Συλλαλητήρια για την Χαλκιδική στην Αθήνα

Δυο κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα τον Νοέμβρη, στα πλαίσια των δράσεων αλληλεγγύης που προγραμμάτιζαν οι φορείς του αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής. Η πρώτη στις 9 Νοέμβρη, στα πλαίσια της Πανελλαδικής Δράσης, και η δεύτερη στις 26, στα πλαίσια του Καραβανιού Αλληλεγγύης και Ενημέρωσης.
Στη πρώτη συμμετείχαν η «Επιτροπή Αλληλεγγύης», η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση, το Κίνημα Δεν Πληρώνω και ο Βοτανικός Κήπος. Μερικές εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια και πορεύτηκαν προς τη Β. Σοφίας, όπου βρίσκονται τα γραφεία της Ελντοράντο.
Στη δεύτερη συμμετείχαν η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στην Χαλκιδική (Αττική), οι Νέοι και οι Νέες του ΣΥΡΙΖΑ, η Σπίθα, η Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής και το Κίνημα "Δεν Πληρώνω". Οι κάτοικοι ξεκίνησαν τις παρεμβάσεις τους στις 12 με συνέντευξη τύπου, μοίραζαν προκηρύξεις στο κέντρο και στις στάσεις των μετρό. Με πορεία επέδωσαν ψήφισμα στην Eldorado Gold. Το απόγευμα πραγματοποίησαν συγκέντρωση στη Βουλή, όπου δυστυχώς ο κόσμος από Αθήνα που συγκεντρώθηκε ήταν αρκετά λιγότερος από τη διαδήλωση του Σαββάτου 9/10!
Εντυπωσιακή και στις δύο ήταν η απουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά, που αγνόησαν τη πρώτη διαδήλωση παντελώς. Ο τελευταίος δε σώζεται με το ότι κάποιοι λίγοι διαδήλωσαν κάτω από το πανό της «Επιτροπής Αλληλεγγύης» τη πρώτη φορά ή με την ασθενική παρουσία της νεολαίας του τη δεύτερη.
Αναρωτιέται κανείς, γιατί δυνάμεις που, με τον ένα ή άλλο τρόπο, δηλώνουν αγωνιστικές, επαναστατικές κ.λπ. και απόλυτα αλληλέγγυες στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, δεν συμμετείχαν σε αυτές και δεν κάνουν ό,τι μπορούν, για να δημιουργηθεί ένα σοβαρό δίκτυο αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα. Απ’ ότι φαίνεται, ένας αγώνας ενάντια στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και τους ντόπιους συνεργάτες του, ένας αγώνας μιας περιοχής της οποίας οι κάτοικοι έχουν γνωρίσει σε όλο της το μεγαλείο τη φασιστικοποίηση και πάνω τους έχουν εφαρμοστεί πρακτικές που καταστρατηγούν ακόμη και τους αστικούς νόμους, δεν χωράει στις αναζητήσεις για τη μετάβαση στη νέα εργατική εξουσία ή στις αντίστοιχες για την διακυβέρνηση της χώρας. Δε χωράει ούτε στον «αντιφασιστικό» αγώνα που δίνουν δυνάμεις της αριστεράς και της αναρχίας το τελευταίο καιρό. Γι’ αυτό είχαν προγραμματιστεί, την πρώτη φορά και για την ίδια ώρα, αντιφασιστικές διαδηλώσεις σε αρκετές γειτονιές της Αθήνας, ακόμη και κοντά στο κέντρο! Αν είχαν προγραμματιστεί από πριν, μικρή σημασία έχει, αφού η Μέρα Δράσης είχε ανακοινωθεί πάνω από ένα μήνα νωρίτερα. Προφανώς, οι «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες θέλουν περισσότερο χρόνο για αλλαγή αποφάσεων.
Ο αγώνας των κατοίκων είναι ιδιαίτερα σημαντικός και έχουμε αναφερθεί γιατί. Χρειάζεται να αναληφθούν πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Αθήνα, για τη δημιουργία πραγματικών επιτροπών αλληλεγγύης που δεν θα περιχαρακώνονται σε έναν κατά βάση πολιτικό χώρο, θα κινούνται με τη λογική η αλληλεγγύη να επεκταθεί σε όλη τη χώρα, με λαϊκά αγωνιστικά χαρακτηριστικά και απεύθυνση σε εργατικές, λαϊκές, νεολαιίστικες και πολιτικές συλλογικότητες, χωρίς αποκλεισμούς.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Όχι στη χωματερή στην Ηλεία! Νίκη στον αγώνα των κατοίκων!

Τον τελευταίο καιρό, έπεσε σαν βόμβα στους κατοίκους του νομού Ηλείας και συγκεκριμένα των δήμων Μακρίσια, Αλφειούσα και Φλόκα, η δημιουργία χωματερής και η εγκατάσταση μονάδας δεματοποιητή σκουπιδιών, στην περιοχή Λίμνες. Η παράνομη αυτή χωματερή πρόκειται να γίνει μέσα στο δάσος, δίπλα στο φράγμα και το ποτάμι του Αλφειού, το οποίο αρδεύει μεγάλο τμήμα καλιεργήσιμων περιοχών και διασχίζει αρκετές κατοικημένες περιοχές.
Μπροστά στην αδυναμία διαχείρισης του προβλήματος των απορριμάτων που υπάρχει στην Ηλεία, αποφασίστηκε από τις Αρχές της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας η κατασκευή της μονάδας επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων, σε ένα μέρος στο οποίο και στο παρελθόν είχε κριθεί παράνομη η δημιουργία χωματερής. Αυτό εντάσσεται στις προσπάθειες του συστήματος να «επιλύσει» το ζήτημα των σκουπιδιών, μετατρέποντας μεν κατοικημένες περιοχές σε χαβούζες, επωφελόντας δε κάθε είδους μεγαλοκαρχαρίες και εργαλάβους.
Η απόφαση αυτή, ωστόσο, πάρθηκε χωρίς τον ...ξενοδόχο, αφού οι κάτοικοι της περιοχής αμέσως αντέδρασαν σε αυτή την απόφαση. Γρήγορα, λοιπόν, συγκρότησαν μια επιτροπή αγώνα και κατέλαβαν τον χώρο αυτό, εμποδίζοντας τα απορριματοφόρα και τα μηχανήματα να προβούν στην δημιουργία εγκατάστασης της μονάδας δεματοποιητή. Η καθημερινή τους μαζική περιφρούρηση της περιοχής, οι διαμαρτυρίες στα γύρω χωριά αλλά και στο κέντρο του Πύργου και η συσπείρωση όλο και περισσότερου κόσμου στον αγώνα δεν έμειναν αναπάντητα από το σύστημα.
Όταν, στις μέρες μας, αυτός που αντιστέκεται και αγωνίζεται ενάντια σε αυτή την βάρβαρη πολιτική, στοχοποιείται και καταστέλεται, επόμενο ήταν να χτυπηθεί και αυτή εστία αντίστασης. Παρόλο, λοιπόν, που ο εν εξελίξει στην Ηλεία αγώνας μετράει λίγες μέρες από τότε που ξεκίνησε, ήδη βλέπουμε κάποια κοινά γνωρίσματα με τον μεγαλειώδη αγώνα της Κερατέας και της Χαλκιδικής, ως προς τον τρόπο απάντησης του κράτους και των μηχανισμών του. Από την αρχή σχεδόν, ο δήμαρχος προέβη σε μηνύσεις εναντίον όποιων αγωνίζονται, καθώς επίσης και σε όσους δημοσιογράφους της τοπικής κοινωνίας ανοίγουν το θέμα. Βέβαια, δεν έμεινε εκεί και ξεκίνησαν οι προσαγωγές και οι συλλήψεις των κατοίκων, καθώς και η καταγραφή των αριθμών κυκλοφορίας όσων βρίσκονται στην κατάληψη. Το αποκορύφωμα, όμως, ήταν η «απαγωγή» ενός κάτοικου από την αστυνομία, την ώρα που έφευγε από το χώρο της κατάληψης, τον οποίο δεν άφησαν ούτε να επικοινωνήσει με την οικογένεια του. Οι συλληφθεντες τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι, λόγω τόσο του αβασίμου των κατηγοριών όσο και της μαζικότητας του κόσμου που αντέδρασε. Την εμφάνισή τους έκαναν και τα ΜΑΤ, τα οποία έκλεισαν με κλούβες τους περιμετρικούς δρόμους και προσήγαγαν 6 άτομα, αφήνοντας τα απορριματοφόρα να αδειάσουν τα σκουπίδια που μετέφεραν.
Όλα αυτά όχι μόνο δεν έβαλαν φρένο στον αγώνα των κατοίκων αλλά τους όπλισαν με πείσμα να συνεχίσουν ακόμα πιο δυναμικά. Πλέον και οι ίδιοι έχουν καταλάβει πως είναι μονόδρομος η αντίσταση ενάντια στην ολοκληρωτική καταστροφή στο περιβάλλον της περιοχής τους, με την μόλυνση του ποταμού και των καλλιεργειών τους, που καθιστά μη βιώσιμη τη διαμονή στις κοντινές περιοχές. Οι κάτοικοι της Ηλείας έχουν κάθε δικαίωμα να υπερασπιστούν την περιοχή τους, να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις, χωρίς αυταπάτες για το ρόλο και τα όρια των δικαστηρίων, του ΣΤΕ και των διάφορων θεσμικών οργάνων. Ο δίκαιος αυτός αγώνας του λαού της Ηλείας μπορεί να τροφοδοτήσει πολύ θετικά το λαϊκό κίνημα αντίστασης που οικοδομείται. Μπορεί να παλέψει ενάντια στην πολιτική της εξάρτησης, της εξαθλίωσης, της τρομοκρατίας και στην υποβάθμιση της ζωής που επιφέρει αυτή η χωματερή!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Θεσσαλονίκη Μεγάλη διαδήλωση υπέρ της Χαλκιδικής Δράσεις σε πολλές πόλεις της χώρας και στο εξωτερικό

Το Σάββατο 9 του Νοέμβρη, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας αλλά και στην Ευρώπη, έγιναν μικρές και μεγάλες δράσεις, ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική.
Δράσεις πραγματοποιήθηκαν σε Αθήνα, Κιλκίς, Κομοτηνή, Καρδίτσα, Σπάρτη, Λιβαδειά, Σύρο, Τρίκαλα, Αίγινα, Βόλο, Καβάλα, Άρτα, Πάτρα, Μυτιλήνη, Λάρισα, Ξάνθη, Ηράκλειο, Ρόδο, Λονδίνο, Παρίσι, Ιωάννινα, Άμστερνταμ, Βιέννη, Μόντρεαλ, Βερολίνο, Ντίσελντορφ, Βουδαπέστη, Κωνσταντινούπολη, Βενετία, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Σκόπια, Βελιγράδι…
Μεγάλη συγκέντρωση χιλιάδων ανθρώπων και πορεία γεμάτη παλμό, πάθος και αποφασιστικότητα έγινε στη Θεσσαλονίκη. Κύριο χαρακτηριστικό η αυξημένη, σε σχέση με προηγούμενες πορείες, συμμετοχή διαδηλωτών από τη Θεσσαλονίκη. Έγινε φανερό πως αυτός ο αγώνας έχει ριζώσει σ’ αυτή την πόλη.
Στην κινητοποίηση που διέσχισε τους κεντρικούς δρόμους της πόλης και κατέληξε στο κτίριο της ΕΡΤ-3, συμμετείχαν επιτροπές αγώνα από την Χαλκιδική, επιτροπές αλληλεγγύης από άλλες πόλεις, πολιτικά κόμματα και οργανώσεις, επιτροπές και πρωτοβουλίες γειτονιών από την Θεσσαλονίκη, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕΤ κλπ. Η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ συμμετείχε με ξεχωριστό μπλοκ.
Βρισκόμαστε σε μια προεκλογική περίοδο και εντείνονται οι προσπάθειες από τη μεριά της κυβέρνησης και της Eldorado να διχάσουν και να αποδυναμώσουν το μέτωπο του αγώνα.
Έτσι, έχουμε τη βιομηχανία διώξεων να συνεχίζεται με δεκάδες κλήσεις να φθάνουν σε αγωνιστές για κάθε κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε τα τελευταία δυο χρόνια.
Έχουμε την προστασία των παρανομιών της εταιρίας (παράνομες εκσκαφές, εκχερσώσεις και υλοτομίες) από τις διμοιρίες των ΜΑΤ. Αποκαλύπτονται, από τις δικογραφίες, παρακολουθήσεις τηλεφώνων όσων διαμένουν στην περιοχή ή δηλώνουν αλληλέγγυοι στον αγώνα.
Κρύβουν, από τους κατοίκους του Νεοχωρίου, για μήνες, ότι υπάρχουν αυξημένες συγκεντρώσεις αρσενικού στο νερό που το κάνει ακατάλληλο ακόμη και για πλύσιμο.
Τα φορτηγά της εταιρίας κυκλοφορούν με τοξικά απόβλητα, μέσα σε κατοικημένες περιοχές.
Τα ίδια αυτά τοξικά απόβλητα τα σεργιανούν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σαν να μην τρέχει τίποτα, αδιαφορώντας προκλητικά, με τον αέρα της ατιμωρησίας για οτιδήποτε διαπράξουν …
Και από την άλλη, η εταιρία προσπαθεί να φτιάξει το προφίλ της.
Αναζητάει με επιμονή να βρει αθλητικές ομάδες, για να γίνει χορηγός τους -βόλεϊ γυναικών του ΠΑΟΚ, ποδοσφαιρική ακαδημία του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Οι δωρεές της El Dorado στο Δήμο Αριστοτέλη και τον σημερινό δήμαρχο Πάχτα μοιάζουν με τον ετήσιο προϋπολογισμό του δήμου, προηγούμενων χρόνων.
Οι δωροεπιταγές που μοιράζει η εταιρία στους λεγόμενους «εργαζόμενους» εξοφλούνται στα τοπικά καταστήματα.
Και οι δωρεές της εταιρίας προς την ΕΛ.ΑΣ. έγιναν πρωτοσέλιδα και απασχολούν ακόμη και το καναδικό κοινοβούλιο.
Με ελεύθερους τους προφυλακισμένους αγωνιστές πια, μετά την μεγαλειώδη συναυλία και παρά τις προσπάθειες τρομοκράτησης και εκβιασμού των κατοίκων των χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής να υποταχθούν, αυτή η διαδήλωση ανέδειξε πως η πολιτικοποίηση του αγώνα είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο και είναι ανάγκη να προχωρήσει με σοβαρότητα και επιμονή.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αθήνα 9/10/2013 Πορεία αλληλεγγύης στους κατοίκους της Χαλκιδικής

Η «Επιτροπή Αλληλεγγύης», η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση, το Κίνημα Δεν Πληρώνω και ο Βοτανικός Κήπος ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για Πανελλαδική Μέρα Δράσης ενάντια στην εξόρυξη του χρυσού στη Χαλκιδική, το Σάββατο 9/10 στην Αθήνα.
Μερικές εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια και πορεύτηκαν προς τη Β. Σοφίας, όπου βρίσκονται τα γραφεία της Ελντοράντο.
Εντυπωσιακή ήταν η απουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, που αγνόησαν τη διαδήλωση παντελώς. Ο τελευταίος δε σώζεται με το ότι κάποιοι λίγοι διαδήλωσαν κάτω από το πανό της «Επιτροπής Αλληλεγγύης». Αναρωτιέται κανείς, πώς δυνάμεις που, με τον ένα ή άλλο τρόπο, δηλώνουν αγωνιστικές, επαναστατικές κ.λπ., αγνοούν ένα τέτοιο αγώνα και δεν κάνουν ό,τι μπορούν, για να δημιουργηθεί ένα σοβαρό δίκτυο αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα. Απ’ ότι φαίνεται, ένας αγώνας ενάντια στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και τους ντόπιους συνεργάτες του, ένας αγώνας μιας περιοχής της οποίας οι κάτοικοι έχουν γνωρίσει σε όλο της το μεγαλείο τη φασιστικοποίηση και πάνω τους έχουν εφαρμοστεί πρακτικές που καταστρατηγούν ακόμη και τους αστικούς νόμους, δεν χωράει στις αναζητήσεις για τη μετάβαση στη νέα εργατική εξουσία ή στις αντίστοιχες για την διακυβέρνηση της χώρας. Δε χωράει ούτε στον «αντιφασιστικό» αγώνα που δίνουν δυνάμεις της αριστεράς και της αναρχίας το τελευταίο καιρό. Γι’ αυτό είχαν προγραμματιστεί, για την ίδια ώρα, τέτοιες διαδηλώσεις σε αρκετές γειτονιές της Αθήνας, ακόμη και κοντά στο κέντρο! Αν είχαν προγραμματιστεί από πριν, μικρή σημασία έχει, αφού η Μέρα Δράσης είχε ανακοινωθεί πάνω από ένα μήνα νωρίτερα- προφανώς οι «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες θέλουν περισσότερο χρόνο για αλλαγή αποφάσεων. Όσο δε για την αλληλεγγύη δεν ταιριάζει μαζί με την αντίσταση, πόσο μάλλον με προϋπόθεση αυτή... Ο αγώνας των κατοίκων είναι ιδιαίτερα σημαντικός και έχουμε αναφερθεί γιατί. Χρειάζεται να αναληφθούν πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Αθήνα, για τη δημιουργία πραγματικών επιτροπών αλληλεγγύης που δεν θα περιχαρακώνονται σε έναν κατά βάση πολιτικό χώρο, θα κινούνται με τη λογική η αλληλεγγύη να επεκταθεί σε όλη τη χώρα, με λαϊκά αγωνιστικά χαρακτηριστικά και θα απευθύνονται σε εργατικές, λαϊκές, νεολαιίστικες και πολιτικές συλλογικότητες, χωρίς αποκλεισμούς. Και εδώ, καλείται η Λαϊκή Αντίσταση να πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ανταποκρίσεις από τις αντιφασιστικές πορείες

Αθήνα

Την Τετάρτη το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Παναγή Τσαλδάρη, στην Αμφιάλη του Κερατσινίου. Για την ακρίβεια, υπήρξαν πολλά καλέσματα, από τα σωματεία του ΠΑΜΕ, τις οργανώσεις της αριστεράς και σχήματα του αναρχικού χώρου. Όλα στο σημείο δολοφονίας του Παύλου Φύσσα ή κοντά σε αυτό.
Το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε την πορεία του χωριστά από τους υπόλοιπους.
Η πορεία των υπόλοιπων ξεκίνησε λίγο μετά. Η οργή για τη δολοφονία και για τη προσπάθεια του συστήματος, από τη κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν μέχρι και τα αστικά ΜΜΕ, να παρουσιάσουν αρχικά τη δολοφονία σαν ένα τυχαίο καυγά μεταξύ ποδοσφαιρόφιλων και τα γεγονότα σαν κάτι που δεν αφορά άμεσα και επίσημα τη Χρυσή Αυγή ενώ, με τη θεωρία των άκρων, να εξισώσουν τους φασίστες με τους αντιφασίστες, ήταν έκδηλη.
Μια οργή που εκφράστηκε με τα συνθήματα κατά του φασισμού και της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής, από κόσμο κυρίως νεολαιίστικο. Κάτι που δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι και ακριβώς όπως μας τα παρουσιάζουν, σχετικά με την επιρροή της ΧΑ και των φασιστικών απόψεων στη νεολαία. Υπάρχει ένα σοβαρό κομμάτι νεολαίας που είναι αποφασισμένο να αντιταχθεί στο φασισμό και το ρατσισμό. Το ζητούμενο είναι το πώς!
Η μαζικότητα ήταν τέτοια που τα ΜΜΕ, ρίχνοντας, ως συνήθως, πολύ τον αριθμό, μιλούσαν για 15.000 διαδηλωτές!
Η κυβέρνηση, αυτή τη φορά, απ’ ότι φαίνεται, είχε αποφασίσει να κάνει επίδειξη πυγμής. Ιδιαίτερα μετά τη μεγάλη επιτυχία της πρωινής απεργιακής κινητοποίησης. Τα ΜΑΤ παρατάχθηκαν σε κάθετα της Λαμπράκη στενά, με τρόπο που προκαλούσαν, εμφανέστατα και έτοιμα να χτυπήσουν. Με τις πρώτες αντιδράσεις και τα πρώτα μπουκάλια, άρχισε ένα όργιο καταστολής που κράτησε μέχρι αργά το βράδυ και απλώθηκε σε μια αρκετά μεγάλη έκταση της Αμφιάλης. Τα χημικά έκαναν την παραμονή έξω ανυπόφορη. Έγιναν εκατοντάδες προσαγωγές στο «σωρό», που μετατράπηκαν σε δεκάδες συλλήψεις με κακουργηματικού τύπου σκατηγορίες. Υπήρξαν και τραυματισμοί, με πιο σοβαρό αυτόν ενός νέου που τραυματίστηκε σοβαρά στο μάτι.
Παρ’ όλα αυτά, η πορεία έγινε, αν και διασπάστηκε.
Το μπλοκ της ΠΑΑΣ διέσχισε μια αρκετά μεγάλη έκταση του Κερατσινίου και κατέληξε στη πλατεία Κύπρου. Καλούσε τον κόσμο να δώσει τη μόνη απάντηση που θα οδηγήσει στην «ήττα τον φασισμό και τον καπιταλισμό που τον χρησιμοποιεί ενάντια στο λαό», καλούσε το λαό να συμμετάσχει ενεργά και μαζικά «στο μεγάλο απεργιακό αγώνα που έχει κιόλας ξεκινήσει», για να «ηττηθεί η πολιτική που εξαπολύει το φασισμό, για να κάμψει τον αγώνα του λαού.»

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Έξω τα ΜΑΤ από την Ευκαρπία Ο αγώνας των κατοίκων είναι δίκαιος και θα νικήσει

Στην καρδιά του καλοκαιριού, στα τέλη Ιουλίου, επέλεξε ο σύνδεσμος ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης να βάλει μπρος, ώστε να κατασκευαστεί ο Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) της Ευκαρπίας.
Παρ' όλο που η Ευκαρπία ήταν σχετικά άδεια και τα σχολεία κλειστά, η εγκατάσταση των συνεργείων έγινε ύστερα από την είσοδο και την κατάληψη του χώρου από πολλές κλούβες των ΜΑΤ, δεκάδες ασφαλίτες και ένα ασθενοφόρο! Ακολούθησε η στρατιωτικού τύπου περίφραξη του χώρου κατασκευής, ώστε να είναι δύσκολη η είσοδος στο χώρο κατασκευής, αλλά και για να μπορούν να αιτιολογηθούν οι συλλήψεις όποιων επιχειρήσουν να μπούνε στο χώρο. Καταλήφθηκε από τα ΜΑΤ και το σπιτάκι του Δήμου, έξω από το χώρο του ΣΜΑ, όπου κάτοικοι καθημερινά εδώ και 2 χρόνια το επισκέπτονταν για να εναντιωθούν στην προσπάθεια κατασκευής του έργου.
Οι κάτοικοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πολύ καλά προετοιμασμένη και μελετημένη επιχείρηση για το ξεκίνημα των εργασιών. Με επιλογή του χρόνου, των μέσων, του τρόπου, οι εκπρόσωποι της τροϊκανής πολιτικής στην αυτοδιοίκηση προσπαθούν να επιβάλουν έναν γιγαντιαίο ΣΜΑ, ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας των κατοίκων της περιοχής.
Ο πρώτος αιφνιδιασμός του ΦΟΣΔΑ από τη λαϊκή αντίδραση το προηγούμενο καλοκαίρι ενεργοποίησε υπαρκτές αντιθέσεις συμφερόντων στο πλαίσιο της αυτοδιοίκησης. Αυτή η εξέλιξη παράλληλα και με την επιμονή των κατοίκων ενάντια στην κατασκευή του ΣΜΑ φρέναρε για μεγάλο διάστημα την επιχείρηση για το ξεκίνημα των εργασιών.
Την ίδια στιγμή ο ΦΟΣΔΑ, λειτουργώντας για ακόμα μια φορά ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στην τοπική κοινωνία, ετοίμαζε τους όρους για την επιβολή του έργου. Πληρώθηκαν αδρά διαφημιστικές εταιρίες, κινήθηκαν οι κομματικοί μηχανισμοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, στήθηκαν δημοσκοπήσεις, λειτούργησαν σε πλήρη συμφωνία τα φερέφωνα των τοπικών ΜΜΕ, για να πείσουν για την ανάγκη κατασκευής του έργου σε ξένο αχυρώνα και, τέλος, χρησιμοποιήθηκαν και τα βαριά μέσα των ΜΑΤ και της καταστολής.
Η αντίδραση των κατοίκων, αν και πιο περιορισμένη λόγω καλοκαιρινών «απωλειών», ήταν άμεση. Από την πρώτη στιγμή μοιράστηκε υλικό, ενώ σε καθημερινή βάση αυτοκίνητο με ντουντούκα ενημέρωνε τους κατοίκους και καλούσε σε κινητοποιήσεις. Η πρώτη λαïκή συγκέντρωση που έγινε την Τετάρτη 31 Ιουλίου στην πλατεία της Ευκαρπίας κατέληξε με αυτοκινητοπομπή στον χώρο του ΣΜΑ, όπου 300 κάτοικοι διαδήλωσαν και φώναξαν συνθήματα κατά της κατασκευής.
Την Πέμπτη στις 30 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου συναυλία στο χώρο του ΣΜΑ και τη Δευτέρα στις 2 Σεπτέμβρη νέα λαϊκή συγκέντρωση στην πλατεία της Ευκαρπίας, πορεία μέσα στην πόλη της Ευκαρπίας, αυτοκινητοπομπή και συγκέντρωση 300 ανθρώπων εκ νέου στο χώρο του ΣΜΑ.
Παρά και ενάντια στις δυσκολίες, τις τρικλοποδιές των αιρετών αρχόντων και τα εκλογικά μαγειρέματα, η επιμονή των κατοίκων για την υπεράσπιση του τόπου τους από την παραπέρα υποβάθμιση αφήνει πολλές θετικές παρακαταθήκες για την εξέλιξη αυτού του αγώνα, αλλά και των νέων αγώνων που έρχονται. Ήδη η εμπειρία που έχει κατακτηθεί είναι πολύτιμη. Είναι πλέον ξεκάθαρο με ποιους έχουμε να κάνουμε και σε ποιους μπορούμε να στηριχτούμε. Ο επόμενος σταθμός είναι η παρουσία και η συμμετοχή των κατοίκων στην πορεία της ΔΕΘ.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χανιά Αγώνας ενάντια στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις

Με καταλήψεις και συλλαλητήρια απάντησαν οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ και στα Χανιά, μετά την πραξικοπηματική απόφαση της κυβέρνησης να φέρει το πολυνομοσχέδιο στη Βουλή το καλοκαίρι και να απολύσει 2482 εκπαιδευτικούς, τους σχολικούς φύλακες και άλλους εργαζόμενους από τους ΟΤΑ.
Την Πέμπτη 11/7, το πρωί, πραγματοποιήθηκε κατάληψη στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας, μετά από απόφαση της συγκέντρωσης των συναδέλφων ειδικοτήτων που θίγονται άμεσα. Το ίδιο βράδυ, στο 1ο Γυμνάσιο, πραγματοποιήθηκε μια μαζική συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων (περίπου 300 άτομα), όπου αποφασίστηκαν: συνέχιση για τις επόμενες μέρες της κατάληψης της Δευτεροβάθμιας, κατάληψη της εφορίας μαζί με τους εργαζομένους στους ΟΤΑ, συλλαλητήριο στην πλ. της Αγοράς την Παρασκευή 12/7, μέρα που θα ερχόταν εκεί ο Βενιζέλος και συλλαλητήριο το Σάββατο το πρωί.
Από αυτή τη συνέλευση, είχαν αρχίσει να διαφαίνονται οι αδυναμίες, οι ελλείψεις και οι προσπάθειες εκμετάλλευσης της αγωνίας των εκπαιδευτικών. Καταρχήν, στη συνέλευση μίλησε εκπρόσωπος της Ένωσης Γονέων, με το διπλό ρόλο και του αντιπροσώπου του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Σταθάκη(!), αποδεικνύοντας, για άλλη μια φορά, το πώς εννοούν κάποιοι την αυτονομία των συλλόγων. Παρόλο που στο πλαίσιο αιτημάτων ψηφίστηκαν και οι στόχοι πάλης για καμιά απόλυση- διαθεσιμότητα κλπ, τα επισκίασε όλα η κατακλείδα «ΝΑ ΑΠΟΛΥΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ», η οποία ενισχύθηκε και από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων ΣΥΝΕΚ, Παρεμβάσεων. Το ΠΑΜΕ παρέπεμψε στη λαϊκή εξουσία. Πλειοδότησαν τη λογική του «εδώ και τώρα», της εκτόνωσης με τα γιουχαΐσματα των πολιτικών και το να «πιέσουμε τους τοπικούς βουλευτές να μην ψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο», όταν οι ίδιοι έχουν ψηφίσει όλα τα μνημόνια.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση, δεν πραγματοποιήθηκε το συλλαλητήριο της Παρασκευής αλλά μετατράπηκε σε κυνήγι του Βενιζέλου. Η ομιλία του μεταφέρθηκε απ’ το κέντρο της πόλης στο ΜΑΙΧ στη Σούδα (σε ερημικό δρόμο) και χωρίς κάλεσμα και οργάνωση από το ΔΣ της ΕΛΜΕ, εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι στους ΟΤΑ και άλλοι κατά ομάδες συγκεντρώθηκαν έξω από τις 4 πύλες του ΜΑΙΧ, περιμένοντας τον Βενιζέλο να βγει, ο οποίος βγήκε και έφυγε ανενόχλητος.
Το συλλαλητήριο του Σαββάτου 13/7 κατευθύνθηκε έξω απ’ το γραφείο του βουλευτή της ΝΔ Βολουδάκη.
Τα μεγάλα λόγια για συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, όπως φάνηκε και στα συλλαλητήρια, ήταν μόνο διακηρύξεις και η κάθε παράταξη τα χρησιμοποιεί, όπως εξυπηρετεί τη γραμμή της.
Την ημέρα της πανελλαδικής απεργίας, την Τρίτη 16 Ιούλη, στα Χανιά συμμετείχαν περίπου 1000 άτομα που δείχνει τις διαθέσεις των εργαζομένων και την αγωνία τους. Το κάλεσμα, όμως, σε δυο συγκεντρώσεις δείχνει τις σκοπιμότητες να μην ξεδιπλωθούν αποφασιστικά οι αγώνες. Υπήρξε μια συγκέντρωση στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς από ΑΔΕΔΥ-ΕΚΧ, ΕΛΜΕ Χανίων κλπ και μια στο Δημαρχείο από το σωματείο των εργαζομένων ΟΤΑ, για να καλυφθεί το ΠΑΜΕ που έκανε προσυγκέντρωση και πήγε στο Δημαρχείο. Τελικά, η πορεία πέρασε απ’ το Δημαρχείο, όπου τέθηκε επικεφαλής το μπλοκ του ΠΑΜΕ και συνεχίστηκε στους δρόμους της πόλης. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή την απόφαση στους ΟΤΑ στήριξαν και οι πλειοψηφούσες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Για άλλη μια φορά, διαφαίνεται ότι οι συγκεκριμένες δυνάμεις της αριστεράς χρησιμοποιούν τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων σαν διαμαρτυρίες που θα κεφαλαιοποιηθούν στις επικείμενες (;) εκλογές. Όμως οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα της αντιλαϊκής πολιτικής και των βάρβαρων μέτρων, δεν έχουν τίποτα να περιμένουν απ’ τις εκλογές. Μοναδική τους ελπίδα ο ανειρήνευτος ταξικός αγώνας για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου τους. Στη γενική συνέλευση της Τρίτης 16 /7 (περίπου 150 άτομα), ήταν έκδηλη η απουσία κεντρικής κατεύθυνσης από την ΟΛΜΕ που θα συσπείρωνε και θα σηματοδοτούσε την αποφασιστικότητα να ανατραπούν οι απολύσεις και η διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, κάτι που λειτουργεί απογοητευτικά.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις εκπαιδευτικών, μέσα από τις τοποθετήσεις τους και στις δυο συνελεύσεις, ανέδειξαν την αναγκαιότητα να συσπειρωθούμε πάνω στο στόχο της ανατροπής των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και ότι ο μόνος δρόμος είναι ο μαζικός παρατεταμένος αγώνας και όχι οι εκλογικές αναμονές. Η συνέλευση της Τρίτης υιοθέτησε πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων εκπαιδευτικών να μην ανοίξουν τα σχολεία τον Σεπτέμβρη και καλεί την ΟΛΜΕ να προκηρύξει απεργία 2 και 3 Σεπτέμβρη, με γενικές συνελεύσεις και συνέλευση προέδρων για συνέχεια (ΣΥΝΕΚ, ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεις ψήφισαν λευκό). Επίσης, πρόταση για καταλήψεις στα ΕΠΑΛ και την ΕΠΑΣ την Πέμπτη, που υπάρχει εφημερία, και άλλες δράσεις που πλαισιώνονται από μεγάλο αριθμό συναδέλφων που συγκροτούν την επιτροπή αγώνα.
Η Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, όλες τις μέρες των κινητοποιήσεων, παρέμβηκε με προκηρύξεις και συμμετείχε στα συλλαλητήρια με δικό της μπλοκ. Την Τρίτη, μέρα της πανελλαδικής απεργίας, έκανε προσυγκέντρωση στο Δημαρχείο, πορεύτηκε στην πλατεία της αγοράς και συμμετείχε με μαζικό μπλοκ στην πορεία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Γιάννενα: Πορεία αλληλεγγύης στο Τούρκικο λαό

Την Πέμπτη 6 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στα Γιάννενα πορεία αλληλεγγύης στον τουρκικό λαό, που βιώνει τις τελευταίες μέρες τη βία και την τρομοκρατία του τουρκικού κράτους, σε πολλές πόλεις της χώρας. Περίπου 400 άτομα συμμετείχαν σε μια διαδήλωση, που είχε καλό παλμό και αρκετά μεγάλη διαδρομή. Η ανταπόκριση του κόσμου κρίνεται θετική αν αναλογιστεί κανείς τη μικρή προπαγάνδιση που έγινε στην πόλη για το ζήτημα. Ακούστηκαν πολλά συνθήματα αλληλεγγύης που συνέδεαν το ξέσπασμα του τουρκικού λαού και τους αγώνες του ελληνικού λαού των τελευταίων χρόνων.
Η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ υπερασπίστηκαν το δίκιο της πάλης του τουρκικού λαού και προσπάθησαν να αναδείξουν την αναγκαιότητα ύπαρξης ταξικής αλληλεγγύης και αντιιμπεριαλιστικής πάλης στη χώρα μας.
Στην πορεία κατέβηκαν εφτά πανό. ΚΚΕ(μ-λ), Αγωνιστικές Κινήσεις, ‘‘Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης’’ (του ευρύτερου χώρου της αναρχοαυτονομίας), νέοι νέες ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΣΕΚ.
Μια βδομάδα μετά και τα μηνύματα από την Τουρκία, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν δείχνουν αποκλιμάκωση. Παράλληλα η αναταπόκριση του κόσμου στην Ελλάδα θέτει το καθήκον στην αριστερά να αναδείξει το ζήτημα αυτό πιο μαχητικά.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΠΕΝΤΕΛΗ Θεάρεστες επενδύσεις σε τόπους ...δασωμένους

Ο δρόμος που άνοιξαν η Κερατέα και ακόμα καλύτερα η Χαλκιδική φαίνεται να εμπνέει εκ νέου αρκετές τοπικές συλλογικότητες, επιτροπές και πρωτοβουλίες κατοίκων, που κάποια στιγμή φάνηκε ότι εξάντλησαν τα καύσιμα του Συντάγματος και ό,τι αυτό παρήγαγε στη συνέχεια και είχαν περιοριστεί σε ανέξοδες δράσεις σαν τα ανταλλακτικά παζάρια, τις συλλογικές κουζίνες και την "αδιαμεσολάβητη" διάθεση αγροτικών προϊόντων. Χωρίς αμφιβολία σ΄ αυτό συνετέλεσε κατά κύριο λόγο η ένταση της επίθεσης από μεριάς συστήματος, η συνακόλουθη ένταση της καταστολής και της φασιστικοποίησης και το βίωμα της σκληρής καθημερινότητας, αλλά και το φωτεινό παράδειγμα του αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής και το τεράστιο ρεύμα αλληλεγγύης που γέννησε.
Μια τέτοια περίπτωση είναι και η πρωτοβουλία κατοίκων Πεντέλης-Μελισσίων, που πρωτοσυγκροτήθηκε όπως και άλλες στο πνεύμα του Συντάγματος, που έκανε έναν πρώτο κύκλο με αιχμή τα χαράτσια της ΔΕΗ αλλά και το τοπικό ζήτημα της εναντίωσης στις διαθέσεις αρπαγής του Πεντελικού από την εκκλησία, με εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις αρκετά επιτυχημένες, αλλά μετά το φετινό καλοκαίρι έδειξε να φθίνει και από συμμετοχή αλλά κυρίως από στόχο. Η αναζωπύρωση όμως του ζητήματος της ''επενδυτικής" διάθεσης της εκκλησίας στο Πεντελικό έφτασε για να ανασυσταθεί και να κάνει μια πρώτη πολύ επιτυχημένη κινητοποίηση με δημοσιεύσεις έντυπες και ηλεκτρονικές αλλά κυρίως με πορεία και διαδήλωση 200 περίπου ατόμων στην περιοχή.
Το ζήτημα στην περίπτωση της Πεντέλης είναι η παράδοση άνευ όρων 4.000 στρεμμάτων αναδασωτέας και κομματιού ήδη αναδασωμένης περιοχής, με βάση τα δύο νέα δήθεν αναπτυξιακά-επενδυτικά fast track νομοσχέδια, στις ορέξεις του επίδοξου "στρατηγικού" επενδυτή, που στην περίπτωσή μας είναι η εκκλησία διαμέσω μιας αναπτυξιακής εταιρείας που συνέστησε ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις. Η μέχρι τώρα φιλοδοξία τους να αρπάξουν τη γη αυτή συμπυκνωνόταν σε ένα φαραωνικό σχέδιο για δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου 4.000 στρεμμάτων, σχέδιο που φαίνεται να παγώνει προς το παρόν για λόγους δικούς τους αλλά να παραμένουν ιδιαίτερα επιθετικές οι επιδιώξεις για παντός είδους επικερδείς "επενδύσεις". Με βάση τα δύο αυτά νομοσχέδια, παρακάμπτονται για λόγους "εθνικού" συμφέροντος όλα τα μέχρι τώρα νομικά κωλύματα για τον "επενδυτή", ιδοκτησιακό, αρχαιολογικών χώρων, περιοχών natura ή εθνικών πάρκων, αιγιαλίτιδας ζώνης και άλλων τέτοιων ενοχλητικών εμποδίων και αρμοδίων αρχών, εφόσον η επένδυση είναι σεβαστού ύψους και προσφέρει το γνωστό τυράκι των κάποιων -ελάχιστων- θέσεων εργασίας. Με λίγα λόγια προσφέρεται στο πιάτο με μόνη την υπογραφή του υπουργού Ανάπτυξης εντός μηνός (!) από την υποβολή της μελέτης το σύνολο της γης, του αέρα και του νερού -κατά το γνωστό σύνθημα- της χώρας για παντός είδους επενδύσεις και εκμεταλλεύσεις και -κυρίως- τους κατοίκους της για δούλους των επενδυτών!
Στην περιοχή της Πεντέλης το οποιοδήποτε σχέδιο καταστροφής της θα επιβαρύνει όχι μόνο το βουνό και όλες τις γύρω περιοχές, αλλά και την Αττική στο σύνολό της, καθώς, όπως είναι προφανές, είναι από τους ελάχιστους πνεύμονες που απομένουν μετά την ξέφρενη τσιμεντοποίηση και τη χαριστική βολή από τις πυρκαγιές. Η επιτροπή κατοίκων που ξαναβρέθηκε και συσπειρώθηκε με αφορμή αυτό το ζήτημα φαίνεται να ωρίμασε ως συλλογικότητα πολιτικά και έχει την πρόθεση να αντισταθεί ενάντια σ' αυτό το ξεπούλημα πόρων και ανθρώπων, καθώς το σήμα που εκπέμπει αυτή τη φορά ξεπερνάει την τοπική εμβέλεια και φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι και αυτή είναι μια κεντρική πολιτική μάχη ενάντια στο σύστημα και ότι οι εδώ κάτοικοι είναι πολιτικά υποκείμενα με ένα συγκεκριμένο εχθρό ενάντιά τους, κοινό με όλο το λαό που αγωνίζεται ενάντια στην εξαθλίωσή του από διάφορες θέσεις και μεριές.
Από μεριάς πρωτοβουλίας η συμμετοχή είναι αξιοσημείωτη και ήδη σχεδιάζονται πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις για τη συνέχιση αυτής της προσπάθειας, τη σύνδεσή της με άλλες αντίστοιχες και το άπλωμά της -στο μέτρο του δυνατού- σε όλο το φάσμα των αγώνων που πρέπει να δώσει ο λαός σήμερα ενάντια στην επίθεση που δέχεται για να καταφέρει να δώσει και την απάντηση που απαιτείται.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Στις φυλακές οι δύο αγωνιστές κάτοικοι Η Χαλκιδική δεν θα σκύψει το κεφάλι! Ενισχύεται το κίνημα αλληλεγγύης

Τετάρτη 10/04/2013. Η ώρα είναι 14:30 και έξω από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης (ΓΑΔΘ) έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 1.500 άτομα ως ένδειξη αλληλεγγύης στους δύο συλληφθέντες κατοίκους της Ιερισσού, κατηγορούμενους για τον εμπρησμό στο εργοτάξιο των Σκουριών στις 17/02. Προηγήθηκε η εισβολή στα σπίτια τους νωρίς τα ξημερώματα –στις 3.15 π.μ.- από άντρες της ΟΠΚΕ οι οποίοι, φορώντας κουκούλες και οπλισμένοι σαν αστακοί, με συντονισμένη επιχείρηση, έσπασαν τις πόρτες και τους έπιασαν στον ύπνο! Ταυτόχρονα κρατούσαν ομήρους τα μέλη των οικογενειών τους –ανήλικα παιδιά- ώστε να μην μπορέσουν να ειδοποιήσουν συγγενείς και γείτονες.
Η οργή των κατοίκων ξεχειλίζει μόλις μαθαίνουν τα νέα και συγκεντρώνονται έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Ιερισσού, καθώς οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο συλληφθέντες βρίσκονται εκεί. Η αστυνομία εκκενώνει το τμήμα. Στους δρόμους γύρω από το χωριό στήνονται οδοφράγματα. Για πολλές ώρες κανείς δεν ξέρει πού βρίσκονται οι συλληφθέντες. Άλλοι μιλάνε για Πολύγυρο, άλλοι για Θεσσαλονίκη. Ούτε καν οι συνήγοροί τους οι οποίοι, ακολουθώντας τον ανακριτή που αναχωρεί από τον Πολύγυρο, τους «εντοπίζουν» επιτέλους στην Αστυνομική Δ/νση Θεσσαλονίκης (ΓΑΔΘ).
Τα νέα διαδίδονται σαν αστραπή στα χωριά της Χαλκιδικής, στη Θεσσαλονίκη αλλά και στις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας. Στην Καμάρα καλείται συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία μετατρέπεται σε πορεία. Πρώτος προορισμός τα δικαστήρια. Με τις νέες πληροφορίες, ο προορισμός γίνεται η ΓΑΔΘ. Πλήθος κόσμου περιμένει συγκεντρωμένος έξω από τη ΓΑΔΘ μέχρι και τις 6 το απόγευμα, οπότε βγαίνει η απόφαση: Προσωρινή κράτηση μέχρι και την Κυριακή, οπότε και θα απολογηθούν ενώπιον του εισαγγελέα.
Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής επιστρέφουν στα χωριά τους, αφού συναποφασίζεται από τις συντονιστικές επιτροπές της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής μια σειρά δράσεων αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες. Για τις δύο επόμενες μέρες δίνεται κάθε μέρα ραντεβού στο άγαλμα Βενιζέλου ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος για το τι συνέβη. Την Παρασκευή το βράδυ κόσμος με κεριά στα χέρια πραγματοποιεί καθιστική διαμαρτυρία έξω από τη ΓΑΔΘ. Οι δύο κρατούμενοι (πλέον) βγάζουν τα χέρια τους έξω από τα παράθυρα και ανάβουν αναπτήρες. Την επόμενη μέρα, πρωινό Σαββάτου, περίπου 3.000 άνθρωποι πραγματοποιούν πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Την ίδια μέρα πορείες και συγκεντρώσεις αλληλεγγύης πραγματοποιούνται σε όλη την Ελλάδα, στην Αθήνα, στα Γιάννενα, στο Ηράκλειο, στη Μυτιλήνη, στην Άρτα κ.α.
Κυριακή 14/04/2014. Από το πρωί και παρά τη βροχή κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται έξω από τη ΓΑΔΘ. «Γιώργο και Βασίλη, είμαστε μαζί σας, ας γίνει η φωνή μας, η δύναμή σας», «Τα δικαστήριά σας τα ξέρουμε καλά, γι’ αυτό και θα μας βρίσκετε πάνω στα βουνά», «Με ΜΑΤ, βία και καταστολή, χρυσάφι δε θα πάρετε απ’ τη Χαλκιδική»… βροντοφώναζαν οι συγκεντρωμένοι καθ’ όλη τη διάρκεια. Η αστυνομία με την έντονη παρουσία της πυροδοτούσε ακόμα περισσότερο το οργισμένο κλίμα. Η ένταση ήταν φανερή. Ώρα: 5μμ. Βγήκε η απόφαση. Οι δύο κατηγορούμενοι κρίνονται με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα προφυλακιστέοι μέχρι να γίνει η δίκη! Η οργή των συγκεντρωμένων ξεχειλίζει. Απαντούν με συνθήματα και οργισμένες φωνές. «Θα σας περιμένουμε στη Χαλκιδική» λένε στους ΜΑΤατζήδες. Η αγωνία όμως για τη φύλαξη των χωριών και των ανθρώπων που άφησαν πίσω τους οδηγεί στην απόφαση της γρήγορης αναχώρησης. Ο κόσμος αποχωρεί. Οι Χαλκιδικιώτες επιστρέφουν στα χωριά τους για να συντονίσουν τον αγώνα τους από εκεί και στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιείται πορεία, στην οποία συμμετέχουν αρκετές εκατοντάδες διαδηλωτών παρ’ όλο που ο χρόνος προετοιμασίας είναι ανύπαρκτος.
Η απόφαση της προφυλάκισης δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Όλοι το σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους, αλλά ήλπιζαν πως κάτι θα άλλαζε την τελευταία στιγμή. Οι επιλογές ήταν είτε απελευθέρωση των συλληφθέντων, που θα σημαίνει νίκη για το κίνημα, είτε προφυλάκιση (όπως και έγινε) για να καμφθεί το ηθικό των αγωνιζόμενων. Απομένει να δούμε τι θα γίνει τις επόμενες μέρες, με τους «Γαλάτες» Χαλκιδικιώτες να είναι πιο αποφασισμένοι από ποτέ να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Η πολιτική απόφαση της προφυλάκισης ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου και αυτοί που πάνε για μαλλί (βλ. χρυσό) στη Χαλκιδική στο τέλος θα βγούνε κουρεμένοι.
Ε.Κ.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ!

Στις 28 του Μάρτη, πραγματοποιήθηκε η λαϊκή συνέλευση που κάλεσε το σωματείο εργαζομένων στην ΕΥΑΘ(εταιρεία ύδρευσης- αποχέτευσης Θεσσαλονίκης), για να οργανωθεί ο αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση.
Η ανταπόκριση από συλλογικούς φορείς, σωματεία, πρωτοβουλίες και επιτροπές κατοίκων, κόμματα και κατοίκους της πόλης, ήταν μεγάλη. Μετά από μια μεγάλης διάρκειας συνέλευση, όπου συζητήθηκε η αναγκαιότητα της ενημέρωσης του λαού της Θεσσαλονίκης, συγκροτήθηκε συντονιστικό αγώνα.
Στις 3 του Απρίλη, έγινε η πρώτη συνεδρίαση του συντονιστικού αγώνα, όπου συζητήθηκε το θέμα της εμπλοκής του λαού της Θεσσαλονίκης στον αγώνα. Βέβαια, για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται συζήτηση, ώστε να κατανοηθεί ότι ο λαός χρειάζεται να βγει και να αγωνιστεί. Σε αυτή τη βάση, θα οργανωθούν συνελεύσεις στις γειτονιές, όπου υπάρχουν και δρουν πρωτοβουλίες κατοίκων, θα ενημερωθούν τα σωματεία, θα γίνουν παρεμβάσεις ενημέρωσης στο κέντρο της πόλης. Ακόμα, θα επιχειρηθούν πορείες στις γειτονιές, με σκοπό να οργανωθεί πορεία στο κέντρο της πόλης.
Θα πρέπει, όμως, οπωσδήποτε να κατανοηθεί ότι η συμφωνία στο αίτημα «Να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ» είναι η βάση της κοινής δράσης και ότι ένα τέτοιο «μικρό» αίτημα θα φέρει την πιο μεγάλη συμμετοχή. Ένα τέτοιο αίτημα είναι που μπορεί να βγάλει κόσμο στον δρόμο. Η μίνιμουμ συμφωνία είναι αυτή που φέρνει την μάξιμουμ κινητοποίηση.
Η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ σχεδιάζεται χρόνια τώρα. Φρεναρίστηκε από κινητοποιήσεις κύρια των εργαζομένων, αλλά επέστρεψε πιο αποφασιστικά στο προσκήνιο, με τα μνημόνια της κυβέρνησης και της τρόικας, που ξεπουλούν όσο-όσο την γη, τον αέρα και την θάλασσα. Ο μνηστήρας της ΕΥΑΘ είναι η ΣΟΥΕΖ, που έχει την πρώτη θέση στην εκμετάλλευση του νερού στον κόσμο.
Τα σχέδια τους για το νερό μπορούν να ανατραπούν μόνο από ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, που θα οργανώσει τον αγώνα του λαού και θα παλέψει μαζί με το λαό. Σ’ αυτο το μέτωπο δεν χωράνε δυνάμεις που βάζουν πλάτη στις ιδιωτικοποιήσεις, που στέλνουν στα δικαστήρια όσους αγωνίζονται για τον τόπο τους. Χωράνε όλοι αυτοί που θέλουν φθηνό και καθαρό νερό για όλο το λαό, αυτοί που αντιστέκονται και φωνάζουν «Παιδεία, Υγεία,Ρεύμα και Νερό, δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό!»

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ανταπόκριση από την αντιφασιστική διαδήλωση στις 31/3 στη Λάρισα

Την Κυριακή 31/3 πραγματοποιήθηκε στην Λάρισα αντιφασιστική συγκέντρωση-πορεία, με αφορμή προγραμματισμένη εκδήλωση της Χρυσής Αυγής για τον Γρίβα.
Είχε προηγηθεί ένα επταήμερο συζητήσεων και παρεμβάσεων στην πόλη, με μεγάλη συμμετοχή κόσμου. Η Ταξική Αντιιμπεριαλιστική Κίνηση έθεσε εξαρχής ως άξονα των συζητήσεων και των παρεμβάσεων, το ζήτημα της φασιστικοποιησης της δημόσιας ζωής και την ένταση της επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα και τις ελευθερίες, κόντρα σε λογικές που είτε βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος είτε αντιλαμβάνονται τη Χ.Α. σαν μεμονωμένο φαινόμενο.
Είναι ελπιδοφόρο ότι συνολικά οι συζητήσεις που πραγματοποιηθήκαν, κινήθηκαν μακριά από την λογική των αντισυγκεντρώσεων και των ακτιβίστικων παρεμβάσεων. Αντίθετα, κυριάρχησε η αντίληψη της καθημερινής, συνεπούς και μαζικής παρουσίας στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στα σχολεία, προκειμένου το ζήτημα του φασισμού να απαντηθεί από την πλευρά του κινήματος.
Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που είχε καλλιεργηθεί στην πόλη και την έντονη αστυνομική παρουσία, που ουσιαστικά είχε αποκλείσει όλους τους δρόμους του κέντρου, η πορεία είχε ικανοποιητική προσέλευση κόσμου. Η ΤΑΚ συμμετείχε στην πορεία με αυτόνομο, μαζικό μπλοκ.
Να σημειώσουμε, κλείνοντας, ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μολονότι τελικά συμμετείχε στην πορεία και μέλη της στήριξαν μεμονωμένα τις παρεμβάσεις, αρνήθηκε να υπογράψει το κοινό κάλεσμα, δημιουργώντας ερωτηματικά για την στάση της στο ζήτημα της κοινής δράσης. Από την πλευρά μας, και με βάση τις συζητήσεις που έγιναν στα πλαίσια της συγκεκριμένης κινητοποίησης, πιστεύουμε ότι υπάρχει ο χώρος αλλά και η αναγκαιότητα συνεργασίας και κοινής πορείας στο ζήτημα της φασιστικοποιησης της δημόσιας ζωής και συνολικά της αντίστασης στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

«η αγοράστρια δεν έχει υποχρέωση και ευθύνη για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος εν γένει ή απορρέουσα από τον Μεταλλευτικό κώδικα, τον Κ.Μ.Λ.Ε., την Κ.Υ.Α. περιβαλλοντολογικών όρων, τις εγκρίσεις τεχνικών μελετών και τις λοιπές εν γένει διοικητικές πράξεις, εγκρίσεις ή άδειες μετά από την αναστροφή της πώλησης σύμφωνα με το άρθρο 4 της παρούσης» αναφέρεται ΡΗΤΑ στον νόμο 3220/2004 ΦΕΚ 15Α/28.1.2004 στη σελίδα 349.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΘΗΝΑ Μαζικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στη Χαλκιδική Πλημμελής η ανταπόκριση της Αριστεράς

Με ένα μαζικό συλλαλητήριο έκφρασαν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής χιλιάδες λαού και νεολαίας την Τρίτη 12 Μάρτη στην Αθήνα μετά από κάλεσμα της Επιτροπής Αλληλεγγύης. Η φασιστικού τύπου επιχείρηση ενάντια στο λαό της Ιερισσού, το καθεστώς τρομοκρατίας που έχουν επιβάλει οι κρατικές δυνάμεις καταστολής για να στηρίξουν το έγκλημα που εξελίσσεται σε βάρος του τόπου της Χαλκιδικής και των κατοίκων της οδήγησαν στη μαζικοποίηση της σημερινής διαδήλωσης.
Ασφαλώς, ρόλο έπαιξε και το θετικό κλίμα που δημιούργησε η ογκώδης διαδήλωση του προηγούμενου Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη, ωστόσο αυτό που κυρίως λειτούργησε ήταν η ωμή, κατάφορη αδικία σε βάρος ενός ολόκληρου τόπου, από μια κυβέρνηση που γίνεται φανερό ότι δεν διστάζει να ποδοπατήσει ανθρώπινες ζωές και στοιχειώδη δικαιώματα για τα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων αφεντικών της.
Αλλά και η ηρωική αντίσταση του λαού της Χαλκιδικής, που επίμονα και αποφασιστικά πήρε την υπόθεση της υπεράσπισης του τόπου και της ζωής του στα δικά του χέρια δίνοντας νέα δείγματα των αστείρευτων δυνατοτήτων ενός λαού που λοιδορείται και εμπαίζεται από διάφορους «φωστήρες» με κάθε ευκαιρία
Στη διαδήλωση που ακολούθησε ήταν χαρακτηριστική η απουσία των αστυνομικών δυνάμεων, δείγμα της πίεσης που έχει δεχτεί η κυβέρνηση από τις αντιδράσεις για το όργιο καταστολής που εξαπέλυσε την προηγούμενη εβδομάδα στην Ιερισσό και τα γύρω χωριά, αλλά και από τις αντιδράσεις συνολικά για τις «χρυσές μπίζνες» στη Βόρεια Ελλάδα, με πιο χαρακτηριστικές τις σύσσωμες αντιδράσεις που αντιμετωπίζει στη Θράκη.
Χαρακτηριστική όμως ήταν και η απουσία της Αριστεράς από τη διαδήλωση. Εάν εξαιρέσει κανείς την αρκετά μαζική και δυναμική παρουσία του ΚΚΕ(μ-λ), οι υπόλοιπες οργανώσεις είχαν πλημμελή έως μηδενική παρουσία. Γεγονός ανεπίτρεπτο για ένα ζήτημα τέτοιας βαρύτητας και ιδιαίτερα τώρα που η μαζική έκφραση της αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο λαό της Χαλκιδικής πρέπει να εκφραστεί σε κάθε γωνιά της χώρας.
Περιορισμένη όμως ήταν και η ανταπόκριση στην ανοιχτή σύσκεψη που συγκάλεσε το ΚΚΕ(μ-λ) με στόχο την ανάληψη στην Αθήνα νέων πρωτοβουλιών κοινής δράσης και στήριξης του αγώνα αυτού. Στη σύσκεψη παρευρέθηκαν η ΑΡΑΣ, το ΝΑΡ, το Μ-Λ ΚΚΕ και η Πρωτοβουλία Κατοίκων Καμινίων-Ρέντη και σε γενικές γραμμές στη συζήτηση αναγνωρίστηκε η ανάγκη πλατιάς στήριξης του αγώνα στη Χαλκιδική μέσα και από τη συγκρότηση μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας, για την οποία ωστόσο κρίθηκε απαραίτητο να υπάρξει νέα σύσκεψη. Διαφορετική άποψη για το ζήτημα είχε το Μ-Λ ΚΚΕ το οποίο έκρινε ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα έπρεπε να αφορά μόνο τις δυνάμεις της ΠΑΑΣ, αν και είχε απορρίψει την πρόταση που του είχε γίνει από το ΚΚΕ(μ-λ) για πρωτοβουλία της ΠΑΑΣ σχετικά με το ζήτημα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Το φιλεργατικό προσωπείο της Ελντοράντο Γκολντ

«Είμαστε ήδη πάνω από 1.000... και προχωράμε!» «Είμαστε 1.200 και σας κοιτάζουμε στα μάτια!» Με αυτά τα σλόγκαν και με φωτογραφίες εργαζομένων στα ορυχεία η «Ελληνικός Χρυσός» (δηλαδή η... καναδική «Ελντοράντο Γκολντ» με τη συνδρομή της «Άκτωρ» του Μπόμπολα) έστησε τις ολοσέλιδες διαφημίσεις της στον Τύπο αμέσως μετά τη νυχτερινή επίθεση στις εγκαταστάσεις της εταιρείας. Την ίδια περίοδο, και έχοντας πάρει το σήμα της εταιρείας για δυναμική «αντεπίθεση» στις μαζικές και εντεινόμενες κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής, τα αστικά κανάλια έστησαν εκπομπές που πρόβαλλαν σε αντιπαράθεση τους κατοίκους που αντιστέκονται στα μεταλλεία και τους εργαζόμενους που υπερασπίζονται το έργο που τους δίνει δουλειά.
Για μια ακόμη φορά, το κεφάλαιο και οι ντόπιοι εκπρόσωποί του προσπαθούν να διχάσουν το λαό, να αξιοποιήσουν το πιεστικό και απάνθρωπο κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΝ για να δημιουργήσουν αντιθέσεις στα πλαίσια του λαϊκού-εργατικού κινήματος, τις οποίες θα εκμεταλλευτούν για να κάμψουν τις αντιστάσεις και να συνεχίσουν ανεμπόδιστα την προώθηση των συμφερόντων τους. Πίσω από τα πρόσωπα των εργαζομένων προσπαθούν να κρύψουν το δικό τους πρόσωπο: το πρόσωπο της αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, της ισοπέδωσης των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.
Γι’ αυτά τα πρόσωπα που σήμερα χρησιμοποιούν ως προσωπείο τρέφουν ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ που τρέφουν και για τους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής που αγωνίζονται για τον τόπο τους. Το ότι σήμερα τους βγάζουν μπροστά, το «φιλικό» χτύπημα στην πλάτη και η «κατανόηση» της πραγματικής αγωνίας τους για δουλειά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κακόγουστο θέατρο που παίζεται στις πλάτες ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ. Γιατί οι 1.200 εργαζόμενοι της «Ελληνικός Χρυσός» δεν είναι παρά οι άνεργοι που γεννά αυτή η πολιτική μέσα σε μία μόλις μέρα. Γιατί η «ανάπτυξη» την οποία επικαλούνται οι διαφημίσεις της εταιρείας και της οποίας υπεραμύνεται ο Σαμαράς και τα αστικά επιτελεία, οι «επενδύσεις» για τις οποίες παρακαλάει η ντόπια άρχουσα τάξη, έχουν ως όρο τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την υποδούλωση της εργατικής τάξης.
Το κεφάλαιο ποτέ μα ποτέ δεν λειτούργησε με γνώμονα τα συμφέροντα ή τις ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαών. Μοναδικό του κριτήριο ήταν, είναι και θα παραμείνει το κέρδος, η άντληση της μεγαλύτερης δυνατής υπεραξίας από την εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας.
Το κεφάλαιο ποτέ δεν λειτούργησε με βάση ευαισθησίες γύρω από την ανθρώπινη ζωή. Το αποδεικνύουν οι χιλιάδες νεκροί από τα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα, τα εκατομμύρια των εκτοπισμένων και τα καραβάνια των μεταναστών, το μαρτυρούν οι πόλεμοι και οι αιματοχυσίες που πυροδοτούν οι ιμπεριαλιστές και οι ανταγωνισμοί τους.
Το κεφάλαιο ποτέ δεν λειτούργησε με βάση ευαισθησίες για το φυσικό περιβάλλον. Τρανές αποδείξεις είναι οι χώρες κι οι περιοχές του πλανήτη που μολύνονται και ερημώνονται στο βωμό των καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών κερδών, οι θηριώδεις περιβαλλοντικές καταστροφές από κακοσυντηρημένα εργοστάσια, το «ιαπωνικό θαύμα» που πρόσφατα μετατράπηκε σε ιαπωνικό εφιάλτη».
Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν λογάριασε ποτέ το μέλλον της ανθρωπότητας. Γιατί τα ίδια της τα χαρακτηριστικά το υπονομεύουν.
«Θα βυθίσουμε την περιοχή στην ανέχεια, στη φτώχεια και στην ανεργία, ή θα πάει μπροστά;» αναρωτήθηκε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Χαλκιδικής, Άγγελος Πράτσας, χαιρετίζοντας εκδήλωση υπέρ της επένδυσης του χρυσωρυχείου στις Σκουριές. Ας αναλογιστεί, λοιπόν, ο κύριος Πράτσας, όπως και οι μεγαλοσυνδικαλιστάδες της ΓΣΕΕ που έκφρασαν αντίστοιχη στήριξη στο έργο, με τι όρους θα δούλευαν αυτοί οι 1.200 εργαζόμενοι και πού θα ήταν οι (καλοί, όπως οι ίδιοι δηλώνουν) μισθοί τους, εάν δεν υπήρχε αυτός ο μεγαλειώδης, πολύχρονος αγώνας ενάντια στην καταστροφή της περιοχής, εάν δεν ήταν τόσο μαζικά και αποφασιστικά καταγραμμένη η μυριόστομη αντίθεση στα μεταλλεία χρυσού.
Δεν δικαιούται να μιλάει για εργατικά δικαιώματα και να εγκαλεί τον αγωνιζόμενο λαό της Χαλκιδικής αυτή η συνδικαλιστική ηγεσία που έχει διαλύσει το εργατικό κίνημα, που κήρυττε και προωθούσε την ταξική υποταγή, αυτή η συνδικαλιστική ηγεσία που σήμερα νομιμοποιεί το μεγάλο κεφάλαιο να εμφανίζεται στη Χαλκιδική με φιλεργατικό προσωπείο, ως εγγυητής του δικαιώματος στη δουλειά!!!
Δεν έχουμε τίποτε ενάντια στους εργαζόμενους της «Ελληνικός Χρυσός» και θεωρούμε ότι είναι λάθος να αντιμετωπίζονται ως εχθροί. Ούτε θα τους φορτώσουμε τις ευθύνες για την καταστροφή που προκαλεί αυτή η τερατώδης εγκατάσταση. Όπως δεν έχουμε τίποτε ενάντια στους εργαζόμενους της Λάρκο, της Αλουμίνας και των δεκάδων βιομηχανιών που καταστρέφουν το περιβάλλον. Όπως δεν έχουμε τίποτε ενάντια στους εργαζόμενους στην πολεμοβιομηχανία που παράγει τα όπλα που θα ματοκυλήσουν τους λαούς. Γνωρίζουμε ότι στην καπιταλιστική κοινωνία η εργατική τάξη δεν μπορεί να επιβάλει το τι είδους επενδύσεις και με ποιους όρους θα γίνουν. Και θεωρούμε ότι είναι λάθος να της ανατίθεται τέτοιος ρόλος και να της ζητούνται τέτοιες ευθύνες την ώρα που η πολιτική εξουσία βρίσκεται στα χέρια του αντιπάλου, της αστικής τάξης. Σ’ αυτήν την κοινωνία η εργατική τάξη είναι αναγκασμένη να δουλεύει με τους όρους που επιβάλλει το κεφάλαιο. Πρέπει και μπορεί να παλεύει για τη βελτίωση αυτών των όρων, αλλά γνωρίζοντας πάντα ότι αργά ή γρήγορα θα βρίσκει μπροστά της το όριο που λέγεται πολιτική εξουσία.
Ωστόσο, από αυτό το σημείο μέχρι το να λειτουργούν οι εργαζόμενοι ως φερέφωνα της εργοδοσίας υπάρχει τεράστια διαφορά. Και είναι αυτό που οφείλει να αναδειχτεί σε αυτήν την αντιπαράθεση.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

«Αντί να μας φοβίσετε, μας εξαγριώνετε. Αύριο θα είμαστε πάλι εδώ. Χάσατε. ΝΙΚΗΣΑΜΕ.»

Παρά τη συκοφάντηση από τα ΜΜΕ και το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατούσε στην περιοχή όλο το προηγούμενο διάστημα, χιλιάδες κάτοικοι από την Ιερισσό, τη Μεγ. Παναγία, τα Νέα Ρόδα, τον Πολύγυρο, την Ολυμπιάδα και άλλες περιοχές της Χαλκιδικής, καθώς και πολίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, από την Θράκη μέχρι την Αθήνα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των Επιτροπών Αγώνων για συλλαλητήριο διαμαρτυρίας και συμπαράστασης την Κυριακή 24/02, στη Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής, ύστερα από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο εργοτάξιο των Σκουριών στις 17/02.Η αστυνομοκρατία που επικρατούσε στην περιοχή, και ειδικότερα στην περιοχή της Ιερισσού, με κουκουλοφόρους αστυνομικούς να περιπολούν κάνοντας εφόδους σε σπίτια, με προσαγωγές και εξαφανίσεις κατοίκων που κρατούνταν ως και 15 ώρες χωρίς κανείς (ούτε οι δικηγόροι) να γνωρίζουν που βρίσκονται, απαγγελίες κατηγοριών για «σύσταση και συμμετοχή σε εγκληματικές-τρομοκρατικές οργανώσεις» και λήψη δείγματος DNA, χωρίς προηγουμένως να έχει απαγγελθεί κάποια κατηγορία εις βάρος τους, όχι μόνο δεν φόβισαν τους κατοίκους, αλλά τους εξαγρίωσαν ακόμα περισσότερο.
Λίγο πριν τις 9:00, έφτασαν στην Ιερισσό οι πρώτοι αλληλέγγυοι από την Αθήνα, ενώ μέχρι τις 12:00 περισσότερα από 2000 άτομα βρίσκονταν στο σημείο που είχε οριστεί ως χώρος προσυγκέντρωσης, αφού στους περισσότερους προηγουμένως είχε γίνει ένας «τυπικός(!) αστυνομικός έλεγχος». Στόχος ήταν η κατεύθυνση προς της είσοδο του χωριού της Μεγάλης Παναγίας, όπου ήταν ήδη συγκεντρωμένοι κάτοικοι της περιοχής. Περισσότερα από 700 οχήματα κατευθύνθηκαν προς το χωριό και, παρά τις προσπάθειες της αστυνομίας να σταματήσει την είσοδο, η μαζικότητα αλλά και η αποφασιστικότητα του κόσμου δεν άφηνε περιθώρια. Μέχρι τις 13:00, χιλιάδες κόσμου είχε συγκεντρωθεί στην είσοδο της Μεγάλης Παναγίας, όπου και επικρατούσε το αδιαχώρητο. Στη συνέχεια, εκπρόσωποι επιτροπών, βουλευτές και διωκόμενοι αγωνιστές ανέβηκαν στο βήμα και χαιρέτησαν τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί. Όπως δήλωσε και ο «ηθικός αυτουργός» της επίθεσης στο εργοτάξιο των Σκουριών, Λάζαρος Τόσκας, αυτό που ζητάνε οι κάτοικοι είναι «να σταματήσουν οι εργασίες άμεσα και το θέμα να τεθεί σε διαβούλευση. Είμαστε σίγουροι πως από τη στιγμή που το δίκιο είναι με το μέρος μας, ο αγώνας μας θα νικήσει. Είμαστε αποφασισμένοι!». Μέχρι τις 15:00 είχε ολοκληρωθεί η συγκέντρωση και ακολούθησε η προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης, έντονη ήταν η παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων τόσο έξω, όσο και μέσα στα χωριά της Ιερισσού και της Μεγάλης Παναγίας, με κλούβες και περιπολικά να έχουν σταθμεύσει στην άκρη του δρόμου. Οι αστυνομικοί προχωρούσαν σε εξονυχιστικό έλεγχο των αυτοκινήτων και των επιβατών τους, συγκρατώντας πέρα από τον αριθμό των πινακίδων και τα στοιχεία τους, ενώ κράτησαν ακινητοποιημένα και λεωφορεία που κατευθύνονταν προς αυτό το σημείο. Παράλληλα, προχώρησαν και σε προσαγωγές δυο ατόμων χωρίς καμία αιτιολογία. Αυτό, ωστόσο, δεν πτόησε ούτε τους κατοίκους, ούτε τους αλληλέγγυους, οι οποίοι έδωσαν δυναμικό παρόν με παλμό και αγωνιστικότητα σε μια μαζικότατη και ειρηνική διαδήλωση.
Παράλληλα με τις επιτροπές κατοίκων των γύρω περιοχών (Νέα Ρόδα, Αμμουλιανή, Ολυμπιάδα, Αγ. Νικόλαο, Πολύγυρο), που εναντιώνονται στο ξεπούλημα της περιοχής και στην καταστροφή των ζωών τους, αλληλέγγυοι στάθηκαν η Διανομαρχιακή Επιτροπή Έβρου-Ροδόπης Κατά των Χρυσωρυχείων, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, το ΚΚΕ (μ-λ), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Πρωτοβουλία Κατοίκων Ωραιοκάστρου, το Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική από την Αττική, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης, κόσμος από Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, και πολλοί άλλοι φορείς, συλλογικότητες και οργανώσεις. Στον δίκαιο αγώνα των κατοίκων δεν θα μπορούσαν να μη συμπαρασταθούν και οι κάτοικοι της Ευκαρπίας (Δίκτυο 50 συλλόγων και φορέων Δυτικής Θεσσαλονίκης Ενάντια στην Κατασκευή του Σ.Μ.Α Ευκαρπίας), οι οποίοι εδώ και ένα χρόνο δίνουν το δικό τους αγώνα ενάντια στην υποβάθμιση και καταστροφή των ζώων τους με τη δημιουργία του ΣΜΑ στην περιοχή τους.
Η μαζική συμμετοχή κόσμου στη Χαλκιδική δείχνει, πως η συλλογική προσπάθεια και ο συλλογικός αγώνας είναι ο μόνος τρόπος αντίστασης και απάντησης στην προσπάθεια τρομοκράτησης, καταστολής και ποινικοποίησης των αγώνων.

Ο λαός της Χαλκιδικής δεν είναι μόνος!
Ο αγώνας των κατοίκων είναι αγώνας όλων μας!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ανάστατη η Χαλκιδική από τη βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ στην Ιερισσό.

Με δυναμικές κινητοποιήσεις, μπλόκα, διαδηλώσεις και οδοφράγματα απάντησαν οι κάτοικοι της Χαλκιδικής στις σημερινές (Πέμπτη) βάρβαρες και τρομοκρατικές επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής, επιχειρώντας να σπάσουν το αγωνιστικό φρόνημα του λαού της Χαλκιδικής, που έχει πάρει τη ζωή του και το μέλλον του τόπου του στα χέρια του.
Συγκεκριμένα, πέντε άτομα που είχαν κληθεί στην ασφάλεια Πολυγύρου για δεύτερη κατάθεση κρατούνται και μεταφέρονται με κλούβα και αυτοκίνητα της αστυνομίας προς άγνωστη κατεύθυνση. Το γεγονός γίνεται γνωστό και οι κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώνονται έξω από το αστυνομικό τμήμα της Ιερισσού. Οι υπεράριθμες δυνάμεις ΜΑΤ που καταφθάνουν, σαν νέος στρατός κατοχής, προσπαθούν να διαλύσουν βίαια τους συγκεντρωμένους που στήνουν οδοφράγματα, ενώ οι καμπάνες του χωριού χτυπούν. Τα ΜΑΤ επιτίθενται με τη ρίψη δακρυγόνων ακόμα και σε ευθεία βολή. Ο κόσμος οπισθοχωρεί και οι συγκρούσεις γενικεύονται μέσα στους δρόμους της Ιερισσού. Ιδιαίτερα ο χώρος του Γυμνασίου – Λυκείου αποκλείεται από τα ΜΑΤ που ρίχνουν χημικά στην αυλή του σχολείου, με αποτέλεσμα να σημειωθεί πανικός και να λιποθυμήσουν πολλοί μαθητές ενώ ένας μαθητής τραυματίζεται στο κεφάλι από κάλυκα δακρυγόνου. Τα ΜΑΤ εμπόδισαν τον γιατρό να περάσει ανάμεσά τους για να περιθάλψει τους μαθητές. Μετά από τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων, υποχωρούν μερικά μέτρα από την είσοδο για να περάσει ο γιατρός και μετά από πολύ ώρα επέτρεψαν στους γονείς να πάρουν τα παιδιά τους σε ασφαλές σημείο και να μεταφερθούν στο ιατρείο όσα είχαν λιποθυμήσει. Η επίθεση και οι τρομοκρατικές μεθοδεύσεις των δυνάμεων καταστολής συνεχίζονται με τα ΜΑΤ βαριά οπλισμένα στους δρόμους να δέρνουν κατοίκους και δημοσιογράφους, να πετάνε δακρυγόνα κατ΄ευθείαν στον κόσμο, ακόμα και μέσα σε σπίτια, με αποτέλεσμα μωράκι 10 μηνών να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα. Η αστυνομία εισβάλει για έρευνα σε πέντε σπίτια και απωθεί βιαία τους κατοίκους που μαζεύονται και απαιτούν να μη γίνουν έρευνες. Μέχρι αργά το απόγευμα, η αστυνομία συνέχιζε τις προκλητικές επιθέσεις και τις έρευνες στα σπίτια, βρίσκοντας απέναντί της τους αποφασισμένους κατοίκους και τους μαθητές που αντιστέκονται σθεναρά απέναντι στα ΜΑΤ, δείχνοντας την αδιαπραγμάτευτη απόφασή τους να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και των πολυεθνικών. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι κάτοικοι του Σταυρού σε ένδειξη συμπαράστασης στήσαν μπλόκο μεταξύ Σταυρού και Ολυμπιάδας. Τέλος, ο προϊστάμενος εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης κάλεσε σε σύσκεψη το Διευθυντή Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, το δήμαρχο Χ. Πάχτα και τους εκπροσώπους του Συντονιστικού Οργάνου των κατοίκων της περιοχής με τους δικηγόρούς τους, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης. Στη Χαλκιδική η καταστολή των λαϊκών αγώνων, έχει περάσει σε ανώτερα και πρωτοφανή στάδια, ενώ οι κάτοικοι και όλοι οι αλληλέγγυοι δίνουν καθημερινά τη δικιά τους δυναμική απάντηση, όπως το παλλαϊκό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η Ικαρία θυμάται, τιμά και αγωνίζεται για το δικαίωμα στην υγεία

Με πανικαριακή γενική απεργία που περιλαμβάνει κλείσιμο υπηρεσιών, σχολείων και καταστημάτων κορυφώθηκε την Παρασκευή 8 Φλεβάρη ο αγώνας που δίνουν το τελευταίο διάστημα οι Ικαριώτες διεκδικώντας τα στοιχειώδη δικαιώματά τους στην Υγεία. Ένας αγώνας που ως κύρια αιχμή έχει την διατήρηση της αυτονομίας του Νοσοκομείου της περιοχής, το οποίο εδώ και λίγες μέρες έπαψε να υφίσταται ως ξεχωριστή μονάδα στα πλαίσια των συγχωνεύσεων που επιβάλλει στο χώρο της υγείας η μνημονιακή λαίλαπα. Η εξέλιξη αυτή έκανε ωμά και ξεκάθαρα κατανοητό σε όλους, πως πάει να βάλει ταφόπλακα στις ελπίδες των κατοίκων των νησιών της περιοχής (Ικαριά, Φούρνοι, Θύμαινα), ότι μπορούσαν να ζήσουν με ένα αίσθημα στοιχειώδους ασφάλειας στον τόπο τους.
Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν πληρώσει βαρύ φόρο σε ανθρώπινες ζωές εξαιτίας των τεράστιων υγειονομικών υστερήσεων, όχι μόνο στο απώτερο παρελθόν αλλά και στο πολύ πρόσφατο. Μόλις τα τελευταία χρόνια έγινε κατορθωτό να σταθεροποιηθεί και να βελτιωθεί κάπως η παρεχόμενη περίθαλψη, κι αυτό σε στοιχειώδη επίπεδα, που στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας θεωρούνταν δεδομένα απ' την δεκαετία του '80. Ακόμα και σήμερα π.χ. στο σύμπλεγμα των Φούρνων, με πάνω από 1000 κατοίκους, δεν υπάρχει ειδικευμένος γιατρός! Επίσης, δεκάδες νεφροπαθείς απ' τα νησιά μας κάνουν ιατρικό τουρισμό (τον οποίο τελευταία πολυδιαφημίζει σαν λυδία λίθο το Υπουργείο Υγείας) αλλά απ' την ανάποδη : για να μείνουν ζωντανοί αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους λόγω έλλειψης μονάδας τεχνητού νεφρού!
Κι αυτά σ' ένα τόπο που οι κάτοικοι απ' την δεκαετία του '50, με την οικονομική ενίσχυση των ομογενών και σκληρή εθελοντική εργασία, κατάφεραν να χτίσουν μόνοι τους το Νοσοκομείο. Με τον ίδιο τρόπο στήριξαν τη λειτουργία του μέχρι την παράδοση του στο Ερυθρό Σταυρό και από κει, την δεκαετία του '80, στο Ελληνικό Δημόσιο που το υποβάθμισε (!) σε Κέντρο Υγείας, παράρτημα του Νοσοκομείου Σάμου, μέχρι το 1993, όταν μετά από σκληρές προσπάθειες ξανάγινε αυτόνομο.
Η ανεπαρκής και ασυνεχής στελέχωση, η έλλειψη ουσιαστικής αξιοποίησης κινήτρων προσέλκυσης προσωπικού, ο περιορισμένος και ελλιπής εξοπλισμός αποτελούν χαρακτηριστικά σημεία της ουσιαστικής αδιαφορίας της κεντρικής εξουσίας για τις ζωές και την υγεία των κατοίκων και των επισκεπτών. Το κόστος, για να εξασφαλιστούν τα στοιχειώδη εδώ, ήταν και είναι μηδαμινό μπροστά στον πακτωλό κονδυλίων που τροφοδοτεί το μεγάλο φαγοπότι των -πολυεθνικών κυρίως- εταιρειών, των πολιτικών ηγεσιών και των μηχανισμών που έχουν συγκροτήσει. Όμως η Ικαριά και οι Φούρνοι, όπως και όλη η εγκαταλειμμένη περιφέρεια, ζούσαν ένα ιδιότυπο μνημόνιο πριν τα Μνημόνια.
Η υγειονομική γύμνια αποτέλεσε βρόχο στον λαιμό, στην προσπάθεια να κρατηθεί ο τόπος ζωντανός και ν' αναπτυχθεί. Δεν είναι τυχαίο, ότι ακόμα και οι μικρές και εύθραυστες βελτιώσεις στον τομέα της περίθαλψης συμβαδίζουν απόλυτα με την αξιοσημείωτη αύξηση πληθυσμού της περιοχής (περίπου 20%) ανάμεσα στις απογραφές του 2001 και του 2011. Τα τελευταία χρόνια η προμήθεια κάποιων νέων μηχανημάτων, η παρουσία και η ενίσχυση κάποιων ιατρικών, και όχι μόνο, ειδικοτήτων ανέδειξαν και απέδειξαν, ότι υπάρχει αντικείμενο δουλειάς που όχι μόνο καθιστά αναγκαία αλλά και συμφέρουσα, ακόμα και με τα δικά τους κριτήρια, την ανάπτυξη ειδικά του Νοσοκομείου. Η μείωση στο 1/4 των αεροδιακομιδών μέσα σ' ένα χρόνο μιλάει από μόνη της.
Η ανάπτυξη άλλωστε των μονάδων υγείας τοπικά αποτελεί την πιο ασφαλή για τον πληθυσμό λύση και την πιο συμφέρουσα για το κράτος με βάση την κοινή αλλά όχι και την αντιλαϊκή πολιτική λογική τους. Σ' αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ακόμα κι οι επιθεωρητές που έστειλε η κυβέρνηση Σημίτη το 2003 για να "διερευνήσουν"–φορτώσουν στην πλάτη του προσωπικού του Νοσοκομείου τις ευθύνες για την πτώση του ελικοπτέρου–ιπτάμενου φέρετρου του ΕΚΑΒ που, προσπαθώντας να διακομίσει ασθενή, λόγω έλλειψης στο Νοσοκομείο 2 (!) ασκών αίματος για μετάγγιση, έπεσε στη θάλασσα λίγο έξω απ' το νησι, παρασύροντας μαζί του και το 5μελές πλήρωμα.
Με αφορμή άλλωστε αυτή την μαύρη επέτειο πραγματοποιήθηκε και η γενική απεργιακή κινητοποίηση στις 08/02. Προηγήθηκαν δύο μαζικότατες συγκεντρώσεις με εκατοντάδες κατοίκων στο νοσοκομείο, μια στις 17 και μία στις 31 Γενάρη, παράλληλα με την συγκέντρωση έξω απ' το Υπουργείο Υγείας. Στα πλαίσια αυτά, μετά από ανοιχτή σύσκεψη περίπου 200 ανθρώπων, συγκροτήθηκε Επιτροπή Αγώνα την οποία στηρίζει η πλειοψηφία κατοίκων και φορέων και που, μέσα από ανοιχτές διαδικασίες, έχει αναλάβει πλέον τον συντονισμό και την οργάνωση των κινητοποιήσεων. Επόμενο βήμα αποτέλεσαν ενημερωτικές εκδηλώσεις στα χωριά και ο καθημερινός αποκλεισμός των ταμείων μέχρι τις 18 Φλεβάρη, οπότε και συζητήθηκε στο αρμόδιο συμβούλιο η ακύρωση της συγχώνευσης με το Νοσοκομείο Σάμου με βάση υποσχέσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου, που όμως αντιμετωπίστηκαν με εξαιρετική επιφύλαξη από όλους.
Όλο το προηγούμενο δίαστημα, δυστυχώς, η προσπάθεια ενημέρωσης και κινητοποίησης του κόσμου είχε πέσει στις πλάτες του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου, που από το 2011 πάσχιζε να διαμορφώσει προϋποθέσεις συγκρότησης κινηματικών όρων απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές χτυπήματος των λαϊκών δικαιωμάτων στην υγεία και τα εργαλεία τους, όπως είναι οι συγχωνεύσεις. Σ' αυτή την προσπάθεια συνάντησε από χλιαρή στήριξη μέχρι συκοφαντίες και ανοιχτή υπονόμευση. Ειδικά μέσα στο φθινόπωρο του 2012 είχε να αντιμετωπίσει ουσιαστικά μια διμέτωπη σύγκρουση, τόσο με τον Δήμο Ικαρίας, όσο και με το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ. Χρειάστηκε η οριστικοποίηση της συγχώνευσης, για να αλλάξει η στάση του Δήμου, που με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 30/01 συμμετέχει κι αυτός στην Επιτροπή. Όσο για το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, συνεχίζει ακόμη κι αυτή τη στιγμή να κινείται χωριστά, υπονομεύοντας την μαζικότητα και αποτελεσματικότητα του αγώνα, στο όνομα του δικού του πλαισίου και προγράμματος δράσης, που έχει έτοιμο από χρόνια και απαιτεί να γίνει σούμπιτο αποδεκτό από όλους. Ξεκάθαρα αντιμετωπίζει την μάχη για την υπεράσπιση της Υγείας και την ανάγκη ανάπτυξης πλατιάς λαϊκής πάλης σαν ζήτημα γοήτρου, για να αποδείξει, ότι συνεχίζει να είναι πρώτη δύναμη σ' έναν τόπο, που αποτελεί παραδοσιακά πολιτικό του κάστρο και τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς αυτό. Οι αντιδράσεις και του δικού του κόσμου, όμως, για την στάση του αυτή αποδεικνύουν ξεκάθαρα, ότι πετυχαίνει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Παρέμβαση στη ΔΕΗ Καμινίων

Από το ενημερωτικό δελτίο της Πρωτοβουλία Κατοίκων Καμινίων-Ρέντη ενάντια σε Μνημόνια και Αντικοινωνικά Μέτρα.

Την Πέμπτη 14 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε μαζική παρέμβαση στη ΔΕΗ Καμινίων από κατοίκους των Καμινίων και του Ρέντη αλλά και της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Η κινητοποίηση έγινε στο πλαίσιο της υλοποίησης απόφασης λαϊκής συνέλευσης που οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία Κατοίκων Καμινίων-Ρέντη ενάντια σε Μνημόνια και Αντικοινωνικά Μέτρα.
Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης ανοίχτηκε πανό ενάντια στις αυξήσεις ρεύματος, κίνηση που συνοδεύτηκε από συνθήματα των συγκεντρωμένων.
Την ίδια στιγμή μια δεκάδα συναγωνιστών μπήκε μέσα στο υποκατάστημα και μοίρασε ενημερωτικό υλικό τόσο στον κόσμο που συναλλασσόταν με τη ΔΕΗ όσο και στους εργαζόμενους.
Η παρέμβασή μας στόχευε στην κοινή δράση, στήριξη και αλληλεγγύη καταναλωτών-εργαζομένων στη ΔΕΗ, ενάντια στην αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης αλλά και στην πρόθυμη διοίκηση της ΔΕΗ να την υλοποιήσει. Η κίνηση αυτή βρήκε θετική ανταπόκριση τόσο από τους καταναλωτές συντοπίτες/σσές μας όσο και από τους εργαζόμενους.
Προκαλέσαμε συνάντηση με τη διευθύντρια του υποκαταστήματος στην οποία και δώσαμε κείμενο υπογραφών που διακινήσαμε τις προηγούμενες ημέρες. Το κείμενο συνοδευόταν με πολλές εκατοντάδες υπογραφών (πάνω από 500).
Δηλώσαμε την αποφασιστικότητά μας ενάντια τόσο στην κυβέρνηση όσο και στη διοίκηση της ΔΕΗ:
• Να μην αφήσουμε κανένα σπίτι συντοπίτη μας στο σκοτάδι
• Να παρθούν πίσω οι νέες αυξήσεις στο ρεύμα
• Να γίνονται διακανονισμοί σύμφωνα με τις δυνατότητές μας
• Να αντιταχθούμε στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ
• Να υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας των εργαζομένων στη ΔΕΗ με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς
- ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΙΑΙΗ ΚΑΙ ΡΑΓΔΑΙΑ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ
- ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χανιά: Καμιά Δίωξη στους αγωνιστές. Κάτω η κρατική βία και καταστολή

Στα πλαίσια της πολιτικής τρομοκράτησης του λαού και της ποινικοποίησης των λαϊκών αγώνων, στους οποίους με ιδιαίτερο ζήλο επιδίδεται το τελευταίο διάστημα η τρικομματική κυβέρνηση, στάλθηκαν στα Χανιά σωρηδόν κλήσεις σε απολογία σε αγωνιστές για κινητοποιήσεις που έχουν γίνει πριν πολλούς μήνες.
Κλήθηκαν, λοιπόν, στον ανακριτή 11 διαδηλωτές που συμμετείχαν στη διαδήλωση που έγινε μετά την παρέλαση στις 28 Οκτώβρη 2011. Δηλαδή, 14 μήνες μετά, γίνονται μηνύσεις από αστυνομικούς και κλήσεις απ’ τον ανακριτή, ενώ δεν είχε γίνει καμιά προσαγωγή, ούτε σύλληψη και η διαδήλωση είχε πραγματοποιηθεί μετά την παρέλαση. Λίγο καιρό πριν, είχαν κληθεί σε προανάκριση 9 άτομα που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις το Φλεβάρη του 2011.
Βέβαια είχε προηγηθεί η κλήση σε απολογία μαθητών και άλλων διαδηλωτών για την διαδήλωση που είχε γίνει την 28η Οκτώβρη του 2010 από τους μαθητές των κατειλημμένων σχολείων, όταν οι τοπικοί παράγοντες είχαν μάλιστα ακυρώσει την παρέλαση. Μετά από μαζικές κινητοποιήσεις, η υπόθεση αυτή τέθηκε στο αρχείο και δεν ασκήθηκε καμιά δίωξη
Στο κάλεσμα φορέων και των διωκόμενων σε σύσκεψη που έγινε στο Εργατικό Κέντρο Χανίων ανταποκρίθηκε πολύς κόσμος, σωματεία και οργανώσεις. Μετά από συζήτηση, στην οποία αναδείχτηκε κατ’ αρχήν η αναγκαιότητα της κοινής δράσης για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών, αποφασίστηκε η διοργάνωση πορείας καταγγελίας των διώξεων και συνολικότερα της κρατικής βίας και καταστολής την Τρίτη 5 Φλεβάρη στις 7μ.μ, και συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τα δικαστήρια την Πέμπτη 07-02-2013 στις 9 το πρωί έξω από τα δικαστήρια, όπου θα παρουσιαστούν οι 11 διαδηλωτές στον ανακριτή. Για τους άλλους 9 δεν έχει οριστεί η μέρα που θα πάνε στον ανακριτή. Ο Σύλλογος Δάσκαλων και η ΕΛΜΕ Χανίων προκήρυξαν 3ωρη στάση εργασίας, προκειμένου να συμμετέχουν στη συγκέντρωση της Πέμπτης οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, αφού ορισμένοι από αυτούς είναι ανάμεσα στους διωκόμενους. Αποφασίστηκε να κυκλοφορήσει κοινή αφίσα με συνθήματα «ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ», «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ» , με υπογραφές των συλλόγων και όλων των φορέων που συμμετείχαν στη σύσκεψη. Την αφίσα υπέγραψε και η Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Τα μέλη της Πρωτοβουλίας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ που συμμετείχαν στη σύσκεψη τόνισαν την αναγκαιότητα της πάλης ενάντια στην πολιτική της φασιστικοποίησης και του αγώνα για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων της διαδήλωσης, της απεργίας, της ελεύθερης έκφρασης και της κοινής δράσης όλων όσων μιλάνε στο όνομα του λαϊκού κινήματος. Η κοινή δράση, όμως, έχει σαν προϋπόθεση την ανοιχτή συζήτηση και αντιπαράθεση – σύνθεση, όπου είναι δυνατόν, απόψεων και θέσεων και για αυτό, πρότεινε να πραγματοποιηθεί μια κοινή εκδήλωση με θέμα τις δημοκρατικές και πολιτικές ελευθερίες, ώστε να ανοίξει ο διάλογος ανάμεσα στις οργανώσεις, τους φορείς και στους αγωνιστές. Επίσης η πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ κυκλοφόρησε προκήρυξη καταγγελίας για τις διώξεις και κάλεσε στην πορεία της Τρίτης και στη συγκέντρωση της Πέμπτης.
Η πορεία της Τρίτης, στην οποία συμμετείχαν περίπου 500 άτομα, κινήθηκε στους δρόμους της πόλης. Η πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ συμμετείχε με μπλοκ και συνθήματα ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, την επιστράτευση των ναυτεργατών, την κρατική βία και καταστολή. Όπως συνήθως, το ΚΚΕ έλαμψε με την απουσία του και από τη σύσκεψη και από την πορεία.
Την Πέμπτη 7 Φλεβάρη το πρωί πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση έξω απ’ τα δικαστήρια, όπου οι διωκόμενοι κατέθεσαν κοινό υπόμνημα, αρνούμενοι τις κατηγορίες και υπερασπιζόμενοι το δημοκρατικό δικαίωμα στη διαδήλωση.
Τόσο η πορεία της Τρίτης όσο και η συγκέντρωση της Πέμπτης έδειξαν ότι, απέναντι στον τρόμο που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση στο λαό για να σκύψει το κεφάλι και να αποδεχτεί την πολιτική της εξαθλίωσης είναι ανάγκη και υπάρχει η δυνατότητα να οικοδομηθεί ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης στηριγμένο στην κοινή δράση οργανώσεων και αγωνιστών και με εμπιστοσύνη στην αστείρευτη διαθεσιμότητα του λαού μας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »