοινωνικές παροχές"!!. Στην ουσία, προσπαθεί με κάθε τρόπο ν' αποποιηθεί των ευθυνών της απέναντι στους ανέργους (και όχι μόνο απέναντι σ’ αυτούς).

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Το δικαίωμα στη δουλειά είναι μη διαπραγματεύσιμο

Το τελευταίο διάστημα και κάτω από το βάρος που ασκεί σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων η ανεργία, έχουν ξεκινήσει διάφορες πρωτοβουλίες συγκρότησης συλλογικοτήτων ανέργων.
Από την αρχή όμως των προσπαθειών, οι οποίες είναι ιδιαίτερα δύσκολες, τίθενται, από διάφορες πλευρές, ζητήματα που δημιουργούν σύγχυση και αποπροσανατολίζουν από τον κεντρικό στόχο της πάλης για το δικαίωμα στη δουλειά.
«Ιδέες» και διάφορες προτάσεις που τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες, δεν προέρχονται από ανέργους εργαζόμενους αλλά από διάφορα στελέχη του αριστερού ή του ευρύτερου αυτόνομου και αντιεξουσιαστικού χώρου.
Από την ίδρυση σωματείων ανέργων μέχρι τη συλλογική καλλιέργεια δημόσιων κτημάτων και από την «αυτομείωση» των αναγκών των εργαζόμενων μέχρι τις «παράλληλες» δομές «κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας», αποτελούν μία μονότονα επαναλαμβανόμενη συγχορδία που θεωρεί ότι δίνει απαντήσεις άμεσες και μετρήσιμες στην κόλαση της ανεργίας που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Δήμος Νεάπολης Συκεών: Εργασιακά και παιδαγωγικά κατορθώματα του δημάρχου

Ο Δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ, Σίμος Δανιηλίδης, δήμαρχος Συκεών Νεάπολης, οραματίζεται μια κοινωνία χωρίς μόνιμους υπαλλήλους, με συμβασιούχους χωρίς δικαιώματα, με υπηρεσίες ιδιωτικές και το δηλώνει σε κάθε ευκαιρία.

Έχει χρόνια που προσπαθεί με κάθε τρόπο να λειτουργήσει τους παιδικούς σταθμούς στις διακοπές. Κάθε χρόνο γονείς, εργαζόμενοι και κάτοικοι βομβαρδίζονται από θριαμβευτικές ανακοινώσεις του Δήμου, που κάνουν γνωστό ότι οι παιδικοί σταθμοί του Δήμου Συκεών λειτουργούν τις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, παρά τον πρότυπο κανονισμό, που ισχύει πανελλαδικά, παρά τις απορριπτικές αποφάσεις της Περιφέρειας, παρά την απόφαση του Συλλόγου που γνωστοποιεί ότι οι εργαζόμενοι θα εργαστούν σύμφωνα με τον Κανονισμό. Διαφημίζει δε την λειτουργία σαν επιτυχία συμφωνίας με τους εργαζόμενους, ενώ κανένας μόνιμος δεν δουλεύει. Δουλεύουν κάποιοι συμβασιούχοι, με την απειλή της μη ανανέωσης της σύμβασης ή και της απόλυσης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Νέα επίθεση εν όψει Επισπεύδεται η αύξηση του χρόνου εργασίας στο Δημόσιο

Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο. Η πίεση, ωστόσο, που ασκείται στην κυβέρνηση και η προσπάθειά της να παραγάγει άμεσο «έργο» την οδηγούν να προωθήσει την αύξηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από 37,5 ώρες σε 40 ή, αλλιώς, τον ημερήσιο χρόνο δουλειάς από 7,5 ώρες σε 8. Παράλληλα, στο ίδιο νομοσχέδιο, προωθείται η λειτουργία υπηρεσιών του Δημοσίου και το απόγευμα.
Πρόκειται για μια διπλή στόχευση, για την οποία η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ περίπου κάνει την πάπια. Με το πρόσχημα της «εξίσωσης» των ωρών και των όρων εργασίας μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα επιχειρείται μια σοβαρή ανατροπή και στο κεφάλαιο αυτό. Μ’ έναν σμπάρο, δυο τρυγόνια, λοιπόν. Και αύξηση της δουλειάς (ποσότητα) των εργαζόμενων στο Δημόσιο και μείωση της αμοιβής συνολικά, αφού τα ίδια και λιγότερα χρήματα θα παρέχονται για περισσότερη εργασία. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του υπουργού Εσωτερικών, αρμόδιου για όλο τον δημόσιο τομέα, Ραγκούση, που κάνει λόγο για ισοδυναμία της αύξησης του ημερήσιου χρόνου εργασίας κατά μισή ώρα με τη δουλειά που θα πρόσφεραν, αν προσλαμβάνονταν, 45.000 εργαζόμενοι!
Η μέγκενη σφίγγει γύρω από τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Το κεφάλαιο και η τρόικα απαιτούν ο δημόσιος τομέας να λειτουργεί αποκλειστικά για τα συμφέροντά τους και δεν ανέχονται καμία «στρέβλωση» που δεν εναρμονίζεται με τη ζούγκλα της οικονομίας της αγοράς όπως τη βιώνουν στο πετσί τους, πρώτα και κύρια, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χαλκιδική και Θεσαλονίκη Ενισχύεται το κίνημα αντίστασης στο εργοστάσιο χρυσού

Τεράστιο και μη αναστρέψιμο οικολογικό έγκλημα συντελείται στη βορειοανατολική Χαλκιδική, με τις μεθοδεύσεις των αρπακτικών του κεφαλαίου για την εξόρυξη χρυσού στις περιοχές Μεγάλης Παναγιάς, στους πρώην δήμους Αρναίας και Σταγείρων-Ακάνθου. Αν πραγματοποιηθεί πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικολογική, κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική και τουριστική καταστροφή ολόκληρης της πανέμορφης Χαλκιδικής, με επιπτώσεις στην ευρύτερη όμορη Ελλάδα. Τον Δεκέμβρη του 2004, μέσα σε τρεις βραδιές, κατασκευάζεται η κοινοπραξία-κολοσσός Ελληνικός Χρυσός, με 67.000 ευρώ μόνο αρχικό μετοχικό κεφάλαιο και της παραχωρούνται 314.000 στρέμματα γης αντί 11 εκατ. ευρώ, δηλαδή 30 ευρώ το στρέμμα, ενώ επιδοτείται με 16 εκατ. ευρώ. Η αξία της γης το 2009 εκτιμήθηκε 15-18 δισ. ευρώ. Είναι ξεκάθαρο ότι η παραχώρηση έγινε με τριτοκοσμικούς όρους. Απέναντι σε όλα αυτά έχει αναπτυχθεί ένα μεγάλο κύμα διαμαρτυρίας και μαχητικής αντίστασης των κατοίκων της περιοχής.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Περικοπές κοινωνικών επιδομάτων

Σε συνθήκες που οι πλατιές μάζες του λαού μας βρίσκονται αντιμέτωπες με το πρόβλημα της επιβίωσης, σε συνθήκες που η ανεργία καλπάζει ασταμάτητα, η κυβέρνηση αποφάσισε, όπως της προστάζουν τα μεγάλα αφεντικά της, να ξεζουμίσει ακόμα και τα πιο φτωχά στρώματα του λαού.
Σε αυτή την κατεύθυνση, τις επόμενες μέρες θα ανακοινώσει τις περικοπές δεκάδων κοινωνικών επιδομάτων, δείχνοντας για μια ακόμη φορά το αποκρουστικό της πρόσωπο. Οταν λοιπόν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένη να στραγγαλίσει πολλές εκατοντάδες ανθρώπους που ζουν πολύ πιο κάτω από τα αποκαλούμενα όρια της φτώχειας, είναι αρκετό να σκεφτούμε το ξεζούμισμα που θα υποστούν εκατομμύρια εργαζόμενοι που ζουν πάνω από τα όρια της φτώχειας.
Ετσι όπως γράφτηκε στον Τύπο, σχεδιάζει την περικοπή τουλάχιστον 2,5 δισ. ευρώ από τα περίπου 6 δισ. που καταβάλλονται με τη μορφή επιδομάτων ή παροχών σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Αυτό θα γίνει, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, με τη συρρίκνωση του αριθμού των κοινωνικών επιδομάτων, του ύψους τους καθώς και του αριθμού των δικαιούχων.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Άνθρωποι σαν τον Νίκο δεν φυλάγονται, πηγαίνουν... στο καλό!

«Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ και βαθιά σ’ ευχαριστώ

γιατί μ’ έμαθες και ξέρω ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ,

να πεθαίνω όπου πατώ και να μη σε υποφέρω.

Αχ Ελλάδα θα στο πω, πριν λαλήσεις πετεινό

δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι,

μ’ εκβιάζεις, μου κολλάς, σαν το νόθο με πετάς,

μα κι απάνω μου κρεμιέσαι.

Κάθε ένας είναι ένας που σύνορο πονά,

κι εγώ είμαι ένας κανένας, που σας σεργιανά...».

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αλητεία...

«Η κομματικοποίηση του πανεπιστημίου είναι ο Μουμπάρακ που έχει καθήσει στον σβέρκο της σπουδάζουσας νεολαίας μας. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να τον ξεφορτωθείτε». Τάδε έφη ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γ. Μπουτάρης, σε ομιλία του στο Χημικό Θεσσαλονίκης.

Το ότι ανησυχεί για την ύπαρξη πολιτικών οργανισμών στα πανεπιστήμια το καταλαβαίνουμε απόλυτα. Γιατί, ουσιαστικά, αυτό που τον ενοχλεί είναι η πολιτικοποίηση του φοιτητικού κινήματος σε αγωνιστική βάση και όχι η κομματική εκπροσώπηση των νεολαιών των αστικών κομμάτων στις σχολές. Θα μπορούσε να είναι και πιο σαφής ως προς αυτό, όπως ήταν στην ίδια ομιλία σχετικά με το άσυλο και την «κοινωνική ανάγκη» για κατάργησή του, αφού η ύπαρξή του «όχι μόνο επιβαρύνει την ήδη βεβαρημένη διακυβέρνηση και απαξιώνει το σπουδαστικό βίωμα των παιδιών, αλλά κάνει το πανεπιστήμιο απωθητικό στην κοινωνία της πόλης που το περιβάλλει».

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Οδικός χάρτης για τη λαϊκή εξουσία χωρίς «διόδια»

Σε συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Σύνταγμα, στις 18 Απρίλη, η Αλέκα Παπαρήγα έθεσε σε πρώτη γραμμή το «γενικό πολιτικό ζήτημα», όπως το εννοεί η ηγεσία του ΚΚΕ σήμερα. Προχώρησε, μάλιστα, σε αναλυτική τοποθέτηση για το περιεχόμενο της λαϊκής εξουσίας – λαϊκής οικονομίας, για να αποδείξει ότι υπάρχει επεξεργασμένο πρόγραμμα για όλες τις οικονομικές και πολιτικές πτυχές της νέας εξουσίας.
Βέβαια είναι να απορεί κανείς πώς γίνεται με εκτιμήσεις όπως αυτή που λέει η Αλ. Παπαρήγα, ότι «το εργατικό κίνημα βρίσκεται πολύ πίσω ακόμα από τις εξελίξεις, δεν έχει χρησιμοποιήσει τα όπλα του στην Ελλάδα και ακόμα περισσότερο στην Ευρώπη», να τίθεται σήμερα στην ημερήσια διάταξη το γενικό πολιτικό ζήτημα της εξουσίας των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων.
Φροντίζει να το εξηγήσει και αυτό η γραμματέας του ΚΚΕ λέγοντας ότι: «το ζήτημα της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων και όχι μόνο μιας συντηρητικής κυβέρνησης αντικειμενικά μπαίνει στην πρώτη γραμμή, άρα προβάλλει σήμερα η ζωτική ανάγκη να βάλει ο λαός στόχο να επιβάλει με τη δύναμή του την εργατική λαϊκή εξουσία, τη λαϊκή εξουσία».
Έτσι δίνει τις απαντήσεις της η ηγεσία του ΚΚΕ στις ανάγκες των καιρών, με «αντικειμενικό» τρόπο, θέλοντας να ξεφύγει από το πραγματικό πολιτικό ζήτημα που σήμερα αντιμετωπίζει η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός. Πώς θα οργανώσει την αντίστασή του για να ανατρέψει την ολομέτωπη επίθεση που δέχεται από κυβέρνηση, κεφάλαιο, ιμπεριαλισμό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Στις… ταξικές δυνάμεις Καμίνης, Μιχαλολιάκος και πολλοί άλλοι! Ποιός μίλησε για σεχταρισμό του ΚΚΕ;

“Η καρδιά της παγκόσμιας εργατικής τάξης «χτύπησε» για πέντε μέρες στην Ελλάδα. Οι εργασίες του 16ου Συνεδρίου της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας - που για πρώτη φορά στην ιστορία του φιλοξενήθηκαν στη χώρα μας - ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή, επισφραγίζοντας την ανάγκη να δυναμώσει χωρίς καμιά καθυστέρηση η ταξική οργάνωση και πάλη των εργατών όλου του κόσμου…
...Με διεθνιστικά συνθήματα έγινε αποδεκτό το μήνυμα που έστειλε στο 16ο Συνέδριο της ΠΣΟ ο πρόεδρος της Κούβας, Ραούλ Κάστρο. Μηνύματα έστειλαν ακόμα ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Χαιρετισμό την πρώτη μέρα απηύθυναν ο α' αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Γρηγόρης Νιώτης, ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός, ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, ο δήμαρχος Πειραιά, Βασίλης Μιχαλολιάκος…” (Ανταπόκριση του Ριζοσπάστη 12/4/2011 για το 16ο Συνέδριο της λεγόμενης Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που έγινε στην Αθήνα με την ευθύνη του ΠΑΜΕ).
Μάλιστα, λοιπόν… Αυτοί που με κάθε ευκαιρία –στο όνομα της υποτιθέμενης καθαρότητας- είναι ικανοί να υπονομεύσουν και τη μικρότερη κινητοποίηση πρωτοβάθμιου σωματείου, δε δίστασαν να κάνουν τη γύρα τους για να μαζέψουν χαιρετισμούς συμπαράστασης από όλο αυτό τον αστικό εσμό που προβάλλει χωρίς ντροπή ο Ριζοσπάστης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Προτάσεις κοινής δράσης της Αριστεράς, με παραλήπτες… τους αποστολείς τους

Δημοσιεύτηκε στο «Δρόμο της Αριστεράς» κείμενο των Γ.Θεωνά και Ρ. Ρινάλντι που απευθύνεται σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και τις καλεί να «ξεπεράσουν καθυστερήσεις και αγκυλώσεις» και ότι είναι «εντελώς αναγκαίο να παρθούν ενωτικές πρωτοβουλίες, να αναπτυχθεί κοινή δράση».
Μετά από έναν απολογισμό της μέχρι τώρα στάσης των διαφόρων δυνάμεων αλλά και συνολικά της Αριστεράς διαπιστώνεται –στο κείμενο– ότι ουσιαστικά δεν αναλήφθηκε η ευθύνη για τη δημιουργία μέσα στον εργαζόμενο λαό μιας «ενωτικής, παλλαϊκής δράσης για την ανατροπή και την απαλλαγή της χώρας από το Μνημόνιο και τους εκφραστές του» και ακόμη περισσότερο δεν αναλήφθηκαν «συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα συσπείρωναν όλο το λαό ενάντια στα πακέτα μέτρων που αμαυρώνουν τη ζωή των πολιτών και γκρεμίζουν δικαιώματα που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες εδώ και έναν αιώνα…».

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σχετικά με την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο Μουσείο

Στον "αυτόματο πιλότο" μοιάζει να μπήκε η διοργάνωση της φετινής ξεχωριστής πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης που γίνεται σε αντιδιαστολή με τις συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ και του ΠΑΜΕ. Ως προεξοφλημένη παρουσιάστηκε η διοργάνωσή της από τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων κι ας μην είχε αποφασιστεί παρά από ελάχιστα σωματεία που προχώρησαν και σε μία άμαζη και πολύ κάτω από τις περιστάσες συνάντηση στο Πολυτεχνείο λίγο πριν το Πάσχα για την τυπική "επικύρωση".
Το πλάισιο εννοείται ότι αποφασίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες από τη ...συντονιστική γραμματεία του Συντονισμού. Χαρακτηριστικό της "συντονισμένης" λειτουργίας και του σεβασμού των σωματείων ως όργανα είναι και το ότι μόλις τρεις μέρες πριν την Πρωτομαγιά αναζητιόταν ακόμη η λίστα των σωματείων που καλούν στη συγκέντρωση του Μουσείου.
Και φυσικά, αφού τα σωματεία μπήκαν μπροστά, οι οργανώσεις και οι εργατικές συλλογικότητες περισσεύουν. Κι ας γνωρίζουν όλοι ότι και στη φετινή Πρωτομαγία, όπως και στις προηγούμενες, η τρίτη ξεχωριστή συγκέντρωση αποτελεί ουσιαστικά συγκέντρωση των οργανώσεων και των μετωπικών σχημάτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, που κάλυπτε πολιτικά και ένα σεβαστό αριθμό σωματείων που δε βολεύονταν στη ΓΣΕΕ ή το ΠΑΜΕ. Γι' αυτό και η μορφή που επιλεγόταν μέχρι πέρσι μιας πλατιάς, ανοιχτής πρωτοβουλίας οργανώσεων, μετωπικών σχημάτων και συνδικαλιστών αποτελούσε μια πιο έντιμη και πραγματική επιλογή.
Το γεγονός ότι κάποιοι αρνούνται να το παραδεχτούν δεν έχει να κάνει μόνο με μια κοντόθωρη αντίληψη της σημερινής πραγματικότητας και των συσχετισμών. 'Εχει να κάνει με την αδυναμία τους να αντιληφθούν τι σημαίνει ειλικρινής κοινή δράση ως εργαλείο ζωτικής σημασίας για την πλατιά εργατική - λαϊκή συσπείρωση. Και φυσικά έχει να κάνει και με την προσπάθεια δημιουργίας ψευδών εντυπώσεων που θα πιστώνονται σε συγκεκριμένα πολιτικά επιχειρήματα. Σε μια περίοδο πραγματικών και βασανιστικών απαιτήσεων, οι μικρομεγαλισμοί, οι ηγεμονισμοί και τα "καπέλα" όχι μόνο δεν εξυπηρετούν το κίνημα αλλά αποτελούν τροχοπέδη γι' αυτό και εκθέτουν όσους τα επιλέγουν.
Παρ' όλα αυτά, και διατηρώντας όλες τις επιφυλλάξεις και αντιρρήσεις μας, ως ΚΚΕ(μ-λ) επιλέξαμε να καλέσουμε στη συγκέντρωση στο Μουσείο στις 10:30 το πρωί της Πρωτομαγιάς, με προσυγκέντρωση στις 10:00 στην Ομόνοια.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

1η ΜΑΗ Για την ανασυγκρότηση του εργατικού κομμουνιστικού κινήματος Για την επανάσταση και το σοσιαλισμό

Αντιμέτωπους με ιστορικές προκλήσεις βρίσκει τους λαούς και την εργατική τάξη, παγκόσμια και στη χώρα μας, η φετινή Πρωτομαγιά. Τα δεδομένα που γεννά η διαρκώς επιδεινούμενη κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος διαμορφώνουν ένα γκρίζο, καταθλιπτικό τοπίο φτώχειας, εξαθλίωσης, ανασφάλειας, καταστροφής. Αλληλοτροφοδοτούμενη με τη συνεχή όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και των ζωνών πολιτικής και οικονομικής επιρροής τους, αλλά και ενισχυμένη από τον δυσμενή για την εργατική τάξη συσχετισμό, η κρίση του συστήματος όχι μόνο δεν φαίνεται να φτάνει στο τέλος της, αλλά οδηγεί σε εφιαλτικές καταστάσεις.
125 χρόνια από το Σικάγο και τη νέα πνοή που έδωσε στο κίνημα της εργατικής τάξης παγκόσμια, το κεφάλαιο και το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της καταστροφής «ξεκοκαλίζει» την ευκαιρία να πάρει την ιστορική ρεβάνς από τον ταξικό του αντίπαλο. Το οκτάωρο και οι συλλογικές συμβάσεις «ζητούν» από την εργατική τάξη να τα ξανακατακτήσει, όπως η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα «ζητούν» από το εργατικό-κομμουνιστικό κίνημα να ξανασταθεί στα πόδια του, να ανασυγκροτηθεί και να ολοκληρώσει το ιστορικό του καθήκον για την απελευθέρωση της κοινωνίας.
125 χρόνια από το Σικάγο η εργατική τάξη αναζητά ξανά τα εργαλεία της: τη συλλογικότητα, τα σωματεία της, την οργάνωσή της. Όλα αυτά που τη βοηθούσαν να αντιληφθεί τον εαυτό της ως τάξη, με συγκεκριμένα συμφέροντα και θέση στην κοινωνία. Όλα αυτά που πολεμήθηκαν ή αλώθηκαν από τις δυνάμεις του συστήματος εξουδετερώνοντας πολιτικά και ιδεολογικά τον αγώνα της εργατικής τάξης.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η έννοια της επαναστατικής ανατροπής του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού προβάλλει ως επιτακτική αναγκαιότητα για τις πλατιές μάζες, ως μοναδική διέξοδος, και ο σοσιαλισμός ως η μόνη προοπτική. Σήμερα, δραματικότερα και συντομότερα από ποτέ, τσακίζονται οι αυταπάτες για εκλογίκευση, διόρθωση ή εξανθρωπισμό του συστήματος.
Γι’ αυτό και σήμερα το ζητούμενο της πραγματικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Γιατί αγώνες σαν αυτούς των αραβικών λαών, των εργαζομένων στο Ουισκόνσιν, των φοιτητών στην Αγγλία, της κατοίκων της Κερατέας, όπως και τόσοι άλλοι που ξέσπασαν τους τελευταίους μήνες ανά τον κόσμο, αναζητούν στήριξη, υπεράσπιση, περιφρούρηση, πρέπει να βοηθηθούν να βρουν την πραγματική προοπτική τους.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μαρόκο: Λευτεριά στους φοιτητές πολιτικούς κρατούμενους!*

Οι σπουδαστές πολιτικοί κρατούμενοι είναι μέλη του μαροκινού σπουδαστικού κινήματος. Τους έχουν χωρίσει δε δυο ομάδες και κρατούνται στις φυλακές του Μαρακές και της Εσαουίρα.
Οι συλλήψεις άρχισαν στις 14 Μάη 2008, τη μέρα της ιστορικής φοιτητικής εξέγερσης στο Πανεπιστήμιο Cadi Ayyad του Μαρακές, σε συνάφεια με τον αγώνα του μαροκινού λαού, για δωρεάν σπουδές, δημόσιες υπηρεσίες και εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση τους. Σ’ αυτόν τον αγώνα πολλοί σκοτώθηκαν και εκατοντάδες πιάστηκαν και φυλακίστηκαν σαν πολιτικοί κρατούμενοι.
Στις 14 Μάη 2008 φοιτητές της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Μαρόκου, μέλη του Μαρξιστικού Λενινιστικού Μαοϊκού Κινήματος ξεκίνησαν μια σειρά αγωνιστικές κινητοποιήσεις ανταποκρινόμενοι σε ορισμένα εργατικά αιτήματα όπως η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής (τιμές τροφίμων, ενοίκια), για τις υποτροφίες και για την αποχώρηση των κατασταλτικών δυνάμεων έξω και μέσα στα πανεπιστήμια καθώς και άλλα σπουδαστικά αιτήματα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »