Καταγγελία των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καταγγέλλουν την εισβολή και παραμονή δυνάμεων καταστολής στους χώρους κατάληψης : στέκι ΤΕΙ- Μαραγκοπούλειο-Παράρτημα.
Η επίθεση που δέχεται οι νεολαία μέσα από το νέο νόμο πλαίσιο, το σχέδιο Αθηνά και το Πανεπιστήμιο του μνημονίου δεν είναι ξεκομμένη από το χτύπημα συλλογικοτήτων και χώρων. Η κατάργηση του Ασύλου και οι εισβολή των ΜΑΤ στις σχολές, οι διώξεις αγωνιστών, οι επιστρατεύσεις καθηγητών και άλλων εργαζομένων δημιουργούν με τη σειρά τους εκείνο το πλέγμα που επιτρέπει την διεύρυνση της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής και της ένταση της κρατικής καταστολής.
Για το φοιτητικό κίνημα το χτύπημα του «Παραρτήματος» έχει ιδιαίτερη σημασία μιας και από εκεί πέρασαν οι πιο σημαντικές εκδηλώσεις του. Η εξέγερση της 17 Νοέμβρη του '73, ο αγώνας κατά του ν.815, όλες οι κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο Κοντογιαννόπουλου, η δολοφονία Τεμπονέρα, το '06-'07 ,ο Δεκέμβρης του'08. Το Παράρτημα είναι ο τόπος συνάντησης του φ.κ. κάθε χρόνο στον εορτασμό του Πολυτεχνείου αλλά και ο χώρος συγκέντρωσης των φ. συλλόγων σε κάθε συλλαλητήριο, πορεία και απεργία. Το χτύπημα του Παραρτήματος είναι άλλο ένα χτύπημα στις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, είναι κάτι που υπερβαίνει το χτύπημα ενός πολιτικού χώρου και μόνο. Υπερασπίζουμε τις ελευθερίες του φοιτητικού κινήματος, υπερασπίζουμε την ελεύθερη δράση συλλογικοτήτων, καταγγέλλουμε την ενέργεια της αστυνομίας στο Παράρτημα και στους άλλους δύο χώρους στην Πάτρα.
Ζητάμε να φύγει το κατηγορητήριο από τους 5 συλληφθέντες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΑΕΙ- ΤΕΙ

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ καταγγέλλουν με τον πιο απόλυτο τρόπο την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στους χώρους της πρυτανείας του ΕΚΠΑ (Πανεπιστήμιο Αθηνών), την -προς το παρόν- προσαγωγή 39(!) φοιτητών και τον εγκλωβισμό δεκάδων άλλων από δυνάμεις των ΜΑΤ, που φυσικά «συνοδεύτηκαν» από την κατάφωρη καταπάτηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί της Δευτέρας 8 Ιουλίου, φοιτητές από τα Πανεπιστήμια της Αθήνας, συγκεντρώθηκαν στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ, όπου θα συζητούνταν, από το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΚΠΑ, η προώθηση του κακόφημου «σχεδίου Αθηνά» για τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και σχολών, μαζί με τις διαγραφές και τους εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας που ορίζει ο Νόμος Πλαίσιο. Οι φοιτητές βρέθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την προώθηση της επίθεσης στα δικαιώματά τους, υπερασπιζόμενοι τις αποφάσεις των Συλλόγων που χρόνια τώρα έχουν κάνει ξεκάθαρη την αντίθεσή τους σε αυτήν την πολιτική, βρίσκοντας απέναντί τους κλειδωμένες πόρτες! Άλλωστε καθόλου τυχαία δεν είναι και η ημερομηνία που έθεσαν προς συζήτηση τα παραπάνω ζητήματα, σε μια περίοδο που οι περισσότερες εξεταστικές έχουν τελειώσει και οι φοιτητές δεν βρίσκονται στις σχολές τους. Μάλιστα είναι προγραμματισμένη και αυριανή συνεδρίαση του Συμβουλίου με θέμα την ...αστυνόμευση των πανεπιστημιακών χώρων. Με κάλεσμα του Συμβουλίου Διοίκησης, δυνάμεις της αστυνομίας, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ, των ΜΑΤ και της αντιτρομοκρατικής(!), προχώρησαν σε προσαγωγές από τον προαύλιο χώρο των Προπυλαίων και μέσα από το γραφείο του Πρύτανη(!), ενώ ταυτόχρονα περικύκλωσαν τους συγκεντρωμένους φοιτητές, προσπαθώντας να τους τρομοκρατήσουν με απειλές για συλλήψεις και κακουργήματα και να κάμψουν την αγωνιστική τους θέληση. Οι καταγγελίες από μεριάς των μελών του Συμβουλίου και ιδιαίτερα της κυρίας Κιντή και του προέδρου του Συμβουλίου, ήταν για απειλή κατά της ζωής τους και ομηρία, καταγγελία που δεν δέχτηκαν να αποσύρουν και να διώξουν τις δυνάμεις καταστολής. Οι εγκλωβισμένοι φοιτητές στηρίχτηκαν από παρέμβαση των διοικητικών υπαλλήλων, που δείχνοντας την αλληλεγγύη τους απέτρεψαν την σύλληψη και άλλων φοιτητών, ενώ δεν υπέκυψαν στις απειλές των ΜΑΤ, οι οποίοι εισβάλλοντας μέσα στο κτίριο για ακόμη μια φορά, ζήτησαν την παράδοση των φοιτητών.

Η συγκεκριμένη κατάσταση είναι μέρος της πολιτικής των κυβερνήσεων και των ξένων αφεντικών τους, που διαρκώς εντείνει τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Είναι εικόνα από το μέλλον των φοιτητών, της νεολαίας και του λαού συνολικότερα, με τον οποιωνδήποτε να συλλαμβάνεται και να διώκεται, όταν τολμήσει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του και να διεκδικήσει το μέλλον του. ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ. Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να βγει μαζικά και στο πλευρό του λαού να ανατρέψει την πολιτική, που μας θέλει βορά στις ορέξεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Απαιτούμε

• Την ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ των συλληφθέντων ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ φοιτητών.

Καταγγέλλουμε

• Την ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ του ΑΣΥΛΟΥ από την ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.
• Την ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ των ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ σ’αυτή την ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ – ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ των ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ.
• Την κυβέρνηση του κεφαλαίου και των ξένων «προστατών» που προκειμένου να προωθήσει τη βάρβαρη πολιτική της ενάντια στο λαό και τη νεολαία δεν διστάζει να δείξει για μια ακόμη φορά το αποκρουστικό αντιδημοκρατικό της πρόσωπο.

Δηλώνουμε:

• Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στην πολιτική της φασιστικοποίησης. Θα παλέψουμε για την ανατροπή της.
• Οι αγώνες του λαού και της νεολαίας δεν τρομοκρατούνται. Είναι δίκαιοι! Θα συνεχιστούν!!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ-ΤΕΙ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ – ΤΕΙ για τον ξυλοδαρμό συναγωνιστών στη Θεσσαλονίκη 23-6-13

Τα ξημερώματα της Κυριακής οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ- ΤΕΙ, δέχτηκαν απρόκλητη δολοφονική επίθεση στο Αστεροσκοπείο του ΑΠΘ, την ώρα που τελείωνε πάρτι που διοργάνωναν για την οικονομική ενίσχυση του φετινού τους κάμπινγκ.
Μια συμμορία από λούμπεν στοιχεία, με εμφανή τα σημάδια της επήρειας ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ, επιτέθηκε στα μέλη μας και σε φίλους που βοηθούσαν στην διοργάνωση του πάρτι. Επί μισή ώρα παλεύαμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας απέναντι σε γροθιές, κλοτσιές, κυνηγητό και ξυλοδαρμό του τύπου «πέντε εναντίον ενός». Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν αρκετοί συναγωνιστές μας και να μεταφερθούν σε νοσοκομεία της πόλης με μώλωπες, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα.
Τα φαινόμενα χρήσης τοξικών ουσιών, γηπεδισμού και δολοφονικής μανίας που ξεσπά σε τυφλές κατευθύνσεις είναι πλέον καθημερινότητα για μια νεολαία που «νοσεί». Εκφράζονται με κάθε ευκαιρία, ακριβώς γιατί είναι η σαπίλα ενός εκμεταλλευτικού συστήματος που τα αναπαράγει. Δεν προσπερνάμε, βέβαια, και το γεγονός πως η δολοφονική διάθεση με την οποία επιτέθηκαν στα μέλη μας, δεν μπορεί απαραίτητα να δικαιολογηθεί από το ότι «ήταν αλλού». Συχνά, κομμάτια της νεολαίας που έχουν σπρωχθεί στο κοινωνικό περιθώριο και γενικότερα λούμπεν στοιχεία, στρατολογούσε, στρατολογεί και θα στρατολογεί το σύστημα για να προβοκάρει και να τρομοκρατήσει τους αγωνιστές, νέους και παλιούς, και συλλογικότητες και οργανώσεις που παλεύουν για τα δικαιώματα της νεολαίας και του λαού. Αλλά και για να συκοφαντήσει το Άσυλο, που παρά την νομική κατάργησή του από το σύστημα, εξακολουθεί να είναι νομιμοποιημένο στη συνείδηση του αγωνιζόμενου λαού και της νεολαίας.
Το σίγουρο είναι πως αυτές οι ενέργειες δεν μας φοβίζουν, αλλά δυναμώνουν την πεποίθηση μας να συνεχίζουμε με πείσμα να παλεύουμε για διέξοδο! Γιατί δεν αρμόζει στη νεολαία του λαού μας το κοινωνικό περιθώριο, ο «μαύρος θάνατος» των τοξικών ουσιών και ο αλληλοσπαραγμός. Αρμόζει η διέξοδος της ζωντανής αντίστασης, της συλλογικής πάλης σαν μια γροθιά για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρέπεια που το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης προσπαθεί να μας στερήσει. Οι απαντήσεις βρίσκονται στην πάλη μας για σπουδές-δουλειά-δημοκρατικές ελευθερίες στο πλευρό του λαού και σε αυτή τη κατεύθυνση, με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, θα βαδίσουμε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Δολοφονική επίθεση σε μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων στο ΑΠΘ Καταγγελία του ΚΚΕ(μ-λ)

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταγγέλει την δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων τις πρωϊνές ώρες της Κυριακής στο Αστεροσκοπείο του ΑΠΘ.
Πιο συγκεκριμένα σε πάρτυ των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ- ΤΕΙ και ενώ οι συναγωνιστές που είχαν απομείνει μάζευαν τα πράγματα, δέχτηκαν την απρόκλητη επίθεση συμμορίας τριάντα περίπου ατόμων, που ανάμεσά τους βρίσκονταν και άτομα που η ηλικία τους δεν δικαιολογούσε την παρουσία τους σε φοιτητικό πάρτυ.
Το αποτέλεσμα ήταν ο σοβαρός τραυματισμός πάνω από δέκα συναγωνιστών και συναγωνιστριών που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα και άλλα σοβαρά τραύματα.
Ταυτόχρονα η συμμορία αυτή δεν «παρέλειψε» να ληστέψει και όσα χρήματα μπόρεσε και να καταστρέψει τα συστήματα ήχου και ένα αυτοκίνητο.
Το γεγονός ότι τα μέλη αυτής της συμμορίας βρίσκονταν εμφανώς κάτω από την επήρεια αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών δεν εξηγεί από μόνο του αυτή τη δολοφονική μανία. Αποτελεί σύμπτωμα της εποχής μας που προκαλείται από την άγρια επίθεση του συστήματος και την εξαθλίωση που απλώνεται, τμήματα νεολαίας να συμπεριφέρονται σαν «αγέλες λύκων», εξυμνώντας και πρακτικά την τυφλή, ανεξέλεγκτη και δολοφονική βία.
Είναι επίσης πολύ παλιά ιστορία το ότι τέτοιου είδους «νευρόσπαστα» αξιοποιούνται συστηματικά από συγκεκριμένες πλευρές και με συγκεκριμένους τρομοκρατικούς στόχους και επιδιώξεις.
Όσο μας αφορά ματαιοπονούν. Αυτό που έχουμε να δηλώσουμε είναι ότι τέτοιου είδους ενέργειες ούτε μας τρομοκρατούν ούτε μειώνουν τη διάθεσή μας να αγωνιστούμε. Αντίθετα μας οπλίζουν με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα..
Ταυτόχρονα αυτό που θέλουμε να κάνουμε καθαρό από τη μεριά μας, είναι ότι δεν περιμένουμε από τις «αρμόδιες υπηρεσίες» να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Γνωρίζουμε καλά ότι στη δράση τέτοιου είδους συμμοριών ποντάρει το σύστημα για να απονομιμοποιήσει το Άσυλο και να νομιμοποιήσει τη παρουσία των δυνάμεων καταστολής στους Πανεπιστημιακούς χώρους.
Γνωρίζουμε καλά ότι αυτά τα τμήματα των λουμπενοποιημένων νέων τα παράγει η βαρβαρότητα αυτού του συστήματος. Γνωρίζουμε καλά ότι με την συντήρηση ενός τέτοιου «χώρου» λούμπεν στοιχείων επιχειρεί το κάθε τόσο προβοκάρισμα του φοιτητικού και όχι μόνο κινήματος. Γνωρίζουμε καλά ότι σ’ αυτό τον κοινωνικό βούρκο είναι που στρατολογεί η Ασφάλεια τους χαφιέδες και τους προβοκάτορες της.
Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι υπόθεση του φοιτητικού και συνολικά του λαϊκού κινήματος. Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να το αντιμετωπίσει, μπορεί να το αντιμετωπίσει και αργά ή γρήγορα θα το αντιμετωπίσει με την αποφασιστικότητα και τον τρόπο που οφείλει να το πράξει.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Γιάννενα: Πορεία αλληλεγγύης στο Τούρκικο λαό

Την Πέμπτη 6 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στα Γιάννενα πορεία αλληλεγγύης στον τουρκικό λαό, που βιώνει τις τελευταίες μέρες τη βία και την τρομοκρατία του τουρκικού κράτους, σε πολλές πόλεις της χώρας. Περίπου 400 άτομα συμμετείχαν σε μια διαδήλωση, που είχε καλό παλμό και αρκετά μεγάλη διαδρομή. Η ανταπόκριση του κόσμου κρίνεται θετική αν αναλογιστεί κανείς τη μικρή προπαγάνδιση που έγινε στην πόλη για το ζήτημα. Ακούστηκαν πολλά συνθήματα αλληλεγγύης που συνέδεαν το ξέσπασμα του τουρκικού λαού και τους αγώνες του ελληνικού λαού των τελευταίων χρόνων.
Η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ υπερασπίστηκαν το δίκιο της πάλης του τουρκικού λαού και προσπάθησαν να αναδείξουν την αναγκαιότητα ύπαρξης ταξικής αλληλεγγύης και αντιιμπεριαλιστικής πάλης στη χώρα μας.
Στην πορεία κατέβηκαν εφτά πανό. ΚΚΕ(μ-λ), Αγωνιστικές Κινήσεις, ‘‘Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης’’ (του ευρύτερου χώρου της αναρχοαυτονομίας), νέοι νέες ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΣΕΚ.
Μια βδομάδα μετά και τα μηνύματα από την Τουρκία, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν δείχνουν αποκλιμάκωση. Παράλληλα η αναταπόκριση του κόσμου στην Ελλάδα θέτει το καθήκον στην αριστερά να αναδείξει το ζήτημα αυτό πιο μαχητικά.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ στο πλευρό των εκπαιδευτικών

Από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης από τη μεριά της κυβέρνησης για επιστράτευση των εκπαιδευτικών, οι Αγωνιστικές Κινήσεις ανέδειξαν την αναγκαιότητα οικοδόμησης “κοινού πανεκπαιδευτικού μετώπου” αλληλεγγύης στον αγώνα τους. Στη σημερινή φάση της γενικευμένης επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα του λαού, ο μόνος τρόπος απάντησης είναι η δημιουργία κατάλληλων συσχετισμών στην όξυνση της ταξικής πάλης. Για να μπορέσει αυτό να επιτευχθεί, τίθεται ολοένα και πιο επιτακτικά η οργάνωση της εργατικής τάξης και του λαού απέναντι στον κοινό εχθρό. Οι φοιτητές και τα υπόλοιπα κομμάτια της νεολαίας, ως οι μελλοντικοί εργαζόμενοι, είναι αυτοί που θα αντιμετωπίσουν τον “εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα” και ταυτόχρονα είναι αυτοί που θα κληθούν να οικοδομήσουν τους κατάλληλους όρους αντίστασης. Ειδικότερα σε μία χώρα, όπου όσο θα βαθαίνει η εξάρτηση, τόσο η επίθεση σε βάρος των εργαζομένων θα εντείνεται.
Αυτό ακριβώς προσπάθησαν οι Αγωνιστικές Κινήσεις να ανοίξουν στις σχολές: “Ότι δηλαδή οι φοιτητές θα πρέπει να σταθούν στο πλευρό των εκπαιδευτικών, παλεύοντας ταυτόχρονα για τα δικά τους ζητήματα. Ότι η νίκη του ενός είναι νίκη όλων. Ότι μονάχα αν ενωθούν οι διάφορες εστίες αντίστασης, θα οικοδομηθεί, στο προχώρημα της ταξικής πάλης, το Μέτωπο Αντίστασης στην επίθεση που βιώνουμε”.
Σε αυτή την κατεύθυνση και με γρήγορα αντανακλαστικά (δεδομένου των διακοπών του Πάσχα), οι Αγωνιστικές Κινήσεις, όπου παρεμβαίνουν, έθεσαν το ζήτημα για “Έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις σε όλες τις σχολές”.
Αυτό το οποίο φάνηκε, όμως, δεν ήταν η απροθυμία των φοιτητών για αγώνα, αλλά η αδυναμία της Αριστεράς να δώσει την κατεύθυνση του αγώνα. Αν και έγιναν προσπάθειες από τις Αγωνιστικές Κινήσεις για Γενικές Συνελεύσεις και για Κοινή Δράση μεταξύ όσων αναφέρονται στο κίνημα, φάνηκε ότι μόνο οι Αγωνιστικές Κινήσεις έβαζαν αυτή την κατεύθυνση. Σε γενικές γραμμές, η στάση των δυνάμεων ήταν αντίστοιχη με αυτή που κράτησαν οι κομματικοί φορείς τους στις συνελεύσεις των εκπαιδευτικών, τηρουμένων των αναλογιών και των ιδιαιτεροτήτων.
Από τη μια, οι κυβερνητικές δυνάμεις έκλειναν τα μάτια και τα αφτιά μπροστά σε όσα συνέβαιναν και από την άλλη, οι δυνάμεις της Αριστεράς αναδείκνυαν το ότι “δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για ανάπτυξη κινήματος”. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα τόσο από τις προτάσεις που κατατέθηκαν στα Διοικητικά Συμβούλια, όσο και από τα μαζέματα υπογραφών και καλέσματα για Γενικές Συνελεύσεις, τα οποία υπονομεύτηκαν.
Αποτέλεσμα ήταν να μη διεξαχθούν Γενικές Συνελεύσεις στη συντριπτική πλειοψηφία των σχολών και σε όσες έγιναν, υπό την πίεση των Αγωνιστικών Κινήσεων, δεν υπήρχε απαρτία.
Χαρακτηριστικό ήταν ότι η μοναδική “στήριξη” από μεριάς φοιτητών στον αγώνα των εκπαιδευτικών, ήταν απλές αποφάσεις Διοικητικών Συμβουλίων αλληλεγγύης (που λειτουργούσαν ως περιφερόμενο χαρτί σε κάποιες ΕΛΜΕ) και ένα πανό με την υπογραφή “ΦΣ Αθήνας”, κάτω από το ΤΙΤΑΝΙΑ, που διεξαγόταν το μάζεμα των προέδρων των ΕΛΜΕ.
Φάνηκε, για άλλη μια φορά, η απροθυμία και αδυναμία της Αριστεράς να δώσει απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα που τίθενται, τόσο σε επίπεδο λόγου όσο και πράξης. Ξανά το φοιτητικό κίνημα δεν μπόρεσε να βρεθεί στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού, προμηνύοντας, ως ένα βαθμό, και την εξέλιξη της απεργίας των εκπαιδευτικών. Ο μόνος και βασικός παράγοντας που έλειπε από τα πανεπιστήμια για την έκβαση της απεργίας, ήταν η διάθεση και η μαζικότητα των εκπαιδευτικών στις Συνελεύσεις τους και στα σχολεία. Ενδεχόμενα, τα μηνύματα από τις σχολές και η στάση των δυνάμεων, να έδιναν στοιχεία, από τη μία, για την απροθυμία της Αριστεράς, στο σύνολό της, να συγκρουστεί με την κυβέρνηση και, από την άλλη, για το επερχόμενο ξεπούλημα της απεργίας.
Η στάση των Αγωνιστικών Κινήσεων ήταν αυτή που άρμοζε στον οποιονδήποτε θέλει να αναφέρεται, έστω και στοιχειωδώς, στην Αριστερά και το κίνημα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο! Αναδείχτηκε, παρόλα αυτά, στους φοιτητές, ποιοι είναι αυτοί που πραγματικά θέλουν να δημιουργήσουν αγώνα και να συνδέσουν την πάλη των φοιτητών στο πλευρό του λαού και ποιοι όχι. Αυτό φάνηκε και στο μάζεμα των προέδρων, όπου οι Αγωνιστικές Κινήσεις δεν κουβάλησαν ένα πανό για αυτοπροβολή, αλλά ήταν μέσα στην αίθουσα που γινόταν η συνεδρίαση και φώναζαν συνθήματα, μαζί με τους εκπαιδευτικούς, ενάντια στην κοροϊδία που εξελισσόταν.
Η επίθεση που δέχτηκαν οι εκπαιδευτικοί και η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών, είναι μόνο ένα παράδειγμα της φάσης που διανύουμε, αλλά και των καθηκόντων που απαιτούνται. Σε αυτή τη νέα φάση, που αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας, η βαναυσότητα του συστήματος και οι αδυναμίες του υπάρχοντος συνδικαλισμού, απαιτούν απαντήσεις. Τέτοιου είδους απαντήσεις πρέπει να δώσει μία κομμουνιστική οργάνωση, όπως η δική μας, και στη σπουδάζουσα νεολαία. Τη στιγμή που οικοδομείται μέρα με τη μέρα το πανεπιστήμιο του Μνημονίου, οι φοιτητές πρέπει να αναπτύξουν την πάλη τους με αποφασιστικούς, μαχητικούς και ξεκάθαρους στόχους ευθείας σύγκρουσης με τη βάρβαρη πολιτική και σύνδεση του αγώνα τους με το λαό.
Οι απαιτήσεις πολλές, οι αδυναμίες περισσότερες και οι δυνατότητες σίγουρες!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

1 ΜΑΗ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Από τις πιο γνωστές φράσεις που ακούγονται μαζί με την 1 ΜΑΗ είναι η «δεν είναι αργία, είναι απεργία». Μία φράση που περικλείει το περιεχόμενο μιας μέρας που σημάδεψε την ιστορία και γιορτάστηκε όσο λίγες, από τους λαούς και την εργατική τάξη ανά τον κόσμο. Και γιορτάστηκε ακριβώς σαν απεργία, που ο κόσμος της δουλειάς βγαίνει στον δρόμο και αγωνίζεται για αυτά που έχει και για αυτά που θέλει να κερδίσει.
Γιατί όμως μία μέρα που δίνει το στίγμα των εργατικών αγώνων το σύστημα προσπαθεί να το μετατρέψει σε αργία; Σίγουρα δεν το κάνει από φιλολαϊκά αισθήματα, αντίθετα μετατρέποντας μία μέρα αγώνα σε άλλη μία μέρα αργίας προσπαθεί να την απογυμνώσει από το ταξικό της περιεχόμενο και να της δώσει έναν επετειακό χαρακτήρα. Έτσι αφού θα την έχει απονομιμοποιήσει στα μάτια του λαού θα μπορεί να την μεταφέρει ή να την ακυρώνει κατά πως αυτό το βολεύει. Αυτό προσπαθήθηκε να γίνει και φέτος μέσω της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, που αποφάσισε ότι η μέρα της πρωτομαγιάς θα μεταφερθεί μετά το Πάσχα γιατί έτσι βολεύει τα καταστήματα..!!!
1 ΜΑΗ 2013
Η πρωτομαγιά του 2013 μας βρίσκει να βιώνουμε μία πρωτοφανή επίθεση στα δικαιώματα όλου του λαού, πολύ περισσότερο της εργατικής τάξης. Μετά από τρία μνημόνια ακόμα και η λέξη δικαίωμα βρίσκεται υπό διωγμό. Οι μισθοί και οι συντάξεις βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, βασικά κεκτημένα όπως η υγεία μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, τα χαράτσια και το κάθε είδους φορομπηχτικό μέτρο δίνει και παίρνει. Ενώ ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται για πενταροδεκάρες προς όφελος των ιμπεριαλιστών, που ήρθαν σαν τα κοράκια να ξεζουμίσουν το λαό, που η αστική τάξη παρέδωσε δεμένο με χίλιους δύο μηχανισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που γίνεται στην Χαλκιδική, που αφού παρέδωσαν ένα ολόκληρο βουνό στα χέρια της καναδικής Eldorado Gold, το έζωσαν με κάθε είδους δύναμη καταστολής για να προφυλάξουν τα κέρδη της εταιρίας, απέναντι στους κατοίκους που αγωνίζονται για τη ζωή τους. Τέλος το σκηνικό της εξαθλίωσης δένει με τα κάθε είδους φασιστικά μορφώματα όπως η Χρυσή Αυγή, να λειτουργούν σαν το μαντρόσκυλο του συστήματος, κάνοντας της βρώμικες δουλειές που δεν θέλει να κάνει η αστυνομία.
Όπως και στην υπόλοιπη κοινωνία η επίθεση στον χώρο των πανεπιστημίων δεν έχει τέλος. Αντίθετα βλέπουμε να εντείνεται μέρα με την μέρα. Μην ξεχνάμε πως για χρόνια έφερναν νόμους στην προσπάθειά τους να χτυπήσουν το δικαίωμα στις σπουδές, ειδικά για τα πιο λαϊκά στρώματα.  Με την έναρξη της κρίσης και την ένταξη στα μνημόνια όμως η επίθεση πήρε ακόμα πιο αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά. Ξεκίνησαν με τον νόμο πλαίσιο που περιελάμβανε όλα αυτά που χρόνια τώρα προσπαθούν να περάσουν, συνέχισαν με το σχέδιο «Αθηνά», ενώ αυτό που φαίνεται να έχουμε μπροστά μας πλέον είναι τα δίδακτρα και οι διαγραφές. Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος, να πετάξουν όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, να κλείσουν την είσοδο προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση και να την αναπροσαρμόσουν στις ανάγκες που διαμορφώνονται στην αγορά εργασίας κάτω από τις επιταγές των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Να μην ψαρώνουμε με τα παραμύθια για δήθεν ανάπτυξη και φώς στο τούνελ. Όταν μιλάνε για ανάπτυξη εννοούν την δική τους ανάπτυξη στις δικές μας πλάτες. Εξάλλου την είδαμε την ανάπτυξή τους στα φραουλοχώραφα της Νέας Μανωλάδας, με τους εργάτες να δουλεύουν σε συνθήκες που, μόνο με  τριτοκοσμική χώρα θα μπορούσαν να συγκριθούν, απλήρωτοι για μήνες και αντιμέτωποι με την ανοιχτή τρομοκρατία των όπλων όταν διεκδίκησαν ακόμα και αυτά τα μεροκάματα πείνας που παίρνουν. Να είμαστε σίγουροι πως, αν σήμερα στην θέση αυτή είναι μετανάστες αύριο θα είναι Έλληνες που και αυτοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με την τρομοκρατία προκειμένου να συνεχίσουν να κερδίζουν τα αφεντικά, ντόπια και ξένα. Μόνο με μαζικούς και παρατεταμένους αγώνες μπορούμε να κερδίσουμε τα δικαιώματά μας, γι' αυτό και είναι βασικό να πάρουμε την υπόθεση της απεργίας στα δικά μας χέρια.  Να κατέβουμε στις απεργιακές συγκεντρώσεις είτε βρισκόμαστε στις μεγάλες πόλεις είτε στην επαρχία δίνοντας μαχητικό και αγωνιστικό στίγμα. Να φωνάξουμε για άλλη μια φορά πως η ζωή και το μέλλον μας βρίσκεται στην πάλη ενάντια στους εκμεταλλευτές και η θέση μας στον δρόμο, στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού και της εργατικής τάξης. Να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας σε σπουδές-δουλειά-ελευθερίες κόντρα στην εξαρτημένη αστική τάξη και τους ιμπεριαλιστές προστάτες της.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ-ΤΕΙ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ Ενισχυμένες οι Αγωνιστικές Κινήσεις

Στις φοιτητικές εκλογές του 2013, οι Αγωνιστικές Κινήσεις μπορούν να υπερηφανεύονται ότι υλoποίησαν στο ακέραιο των δυνατοτήτων τους το σύνθημα της πανελλαδικής προκήρυξής τους για τις εκλογές: «να δώσουμε την πολιτική μάχη». Όχι χωρίς προβλήματα και αναντιστοιχίες, αλλά συντεταγμένα και δυναμικά, ενιαία και πολιτικά, οι Αγωνιστικές Κινήσεις κατέγραψαν ένα διακριτό πολιτικό ρεύμα μέσα στο φοιτητικό κίνημα και την Αριστερά.Οι Αγωνιστικές Κινήσεις, με πλατιά απεύθυνση στους φοιτητές, έθεσαν το ζήτημα της μαζικής αντίστασης και πάλης. Το ζήτημα της ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος σε αγωνιστική κατεύθυνση, ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης, ενάντια στην κηδεμονία των ΕΕ-ΔΝΤ. Και σε όσους επέλεξαν να μας ψηφίσουν, αλλά και σε όσους μας άκουσαν και τελικά μας απέρριψαν, το πολιτικό μήνυμά μας ήταν σαφές και καθαρό: μονόδρομος για τους φοιτητές είναι η ανασυγκρότηση των συλλόγων και η οικοδόμηση μαζικού κινήματος – άλλη λύση, εκλογική ή διαχείρισης, δεν υπάρχει.
Με το τρίπτυχο «χθες ο νόμος-πλαίσιο, σήμερα το σχέδιο “Αθηνά”, αύριο οι διαγραφές και τα δίδακτρα», ανοίξαμε στους φοιτητές τα κύρια ζητήματα που αποτελούν αιχμές πάλης για το φ.κ. αυτή την περίοδο. Τα ζητήματα εκείνα τα οποία συμπυκνώνουν την πολιτική που πετάει έξω από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων και αποτελούν κρίσιμους στόχους που πρέπει να αναδείξει το φοιτητικό κίνημα.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ανέδειξαν την ανάγκη να στηριχθούν τα όργανα πάλης των φοιτητών, οι σύλλογοι, τα ΔΣ και πάνω από όλα οι γενικές συνελεύσεις. Ανέδειξαν τη σημασία των εκλογών ως διαδικασία του συλλόγου και όχι ως πανηγύρι ή αντιγραφή των βουλευτικών εκλογών. Αντιστάθηκαν στο ρεύμα της αντιδραστικής, φασίζουσας λογικής τού «έξω οι παρατάξεις και τα κόμματα από το πανεπιστήμιο», η οποία κερδίζει έδαφος και προμοτάρεται από το σύστημα. Αρνήθηκαν να πατήσουν την μπανανόφλουδα, όπως πολλές αριστερές δυνάμεις, με προεξάρχουσες τις ΑΡΕΝ-ΕΑΑΚ, οι οποίες αποδέχονται το αντιπαραταξιακό κλίμα, εμφανίζονται ως δήθεν «ανεξάρτητες και χωρίς κομματικές γραμμές». Στην πραγματικότητα πριονίζουν το κλαδί στο οποίο κάθονται, ανοίγοντας την κερκόπορτα για την επίθεση ενάντια στο οργανωμένο φ.κ.
Πρωτοφανής ήταν η απαξίωση απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και στις δομές του στις φετινές φοιτητικές εκλογές. Το κύριο πολιτικό ζήτημα που αναδείχθηκε από τη δράση όλων των πολιτικών δυνάμεων ήταν αυτό της αποχής. Που για ακόμα μία χρονιά, και πλέον πολύ πιο έντονα, αναδείχθηκε «νικητής» των εκλογών. Αποτέλεσμα αυτού που ονομάσαμε «εικονικός συνδικαλισμός», η τεράστια αποχή (η συμμετοχή έπεσε πλέον κάτω από το μισό σε πολλές σχολές), χτυπάει το καμπανάκι στο φ.κ.: η αναντιστοιχία λόγων και πράξεων είναι πλέον φανερή στον καθένα και η αποσυγκρότηση των συλλόγων δεν μπορεί να κυφτεί πλέον. Ήρθε ο καιρός η φοιτητική Αριστερά να αναγνωρίσει την κατάσταση και να κάνει την αυτοκριτική της. Εμείς ως Αγωνιστικές Κινήσεις, ανοιχτά και σε όλους τους τόνους, αναγνωρίσαμε την ανάγκη για αλλαγή ρότας στο φ.κ. Έχουμε θέσει ως στόχο της παρέμβασής μας την ουσιαστική και στη βάση συσπείρωση των φοιτητών πάνω στα πραγματικά, καθημερινά προβλήματα και στη σύνδεση αυτών με ουσιαστιό τρόπο με τη γενική πολιτική κατάσταση.

Οι υπόλοιπες δυνάμεις της φοιτητικής Αριστεράς μένουν κυρίως στην αύξηση των ποσοστών (παραβλέπουν την πτώση σε ψήφους, οπότε ας μην πανηγυρίζουν τόσο πολύ), χωρίς να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους απέναντι στην κατάσταση. Δεν περιμέναμε τίποτα περισσότερο από όλους αυτούς που έχουν υπονομεύσει το φοιτητικό κίνημα και βοηθήσει με τις συμπεριφορές τους να δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση. Για εμάς, κανένα θετικό εκλογικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να κρύψει την αποσυγκρότηση που επικρατεί στο φοιτητικό κίνημα και τις ευθύνες που έχουν οι δυνάμεις που αναφέρονται σε αυτό.
Πάνω από όλα, οι Αγωνιστικές Κινήσεις ανέδειξαν στους φοιτητές που επηρεάζουν την ανάγκη για την οικοδόμηση ενός άλλου πολιτικού ρεύματος μέσα στις σχολές, ως αναγκαία προϋπόθεση για την ουσιαστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Ενός πολιτικού ρεύματος αντικαπιταλιστικού, αντιιμπεριαλιστικού, αντιδιαχειριστικού. Κόντρα στην επίθεση του κεφαλαίου, στην εξάρτηση από τον ιμπεριαλισμό, στην αριστερή συνδιαχείριση της κρίσης. Για ένα φ.κ. ανεξάρτητο από τους κρατικούς μηχανισμούς και μακριά από τη συνδιοίκηση και τις προτάσεις εκλογίκευσης του βάρβαρου συστήματος. Για την οικοδόμηση ενός φ.κ. στο πλευρό του λαϊκού κινήματος, ενεργό κομμάτι ενός πλατιού Μετώπου Αντίστασης.
Αυτή την πολιτική αντίληψη στήριξαν σχεδόν 700 φοιτητές σε 40 σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ, σε 9 πόλεις, αποτυπώνοντας για ακόμα μια χρονιά την ανοδική πορεία των Αγωνιστικών Κινήσεων. Συγκροτώντας έτσι ένα μικρό, αλλά διακριτό και πανελλαδικό πλέον πολιτικό ρεύμα μέσα στο φοιτητικό κίνημα, το οποίο έχει κατοχυρώσει τα τελευταία χρόνια μέσα στο κίνημα και στα μέτωπα πάλης την παρουσία του. Μακριά από εμάς οι πανηγυρισμοί. Για εμάς το ζητούμενο είναι η επόμενη μέρα και γι’ αυτό συμμετέχουμε στις εκλογές, για να διαμορφωθούν καλύτεροι όροι μέσα στους συλλόγους για την πάλη των φοιτητών. Όμως το αποτέλεσμα των Αγωνιστικών Κινήσεων ήταν συνολικά θετικό σε μια δύσκολη συγκυρία και κόντρα στο ρεύμα της αποσυγκρότησης – και αυτό έχει ιδιαίτερη αξία.
Οι δυνάμεις του συστήματος, ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, εμφανίζουν σημαντικές απώλειες και χρεώνονται την πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης. Η ΔΑΠ δείχνει να έχει σημαντική πτώση (θυμίζει τη φθορά επί κυβέρνησης Καραμανλή), όμως παραμένει ο κύριος μοχλός έκφρασης της συστημικής πολιτικής μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Εκφράζει ένα σημαντικό κομμάτι φοιτητόκοσμου που εκτός από πελατειακές λογικές επιθυμεί την «τάξη και ασφάλεια» στις σχολές. Αντίθετα, η ΠΑΣΠ είναι σε φάση διάλυσης, και το εκλογικό αποτέλεσμα (μεγάλη πτώση) μάλλον... θετικό μπορεί να απολογιστεί, καθώς η ανυποληψία της στις φοιτητικές μάζες είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Οι δυνάμεις της φοιτητικής Αριστεράς καρπώθηκαν το κλίμα δυσαρέσκειας – όμως σε καμία περίπτωση τα τραπεζάκια τους τη μέρα των εκλογών δεν έσφυζαν από ζωή και αγωνιστικότητα. Η ΠΚΣ (ξεχασμένο όνομα που θυμόμαστε πλέον μόνο στις εκλογές) κατόρθωσε να ανακόψει τη συνεχή πτώση της που υπήρχε τα τελευταία χρόνια στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Παρά το θετικό αποτέλεσμα, τα προβλήματα παραμένουν: πέρα από την πλήρη απομόνωση των ΚΝΕ/ΜΑΣ από τις διαδικασίες του φ.κ., προστέθηκε η αντανάκλαση των εσωκομματικών προβλημάτων του ΚΚΕ – κάποιος παρατηρητικός μπορούσε ήδη να διακρίνει σαφή δείγματα. Είναι λοιπόν πιθανό να ξεχαστεί σύντομα το θετικό αποτέλεσμα της ΠΚΣ.
Στον αντίποδα της Αριστεράς, η ΑΡΕΝ φάνηκε ανήμπορη να εφκράσει το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στις σχολές (εμφάνισε υποχώρηση), καθώς είναι κοινό μυστικό ότι τα σχήματα της ΑΡΕΝ έχουν ανυπαρξία δράσης και κατεβαίνουν μόνο για τις φοιτητικές εκλογές στους συλλόγους. Έτσι η ΕΑΑΚ κατάφερε να εκφράσει ένα σημαντικό μέρος του ρεύματος αυτού, πέρα από τη δική της ιδιαίτερη συκγρότηση, η οποία είναι σημαντική. [Μάλιστα, δείχνει να υπάρχει η άνοδος της τάσης εκείνης (ΑΡΑΝ) που πλησιάζει περισσότερο στον αριστερό διαχειριστικό λόγο και όχι της νΚΑ] – στη Θεσσαλονίκη, επιβεβαιώστε αν ισχύει και σε αθήνα, αλλιώς αποσύρτε το. Συνολικά, η εικόνα του φοιτητικού κινήματος είναι πολύ πίσω όχι μόνο από τη δυναμική που εμφανίζει η ΕΑΑΚ, αλλά όλες οι αριστερές δυνάμεις παρμένες ως σύνολο.
Τέλος, μπορεί η Χρυσή Αυγή να μην εμφανίστηκε, όπως φημολογούνταν, στις σχολές, όμως σίγουρα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις γι’ αυτό – η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της απαξίωσης των συλλόγων δίνει «κενό χώρο». Πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες μέσα στο φοιτητικό κίνημα για να την «καλωσορίσουμε».
Συνολικά, οι Αγωνιστικές Κινήσεις από καλύτερες θέσεις μπορούν να συνεχίσουν τη μάχη, και αυτό είναι ευθύνη τους απέναντι στον κόσμο που τις στήριξε. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις έχουν ευθύνη να ενισχύσουν τα σχήματα και τα συντονιστικά τους, να ενισχύσουν τη διαδικασία πανελλαδικοποίησής τους, να οξύνουν τα αντανακλαστικά τους. Η διέξοδος βρίσκεται στην οικοδόμηση των εστιών αντίστασης και των μετώπων πάλης, στη σύνδεση της ολοένα και πιο δύσκολης φοιτητικής καθημερινότητας με τα γενικά πολιτικά ζητήματα. Στην ουσιαστική, πραγματική οικοδόμηση σχέσεων με τους φοιτητές και στην προώθηση της κοινής δράσης. Σε αυτό το πεδίο, να τιμήσουμε τις ψήφους που λάβαμε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

«Ηγεμονία» ή προεκλογικά τερτίπια;

Η στάση των ΕΑΑΚ ενόψει των φοιτητικών εκλογών ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια του εκλογικού κρετινισμού. Για μια ακόμη φορά μπήκε σε δεύτερη μοίρα η αναγκαία συζήτηση για τις ανάγκες και τα προβλήματα του φοιτητικού κινήματος. Άλλωστε, γνωρίζουν ότι οι ευθύνες τους είναι προφανείς και δεν θέλουν ούτε μπορούν να μπουν σε μια διαδικασία απολογισμού και ουσιαστικής αυτοκριτικής. Αντί αυτού, για μια ακόμη φορά έδωσαν τον τόνο οι λογικές της εκλογικής αυτοσυντήρησης και η άκρατη ψηφοθηρία.
Αυτό ήταν που εκφράστηκε στο πώς ο εν λόγω πολιτικός χώρος αντιμετώπισε τις Αγωνιστικές Κινήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα και ιδιαίτερα στις σχολές της Αθήνας. Και ενώ οι συναγωνιστές απέφευγαν συστηματικά τόσο καιρό να τοποθετηθούν πάνω στα πολιτικά ζητήματα που ανοίγαμε και στην κριτική που τους ασκούσαμε, μπροστά στις εκλογές επανήλθαν δριμύτεροι. Βέβαια, όχι μόνο δεν επέλεξαν την τίμια πολιτική αντιπαράθεση αλλά, αντίθετα, προχώρησαν σε μια συντονισμένη επίθεση λάσπης, με την αναπαραγωγή ψεμάτων και διαστρεβλωμένων καταστάσεων γύρω από την παρέμβαση και την άποψη των Αγωνιστικών Κινήσεων, με την ενίσχυση της λογικής της «χαμένης ψήφου» καθώς και με προσπάθειες υπονόμευσης και αποκλεισμού της κατεύθυνσης ενάντια στη συνδίοικηση που παλεύουμε μέσα στους συλλόγους, μέσω της επιμονής τους να αρνούνται σε μια σειρά σχολές το δικαίωμά μας να αναγράφεται στο ψηφοδέλτιο μας ότι δεν συμμετέχουμε και δεν αναγνωρίζουμε τα κρατικά αυτά όργανα. Είναι γνωστή, πάντως, η αντίληψη της συνδιαχείρισης που τους χαρακτηρίζει, όπως και η συνδιαλλαγή χρόνων με το καθηγητικό κατεστημένο, γι’ αυτό δεν πέφτουμε και από τα σύννεφα. Όλο αυτό όμως δεν σταματάει εκεί. Γιατί έφτασε μέχρι και στο σημείο να αντιμετωπίζουμε τραμπουκισμούς, προκλήσεις και απειλές από τη μεριά τους, όπως συνέβη στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Αυτό που έρχονται να επιβεβαιώσουν εκ νέου όλες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι το πόσο αναντίστοιχες είναι όλες εκείνες οι δυνάμεις την αριστεράς, οι οποίες, έχοντας ενσωματώσει πλήρως τη λογική της ηττοπάθειας και του συμβιβασμού, αδυνατούν να δώσουν κινηματική απάντηση στα προβλήματα του κόσμου. Βάσει της πολιτικής τους γραμμής αδυνατούν και δεν θέλουν να οικοδομήσουν όρους ανάπτυξης μαζικών αγώνων αλλά αρκούνται στη διαιώνιση ενός συνδικαλισμού ανάθεσης και εντυπωσιασμού. Εγκλωβισμένες, λοιπόν, στα αδιέξοδά τους επιδίδονται σε επιδείξεις δύναμης και αλαζονείας ακόμα και προς άλλες συλλογικότητες του κινήματος, με απώτερο και μοναδικό σκοπό την αναπαραγωγή των ψευδαισθήσεων επάρκειας και «ηγεμονίας» που έχουν, όπως και το ντοπάρισμα ψηφοφόρων λίγο πριν φτάσουν στην κάλπη. Στην προκειμένη περίπτωση, τα ΕΑΑΚ ανακάλυψαν τον εχθρό στις Αγωνιστικές Κινήσεις και αντί να ευνοήσουν την ανάπτυξη συναγωνιστικών σχέσεων και κοινής δράσης μεταξύ δύο δυνάμεων του κινήματος (που δεν αναιρεί τη δυνατότητα αντιπαράθεσης με πολιτικούς όρους), επέλεξαν το δρόμο στον οποίο τους οδηγούσε ο εκλογικός τους παροξυσμός. Σε βαθμό που να θυμίζει έργα και ημέρες των πάλαι ποτέ λεγόμενων ΚΝΑΤ…
Οι Αγωνιστές Κινήσεις δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω από την απόφασή μας να ρίξουμε τις δυνάμεις μας στην υπόθεση της ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος στο πλευρό του λαού και της πάλης του, όσο και αν κάποιοι με τη στάση τους βάζουν εμπόδια σε αυτήν την κατεύθυνση. Ούτε είμαστε διατεθειμένοι να «ξεχάσουμε» τη λογική της κοινής δράσης και να την παλεύουμε με κάθε ευκαιρία, όσο και αν κάποιοι φροντίζουν να την υποσκάπτουν συνεχώς. Δυστυχώς γι' αυτούς, θα συνεχίσουμε να τους χαλάμε τη σούπα…

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ Μπροστά στη μάχη των Φοιτητικών Εκλογών της 17ης Απριλίου

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές έρχονται σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται τόσο από την πρωτοφανή ένταση της επίθεσης στα φοιτητικά δικαιώματα δεκαετιών, όσο και από την χρόνια αποδιοργάνωση του φοιτητικού κινήματος και την απαξίωση των οργάνων πάλης. Η κατάσταση του λαϊκού κινήματος, που παρά τις σπασμωδικές και κατά τόπους αντιστάσεις δεν έχει ακόμη "συνέλθει" από την κινηματική ύφεση του τελευταίου χρόνου, βάζει την πινελιά της στο περιβάλλον αυτό. Οι προσδοκίες για γρήγορες και "εύκολες λύσεις" γκρεμίστηκαν, για να αφήσουν πίσω τους απογοήτευση και μια παροδική αίσθηση ότι "τίποτε δε γίνεται", η οποία συχνά εκδηλώθηκε φέτος και μέσα στα φοιτητικά αμφιθέατρα. Οι βαθύτερες αιτίες που εδώ και δυόμισι χρόνια -και παρά τις πρόσφατες κατά τόπους κινητοποιήσεις- κυριάρχησαν η παραίτηση, η απαξίωση των συλλογικών αγώνων και η προσωρινή νηνεμία στο φοιτητικό σώμα είναι πολλαπλές. Η παρέμβαση των Αγωνιστικών Κινήσεων στις φοιτητικές εκλογές είναι μια πολιτική μάχη ανάδειξης αυτών των ζητημάτων και ταυτόχρονα αγώνας για την πολιτική ανασυγκρότηση των συλλόγων σε αγωνιστική κατεύθυνση. Γι' αυτό και στις φετινές φοιτητικές εκλογές, οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούνται να δώσουν τη μάχη σε δύο επίπεδα:

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΟΠΛΙΖΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΩΝ ΡΑΤΣΙΣΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΧΑΥΤΕΙΑ ΣΤΙΣ 1:30 μ.μ.

Για άλλη μια φορά ένας μετανάστης πέφτει νεκρός από τη δολοφονική μανία δύο φονιάδων της Χρυσής Αυγής. Από μια χώρα που ο λαός της στενάζει κάτω από τις συνεχείς επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών, το Πακιστάν, εργαζόμενος σε φούρνο, δολοφονήθηκε στα Πετράλωνα ενώ πήγαινε στη δουλειά του.
Υπεύθυνη και γι’ αυτή τη δολοφονική επίθεση είναι η πολιτική της εκμετάλλευσης και του ξεζούμισματος των εργαζομένων που συμπληρώνεται από την άγρια καταστολή και την τρομοκρατία ντόπιων και μεταναστών.
Πολιτική που «διαιρεί» τους εργαζόμενους, σε «Έλληνες και ξένους», «δημόσιους και ιδιωτικούς», άνεργους και συνταξιούχους, που γεννά τη μαζική ανεργία, την κατακρεούργηση δικαιωμάτων, τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση και το έγκλημα. Είναι η πολιτική της υποταγής στις εντολές των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και των ΗΠΑ, στο ΔΝΤ και την ΕΚΤ.
Υπεύθυνο είναι το αστικό πολιτικό σύστημα, η κυβέρνηση των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, που με την πολιτική του «Ξένιου Δία» και των στρατοπέδων όχι μόνο ενθαρρύνει αλλά και προβάλλει – χρησιμοποιεί τις φασιστικές ομάδες για να τρομοκρατήσουν όλους τους εργαζόμενους αυτού του τόπου και που για άλλη μια φορά προσπάθησε να συγκαλύψει το έγκλημα αλλά δεν του βγήκε.
Η Χρυσή Αυγή, όσο και αν προσπαθεί να την φτιασιδώσει κοινοβουλευτικά το σύστημα, αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο. Από τη μια «περιοδεύει» στους χώρους δουλειάς, ανταποκρινόμενη στα καλέσματα των εργοδοτών για να παίξει το ρόλο του μπράβου που θα εκφοβίσει τους εργαζόμενους και από την άλλη διοργανώνει ή ενθαρρύνει τις περιπολίες εκδίωξης και δολοφονίας των μεταναστών.
Η δολοφονική μανία των φασιστικών ομάδων και της Χρυσής Αυγής απαντιέται μόνο, με την επίμονη, κι αποφασιστική, μαζική λαϊκή πάλη, ενάντια στις αιτίες και τα αποτελέσματα αυτού του φαινομένου. Με όρους μαζικού λαϊκού κινήματος που θα αντιστέκεται στην πολιτική της φασιστικοποίησης της πολιτικής ζωής, των κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων σε σχολές, στέκια νεολαίας, «καταλήψεις» και σε χώρους δουλειάς στους οποίους οι εργαζόμενοι διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Η μαζική λαϊκή οργάνωση στις γειτονιές και τους τόπους δουλειάς, ο παρατεταμένος αγώνας κατά των πολιτικών εξαθλίωσης του λαού, οι άμεσες αντιδράσεις σαν και αυτή στα Πετράλωνα, είναι η μόνη απάντηση, είναι ο τρόπος που θα «μαζέψει» τις φασιστικές ομάδες που θα ανακόψει την εξάπλωσή τους στις εργατολαϊκές γειτονιές. Η απάντηση αυτή δεν μπορεί να δοθεί με τον εναγκαλισμό βασικών υπεύθυνων των ρατσιστικών, αντιμεταναστευτικών και αντιλαϊκών πολιτικών. Δεν μπορεί να δοθεί μαζί με αυτούς που καλούν τα ΜΑΤ να «καθαρίσουν την πόλη» από τα κάθε είδους «μιάσματα», σαν τον δήμαρχο Καμίνη.
Η Ταξική Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν τους εργαζόμενους της Αθήνας να διαδηλώσουν το Σάββατο 19 Γενάρη κατά της κυβερνητικής πολιτικής, κατά της φασιστικοποίησης και της κατάργησης εργασιακών και δημοκρατικών κατακτήσεων, κατά των φασιστικών ομάδων.
Προσυγκέντρωση στις 13:30 στα Χαυτεία.

• ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ!
• ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΕΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
• ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑΖΕΙ ΚΙ ΕΡΗΜΩΝΕΙ ΧΩΡΕΣ, ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΛΑΟΥΣ!
• ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
• ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ!

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ ΤΕΙ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ανακοίνωση-Καταγγελία των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΣΟΕΕ

Καταγγέλλουμε την εισβολή των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ, τις συλλήψεις μεταναστών, καθώς και την καταπάτηση Ασύλου που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής 28/12, παρουσία εισαγγελέα. Οι δυνάμεις καταστολής, προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις και προσαγωγές μεταναστών μικροπωλητών, ενώ, ταυτόχρονα, παραβίασαν ΟΛΑ τα στέκια των φοιτητικών παρατάξεων εντός του κτηρίου, κάνοντας εξονυχιστικούς ελέγχους στο εσωτερικό τους. Και όλα αυτά με την συνδρομή πρύτανη και αντιπρύτανη, οι οποίοι ήταν παρόντες και φρόντισαν να αδειάσουν το κτήριο από φοιτητές, στρώνοντας το κόκκινο χαλί στην αστυνομική επίθεση.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες άλλα που έχουν λάβει χώρα τον τελευταίο 1,5 χρόνο στο χώρο της ΑΣΟΕΕ. Πάντα με το πρόσχημα του «παρεμπορίου», που το ίδιο το σύστημα τροφοδοτεί, χτυπιούνται από κοινού Άσυλο και μετανάστες. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με μια απροκάλυπτη επίθεση σε κάθε έννοια δημοκρατικής ελευθερίας εντός της σχολής. Μιλάμε για μια προσπάθεια επιβολής κρατικού ελέγχου στις πολιτικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται εντός του συλλόγου, που στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στο φοιτητικό συνδικαλισμό και σε κάθε δυνατότητα των φοιτητών να οργανώνουν τους αγώνες τους και να παλεύουν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Προσπάθεια, η οποία συνοδεύεται από την ενοχοποίηση πολιτικών χώρων, με την κατασκευή ψεύτικων στοιχειών και την εμφάνιση από τη μεριά της αστυνομίας «επικίνδυνων» υλικών, που υποτίθεται βρέθηκαν στα στέκια τους. Πρακτική που ακολουθήθηκε και στην περίπτωση των μεταναστών μικροπωλητών, για να δικαιολογηθούν οι συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν.
Τέτοιες ενέργειες, εντάσσονται στα πλαίσια της γενικότερης φασιστικοποίησης της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου, που προωθείται από το επίσημο κράτος, αλλά έχει και σαν απαραίτητο συμπλήρωμα και τα κάθε λογής φασιστικά μορφώματα, όπως η Χρυσή Αυγή. Είναι συνέχεια των αλλεπάλληλων καταπατήσεων Ασύλου που συνέβησαν τον τελευταίο καιρό, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ΑΠΘ, αλλά και των επιθέσεων σε συλλογικότητες και κοινωνικούς χώρους, όπως έγινε με την εισβολή δυνάμεων των ΜΑΤ στη Βίλλα Αμαλίας. Αυτό που αποδεικνύουν είναι ότι το σύστημα δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο για να περάσει την πολιτική της εξαθλίωσης και της φτώχειας, πέρα από το να εξοπλιστεί απέναντι στο λαό, τη νεολαία και τις αντιστάσεις τους, που αυτή η πολιτική θα γεννάει όλο και πιο συχνά.
Σαν Αγωνιστικές Κινήσεις καλούμε τους φοιτητές να απαντήσουν αποφασιστικά με οργάνωση στους συλλόγους και τις γενικές συνελεύσεις, για να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να ανατρέψουμε την επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα και τη ζωή μας.

Αγωνιστικές Κινήσεις

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ! ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ!

Η νεολαία δεν θα ξεχάσει το Δεκέμβρη του ‘08. Κατέχει μια ξεχωριστή θέση στη μνήμη και στη συνείδησή της. Γιατί στο πρόσωπο του αιμόφυρτου Αλέξη βλέπει ακόμα τα όνειρα και τις προσδοκίες της που γκρεμίζονται καθημερινά από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης. Γιατί καταλαβαίνει ότι πίσω από τους «ειδικούς φρουρούς», που πάτησαν τη σκανδάλη, υπήρχε η πολιτική που τους «όπλισε» το χέρι. Η ίδια πολιτική που σαρώνει δικαιώματα και σπρώχνει τις οικογένειες μας στη φτώχεια και την ανέχεια. Γιατί συνεχίζει να ζει στην ασφυκτική καθημερινότητα που την έκανε να εξεγερθεί, η οποία γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο μαύρη…

Σήμερα, 4 χρόνια μετά, η βαρβαρότητα που βιώνουν ο λαός και η νεολαία δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Τα αλλεπάλληλα μέτρα και Μνημόνια των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ καταδικάζουν τον κόσμο της δουλειάς σε αργό θάνατο. Η χώρα μετατρέπεται σε μια τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη εξαθλίωσης και δυστυχίας. Τα εφιαλτικά νούμερα της ανεργίας ξεπερνάνε το 1,5 εκατομμύριο, ενώ την ίδια στιγμή στη λίστα προστίθενται καθημερινά οι χιλιάδες απολυμένοι από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Οι μισθοί και οι συντάξεις στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα, οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται και προχωράει το ολοκληρωτικό ξεπούλημα κάθε σπιθαμής δημόσιας περιουσίας. Ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, με πιστό τους όργανο όλες τι προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως και την τωρινή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, έχουν επιδοθεί σε έναν ανελέητο πόλεμο στο λαό, από τον οποίο δεν σκοπεύουν να παραιτηθούν από μόνοι τους.

Παράλληλα με όλα αυτά προχωράει και η ισοπέδωση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Ο νόμος-πλαίσιο στο χώρο των ΑΕΙ-ΤΕΙ έρχεται να μας προετοιμάσει για το μέλλον των σύγχρονων δούλων που μας επιφυλάσσουν, εναρμονίζοντας την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην πραγματικότητα που διαμορφώνει η επίθεση του συστήματος. Τα όρια σπουδών και οι διαγραφές, τα δίδακτρα, η αντικατάσταση των πτυχίων από πιστωτικές μονάδες, η κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος και κάθε φοιτητικής παροχής σε σίτιση και στέγαση αφαιρούν από την πλειοψηφία της νεολαίας κάθε δυνατότητα να σπουδάσει. Στρώνουν το έδαφος για το πανεπιστήμιο του Μνημονίου, στο οποίο θα έχουν θέση μόνο οι «λίγοι και εκλεκτοί», μια μειοψηφική ελίτ.

Και όποιος τολμήσει να αντιδράσει σε αυτόν τον ορυμαγδό, το σίγουρο είναι ότι πολύ γρήγορα θα νιώσει βαρύ το γκλομπ του ΜΑΤατζή πάνω στο κεφάλι του. Η τρομοκρατία και η κρατική καταστολή βρίσκονται, πλέον, στην ημερήσια διάταξη. Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις πνίγονται στα χημικά, ενώ κάθε προσπάθεια αντίστασης στην κυρίαρχη πολιτική ποινικοποιείται και καταστέλλεται. Κάθε δημοκρατικό δικαίωμα χτυπιέται βάναυσα και μέσα σε όλα αυτά βρίσκει έδαφος και σηκώνει κεφάλι το φασιστικό ερπετό της Χρυσής Αυγής, χύνοντας το ρατσιστικό του δηλητήριο και τρομοκρατώντας με τη σειρά του το λαό και νεολαία. Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η καταπάτηση Ασύλου στο ΑΠΘ

μετά την πορεία στις 17 του Νοέμβρη, καθώς και η εισβολή των ΜΑΤ, λίγες εβδομάδες μετά, με στόχο να σπάσουν τον ηρωικό αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων.

Έναν αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά και το μεροκάματο, για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, για το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή. Η απεργία των εργολαβικών του ΑΠΘ κρατάει σθεναρά για πάνω από δύο μήνες και έχει δημιουργήσει, μαζί με τις κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, των εργαζομένων στους δήμους και τους ΟΤΑ, ατέλειωτους πονοκεφάλους σε κυβέρνηση, εργολάβους και πρυτανείες. Γι’ αυτό και έσπευσαν να τον τσακίσουν με αστυνομικές επιθέσεις, συλλήψεις και καταδικαστικές αποφάσεις. Οι εργαζόμενοι, όμως, δεν λυγίζουν τόσο εύκολα. Ο δρόμος της αντίστασης και του αγώνα που βαδίζουν, εκτός από το ότι πρέπει να συναντήσει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Αυτό που μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο, άλλωστε, η «επέτειος» της εξέγερσης της νεολαίας, είναι ότι η γενιά μας δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια στην προσπάθεια των από πάνω να τη διαγράψουν από το χάρτη. Θα αντισταθεί, θα συγκρουστεί, θα εξεγερθεί! Θα επιλέξει το δρόμο του οργανωμένου, πολιτικοποιημένου και μαζικού αγώνα, στο πλευρό της λαϊκής πάλης, για να είναι οι μελλοντικοί «Δεκέμβρηδες» νικηφόροι. Μακριά από κάθε λογής αυταπάτες για «αριστερούς σωτήρες» που θα αναδειχθούν από τις κάλπες. Ξεπερνώντας άλλους, που με τα μεγάλα και ωραία επαναστατικά τους λόγια και τώρα, όπως και τότε, αποχωρούν με «ελαφρά πηδηματάκια» από κάθε αναμέτρηση του λαού με τις δυνάμεις του συστήματος.

Στο κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης βρίσκονται οι λύσεις στα προβλήματά μας! Μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση και το μεσαίωνα που μας επιβάλλουν!

ΝΑ ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΝΑ ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ!

* Αθώωση των απεργών εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ, δικαίωση των αιτημάτων και του αγώνα τους.
* Κάτω τα χέρια από το Άσυλο, κάτω τα χέρια από τους αγώνες!
* Κάτω η κρατική τρομοκρατία και καταστολή.
* Να ανατρέψουμε τα βάρβαρα μέτρα και την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και τρόικας.
* Κάτω ο νόμος-πλαίσιο και οι ταξικοί φραγμοί.
* Έξω οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ από τη χώρα.
* Πάλη για Σπουδές-Δουλειά-Ελευθερίες-Ανεξαρτησία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αγωνιστικές Κινήσεις αει-τει Κάτω τα χέρια από τους απεργούς εργολαβικούς Καμία δίωξη

Εισβολή των ΜΑΤ στο ΑΠΘ πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής 30/11 και συγκεκριμένα στο κτήριο διοίκησης, όπου βρισκόταν εργολαβικοί εργαζόμενοι, και έγιναν 11 συλλήψεις. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι βρίσκονται εδώ και πάνω από 70 μέρες σε απεργία και έχουν προχωρήσει σε κατάληψη της Πρυτανείας, ζητώντας τη μονιμοποίησή τους, αντιστεκόμενοι στις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών που τους επιβάλει η Πρυτανεία και ο εργολάβος. Από τις προηγούμενες μέρες, ο Πρύτανης του ΑΠΘ Ιωάννης Μυλόπουλος, είχε ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση και η απόφαση του εισαγγελέα, πάρθηκε ήδη από την Τρίτη.
Η καταπάτηση του ασύλου τείνει πλέον να γίνει συνήθεια το τελευταίο διάστημα, από την αστυνομία, ειδικά μετά την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου, που καταργεί θεσμικά το άσυλο.
Βέβαια, αυτό δεν γίνεται σε τυχαία περίοδο. Τη στιγμή που μια σειρά κλάδοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, από τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων και τους ΟΤΑ, μέχρι τους Νοσοκομειακούς και τους εργαζόμενους στα Μέσα μαζικής μεταφοράς, η κυβέρνηση θέλει να δείξει πυγμή. Θέλει να τσακίσει κάθε αντίσταση ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, της φτώχειας και της υποτέλειας. Είναι το μόνο όπλο που της έχει μείνει, για να επιβάλει την πολιτική της και τις επιταγές της Τρόικα. Ξέρει ότι δεν έχει κανένα έρεισμα στο λαό και ότι δεν πιάνει πλέον σε κανέναν το παραμύθι για τις θυσίες που θα μας σώσουν και θα μας βγάλουν απ’την κρίση. Όσο για την ανάπτυξη που ευαγγελίζεται, ο λαός ξέρει ότι δεν θα αλλάξουν την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση. Ίσα-ίσα, που θα φέρουν έναν μόνιμο εφιάλτη στο λαό και στη νεολαία, με τις ειδικές οικονομικές ζώνες, το ξεπούλημα όλου του δημόσιου πλούτου στους Ιμπεριαλιστές, την απαγόρευση κάθε συνδικαλιστικής δράσης, τη διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, την εργοδοτική τρομοκρατία να μην έχει όρια, την αμοιβή με ένα ξεροκόμματο και όλα αυτά για τα συμφέροντα μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών.
Γι’αυτό χτυπάνε τον αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων. Γιατί ο αγώνας τους είναι αγώνας ενάντια σε όλη την βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων και της εξάρτησης. Γιατί φοβούνται το λαό που σιγά-σιγά οργανώνεται και φωνάζει «δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας». Γιατί φοβούνται ότι μπορεί αυτή η απεργία να βρει σύντομα συμμάχους, τους μόνιμους εργαζόμενους και τους φοιτητές, που πλήττονται άμεσα από αυτή την πολιτική. Γιατί με το πρόσχημα της υποχρηματοδότησης, απολύουν τους εργολαβικούς, με το ίδιο πρόσχημα απολύουν τους μόνιμους, με το ίδιο θα πετάξουν χιλιάδες φοιτητές έξω από το Πανεπιστήμιο, βάζοντας δίδακτρα και καταργώντας όλη τη φοιτητική μέριμνα, που ήδη έχει δρομολογηθεί.
Γι’αυτό κατήργησαν το άσυλο, για να μπορούν πλέον και μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου, όπου αναμένουν μαζικές αντιδράσεις, να φέρνουν τα όργανα καταστολής τους, για να εμποδίσουν τους φοιτητές αλλά και συνολικά το λαό, να έχει έναν χώρο, όπου θα μπορεί ελεύθερα να δρα, να οργανώνεται και να αγωνίζεται.
Γι’αυτό το λόγο, πρέπει κι εμείς οι φοιτητές να σταθούμε στο πλευρό των εργαζομένων, να παλέψουμε μαζί για το δικαίωμα στη δουλειά, με αξιοπρεπείς όρους, στη δημόσια-δωρεάν παιδεία, στις ελευθερίες έκφρασης και δράσης, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας και να ορθώσουμε ένα μέτωπο αντίστασης απέναντι σ’αυτήν την πολιτική.

• Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων
• Δικαίωση του αγώνα και των αιτημάτων τους
• Κάτω τα χέρια από το Άσυλο

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες εργαζόμενους και νεολαίους που διαδήλωσαν το Σάββατο την ημέρα της 39ης επετείου από την εξέγερση του Πολυτεχνείου του 73. Ο παλμός της διαδήλωσης και τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα που φωνάζονταν προσπάθησαν να αναδείξουν δυο πράγματα. Ένα: ότι τα αιτήματα της εξέγερσης για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία-Ανεξαρτησία παραμένουν ανεκπλήρωτα και στο σήμερα. Σε μια περίοδο μάλιστα που η βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης –ΕΕ – ΔΝΤ ξεθεμελιώνει καταχτήσεις δεκαετιών, σπρώχνει το λαό στην πείνα και την απόγνωση, παραδίδει τη χώρα και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές βορά στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο. Δύο: ότι ο καλύτερους τρόπος για να τιμήσουμε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα μας, ενάντια στην φασιστικοποίηση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής και την καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών μας. Είναι φανερό ότι παρ' όλες τις δυσκολίες και τις αδυναμίες που έχει το κίνημα, να οργανωθεί και να πετύχει νίκες, ο λαός μας σε κάθε ευκαιρία βγαίνει και εκφράζει την αντίθεση του ενάντια στην πολιτική της ανεργίας, της φτώχειας και της εξάρτησης.
Καταγγέλλουμε την βίαιη εισβολή των δυνάμεων καταστολής στον χώρο του Ασύλου μετά το τέλος της διαδήλωσης. Με χημικά και ξύλο επιτέθηκαν σε φοιτητές και αγωνιστές, που βρίσκονταν στον χώρο της πρυτανείας, και έκαναν 16 συλλήψεις. Οι κατηγορίες που τους προσάπτουν είναι «διατάραξη της κοινής ειρήνης» και «αντίσταση κατά της αρχής» και περνάνε από δίκη στις 19 Δεκέμβρη. Είναι φανερό ότι αυτό το σύστημα που πλέον δεν μπορεί να πείσει για αυτά που κάνει, το μόνο όπλο του είναι το ξύλο, τα χημικά και η τρομοκρατία. Το είδαμε σε όλες τις απεργίες (Γενικές και μη) με τα όργια καταστολής, που δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν αύρα νερού απέναντι στα μπλοκ των διαδηλωτών. Είναι αυτές οι επιλογές του συστήματος και η συνολικότερη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που θρέφουν και δίνουν πάτημα στους φασίστες της Χρυσής Αυγής να δράσουν. Για να αντιμετωπιστεί αυτό χρειάζεται οργανωμένο και πολιτικοποιημένο κίνημα. Χρειάζεται να εμπιστευτούμε ξανά την συλλογική δράση και πάλη.
Χρειάζεται όμως να ανοιχτεί μέτωπο αντιπαράθεσης με τις λογικές που δρουν ενάντια στο κίνημα και την πάλη του. Η στάση των λεγόμενων «μπαχάλων» μετά το τέλος της διαδήλωσης που πετούσαν πέτρες και μολότοφ στην είσοδο της έκθεσης (ΔΕΘ) προκειμένου να προκαλέσουν τις δυνάμεις καταστολής έδρασε προβοκατόρικα και έδωσε πάτημα στην αστυνομία να μπει στο Άσυλο και να κάνει τις συλλήψεις. Πρέπει αυτές οι απόψεις και αντιλήψεις να απομονωθούν πολιτικά από τους φοιτητές. Εδώ πρέπει να ξεκαθαριστεί και η θέση των δυνάμεων που δρουν και παρεμβαίνουν μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Δεν μπορούμε να βάζουμε τους συλλόγους και τους φοιτητές (χωρίς να το γνωρίζουν επί της ουσίας) να κάνουν «πλάτες» σε τέτοιες λογικές, ούτε να δίνουμε μάχες χωρίς όρους. Άμεσες απαντήσεις σε τέτοια ζητήματα (όπως η υπεράσπιση του Ασύλου) μπορεί να δώσει μόνο ένα οργανωμένο συνειδητοποιημένο και μαζικό φοιτητικό κίνημα και όχι 200-300. Με αυτόν τον τρόπο, και ασχέτως προθέσεων, δίνεται η δυνατότητα στην αστυνομία να συλλαμβάνει αγωνιστές.
Η τρομοκρατία και η αστυνομική βία απαντιέται με μαζικούς και όχι ατομικούς όρους. Το φοιτητικό και το λαϊκό κίνημα θα την αντιμετωπίζει συνεχώς όσο θα βγαίνει και θα αντιστέκεται. Η οργάνωση και η συγκρότηση των διαδηλώσεων είναι η καλύτερη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε από μεριάς μας.

• ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΩΝ 16 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
• Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ. ΤΟ ΦΚ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ-ΤΕΙ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές Η νεολαία δε σκύβει το κεφάλι

Τα πάντα κάνει το σύστημα για να εκφοβίσει το λαό και την νεολαία μετά την μεγάλη γενική απεργία τις 26 του Σεπτέμβρη. Αφού λοιπόν η αστυνομία έπνιξε στα χημικά, στο ξύλο και στην καταστολή τον αγωνιζόμενο λαό είτε στις προσυγκεντρώσεις είτε κατά τη διάρκεια της απεργιακής πορείας. Βάλθηκε να συκοφαντήσει συλληφθέντες αγωνιστές δημοσιοποιώντας φωτογραφίες και προσωπικά τους στοιχεία.
Μία πρακτική φασιστικής έμπνευσης που στοχοποιεί αγωνιστές και προσπαθεί να τους χρησιμοποιήσει για τον εκφοβισμό ολόκληρης της κοινωνίας. Ενώ στρέφεται συνολικά ενάντια στο λαϊκό κίνημα κάνοντας ξεκάθαρο πως από εδώ και πέρα καμία αντίδραση ενάντια στα σχέδια του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου δεν θα είναι ανεκτή.
Στις φωτογραφίες είναι εμφανή τα σημάδια κακοποίησης των συλληφθέντων, προφανώς κατά την διάρκεια της σύλληψης αλλά και κατά την παραμονή τους στα κρατητήρια. Ενώ αξιοσημείωτο είναι πως μιλάμε ακόμα για ανθρώπους που συνελήφθησαν κατά την διάρκεια τοπικών προσυγκεντρώσεων πριν την κεντρική πορεία που όμως αντιμετωπίζονται λες και είναι οι μεγαλύτεροι κακοποιοί. Δεν σταματούν όμως εκεί αφού τους φορτώνουν κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, ακόμα και για κατοχή ιατρικών μασκών, αλλά και για πράξεις που σύμφωνα με την αστυνομία θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν κατά την διάρκεια της πορείας (μάλλον η αστυνομία έχει και χαρίσματα μάντη) που όμως ακόμα δεν είχαν ακόμα πραγματοποιήσει.
Προφανώς η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ βάλθηκε να ξεθεμελιώσει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, ακόμα και αστικού χαρακτήρα όπως το κριτήριο της αθωότητας, αφού οι συλληφθέντες κρίνονται ένοχοι πριν ακόμα δικαστούν. Ενώ προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας καλώντας τους πολίτες να καταδώσουν στην αστυνομία τυχών άλλες πληροφορίες που έχουν για τους συλληφθέντες, αναβιώνοντας τις πρακτικές των δωσίλογων της κατοχής.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ καταγγέλλουν τις συγκεκριμένες πρακτικές ενώ βρίσκονται αλληλέγγυες στους αγωνιστές. Στα πρόσωπα των συλληφθέντων δικάζεται όλο το κίνημα αλλά και οι κατακτημένες δημοκρατικές ελευθερίες γι’ αυτό καθήκον κάθε αριστερού, αγωνιστή ή δημοκράτη είναι να είναι στο πλευρό των συλληφθέντων. Η νεολαία και ο λαός δεν θα σκύψουν το κεφάλι αλλά θα συνεχίσουν να αγωνίζονται μέχρι τη νίκη.
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
• Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες αγωνιστές-Άμεση απελευθέρωσή τους
• Καμία δίωξη εναντίων τους
• Κάτω τα χέρια από τη νεολαία και το λαό
• Κάτω τα χέρια από τις δημοκρατικές ελευθερίες
• Κάτω τα μέτρα ΕΕ-ΔΝΤ-Κυβέρνησης

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ

28/9/2012

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Για το 13ο camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

Για 13η χρονιά οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση συνδιοργανώνουν το camping τους, προτείνοντας ένα άλλο είδος διακοπών από το συνηθισμένο. Κι αυτό γιατί απέναντι στον ατομικό δρόμο προτάσσουν το σύνθημα αυτοοργάνωση-συλλογικότητα- αλληλεγγύη. Ειδικά φέτος, μετά από μία χρονιά με τόσα κινηματικά γεγονότα, αφού βρεθήκαμε τόσες και τόσες φορές στους δρόμους. Είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να βρεθούμε και τον καιρό τον διακοπών μας. Να διασκεδάσουμε συλλογικά, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να προετοιμαστούμε για τον επόμενο γύρο των μαχητικών κινητοποιήσεων. Γιατί σε μία περίοδο που βιώνουμε την πιο βάρβαρη επίθεση των τελευταίων ετών, σε μια περίοδο που οι από πάνω δεν μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι από κάτω δεν θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν, εμείς ως νεολαία καλούμαστε να παίξουμε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός κινήματος που θα βάλει φραγμό στην επίθεση. Έτσι, αντί να επιλέξουμε την ατομική διέξοδο και στο επίπεδο των διακοπών μας, επιλέγουμε μια διέξοδο διαφορετική, αυτή της συλλογικής συμμετοχής, της αλληλεγγύης και της συναγωνιστικότητας. Γι’ αυτό καλούμε κάθε νεολαίο να συμμετάσχει στο camping μας, για να βρεθούμε όλοι μαζί, να διασκεδάσουμε, να ξεκουραστούμε και να βαδίσουμε όλοι μαζί τα βήματα που θα μας κάνουν να βρεθούμε πολιτικά πιο δυνατοί και ξεκούραστοι από Σεπτέμβρη, έτοιμοι για τις νέες μάχες που έρχονται.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ -ΤΕΙ

Οι πολιτικές ανατροπές που σημάδεψαν την κεντρική πολιτική σκηνή με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα είναι βέβαιο ότι με τον ένα ή τον άλλον τρόπο θα εκφραστούν και στις σχολές στις επερχόμενες φοιτητικές εκλογές.
Η ανάγκη για ενίσχυση μιας αριστερής, αγωνιστικής, αντισυνδιοικητικής γραμμής μέσα στις σχολές είναι κάτι παραπάνω από αναγκαιότητα. Οι πολιτικές εξελίξεις δείχνουν ότι απαιτείται να ενισχυθεί και να εντείνει την παρουσία της μια γραμμή σύνδεσης του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος στην κατεύθυνση ανατροπής των αντιλαϊκών μέτρων που ΕΕ, ΔΝΤ και τρόικα επιβάλλουν τα τελευταία χρόνια τόσο στους εργαζόμενους όσο και σε μαθητές, φοιτητές/σπουδαστές.
Μια πολιτική άποψη που δεν θα αναπαράγει αυταπάτες, αλλά θα σημαδεύει τους πραγματικούς υπεύθυνους αυτής της επίθεσης, που είναι οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι εκφραστές τους.
Με μια τέτοια λογική κινήθηκαν οι Αγωνιστικές Κινήσεις το προηγούμενο διάστημα στις σχολές και πάνω σε αυτήν καλούν τους φοιτητές να τους στηρίξουν. Παραπέρα, στο πλαίσιο της κοινής δράσης που αναγνωρίζουν ως αναγκαιότητα διερεύνησαν τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλες δυνάμεις (Πορεία, Πορεία Αριστερή) στους φοιτητικούς χώρους.
Ο περιορισμένος χρόνος μέχρι τις εκλογές δεν επέτρεψε την εκλογική συνεργασία, αλλά άφησε περιθώρια για περαιτέρω συζητήσεις συνεργασίας στο πλαίσιο των φοιτητικών διεργασιών (κινητοποιήσεις, ΓΣ).
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις θα κατέβουν αυτοδύναμα στις περισσότερες σχολές, καλώντας όπου δεν κατεβαίνουν να ενισχυθούν αυτές οι δυνάμεις που κινούνται σε ανάλογη κατεύθυνση.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

16 Mάη. Φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ Το παρόν μας η αντίσταση, το μέλλον μας η ανατροπή!

Στις 16 Μάη οι φοιτητές και οι σπουδαστές σε όλη την Ελλάδα καλούνται να συμμετάσχουν στις εκλογές για τα όργανα των συλλόγων τους. Είναι γεγονός ότι οι φετινές εκλογές θα πραγματοποιηθούν υπό τη σκιά των γεγονότων που ακολούθησαν τις βουλευτικές εκλογές σχετικά με τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, μέσα σε ένα κλίμα ακινησίας των συλλόγων μετά τις κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη. Για τις Αγωνιστικές Κινήσεις οι εκλογές είναι μια πολιτική μάχη με ιδιαίτερο βάρος, καθώς είναι φανερό ότι το σύστημα επιχειρεί ανοιχτά να νεκρώσει τους συλλόγους και τα όργανά τους, ώστε να μην έχουν οι φοιτητές ούτε καν διοικητικό συμβούλιο για να καλεί γενική συνέλευση. Στον μικρό χρόνο που μένει μέχρι τη διεξαγωγή τους πρέπει να αναδείξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της άποψής τους σε κόντρα με τις διαλυτικές προτάσεις των υπόλοιπων παρατάξεων, από αριστερά και δεξιά.
Η νεολαία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τεράστια επίθεση με στρατηγικό χαρακτήρα, που έχει στόχο να στερήσει από τους λαούς, παγκόσμια, κάθε κατάκτηση και δικαίωμα. Ειδικά στην Ελλάδα, το μέλλον της χώρας είναι προδιαγραμμένο, καθώς οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές μέσω των οργανισμών που ελέγχουν (ΕΕ, ΔΝΤ) έχουν επιβάλει τους όρους εξαθλίωσης του λαού για τις επόμενες δεκαετίες. Με την υποτελή στήριξη των ντόπιων κυβερνήσεων του κεφαλαίου (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) γενίκευσαν τους μισθούς τις και συντάξεις πείνας, την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων όπως και της ασφάλισης - περίθαλψης, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου (ενέργεια, νερό κ.λπ.). Όλοι όσοι αυτοί τη στιγμή σπουδάζουν καλούνται να ζήσουν με άθλιο βιοτικό επίπεδο, μέσα σε τεράστια ανεργία, με τις δημοκρατικές ελευθερίες, όπως η διαδήλωση και η απεργία, να τείνουν να γίνουν παράνομες.
Όσον αφορά τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, έχει στηθεί και ήδη υλοποιείται ο μηχανισμός που θα πετάξει εκτός σπουδών την πλειονότητα της νεολαίας, φορτώνοντας το κόστος σπουδών (σίτιση, στέγαση, βιβλία) στους φοιτητές, εισάγοντας δίδακτρα, αλλά και κύκλους σπουδών, υποχρεωτική παρακολούθηση και διαγραφές. Η επίθεση στα πανεπιστήμια στοχεύει στην αποθάρρυνση από τις σπουδές, τόσο λόγω οικονομικών φραγμών όσο και της εντατικοποίησης, στη δημιουργία ενός πανεπιστημίου μόνο για λίγους «άξιους», σαν τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά κολέγια, όπου ο σύλλογος και το άσυλο είναι άγνωστες λέξεις. Ταυτόχρονα, όσοι τελικά αποφοιτούν θα έχουν στα χέρια τους ένα πιστοποιητικό που δεν θα εξασφαλίζει κανένα εργασιακό δικαίωμα και θα είναι η αρχή της εργασιακής περιπλάνησης για τα 400 ή 300 ευρώ, τη διαρκή επανακατάρτιση, την ελαστική και απλήρωτη εργασία, χωρίς δικαιώματα.
Ακριβώς επειδή η επίθεση παίρνει ανελέητη μορφή και βαθαίνει διαρκώς, οι φοιτητές πρέπει να απορρίψουν στις εκλογές τις δυνάμεις του συστήματος, ΠΑΣΠ και ΔΑΠ, οι οποίες στηρίζονται από καθεστωτικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), κυρίως υπεύθυνα για την κατάσταση στην κοινωνία, δυνάμεις του συστήματος που εμπόδισαν κάθε αγώνα, που ταύτισαν τον συνδικαλισμό με τα ρουσφέτια και τα πάρτι. Πρέπει ταυτόχρονα να απορρίψουν εκείνες τις δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά αλλά οι απόψεις τους μπαίνουν ενάντια στο μαζικό κίνημα. Από τη μια η ΠΚΣ, που όπου σταθεί μιλάει για τη ματαιότητα των αγώνων εφόσον δεν έχουν το δικό της «νικηφόρο» πολιτικό περιεχόμενο, που αναβάλλει τους αγώνες για τη μελλοντική «λαϊκή εξουσία» που θα έρθει μέσα από την κάλπη των βουλευτικών εκλογών, που ενώ το φοιτητικό κίνημα έδινε μάχη ενάντια στον νέο νόμο-πλαίσιο μιλούσε ηττοπαθέστατα για «μη εφαρμογή». Από την άλλη, η ΑΡΕΝ που δεν θέλει να οργανώσει το φοιτητικό κίνημα αλλά να το χρησιμοποιήσει σαν εκλογική δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ και της «αριστερής κυβέρνησης» που θα διαχειριστεί «φιλολαϊκά» την κρίση, εξ ου και το αίτημα για πτώση της κυβέρνησης. Στο ίδιο μοτίβο των αυταπατών της ΑΡΕΝ κινείται και η ΕΑΑΚ, υιοθετώντας αποπροσανατολιστικά αιτήματα για «πτώση της κυβέρνησης» και «διαγραφή χρέους», αλλά και αυταπάτες για «αριστερόστροφες- αντιφατικές» κυβερνήσεις που θα δώσουν λύσεις. Οι λογικές και των τριών αριστερών παρατάξεων έπαιξαν διαλυτικό ρόλο στη μάχη του Σεπτέμβρη, στρέφοντας την κουβέντα οπουδήποτε αλλού από τα ζητήματα που κινητοποιούσαν τους φοιτητές.
Απέναντι σε όλα αυτά, οι Αγνωστικές Κινήσεις προτείνουν στους φοιτητές και σπουδαστές να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους οι ίδιοι, να οργανωθούν ξανά μέσα στους συλλόγους τους, με κοινή δράση να αντιμετωπίσουν τα μικρά και μεγάλα προβλήματα, ώστε να αγωνιστούν για τις ανάγκες τους: για σπουδές χωρίς ταξικούς φραγμούς, για ενιαία πτυχία που θα εξασφαλίζουν μόνιμη και σταθερή δουλειά, για ελευθερίες έκφρασης και δράσης. Αυτό που θα κρίνει το μέλλον της νεολαίας είναι το κατά πόσο θα καταφέρει να δημιουργήσει σε σύνδεση με τον υπόλοιπο λαό ένα μέτωπο αντίστασης στην πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης, καθώς και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που έχει ξεζουμίσει τον πλούτο της χώρας. Η οικοδόμηση αυτού του μετώπου είναι αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει ο λαός να αναλάβει ο ίδιος την οικοδόμηση μιας άλλης δίκαιης κοινωνίας, όπου αφέντης θα είναι ο ίδιος. Αυτή η πολιτική πρόταση είναι αναγκαίο να στηριχθεί και εκλογικά ώστε να εκφράζεται στα όργανα των συλλόγων και να πιέζει σε κινηματική κατεύθυνση, να καλούνται γενικές συνελεύσεις ώστε να σπάσει η αδράνεια που έχει επικρατήσει. Πρέπει πάνω από όλα να ενισχυθεί η αντίληψη μέσα στο κίνημα ότι οι απαντήσεις και η διέξοδος βρίσκονται στην καθημερινή πάλη και όχι στις κάθε είδους φαντασιώσεις για αριστερή διαχείριση που θα λύσει τα προβλήματα με έναν μαγικό τρόπο... εδώ και τώρα. Τα πράγματα αλλάζουν πραγματικά μόνο με την ολόπλευρη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων ενάντια στο σύστημα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις στη Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

Συναγωνιστές και φίλοι,
Εκ μέρους των Αγωνιστικών Κινήσεων χαιρετίζω την πρώτη εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Πιστεύω ότι αυτή η πρωτοβουλία χαρακτηρίζεται με θετικό πρόσημο την περίοδο που διανύουμε όπου ο λαός και η νεολαία δέχονται μια βάναυση επίθεση στα δικαιώματά τους.
Μια επίθεση που περνάει και στο χώρο της παιδείας, δημιουργώντας μια εκπαίδευση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Μνημονίου. Μιλάμε για μια εκπαίδευση στην οποία τεράστια κομμάτια της νεολαίας, ειδικά απ’ τα φτωχά λαϊκά στρώματα, δεν θα έχουν θέση. Εκεί οδηγούν και τα μέτρα που παίρνονται για το σχολείο αλλά και για το πανεπιστήμιο. Αυτό που θέλουν στην ουσία να κάνουν είναι να διαμορφώσουν τους νέους εργαζόμενους που θα πετάγονται στην αγορά εργασίας χωρίς κανένα δικαίωμα και οι οποίοι θα περιφέρονται από την ημιαπασχόληση στην ανεργία και, αν είναι «τυχεροί», ξανά στην ημιαπασχόληση. Μιλάμε για καταστάσεις που αν σήμερα η ανεργία στα πρόσωπα των γονιών μας φαίνεται και είναι βραχνάς, για τη νεολαία, τους νέους εργαζομένους, αυτή η κατάσταση θα είναι ο κανόνας.
Στην κατάσταση αυτή το φοιτητικό κίνημα όπως και τα περισσότερα κομμάτια της κοινωνίας έχει προσπαθήσει να δώσει και ψάχνει λύσεις και απαντήσεις. Προφανώς μια τέτοια πορεία θα έχει και λάθη και προβληματικές και αδυναμίες. Και είναι φυσιολογικό όταν από το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς απουσιάζει η κατεύθυνση του μαζικού κινήματος.
Στην κατεύθυνση αυτή νομίζουμε ότι ένα σημαντικό συστατικό είναι η συμπόρευση του φοιτητικού κινήματος με το υπόλοιπο λαϊκό. Η συμπόρευση των φοιτητών με τους εργαζόμενους που πλήττονται και αυτοί καθημερινά. Ενα στοιχείο στο οποίο, όπως φάνηκε την προηγούμενη περίοδο και στις κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη, υστερεί το φοιτητικό κίνημα. Μια λογική συμπόρευσης που είναι απαραίτητο να καλλιεργηθεί και να δυναμώσει στις φοιτητικές μάζες, γιατί ακριβώς η επίθεση είναι τόσο μεγάλη, που απαιτεί τη μεγαλύτερη συσπείρωση για την απάντησή της.
Νομίζουμε ότι η λογική που διαπνέει την πρωτοβουλία κινείται στους σωστούς άξονες γιατί θέτει τα επίδικα στις σωστές τους βάσεις. Αναγνωρίζοντας καταρχήν τον πραγματικό εχθρό του λαού, τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο. Ενάντια στον αριστερό κυβερνητισμό που χαρακτηρίζει πολλές απόψεις μέσα στο κίνημα, αποπροσανατολίζοντας και σπέρνοντας απογοήτευση σε πολύ κόσμο, και γιατί θέτει το ζήτημα της κοινής δράσης επί τάπητος στην κατεύθυνση του μαζικού κινήματος και της αντίστασης.
Εμείς οι Αγωνιστικές Κινήσεις βλέπουμε θετικά την πρωτοβουλία και θα βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να απλωθεί και στο χώρο των πανεπιστημίων. Θεωρούμε, όμως, ότι ακριβώς επειδή υπάρχει πολύς κόσμος ο οποίος βλέπει τα πράγματα από τη σκοπιά και της εξάρτησης και του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, αλλά δεν ψαρώνει και απ’ όλον αυτό τον κυβερνητισμό που υπάρχει και ψάχνει λύσεις στο επίπεδο του κινήματος, είναι πολύς σημαντικό αυτή η πρωτοβουλία να πλατύνει, να παραμείνει ανοιχτή και να εντάξει και άλλους αγωνιστές, δυνάμεις και σχήματα. Ετσι ώστε να μπορέσουμε ο καθένας από το χώρο όπου βρίσκεται να υπηρετήσει την κατεύθυνση του πραγματικού κινήματος. Για να μπορέσει συνολικά το λαϊκό κίνημα να δώσει απαντήσεις, να κερδίζει νίκες και να ανατρέψει επιθέσεις.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »