ΚΑΜΙΝΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ Εκδήλωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 9/12 η εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν η «Πρωτοβουλία κατοίκων Καμινίων-Ρέντη ενάντια στα μνημόνια και τα αντικοινωνικά μέτρα» και ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ». Συμμετείχαν, επίσης, η πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για την Γάζα», αλλά και Παλαιστίνιος αγωνιστής.
Τη συζήτηση άνοιξε ο εκπρόσωπος της «Πρωτοβουλίας κατοίκων» υπογραμμίζοντας ότι ο καλύτερος τρόπος έκφρασης αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό είναι αυτή να ενταχθεί στους καθημερινούς αγώνες του λαού μας ενάντια στα Μνημόνια και τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, ενάντια στα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τα ντόπια αστικά επιτελεία, από τα οποία αυτή η επίθεση εκπορεύεται.
Ο Παλαιστίνιος αγωνιστής έκανε, καταρχήν, μια εξαιρετικά χρήσιμη ιστορική αναδρομή αποκαλύπτοντας τις μεθοδεύσεις των σιωνιστών που, ευθύς εξαρχής, με τη στήριξη των ιμπεριαλιστών, προώθησαν τον εκτοπισμό και τον αφανισμό των Παλαιστινίων. Για να καταλήξει στο ότι το «αίτημα» για «ειρηνική συνύπαρξη δύο κρατών, παλαιστινιακού και ισραηλινού» (που υιοθετείται και από μέρος της Αριστεράς) είναι ανιστόρητο (αφού παραγνωρίζει το καθεστώς κατοχής που έχουν επιβάλει οι σιωνιστές με τη στήριξη των ιμπεριαλιστών) και αποτελεί ουσιαστικά προδοσία για την παλαιστινιακή αντίσταση και τους πόθους του παλαιστινιακού λαού. Αφού ευχαρίστησε τον ελληνικό λαό για κάθε μορφή αλληλεγγύης που προσφέρει στους Παλαιστίνιους, δήλωσε ότι εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η πολιτική στήριξη του αγώνα τους. Υπερασπίστηκε το δικαίωμα της αντίστασης με κάθε μέσον απέναντι στον ισραηλινό καταχτητή. Τόνισε την αναγκαιότητα σε κάθε χώρα να αναπτυχθεί κίνημα που θα αποδυναμώνει το σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό. Ιδιαίτερα για το κίνημα στην Ελλάδα, ο στόχος αυτός μπαίνει πιο επιτακτικά, από τη στιγμή που ο ιμπεριαλισμός εντείνει την παρουσία του και έχει επιβάλει συνεργασία στρατηγικού χαρακτήρα Ελλάδας-Ισραήλ, προκειμένου να εξυπηρετηθούν συνολικότερα σχέδια ενάντια στους λαούς της ευρύτερης περιοχής.
Ο εκπρόσωπος από το «Ένα Καράβι για την Γάζα» τοποθετήθηκε για τη δράση της πρωτοβουλίας και ενημέρωσε για το βασικό στόχο που είναι η άρση του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας. Αναφέρθηκε στο τελευταίο ψήφισμα του ΟΗΕ ως μια θετική εξέλιξη που, όμως, από μόνη της δεν μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση, υπενθυμίζοντας ότι ήδη το κράτος του Ισραήλ προχωρά σε 3.000 νέους εποικισμούς στην Δυτική Όχθη.
Οι συναγωνίστριες από το Σύλλογο «ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ» μετέφεραν τη ζώσα εμπειρία αγωνιστών, αλληλέγγυων στον παλαιστινιακό λαό, που βρέθηκαν στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη. Ενημέρωσαν, επίσης, για τη δράση αλληλεγγύης του συγκεκριμένου Συλλόγου, καθώς και για που την καμπάνια ενημέρωσης που έχει ξεκινήσει για μποϊκοτάζ στα ισραηλινά προϊόντα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

O ΟΗΕ και η Παλαιστίνη Η επόμενη μέρα μετά την… «ιστορική ημέρα»

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε την προπερασμένη Πέμπτη, 29 του Νοέμβρη, την αναβάθμιση της Παλαιστινιακής Αρχής σε κράτος με την ιδιότητα του παρατηρητή (non-member observer state). Μια πολιτική, διπλωματική αλλά και συμβολική κίνηση που προσθέτει ένα ακόμα στοιχείο στον εντεινόμενο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών τόσο σε σχέση με αυτό καθαυτό το παλαιστινιακό ζήτημα όσο και γενικότερα με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής. Μια κίνηση που έρχεται να προσθέσει ελάχιστα έως καθόλου, παρά τις περί του αντιθέτου φιλοδοξίες της Παλαιστινιακής Αρχής και του Αμπάς, στην ενίσχυση της φωνής των Παλαιστινίων απέναντι στη διεθνή κοινότητα.
Για την ιστορία, υπέρ του αιτήματος τάχτηκαν 138 χώρες, εννέα ψήφισαν κατά και 41 χώρες απείχαν. Ανάμεσα σε αυτούς που εκφράστηκαν θετικά ήταν οι βασικοί ανταγωνιστές των ΗΠΑ σήμερα: Ρωσία και Κίνα. Αλλά και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Κύπρος, το σύνολο του αραβικού κόσμου, των ασιατικών χωρών και της Νότιας Αμερικής έδωσαν θετική.
Από την άλλη, εντελώς αναμενόμενη ήταν η αρνητική ψήφος του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Το «όχι» του Καναδά εξηγήσιμο και της Τσεχίας μπορεί να ερμηνευτεί με κάποια προσπάθεια. Όσο για τον Παναμά αλλά και τα μικρά νησιωτικά κράτη Παλάου, Ναουρού, Μικρονησία και Νήσοι Μάρσαλ, μάλλον ήρθαν να συμπληρώσουν ένα πενιχρό νούμερο.
Από τις χώρες που απείχαν, προαποφασισμένη ήταν η στάση της Βρετανίας, που είχε βάλει όρους στην Παλαιστινιακή Αρχή, και αναμενόμενη της Γερμανίας για παρόμοιους λόγους. Την αποχή, τέλος, επέλεξαν όλα σχεδόν τα κράτη του πάλαι ποτέ Ανατολικού Συνασπισμού και η Αυστραλία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει εκφραστεί «ενιαία» υπέρ της λύσης των δύο κρατών, τώρα εμφανίστηκε τελικά τρίγλωσση και με την πλειονότητα να τάσσεται υπέρ.
Ωστόσο, αυτό που παίχτηκε τις τελευταίες μέρες στον ΟΗΕ σε σχέση με το Παλαιστινιακό είχε προδιαγραφεί αρκετό διάστημα πριν. Συγκεκριμένα, από τη στιγμή που ο Μαχμούντ Αμπάς και η Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) που εκπροσωπεί έθεσαν το ζήτημα για ψηφοφορία. Κατ’ αρχάς, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως η πρωτοβουλία ανήκει αποκλειστικά στον Αμπάς και την ΠΑ. Με βάση λοιπόν αυτά που μπορεί να παρατηρήσει κανείς σαν μια πρώτη προσέγγιση και σε συνδυασμό με τη γενικότερη συγκυρία, ανακύπτουν μια σειρά ερωτήματα. Η καταγραφή συσχετισμών σε αυτό το επίπεδο, όπως μπορεί να θεωρηθεί και αυτή η ψηφοφορία, μοιάζει να δίνει συντριπτικό αποτέλεσμα ενάντια στην πολιτική ΗΠΑ και Ισραήλ. Είναι όμως έτσι;
Η πρώτη αντίδραση των ΗΠΑ μετά την ψηφοφορία, μέσω της υπουργού Εξωτερικών Χ. Κλίντον, ήταν αρκετά χλιαρή και πάντως δεν πρόδιδε καμιά ιδιαίτερη ανησυχία. Χαρακτήρισε την απόφαση «ατυχή και αντιπαραγωγική», που βάζει περισσότερα εμπόδια στο δρόμο για την ειρήνη, και επανέλαβε την πάγια θέση των ΗΠΑ πως «οι άμεσες επαφές ανάμεσα στα δύο μέρη (με επιδιαιτητές φυσικά τις ΗΠΑ) μπορούν να επιτύχουν την ειρήνη».
Η αναβάθμιση του διεθνούς καθεστώτος της Παλαιστινιακής Αρχής από «οντότητα» σε «κράτος-μη μέλος» του ΟΗΕ, ανάλογο καθεστώς με αυτό που κατέχει το Βατικανό, πόσο διαφοροποιεί τη στάση της περίφημης «διεθνούς κοινότητας» απέναντι στους Παλαιστινίους; Πώς θα επιδράσει αυτή η εξέλιξη στον παλαιστινιακό λαό; Με πόσα και ποια ακόμη ανταλλάγματα θα συνοδευτεί αυτή η αναβάθμιση;
Ωστόσο, και ο τρόπος που γιορτάστηκε το γεγονός από τους Παλαιστίνιους αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό και τις αντιθέσεις στο εσωτερικό τους. Στη Δυτική Όχθη οι πανηγυρισμοί ήταν εντονότεροι σε σχέση με την πολύπαθη και πρόσφατα, για μια ακόμη φορά, αιματοκυλισμένη Γάζα. Είναι γνωστό άλλωστε πως η ηγεσία της Χαμάς αρχικά ήταν αντίθετη προς την κίνηση του Μαχμούτ Αμπάς να επιδιώξει την ψηφοφορία στον ΟΗΕ για να αποκτήσει η Παλαιστίνη μια έμμεση και εικονική (όπως λεγόταν) «κρατική υπόσταση». Το γεγονός ότι η Χαμάς συνεχάρη τον Μαχμούντ Αμπάς, ακόμη και αν αυτό το έκανε χωρίς μεγάλο ενθουσιασμό, κάνει πολλούς αναλυτές να μιλούν για νέους δρόμους και δυνατότητες ως προς την ενότητα του παλαιστινιακού κινήματος! Ο Μαχμούντ Αμπάς και η Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) είναι ελάχιστα δημοφιλείς στην Παλαιστίνη αυτή τη στιγμή – για πολλούς και διαφόρους λόγους. Είναι λογικό επομένως να δεχτούμε ότι η όλη αυτή εξέλιξη (αλλά και η μεθόδευσή της), η οποία μπορεί μεν να μην αποδειχθεί νίκη του παλαιστινιακού λαού, σίγουρα όμως δείχνει να είναι νίκη και ενίσχυση της γραμμής Αμπάς, ενίσχυση της «μετριοπάθειας» που εκπροσωπεί και η οποία είναι ανεκτή από πολλούς, ακόμη και από τους Ισραηλινούς.
Η 29η Νοεμβρίου του 2012 γίνεται έτσι κι αλλιώς μια ημερομηνία συμβολική. 65 χρόνια μετά το σχέδιο διχοτόμησης των Ηνωμένων Εθνών, που προέβλεπε τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε δύο χώρες, και 45 χρόνια μετά την έναρξη της ισραηλινής κατοχής της Δυτικής Όχθης, της Γάζας και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, η Παλαιστίνη γίνεται ένα «μη μέλος-κράτος» του ΟΗΕ. Αλλά τι μπορεί να σημαίνει αυτή η «αναβάθμιση» όχι τόσο στο συμβολικό όσο στο πρακτικό επίπεδο; Άλλωστε, αυτό που είναι σημαντικό μετά από μια τέτοια «ιστορική ημέρα» είναι το τι θα συμβεί την επόμενη μέρα. Σε ό,τι αφορά την ουσία, και όπως αυτή θα εκφραστεί σε πρακτικό επίπεδο, αυτή η ψηφοφορία μάλλον δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι σημαντικό.
Για παράδειγμα, και σε ό,τι αφορά την ΕΕ: Το γεγονός ότι χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία ψήφισαν υπέρ είναι, με διπλωματικούς όρους, ένα βήμα πλησιάσματος προς τους Παλαιστίνιους και απομάκρυνσης από το Ισραήλ. Το ότι η Γερμανία και Βρετανία απείχαν, και δεν ψήφισαν κατά, είναι κάτι ανάλογο. Από το σημείο αυτό ωστόσο μέχρι το «Έχουμε χάσει την Ευρώπη», που αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz», η απόσταση είναι τεράστια. Γιατί, από την άλλη, όταν πρόκειται για συγκεκριμένα πολιτικά βήματα, τόσο η Γαλλία όσο και άλλες χώρες της ΕΕ είναι ενεργοί, ενεργότατοι υποστηρικτές του Ισραήλ.
Η Γαλλία, ως γνωστόν, αναβάθμισε πρόσφατα το καθεστώς του Ισραήλ στην ΕΕ, δίνοντας στο Ισραήλ εικονική ένταξη στην ΕΕ και την πρόσβαση σε περισσότερα όργανα της ΕΕ. Επίσης, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε τον περασμένο μήνα μια ακόμα βάρβαρη επίθεση στη Γάζα, βομβαρδίζοντας και σκοτώνοντας παιδιά και αμάχους, η ΕΕ, μέσω της Κάθριν Άστον, της Ύπατης Εκπροσώπου για τις Εξωτερικές Υποθέσεις και την Πολιτική Ασφάλειας (κάτι σαν υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ), εξέφρασε μόνο τη λύπη της για αυτές τις ενέργειες του Ισραήλ. Από την άλλη, και ταυτόχρονα, με πολύ μεγάλη δριμύτητα καταδίκασε τη Χαμάς και τον παλαιστινιακό λαό! Καταδίκασε την άσκηση του δικαιώματός του να αντισταθεί σε έναν πανίσχυρο κατακτητή που σε κάθε ευκαιρία και με οποιοδήποτε πρόσχημα δολοφονεί. Η Άστον προχώρησε και λίγο… περισσότερο, λέγοντας στον Νετανιάχου ότι το Ισραήλ έχει, όπως και κάθε άλλη χώρα, το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και ότι θα πρέπει να «απαντήσει» με τον ανάλογο τρόπο. Σε μη διπλωματική γλώσσα, αυτό σημαίνει «προχωρήστε και κάνετε ό,τι θέλετε και όπως το θέλετε».
Ακόμα και αν οι συμβολισμοί είναι καλοί, αυτό που μετράει στην ουσία είναι οι πρακτικές που τους συνοδεύουν. Και η ουσία είναι πως, όταν ήδη αποτελείς πεδίο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ακόμα και οι συμβολισμοί που σου προσφέρουν, όσο θετικοί και να φαίνονται, έρχονται σε τελική ανάλυση αυτούς τους ανταγωνισμούς να εξυπηρετήσουν.
X.B.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η εύθραυστη εκεχειρία Ισραήλ-Παλαιστινίων και η «ανάδυση» της Αιγύπτου Οχτώ μέρες θηριωδίας, δεκαετίες βαρβαρότητας

Του Τάσου Σαπουνά

Μετά από οχτώ μέρες βομβαρδισμών και θηριωδίας στη Γάζα που ξεκίνησε το κράτος-τρομοκράτης της Μεσογείου, το Ισραήλ, με τη δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη της Χαμάς, την περασμένη Τετάρτη, οι δύο πλευρές καλούνται να υπογράψουν μια εκεχειρία, στις λεπτομέρειες της οποίας κατέληξαν και συμφώνησαν οι ΗΠΑ με τη σημαντική συνεισφορά της Αιγύπτου! Δείγμα κι αυτό των νέων δεδομένων και (αν)ισορροπιών που παράγονται στην ευρύτερη περιοχή σαν αποτέλεσμα των αραβικών εξεγέρσεων. Ωστόσο αυτές ακριβώς οι (αν)ισορροπίες, η ανάγκη ειδικά του Ισραήλ να ανιχνεύσει το νέο τοπίο και να υπογραμμίσει τον ρόλο και την παρουσία του στην περιοχή, κάνουν την εκεχειρία αυτή πιο εύθραυστη από οποιαδήποτε άλλη. Ας ξετυλίξουμε όμως το κουβάρι της τελευταίας κλιμάκωσης της έντασης.
Ποιος είναι ο επιτιθέμενος και ποιος ο αμυνόμενος;
Το Ισραήλ διατείνεται πως οι βομβαρδισμοί των κατοικημένων περιοχών της Λωρίδας της Γάζας ήταν η απάντησή του στις επιθέσεις με ρουκέτες από την πλευρά της Χαμάς. Εμείς από τη δική μας πλευρά έχουμε άλλη άποψη για το πώς μπορεί να οριστεί «ο επιτιθέμενος» και «ο αμυνόμενος». Ορίζεται, σύμφωνα με την επαναστατική λενινιστική αντίληψη, από το ποιος καταπιέζει ποιον και όχι από χρονικά κριτήρια (ποιος άρχισε πρώτος τις εχθροπραξίες). Αυτό το κριτήριο διατηρεί ατόφιο την αξία του ακόμα και αν θεωρούμε αναποτελεσματική και σε λάθος πολιτική κατεύθυνση την όλη ιστορία με τις ρουκέτες ή τις βομβιστικές επιθέσεις κατά αμάχων που πραγματοποιούν οι παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις. Κατεύθυνση που συνδέεται τόσο με την ηγεμονία των ισλαμιστών στο απελευθερωτικό παλαιστινιακό κίνημα όσο και με την επιρροή του «ατομικού τερορισμού» στις αριστερές δυνάμεις (που εντάθηκε μετά την ήττα του παγκόσμιου κινήματος αλλά και με τη συμβιβαστική και ηττοπαθή γραμμή της Φατάχ). Για να ξαναγυρίσουμε σε αυτό που αναφέραμε πριν, επιτιθέμενος είναι το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, που έχει καταργήσει για πάνω από μισόν αιώνα την πατρίδα στον παλαιστινιακό λαό. Που έχει μετατρέψει, με τον πολύχρονο αποκλεισμό της, τη Λωρίδα της Γάζας στην πιο μεγάλη φυλακή του πλανήτη, ενώ παράλληλα επιδίδεται συστηματικά σε φασιστικές-ρατσιστικές πολιτικές εξανδραποδισμού, εξόντωσης των Παλαιστινίων. Αλλά ακόμα και σε αυτό το πεδίο, της τυπικής έναρξης του νέου κύκλου αίματος, το σιωνιστικό-στρατοκρατικό κράτος του Ισραήλ ψεύδεται. Γιατί, πρώτον, τις επιθέσεις αυτές τις διεξήγαγε η Ισλαμική Τζιχάντ και όχι η Χαμάς της οποίας το στέλεχος δολοφόνησαν οι Ισραηλινοί. Δεύτερον, οι επιθέσεις αυτές ήταν μικρής έντασης που δεν δικαιολογούσαν τέτοια «αντίποινα». Τρίτον και σημαντικότερο (για το τυπικό του πράγματος), οι επιθέσεις της Τζιχάντ έγιναν σαν απάντηση στη δολοφονία παιδιού που έπαιζε στα σύνορα Ισραήλ- Γάζας, από πυρά Ισραηλινού κατοχικού στρατιώτη.
Οι μέρες που ακολούθησαν ανέδειξαν μια σειρά πλευρές όσον αφορά τα ζητήματα που τίθενται στην περιοχή. Τόσο την εντοπισμένη γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα όσο και στην ευρύτερη και που αφορούν το «συριακό», το «ιρανικό», αλλά και τις σχέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστών που παρεμβαίνουν στην περιοχή, μεταξύ όλων των χωρών της περιοχής αυτής, αλλά και μεταξύ των ιμπεριαλιστών και των χωρών της περιοχής.
Ισραηλινές στοχεύσεις - ιμπεριαλιστικοί περιορισμοί
Κατ’ αρχήν είναι φανερό πως το Ισραήλ επιδίωξε την κλιμάκωση της έντασης με τη δολοφονία του στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς, αλλά και τις προετοιμασίες για χερσαία εισβολή στη Γάζα. Αρκετοί αναλυτές αποδίδουν αυτή την επιδίωξη σε μικροκομματικούς προεκλογικούς λόγους, μια και το Ισραήλ έχει εκλογές τον ερχόμενο Γενάρη. Ειδικότερα στο γεγονός πως ο Μπ. Νετανιάχου έχει συμμαχήσει με τον (ακόμα πιο) ακροδεξιό εθνικιστή Λίμπερμαν και άρα πως θέλει να εμφανιστεί στο εκλογικό σώμα σαν τον «υπερασπιστή της εβραϊκής πατρίδας». Για εμάς αυτές οι ερμηνείες είναι από λειψές έως τελείως λανθασμένες και αποπροσανατολιστικές. Όχι ότι δεν έχουμε ικανούς και αρκετά κυνικούς τους σιωνιστές να βάψουν με το αίμα μικρών παιδιών τον δρόμο τους προς την κάλπη. Αλλά γιατί κινήσεις τέτοιας εμβέλειας, που μπορούν να είναι η αφορμή για να τιναχτεί στον αέρα όλο το εκρηκτικό υλικό που έχει συσσωρευτεί στην περιοχή, γίνονται με πολιτικό σκεπτικό, τις υλοποιούν δυνάμεις με πολιτικούς στόχους πολύ πιο σημαντικούς από την εκλογική διαδικασία. Επίσης η όλη συλλογιστική αυτών των ερμηνειών είναι αντεστραμμένη. Δεν είναι η δημιουργία της συμμαχίας Νετανιάχου - Λίμπερμαν που πιέζει για ακόμα πιο σκληρή πολιτική, αλλά δυνάμεις στο εσωτερικό της σιωνιστικής άρχουσας τάξης του Ισραήλ, που πριμοδοτούν μια ακόμα σκληρότερη στάση απέναντι στους Παλαιστίνιους αλλά και ευρύτερα στην περιοχή, γεγονός που βρίσκει την πολιτική του αντανάκλαση στην αντιδραστική αυτή συμμαχία. Το ερώτημα ωστόσο παραμένει. Από τη δική μας πλευρά, μπορούμε μόνο να εικάσουμε ορισμένα πράγματα στη βάση πολιτικών δεδομένων.
Το Ισραήλ είναι το τελευταίο διάστημα, αρκετά θορυβημένο από τις ανατροπές που έχουν φέρει στις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις του οι αραβικές εξεγέρσεις αλλά και η αναζήτηση από περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία ενός νέου ρόλου στην περιοχή. Μπορεί, και αυτό έχει μια ισχυρή δόση αλήθειας, το Ιράν να θεωρείται από τα ισραηλινά επιτελεία, πολιτικά και στρατιωτικά, η πρώτη απειλή, και γι' αυτό να πιέζει, ισχυρά σε μερικές στιγμές, την αμερικανική ηγεσία να σταθεί πιο αποφασιστικά (ή πιο τυχοδιωκτικά). Ωστόσο το ζήτημα της Αιγύπτου στη μετά Μουμπάρακ εποχή είναι ένα πρόβλημα που την πονοκεφαλιάζει εξίσου ισχυρά. Διότι αποτελεί παρελθόν ο τρόπος που η Αίγυπτος πρόσφερε σημαντική πολιτική-διπλωματική βοήθεια στο Ισραήλ, τόσο για την αντιμετώπιση του «παλαιστινιακού ζητήματος» αλλά και μια ευρύτερη νομιμοποίηση του Ισραήλ στο εχθρικό γι' αυτό περιβάλλον της Μέσης Ανατολής. Μάλιστα στο όλο πρόβλημα των σχέσεων με την Αίγυπτο έχει μπει και το καθεστώς της χερσονήσου του Σινά, η οποία μετά από τη συμφωνία Ισραήλ - Αιγύπτου το 1979 αποτελούσε μερικώς αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Κάτι που με αφορμή τη δολοφονία Αιγύπτιων στρατιωτών έχει αλλάξει de facto, μια και ο αιγυπτιακός στρατός έστειλε στην περιοχή δυνάμεις για την προστασία των συνοριακών του φρουρών. Προσθέστε εδώ και το γεγονός πως εδώ και χρόνια έχει διακοπεί και η ευρύτατη (στρατιωτική αλλά και πολιτικοοικονομική) συνεργασία που είχε το Ισραήλ με την Τουρκία, οι οποίες έχουν βρεθεί ουκ ολίγες φορές σε αντιπαράθεση. Αλλά και το ότι από μια προηγούμενη πολιτική αμοιβαίας ανοχής με τον Άσαντ, οι ισραηλινοσυριακές σχέσεις έχουν εισέλθει σε μια φάση αβεβαιότητας. Άρα οι κινήσεις του οι στρατιωτικές έχουν κύρια και κατ’ αρχήν πολιτική σημασία. Θέλουν να υπογραμμίσουν την ικανότητα και την ισχύ του κράτους του Ισραήλ, αλλά και να συνεχίσουν να πιέζουν την ηγεσία των ΗΠΑ για μια πιο σθεναρή στάση απέναντι στους «εχθρούς του Ισραήλ». Ειδικά όταν οι πάντες γνωρίζουν πως η πολιτική Ομπάμα απαιτεί από την ισραηλινή ηγεσία μια «αυτοσυγκράτηση» που με δυσκολία γίνεται ανεκτή. Άρα με βάση τα προηγούμενα, έχουν βάση αναλύσεις που εκτιμούν πως η κινητοποίηση των εφέδρων και η συσσώρευση των ισραηλινών στρατευμάτων αφορούν εκτός από τη Γάζα, ίσως περισσότερο, μια επικείμενη το επόμενο διάστημα εισβολή του ισραηλινού στρατού στη χερσόνησο του Σινά; Εμείς, χωρίς να μπορούμε να το αποκλείσουμε (από τα τυχοδιωκτικά «μυαλά» των σιωνιστών όλα τα περιμένουμε), θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι είμαστε πολύ επιφυλακτικοί σε μια τέτοια ανάλυση. Όπως και να έχει, μια τέτοια κίνηση, που βάλει ευθέως κατά της Αιγύπτου, δεν θα ήταν αποδεκτή από τις ΗΠΑ, ειδικά σε μια φάση που μετά τις αραβικές εξεγέρσεις προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τις σχέσεις της και την επιρροή της στην περιοχή. Πιο πολύ βάση έχουν οι «διαρροές» πως η ισραηλινή ηγεσία φλερτάρει ακόμα και με την ανατροπή της Παλαιστινιακής Αρχής, σε περίπτωση που η τελευταία υποβάλει τελικά σε ψηφοφορία στον ΟΗΕ το αίτημά της για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους στις 29 Νοεμβρίου. Άρα θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως οι τελευταίες κινήσεις της για χερσαία επέμβαση αποτελούν μέρος εκφοβισμού της παλαιστινιακής ηγεσίας (όπως και οι «διαρροές» των σκέψεων αυτών). Μια άλλη πλευρά συνδέεται με τις ακραίες αντιδραστικές δυνάμεις που έχουν ανδρωθεί στο εσωτερικό του σιωνιστικού κράτους και οι οποίες ερωτοτροπούν όλο και πιο πολύ με ένα είδος «τελικής λύσης» («Σκοπός της επιχείρησης είναι να στείλουμε τη Γάζα στον Μεσαίωνα» - Μοσέ Γιαλόν/ ισραηλινός υπουργός). Όμως ακόμα και σε αυτές τις κινήσεις (χερσαία επέμβαση) το Ισραήλ έχει πάρει ήδη το μήνυμα της κάθετης διαφωνίας συνολικά της Δύσης και ειδικότερα του μεγάλου αφεντικού από την Ουάσιγκτον.
Άλλωστε η αποστολή της Κλίντον, μετά από συνεχείς τηλεφωνικές επικοινωνίες Ομπάμα - Μόρσι, σε Ισραήλ και Αίγυπτο και με στόχο την επίτευξη εκεχειρίας, γινόταν σε μια στιγμή που το Ισραήλ διακήρυττε σε όλους τους τόνους ότι ετοιμάζεται για χερσαία επέμβαση στη Γάζα. Καθιστούσε έτσι σαφές στην ισραηλινή ηγεσία πως η συνήθης δήλωση του Λευκού Οίκου περί «αμέριστης στήριξης» στο «δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ» δεν σήμαινε τίποτε περισσότερο. Μάλιστα επιβεβαίωνε τις διαρροές πως αυτή η στήριξη συνδυαζόταν με μια ισχυρή παρασκηνιακή πίεση του Ισραήλ από τις ΗΠΑ, να μην «κάνουν του κεφαλιού τους». Τι πιο τρανή απόδειξη χρειάζεται για το γεγονός πως η ισραηλινή ηγεσία υπέκυψε στις αξιώσεις του υπερατλαντικού προστάτη, όταν η συμφωνία εκεχειρίας ανακοινώνεται ενώ λίγες ώρες πριν έχει προηγηθεί η βομβιστική επίθεση στο Τελ Αβίβ. Υπό άλλες συνθήκες το μπαράζ των βάρβαρων βομβαρδισμών που διαδέχτηκαν τη βομβιστική επίθεση θα ήταν το ελάχιστο που θα έπραττε το φασιστικό ισραηλινό κράτος.
Η νέα Αίγυπτος
Μέσα σε αυτήν την περίπλοκη κατάσταση φάνηκε καθαρά το ειδικό βάρος που είχε, έχει και θα έχει η Αίγυπτος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Οι Αμερικάνοι το γνωρίζουν αυτό καλύτερα από τον καθένα, τόσο από την αρνητική (την περίοδο που η Αίγυπτος ερωτοτροπούσε με τους Σοβιετικούς) όσο και από τη θετική (από το 1973 έως την πτώση του Μουμπάρακ) μπάντα. Έτσι η πρώτη κίνηση της αιγυπτιακής ηγεσίας, η αποστολή του πρωθυπουργού στη Γάζα, συνδέθηκε με τον νέο ρόλο που θέλει να παίξει η Αίγυπτος στην περιοχή. Άλλωστε ο Αιγύπτιος πρόεδρος Μόρσι δεν άφησε κανένα περιθώριο για παρερμηνείες όταν από την αρχή της κρίσης δήλωσε πως «η Αίγυπτος του σήμερα δεν είναι η Αίγυπτος του χθες και ο αραβικός κόσμος του σήμερα δεν είναι ίδιος με του χθες». Κατηγορώντας ταυτόχρονα και με άλλη γλώσσα από αυτή της περιόδου Μουμπάρακ την ισραηλινή επίθεση πως «αποτελεί ωμή επιθετικότητα κατά της ανθρωπότητας». Το γεγονός μάλιστα πως η εκεχειρία υπογράφτηκε στο Κάιρο, και ανακοινώθηκε σε κοινή συνέντευξη τύπου των ΥΠΕΞ της Αιγύπτου και των ΗΠΑ, επανεισάγει πανηγυρικά και αναβαθμίζει εκ των πραγμάτων και την πολιτική-διπλωματική παρουσία της Αιγύπτου στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα αποτελεί και μια αμερικανική επιτυχία, στην κατεύθυνση που περιγράψαμε πριν (της ανασυγκρότησης των σχέσεών της στην περιοχή).
Θα τελειώσουμε όπως περίπου ξεκινήσαμε: εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι για την προώθηση της εκεχειρίας από μια σειρά χώρες, υπάρχουν εξίσου ισχυροί λόγοι και αιτίες αυτή να αποδειχθεί εύθραυστη και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ωστόσο πολύ χρήσιμο είναι επίσης να διαδηλώνουμε ξανά και ξανά το διαρκές και ανεξίτηλο αίτημα ζωής της αιματοβαμμένης αυτής περιοχής: μια λεύτερη πατρίδα για τον παλαιστινιακό λαό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Για την επίθεση σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 

Καταγγέλλουμε τη νέα ισραηλινή και ιμπεριαλιστική
εγκληματική επίθεση σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού 

Με μια «χειρουργική» επιχείρηση ακριβείας οι δυνάμεις της φασιστικής κυβέρνησης του Ισραήλ δολοφόνησαν το ηγετικό στέλεχος της Χαμάς, Τζαμπάρι και τον γιο του. Η ισραηλινή δολοφονία είχε σαν συνέχεια  νέες  στρατιωτικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς  κατά του  παλαιστινιακού λαού στην Λωρίδα της Γάζας, που πυροδότησαν άμεσες αντιδράσεις στον παλαιστινιακό λαό αλλά γενικότερα και σ’ όλο τον αραβικό κόσμο.
Η εγκληματική ενέργεια του Ισραήλ, έρχεται να κλιμακώσει την ένταση στο χώρο της Μέσης Ανατολής σε μια στιγμή καθόλου τυχαία. Η επίθεση που οι Ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν δεν θα μπορούσε να εκδηλωθεί αν δεν είχε πάρει το πράσινο φως απ’ τα γεράκια του  αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Και ενώ από τη μία συνεχίζει την  πολιτική της γενοκτονίας των παλαιστινίων στη λωρίδα της Γάζας, ταυτόχρονα συνδέεται  με  τη στρατηγική των ιμπεριαλιστικών επεμβατικών σχεδίων  στη Συρία και στο Ιράν.
Χαρακτηριστική ήταν η προκλητική δήλωση του εκπρόσωπου της αμερικάνικης κυβέρνησης, που δικαιολόγησε πλήρως τις δολοφονικές ενέργειες των σιωνιστών στο όνομα της «αυτοάμυνας»  του κράτους-τρομοκράτη στη Μέση Ανατολή. Όσο για τις δολοφονίες Παλαιστινίων η Ουάσιγκτον προτείνει ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση! Στο ίδιο μήκος κύματος, η Μέρκελ υποστήριξε το δικαίωμα «αυτοάμυνας» του Ισραήλ και ο «σοσιαλιστής» Ολάντ ζήτησε από τον Αιγύπτιο πρόεδρο να «ασκήσει επιρροή στη Χαμάς» για τον τερματισμό των εχθροπραξιών!
Την ίδια στιγμή η  ελληνική κυβέρνηση, όχι μόνο δεν καταδίκασε το νέο ισραηλινό έγκλημα, αλλά με δηλώσεις του υπουργείου Εσωτερικών  έδωσε κάλυψη στην ισραηλινή επιθετικότητα. Ενώ με προκλητική εντολή της απαγόρευσε, κλείνοντας το δρόμο με μια γιγαντιαία αστυνομική-τρομοκρατική επιχείρηση, στους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου να πορευθούν μέχρι την ισραηλινή πρεσβεία. Πορεία που προγματοποιήθηκε τελικά μετά την υποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι στην επιμονή των διαδηλωτών.
Τα εγκλήματα που γίνονται στη Μέση Ανατολή εκπορεύονται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και πρώτα απ’ όλα τις ΗΠΑ. Στρέφονται αποφασιστικά ενάντια στους λαούς της περιοχής και προετοιμάζουν το έδαφος για πιο επιθετικές ενέργειες στον ευαίσθητο στρατηγικά αυτό χώρο. Τα όποια δήθεν κατευναστικά σχόλια προβάλλονται απο ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε. κλπ, έχουν σαν στόχο να αποπροσανατολίσουν τις πραγματικές αιτίες της έντασης που δεν είναι τίποτε άλλο απ’ τη ιμπεριαλιστική πολιτική αυτών των δυνάμεων. Πολιτική που έχει δημιουργήσει εστίες πολέμου και απειλεί να σύρει την ευρύτερη περιοχή σε πολεμικές συρράξεις. Ο ρόλος των αμερικάνικων βάσεων στη χώρα μας, εντάσσεται στις κατευθύνσεις αυτές, που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους και για το δικό μας το λαό.
Καταγγέλλουμε τα νέα εγκλήματα των στρατοκρατών του Ισραήλ.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να καταδικάσει τις δολοφονικές ενέργειες  της ισραηλινής κυβέρνησης, την υποστήριξη που δίνουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στα ισραηλινά εγκλήματα καθώς  και την  στάση της ελληνικής κυβέρνησης που συνηγορεί στην εξόντωση του Παλαιστινιακού  λαού από το ισραηλινό στρατοκρατικό καθεστώς.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να παλέψει μαζί με όλους τους λαούς για την  ήττα των ιμπεριαλιστών στο πολύπαθο χώρο της Μέσης Ανατολής αλλά και ευρύτερα. Πάλη που πρέπει να ενισχυθεί για να μπει φρένο στα σχέδια ξαναμοιράσματος του κόσμου και να διασφαλιστεί η ειρήνη στην περιοχή. Η ενίσχυση της αντι-ιμπεριαλιστικής – αντι-πολεμιικής κατεύθυνσης στο λαϊκό κίνημα, γίνεται ολοένα και πιο αναγκαία.
Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ-Αίτηση για την αναγνώρισή της από τον ΟΗΕ Από τις προσδοκίες στην ιμπεριαλιστική πραγματικότητα Με λαϊκή πάλη θα κατακτηθεί η λεύτερη πατρίδα

Του Τάσου Σαπουνά

Κατατέθηκε την εβδομάδα που πέρασε η αίτηση του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, προς τον ΟΗΕ, για την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους. Εδώ και ένα μήνα περίπου και ενόσω διαφαινόταν πως αυτή η κίνηση θα πραγματοποιούνταν και δεν ήταν απλά μια διαπραγματευτική απειλή, γύρω από αυτήν αναπτύχθηκε μια μεγάλη κινητικότητα ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (με πρώτες τις ΗΠΑ) και χωρών της περιοχής.
Η ερμηνεία της κίνησης αυτής του Αμπάς μπορεί να βασιστεί σε μερικές βασικές παραμέτρους της περιόδου αλλά και της «ανάγνωσής» της από τη Φατάχ. Η πρώτη παράμετρος είναι πως οι αραβικές εξεγέρσεις και η μεταβατικότητα και ρευστότητα που επικρατεί στην περιοχή θεωρήθηκαν από την Παλαιστινιακή Αρχή σαν ευκαιρία για να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει μετά τα συνεχή βαλτώματα των ειρηνευτικών συνομιλιών με το σιωνιστικό Ισραήλ. Που είτε καμώνεται πως συζητά είτε όχι, η ηγεσία του συνεχίζει στη γνωστή ρότα, των εποικισμών, του εμπάργκο στη Γάζα, της μετατροπής της Παλαιστίνης σε μια φυλακή για τους κατοίκους της. Συνομιλίες που είχαν καταστήσει την Παλαιστινιακή Αρχή και τον Αμπάς κόκκινο πανί στα μάτια των Παλαιστινίων, που έβλεπαν τα ολέθρια -για την υπόθεση της Παλαιστίνης- αποτελέσματα του ενδοτισμού απέναντι στο Ισραήλ. Εξάλλου, στο ίδιο φόντο των ελπίδων αλλά και αυταπατών που γέννησαν οι αραβικές εξεγέρσεις έγινε και η συμφωνία Φατάχ-Χαμάς. Η οποία όμως, σημειωτέον, έχει σκαλώσει και δεν περπατά και όχι μόνο λόγω των διαφωνιών των δύο πλευρών αλλά και των πιέσεων και εκβιασμών που ασκήθηκαν στην Παλαιστινιακή Αρχή και τη Φατάχ από τις ΗΠΑ για τη συμφωνία με τους «τρομοκράτες» της Χαμάς.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΚΚΕ(μ-λ): Ανακοίνωση Τύπου για την κατάληψη του «Dignité/Al Karama»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 19/7/2011

Οι εγκληματίες-πειρατές ξαναχτύπησαν! Πολεμικά σκάφη και ομάδα των ειδικών δυνάμεων του σιωνιστικού κράτους κατέλαβαν το υπό γαλλική σημαία σκάφος «Dignité/Al Karama» που έπλεε σε διεθνή ύδατα με κατεύθυνση την Γάζα. Το σκάφος με 16 επιβάτες είναι το μοναδικό από το στόλο “Freedom Flotilla II – Stay Human” που κατάφερε να αποπλεύσει σε αντίθεση με τα υπόλοιπα που στην ουσία κρατούνται ακόμη από τις ελληνικές κρατικές αρχές.
Εκτός από τους Αμερικάνους και τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές που είναι τα αφεντικά και οι προστάτες των δολοφόνων του Τελ-Αβίβ, προστέθηκε αυτήν την φορά ανοικτά και απροκάλυπτα και η δοσίλογη κυβέρνηση Παπανδρέου. Άξιος ο ρόλος της που μόλις προχθές φρόντισε να επαινέσει και η υπουργός του Πολέμου των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον.
Την ίδια ώρα οι σιωνιστές-δολοφόνοι συνεχίζουν την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού βομβαρδίζοντας αυτές τις ώρες κατοικημένα σημεία στην Γάζα και σκοτώνοντας όπως συνηθίζουν αμάχους.
Απαιτούμε την άνευ όρων απελευθέρωση των συλληφθέντων μελών της αποστολής, καταγγέλλουμε το δολοφονικό σιωνιστικό κράτος και αυτούς που το στηρίζουν. Απαιτούμε να αφεθεί ο στόλος της ανθρωπιστικής βοήθειας να πλεύσει ελεύθερα προς την μαρτυρική Γάζα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Βασιλικότεροι του βασιλέως

Με τη δημοσιοποίηση των δύο ανακοινώσεων Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) (εδώ και εδώ) αλλά και ολόκληρου του άρθρου (εδώ) απαντάμε έμμεσα και στην κοπτοραπτική του αρθρογράφου στο «Πριν της Κυριακής» που «βασιλικότερος του βασιλέως» ανέλαβε να απαντήσει «στο λιβελογράφημά μας». Αλήθεια, γιατί τέτοια γρήγορα αντανακλαστικά απέναντι σε μια κριτική του ΚΚΕ(μ-λ) απέναντι στην ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ; Ποιων αυτιά θέλει να χαϊδέψει το «πολυσυλλεκτικό» ΝΑΡ και συμπεριφέρεται σαν να το τσίμπησε μύγα; Σε όλα αυτά τα χρόνια που η αποστολή στη Γάζα δραστηριοποιείται με το συγκεκριμένο περιεχόμενο να μάθουμε την επίσημη θέση του ΝΑΡ για το περιεχόμενο και τη στόχευσή της. Θα πείτε, πολλά ζητάμε από έναν(;) χώρο που για κάθε ζήτημα θεωρεί πλεονέκτημα να έχει τουλάχιστον τρεις διαφορετικές απόψεις. Και έτσι όμως, δεν είχαμε καταλάβει ότι υπήρχε έστω μία άποψη στο ΝΑΡ που να στήριζε «με τα μπούνια» την αποστολή σε τέτοιο σημείο που να μην επιτρέπει «και κριτική». Τώρα, τι άλλαξε; Μάλλον μεγάλωσε κι άλλο η «αγκαλιά» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εν όψει μάλιστα και πιθανών εκλογών. Τέλος πάντων, ας κοιτάξει το ΝΑΡ να μαζέψει τα του οίκου του απαντώντας στις απανωτές κριτικές που του έχουμε κάνει με αφορμή το Σύνταγμα και ας πάψει να «απαντάει» για λογαριασμό άλλων.

Αντρέας Βογιατζόγλου

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΑΠΟΠΛΟΥ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταγγέλλει την απαγόρευση από την κυβέρνηση του απόπλου των πλοίων της αποστολής του «Στόλου της Ελευθερίας 2». Πίσω από αυτή την απόφαση βρίσκονται όπως πάντα οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ηγεσία του ΟΗΕ που καλούσαν όλες τις χώρες, απ’ όπου προέρχονται τα πλοία, να ευθυγραμμιστούν με την απαίτηση του Ισραήλ να μην αποπλεύσουν.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που με την γενικότερη πολιτική σύσφιξης των σχέσεων με το Ισραήλ, κόντρα στη θέληση του ελληνικού λαού, στέκεται απέναντι στον αγώνα των Παλαιστινίων αλλά και των άλλων αραβικών λαών και ουσιαστικά στηρίζει τις παράνομες, πειρατικές και δολοφονικές πρακτικές των Ισραηλινών κατοχικών κατά του Παλαιστινιακού λαού. Καλούμε τον ελληνικό λαό να καταδικάσει τη στάση της κυβέρνησης και να εκφράσει με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη του στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για ελευθερία, ζωή και αξιοπρέπεια.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ Για τη διεθνή ανθρωπιστική αποστολή στη Γάζα

Τρίτη 28 Ιουνίου 2011

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει την εγκληματική και προκλητική για όλους τους δημοκρατικούς λαούς στάση της κυβέρνησης του Ισραήλ, η οποία τις τελευταίες ημέρες προσπαθεί να αποτρέψει τη διεθνή ανθρωπιστική αποστολή ενάντια στο γενοκτόνο εμπάργκο που επιβάλλει στα εκατομμύρια των Παλαιστίνιων στην λωρίδα της Γάζας. Το φασιστικό, σιωνιστικό κράτος απειλεί να επαναλάβει τη δολοφονική επίθεση της περσινής χρονιάς, τρομοκρατεί τους δημοσιογράφους των διεθνών ΜΜΕ και πιέζει ανοικτά κυβερνήσεις και ανθρωπιστικές οργανώσεις. Πίσω του και μαζί του στις απειλές και την ανοικτή κρατική τρομοκρατία βρίσκονται όπως πάντα οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ηγεσία του ΟΗΕ.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που, προσπαθώντας να αποτρέψει τη συμμετοχή Ελλήνων, στην ουσία με την ανακοίνωση του ΥΠΕΞ δίνει το πράσινο φως για τις παράνομες, πειρατικές και δολοφονικές πρακτικές των Ισραηλινών στα διεθνή ύδατα και τα παλαιστινιακά παράλια. Το ΚΚΕ(μ-λ) επισημαίνει την επικίνδυνα τυχοδιωκτική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου που έχει, εδώ και καιρό, ενισχύσει πολύμορφα τις σχέσεις με το Ισραήλ, ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και των γειτονικών αραβικών λαών.
Το ΚΚΕ(μ-λ) σε κάθε ευκαιρία έχει υπογραμμίσει πως η υπεράσπιση και αλληλεγγύη του δίκαιου απελευθερωτικού και αντικατοχικού αγώνα του Παλαιστινιακού λαού πρέπει να είναι υπόθεση του ανεξάρτητου μαζικού αντιιμπεριαλιστικού αγώνα των λαών. Πέρα και ενάντια στις ιδιοτελείς στοχεύσεις αστικών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που έχουν αποδείξει πως είναι έτοιμες να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή επιλογές και πολιτικές . Έχει επισημάνει επίσης πως το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να διαλέγει μορφές και πρωτοβουλίες που να αντιστοιχούν στο επίπεδο της δικιάς του δυναμικής και δύναμης και να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις. Ανεξάρτητα όμως από αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις, όπως και στις προηγούμενες ανθρωπιστικές αποστολές έτσι και τώρα, καλεί το δημοκρατικό ελληνικό λαό να υπερασπιστεί το δικαίωμα των Παλαιστινίων στη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ (Μπορεί η αποστολή στη Γάζα να μεταφέρει τέτοια μηνύματα;)

Από τότε που ανακοινώθηκε η νέα αποστολή στη Γάζα, είχαμε την γνώμη ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια κίνηση που οι εμπνευστές της την έβλεπαν ως μέσο πίεσης στα όρια των γενικευμένων πιέσεων που πρέπει να δεχτεί το Ισραήλ προκειμένου να υποχωρήσει και να προχωρήσει στην άρση του αποκλεισμού της Γάζας. Κίνηση που και με βάση το διεθνές δίκαιο είναι καθ' όλα νόμιμη, ενώ εντελώς παράνομο είναι το Ισραήλ που συνεχίζει να συμπεριφέρεται πειρατικά  έχοντας επιβάλλει αυθαίρετα καθεστώς κατοχής στη Γάζα.

Ουσιαστικά η κίνηση αυτή αποτελεί μια "ακτιβίστικη" προέκταση των πιέσεων που θα μπορούσαν να ασκήσουν Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές στα διάφορα καθεστώτα της Μ.Ανατολής, τμήματα του "προοδευτικού" Αμερικάνικου καταστημένου, Ρώσοι και Κινέζοι. Πιέσεις που όσο κι αν παρουσιάζεται ότι απευθύνονται στο Ισραήλ, ουσιαστικά πρισσότερο νουθετούν τους Παλαιστίνιους, να αποδεχτούν την μοίρα τους και το ξεδόντιασμά τους. Ουσιαστικά πρόκειται για πιέσεις που για να "αποδώσουν" προυποθέτουν την υποκατάσταση της παλαιστινιακής αντίστασης και το περιορισμό της στα όρια που έβαλαν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Μ' άλλα λόγια όλες αυτές οι πιέσεις είναι σχέδια επί σχεδιών, ο οδικός χάρτης δεν είναι τίποτε άλλο, παρά προσπάθειες να κάτσουν οι Παλαιστίνιοι "ήσυχοι" και να αφήσουν τις μεγάλες δυνάμεις να "καθαρίσουν" με το Ισραήλ.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Στολίσκος για την ελευθερία στη Γάζα: ακτιβισμός με ρίσκα, αλλά πάντα εντός του πλαισίου του συστήματος

Καθόλου δεν θέλουμε να μειώσουμε την προσπάθεια ανθρώπων και συλλογικοτήτων από τη χώρα μας και από άλλες χώρες που πρόκειται, όπως έχουν δηλώσει, να πάρουν ακόμη μία φορά εφέτος πραγματικά ρίσκα προκειμένου να συμβάλουν στο σπάσιμο του θαλάσσιου αποκλεισμού της Γάζας. Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται εμείς να υποδείξουμε τους πραγματικούς κινδύνους από τη δολοφονική συμπεριφορά του σιωνιστικού κράτους. Ούτε βέβαια, αν κάποιοι είναι πεισμένοι ότι με αυτόν τον τρόπο προσφέρουν και μάλιστα με τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στον αγώνα για την απελευθέρωση των λαών, θα τους προτείναμε να κάτσουν στ’ αυγά τους λόγω κινδύνων. Ούτε, από την άλλη, ακόμη και την πιθανή αναβολή της επιχείρησης θα την κρίναμε με ευκολία σαν ατολμία ή φυγομαχία.
Σίγουρα μετά και το μακέλεμα από το σιωνιστικό Ισραήλ ειρηνικών διαδηλωτών στα υψίπεδα του Γκολάν για δεύτερη φορά μέσα σε 20 μέρες και με δεδομένη την περσινή σφαγή στο Μαβί Μαρμαρά του πρώτου στολίσκου της ελευθερίας, ο καθένας αντιλαμβάνεται πως το μαντρόσκυλο του ιμπεριαλισμού δεν θα αποδεχτεί εύκολα το μερικό έστω ξεδόντιασμά του, όπως θα ήθελαν χάριν συνολικότερων σχεδιασμών για την περιοχή οι ΗΠΑ του Ομπάμα. Και το ζήτημα από κει και πέρα είναι σε ποιες πλάτες μπορεί να στηριχθεί μια τέτοια πρωτοβουλία έτσι ώστε ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα να υπάρχει κέρδος για την πάλη του λαού της Παλαιστίνης και συνολικότερα για την πάλη των λαών.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ»

Μια μαζική εκδήλωση έγινε την περασμένη Κυριακή 6 Ιουνίου στο θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου με συμμετοχή του επικεφαλής της ελληνικής αποστολής Βαγγέλη Πισσία και δύο ακόμη μελών της, του Γιώργου Λιερού και της Δήμητρας Κυρίλλου, και οι δύο ενεργά μέλη επίσης της δημοτικής συνεργασίας «Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου» στην οποία συμμετέχουν και οι Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις Χαλανδρίου.

Η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί πριν την αναχώρηση των πλοίων ως εκδήλωση «υποδοχής» της αποστολής στην επιστροφή της, μετά όμως τη γνωστή εξέλιξή της, μετατράπηκε σε εκδήλωση καταδίκης της ισραηλινής θηριωδίας και ενημέρωση από πλευράς των μελών της αποστολής για την εμπειρία που έζησαν με σχετικές τοποθετήσεις τους.

Πέρα βέβαια από την αυτονόητη καταδίκη της δολοφονικής σιωνιστικής επίθεσης, κοινός τόπος στις τοποθετήσεις και των τριών υπήρξε η πεποίθηση ότι η φαινομενικά πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ δεν είναι αήττητη και ότι η επιμονή του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη με παρόμοιους τρόπους -πέραν των παραδοσιακών μορφών έκφρασης αυτής της αλληλεγγύης- αργά ή γρήγορα θα πετύχει να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, καταγάγοντας έτσι και μια μεγάλη νίκη για λογαριασμό του λαού της Παλαιστίνης, των λαών γενικότερα και του διεθνούς κινήματος και δίνοντας αέρα στα πανιά του. Με έκδηλη τη συναισθηματική φόρτιση μετά την εμπειρία που έζησαν μετέφεραν μέσα από τη διήγηση των στιγμών και των περιστάσεων το πείσμα τους να μην υποκύψουν στην τρομοκρατία και στη βία που τους ασκήθηκε, το δυνάμωμα της συντροφικότητας με τους άλλους συνταξιδιώτες-συναγωνιστές-συγκρατούμενους και την επιμονή τους στη συνέχιση τέτοιων εγχειρημάτων.

Είναι απολύτως κατανοητή η διάθεση αυτών των ανθρώπων που έζησαν στην καρδιά των γεγονότων αυτών, γύρω από το όλο εγχείρημα όμως τίθενται μια σειρά ζητημάτων, επιφυλάξεις ή και διαφωνίες ακόμα ως προς το τι διασφαλίζει την ανεξαρτησία και την αποτροπή της εκμετάλλευσης τέτοιων εγχειρημάτων από κράτη και τις μεταξύ τους αντιθέσεις, ποια είναι η πολιτική τους στόχευση, η εκτίμηση για το τι θα αντιμετωπίσουν και σε τελευταία ανάλυση, η αποτελεσματικότητά τους, ποια η δυνατότητα σύνδεσής τους με ένα μαζικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, αλλά και απέναντι σε ζητήματα σχετικά με τις γενικές εκτιμήσεις που διατυπώθηκαν, όπως εκφράστηκαν από μέλη της αποστολής.

Με δεδομένο ότι το παλαιστινιακό ζήτημα συγκινεί και εμπνέει την αλληλεγγύη σε κάθε αριστερό-προοδευτικό άνθρωπο, στον ίδιο σίγουρα που ανησυχεί για την επίθεση-λαίλαπα ενάντια στο λαό, τη νεολαία και την εργατική τάξη και αναζητά τρόπους να απαντήσει, να συσπειρωθεί και να δράσει, είναι σκόπιμο να ανοίξει για όλα αυτά τα ζητήματα η συζήτηση, γιατί ποτέ τα θολά τοπία και τα θολά νερά δεν ευνόησαν τη δράση του.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ!

Μαζικές ήταν οι κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν σήμερα το απόγευμα για να καταδικάσουν την δολοφονική επίθεση του κράτους του Ισραήλ στα καράβια του Free Gaza. Ειδικά στην Αθήνα, ο κόσμος, γεμάτος θυμό, πήρε μαζικά μέρος στο συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε έξω από την Ισραηλινή πρεσβεία και χτυπήθηκε από την αστυνομία. Παρ' όλη την τρομοκρατία, ο κόσμος αντί να διαλυθεί πραγματοποίησε μεγάλη πορεία μέχρι το κέντρο της Αθήνας φωνάζωντας συνθήματα υπεράσπισης του αγώνα του παλαιστινιακού λαού και και σε όσους τους στηρίζουν, διαδηλώνωντας την οργή του για τις συνεχιζόμενες δολοφονίες από τη μεριά του Ισραήλ και την κυβέρνηση που έσπευσε να υπερασπίσει την Ισραηλινή πρεσβεία και τους σιωνιστές φονιάδες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Συλλαλητήριο αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

ΣΑΜΟΣ

Με πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ Σάμου την Παρασκευή 16/1, καλέστηκε σύσκεψη φορέων με στόχο την πραγματοποίηση κινητοποίησης –καταγγελίας της θηριωδίας των Ισραηλινών στη Γάζα και έκφραση αλληλεγγύης στο δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για λευτεριά και ανεξαρτησία. Παρόλο που υπήρξαν οι γνωστοί μικροκομματικοί διαγκωνισμοί, και επιδιώξεις κάποιοι να εμφανιστούν ως οι αποκλειστικοί «ιδιοκτήτες» των λαϊκών αντιστάσεων, το συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε με επιτυχία την Τρίτη 20/1, στην πρωτεύουσα του νησιού. Με αφετηρία το Εργατικό Κέντρο –που συνδιοργάνωνε μαζί με την Επιτροπή Ειρήνης, την Προοδευτική Κίνηση Γυναικών και φυσικά την ΕΛΜΕ- πολλές δεκάδες εργαζομένων αλλά και φοιτητές διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης και κατέληξαν στην κεντρική πλατεία Πυθαγόρα. Στη συγκέντρωση που ακολούθησε, ο Γ.Κελεσίδης πρόεδρος της ΕΛΜΕ, με την ομιλία του κατήγγειλε το νέο έγκλημα του κράτους του Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ που στηρίζουν πολιτικά και στρατιωτικά το φασιστικό κράτος, αλλά και την ελληνική κυβέρνηση για την υπόθεση του Αστακού, καθώς και για όλη την προηγούμενη στάση της (συμφωνίες, κοινές ασκήσεις με το Ισραήλ κλπ)
Την επόμενη Πέμπτη 22/1 πραγματοποιήθηκε στο Καρλόβασι, σε χώρο του Πανεπιστημίου εκδήλωση-συζήτηση για το ίδιο θέμα με πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ και του συλλόγου του ΔΕΠ του Παν/μίου Αιγαίου. Στη συζήτηση παρουσιάστηκε από την ΕΛΜΕ ένα «χρονολόγιο» του Παλαιστινιακού ζητήματος και έγινε μια προσπάθεια να αναδειχθούν τα πολιτικά χαρακτηριστικά του ζητήματος. Τονίστηκε ότι ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού είναι ο αγώνας όλων των λαών της περιοχής για λευτεριά και ανεξαρτησία. Από αρκετούς συναδέλφους εκφράστηκε η ανάγκη να υπάρξει πρωτοβουλία για συγκέντρωση υλικού-βοήθειας, που να σταλεί άμεσα στη Γάζα, και οι εκπρόσωποι της ΕΛΜΕ ανέλαβαν να προωθήσουν μια τέτοια προσπάθεια.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό

Κάτω Τούμπα, Θεσσαλονίκη

Το Σάββατο 17 Γενάρη η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό προχώρησε στη διοργάνωση συζήτησης για τη Γάζα στην οποία καλέστηκαν και πήραν μέρος παλαιστίνιοι αγωνιστές με τους οποίους όλο το προηγούμενο διάστημα βρεθήκαμε μαζί στις κινητοποιήσεις που έγιναν στην πόλη. Κοινή ήταν η διαπίστωση πως χρειάζεται να σπάσουμε τη σιωπή και την κατευθυνόμενη πληροφόρηση που επιβάλλουν τα αστικά ΜΜΕ για τη δραματική κατάσταση του παλαιστινιακού λαού και τους πραγματικούς ενόχους. Η Πρωτοβουλία έκανε παρεμβάσεις σε γειτονιές της περιοχής μοιράζοντας προκήρυξη και προπαγανδίζοντας τη συζήτηση με αφίσα. Η συζήτηση έγινε στην αίθουσα «Νεανικό σταυροδρόμι» στην Κάτω Τούμπα. Αφού προβλήθηκε ένα ντοκιμαντέρ που αναφερόταν σε ιστορικές και πολιτικές πτυχές της παλαιστινιακής υπόθεσης, ακολούθησε συζήτηση για τη σημερινή συγκυρία, τον ένοπλο αγώνα στη Γάζα, το μέλλον του, καθώς και για το τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα, κυρίως στις γειτονιές μας Τούμπα-Χαριλάου, ενισχύοντας τον αγώνα των Παλαιστίνιων για ζωή και λευτεριά.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

U.S.Aστακός!

Πριν από λίγους μήνες, όταν οι λιμενεργάτες αντιδρούσαν στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών από την κυβέρνηση της ΝΔ, το λιμάνι στο Πλατυγιάλι Αστακού χρησιμοποιήθηκε από τον απεργοσπαστικό μηχανισμό για την αποσυμφόρηση των εμπορευμάτων από το λιμάνι του Πειραιά.
Σήμερα, άλλη μια, πιο δολοφονική για τους λαούς, αποστολή συντελείται σε αυτό το λιμάνι. Η χρησιμοποίησή του από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές για τη μεταφορά όπλων και πυρομαχικών που θα ισοπεδώνουν χώρες και θα μακελεύουν λαούς.
Ολα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από ένα έγγραφο της Διοίκησης Μεταφορών του αμερικάνικου Πολεμικού Ναυτικού (ΜSC), που έλεγε ότι ως το τέλος Γενάρη θα φορτωθούν σε καράβι 325 κοντέινερ γεμάτα με 3.000 τόνους όπλα και βόμβες, με προορισμό το λιμάνι Ashod του Ισραήλ. Ο σκοπός του ταξιδιού, προφανής. Να χρησιμοποιηθούν τα όπλα αυτά για να αποτελειώσουν το έγκλημα που διαπράττουν οι σιωνιστές στο λαό της Γάζας.
Η δημοσιοποίηση αυτή ανέδειξε τον πραγματικό ρόλο του λιμανιού αυτού –ιδιωτικών συμφερόντων, με διευθυντή τον πρώην διευθυντή του ΟΛΠ επί κυβέρνησης Μητσοτάκη!- από το 2007 που κατασκευάστηκε, ως αμερικάνικης βάσης μεταφοράς στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας, εξυπηρετώντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδιά τους στην περιοχή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.
Ανέδειξε επίσης και τον υποτελή ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης στα ξένα αφεντικά, προσφέροντας απλόχερα τη χώρα μας στις ορέξεις τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ στην αρχή διέψευδε τις δραστηριότητες αυτές στον Αστακό, στη συνέχεια, κάτω από την πίεση του λαού που κινητοποιήθηκε, αναφέρθηκε στα διαβήματα του ΥΠΕΞ που «ακύρωσαν» την αποστολή.
Η συμμετοχή αυτή της χώρας μας, με ευθύνη της κυβέρνησης, στο έγκλημα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού ενεργοποίησε πρωτοβουλίες και συλλογικότητες, όπως την Επιτροπή Κατοίκων και Φορέων του Αστακού, Πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό από το Αγρίνιο, την Αρτα, την Πρέβεζα, τα Γιάννενα και άλλες πόλεις της Δυτικής Ελλάδας, που κάλεσαν το λαό της περιοχής σε άμεση κινητοποίηση στον Αστακό την Πέμπτη 15 Γενάρη, να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στη χρησιμοποίηση του λιμανιού στα πολεμικά σχέδια Αμερικάνων και σιωνιστών, να καταγγείλουν την κυβέρνηση που παραχωρεί στεριά, θάλασσα και αέρα στους ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους και να δηλώσει την αμέριστη συμπαράστασή του στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.
Αντί όμως γι’ αυτό, παρακολουθήσαμε για άλλη μια φορά ένα επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων που παίχτηκε μεταξύ των δυνάμεων της καθεστωτικής Αριστεράς (ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Ετσι, η Παπαρήγα μεταβαίνει με τον κομματικό μηχανισμό του ΚΚΕ την Τετάρτη στον Αστακό και προλαβαίνει τον Τσίπρα που μιλάει την Πέμπτη σε μια συγκέντρωση που τελικά στήθηκε για τις επικοινωνιακές ανάγκες του ΣΥΡΙΖΑ. Για να επανέλθει ξανά η Παπαρήγα την Κυριακή 18 Γενάρη!
Και αυτά όταν ένας ολόκληρος λαός στη Γάζα σφαγιάζεται, όταν ένα κίνημα αλληλεγγύης σε αυτόν το λαό αναπτύσσεται στη χώρα μας. Και αυτή η Αριστερά προσπαθεί να υποθηκεύσει αυτό το κίνημα, αυτούς τους αγώνες, στις εκλογικές της επιδιώξεις.
Η συμμετοχή του ΚΚΕ(μ-λ) στη συγκέντρωση της 15 Γενάρη με δικό του πανό και με προκήρυξη που μοιράστηκε στους συγκεντρωμένους υπαγορεύτηκε μόνο από την ανάγκη καταδίκης της κυβέρνησης της ΝΔ και της έκφρασης αλληλεγγύης στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.
Τα τελευταία γεγονότα, όπως αυτό με το λιμάνι του Αστακού, δείχνουν την αναγκαιότητα να τεθεί στην πρώτη γραμμή του αγώνα το ζήτημα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης ενάντια στην εξάρτηση, τις βάσεις, τα πυρηνικά και το ζήτημα της αλληλεγγύης στον αγώνα των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Καθώς συνεχίζονταν και κλιμακώνονταν οι δολοφονικές επιθέσεις στη Γάζα, εντείνονταν και οι προσπάθειες να υπάρχει μαζική καταδίκη της σφαγής και καταγγελία όλων όσοι βρίσκονται πίσω από τη ναζιστική θηριωδία των Ισραηλινών.
Ετσι, το Σάββατο 10/1 το μεσημέρι διοργανώθηκε νέα κινητοποίηση στο κέντρο της πόλης μετά από κάλεσμα της παλαιστινιακής παροικίας της πόλης, στην οποία συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι και πολιτικές οργανώσεις (ΕΝΑΝΤΙΑ, ΚΚΕ(μ-λ), ΟΚΔΕ, ΝΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ). Η πορεία συγκέντρωσε πάνω από 600 άτομα και κινήθηκε με παλμό στο εμπορικό κέντρο της πόλης, πέρασε από το αμερικάνικο προξενείο και κατέληξε –αφού χωρίστηκε σε δυο κομμάτια- στα γραφεία της ΕΕ για την ανασυγκρότηση των Βαλκανίων. Στόχος της κατάληξης στα γραφεία της ΕΕ ήταν να καταδειχτεί ο ρόλος των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, που εξισώνουν το θύτη με το θύμα και, παρά τη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα, εξακολουθούν να ενισχύουν τις σχέσεις με το Ισραήλ και να το στηρίζουν, αγνοώντας τις κινητοποιήσεις των λαών σ' όλη την Ευρώπη.
Την Παρασκευή 16/1 το απόγευμα υπήρξε νέο κάλεσμα για πορεία από τους Παλαιστίνιους Φοιτητές, τη Μουσουλμανική Ενωση Ελλάδας, φοιτητικούς συλλόγους μαζί με κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις της πόλης. Η πορεία πέρασε πάλι από το αμερικάνικο προξενείο για να καταλήξει στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, με πολλή ζωντάνια και αντίστοιχη μαζικότητα με την προηγούμενη διαδήλωση. Τις μέρες που κορυφώνονταν οι κινητοποιήσεις καταγγελίας για τη μεταφορά πολεμοφοδίων από το λιμάνι του Αστακού, στόχος της πορείας δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την ελληνική κυβέρνηση, που κάνει τις πλάτες στους φονιάδες Ισραηλινούς, συμβάλλοντας απροκάλυπτα στον εξοπλισμό τους.
Στον αρνητικό απολογισμό των κινητοποιήσεων για τη Γάζα από την αρχή των βομβαρδισμών πρέπει να σημειώσουμε την ηχηρή απουσία του ΚΚΕ, που μετά την πρώτη πορεία που έγινε από κοινού με το σύνολο των οργανώσεων επέλεξε να κάνει δυο-τρεις κομματικές κινητοποιήσεις, αγνοώντας της εκκλήσεις ακόμα και των Παλαιστινίων της Παροικίας που ζητούσαν να υπάρξουν κοινές διαδηλώσεις για να επιτευχθεί όσο το δυνατόν πιο μαζική λαϊκή συσπείρωση και καταγγελία των ισραηλινών και των αμερικανοευρωπαίων Ιμπεριαλιστών.
Τέλος, την Τρίτη 20/1 το απόγευμα -ημέρα ορκωμοσίας του Ομπάμα- επιλέχτηκε να γίνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο αμερικάνικο προξενείο μετά από κάλεσμα των Παλαιστίνιων Φοιτητών για να τονιστεί πως αποτελεί αυταπάτη η άποψη πως ο νέος πρόεδρος θα αλλάξει πολιτική και θα πάψει να στηρίζει τους ισραηλινούς μακελάρηδες. Αλλωστε η μέχρι τώρα ηχηρή σιωπή του και οι γενικόλογες αναφορές των ίσων αποστάσεων αυτό δείχνουν καθαρά.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Να δυναμώσει το κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον παλαιστινιακό λαό

ΧΑΝΙΑ

Με τα συνθήματα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Νίκη στην Ιντιφάντα», «Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών, πόλεμος στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών» ο χανιώτικος λαός, ντόπιοι και μετανάστες, συμμετείχε μαζικά την Πέμπτη 15 Γενάρη στο συλλαλητήριο που ξεκίνησε από την πλατεία Αγοράς και διοργάνωσαν οι φορείς οι οποίοι έχουν συνυπογράψει κοινό πλαίσιο καταγγελίας της εισβολής των Ισραηλινών στη Γάζα. Εκεί αναφέρουν: «Η σφαγή των Παλαιστινίων από το Ισραήλ έχει τη στήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ. Στάση που φανερώνει ότι ο παλαιστινιακός λαός δεν μπορεί να στηριχτεί παρά μόνο στις δικές του δυνάμεις και στην αλληλεγγύη των λαών. Τα κροκοδείλια δάκρυα των κυβερνήσεων της ΕΕ, της ελληνικής κυβέρνησης και όσων πολιτικών δυνάμεων συμφωνούν, προσπαθούν να κρύψουν ότι η πολιτική των ίσων αποστάσεων δίνει το πράσινο φως στα εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ. Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι μόνος του. Είμαστε δίπλα του. Ο αγώνας του για μια λεύτερη πατρίδα πρέπει να δικαιωθεί και σε αυτόν τον αγώνα του είμαστε συμπαραστάτες…».
Επίσης στη σύσκεψη που έγινε μετά το προηγούμενο συλλαλητήριο στις 8 Γενάρη αποφασίστηκε να καλέσουν τους Χανιώτες να δώσουν αίμα για τον δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης και γι’ αυτόν τον λόγο υπήρχε κινητή μονάδα αιμοδοσίας την Πέμπτη το πρωί στις 15 Γενάρη στο Εργατικό Κέντρο Χανίων. Την Τετάρτη 14 Γενάρη δόθηκε συνέντευξη Τύπου και έγινε παρέμβαση στην πλ. Αγοράς με την κοινή προκήρυξη όπως και την Πέμπτη το πρωί. Το έγκλημα της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, που συντελέστηκε επί 22 μέρες από το κράτος του Ισραήλ και συνεχίζεται, στηρίχτηκε από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αλλά και στην πολιτική των κυβερνήσεων σαν της Ελλάδας, των λεγόμενων ίσων αποστάσεων. Πολιτική που ανάβει το πράσινο φως στις φασιστικές πρακτικές του Ισραήλ απέναντι στον παλαιστινιακό λαό. Εξάλλου, είναι η ελληνική κυβέρνηση που πραγματοποίησε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με το Ισραήλ νότια της Κρήτης πριν από μερικούς μήνες, γυμνάσια προσομοίωσης όπως γράφηκε στον Τύπο μιας πιθανής επίθεσης στο Ιράν. Είναι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που έχουν δέσει χειροπόδαρα τη χώρα στο άρμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και την έχουν μετατρέψει σε ορμητήριο πολέμου. Η αποκάλυψη ότι στο λιμάνι του Αστακού μεταφορτώνονται αμερικάνικα όπλα προς το Ισραήλ επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά το προηγούμενο. Η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης το είχε από τότε καταγγείλει στον τοπικό Τύπο. Εξάλλου, η αμερικανονατοϊκή βάση στη Σούδα είναι το προχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή που συνεχώς εκσυγχρονίζεται και επεκτείνεται. Το σύνθημα λοιπόν «Εξω οι βάσεις από τον τόπο μας» που γράφτηκε στο κοινό πλαίσιο εκφράζει την ανάγκη να δυναμώσει το αντιϊμπεριαλιστικό-αντιβασικό κίνημα στον τόπο μας σαν την καλύτερη έκφραση αλληλεγγύης σε κάθε αγωνιζόμενο λαό.
Σε αυτό το ζήτημα όμως έχουμε πολύ δρόμο ακόμη. Η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης έχει αποφασίσει να συμβάλει σε αυτήν την κατεύθυνση με όλες της τις δυνάμεις. Η κοινή δράση που αναγκάστηκαν να αποδεχτούν για το Παλαιστινιακό οι άλλες δυνάμεις δεν φαίνεται ότι είναι στις προτεραιότητές τους ή στις κατευθύνσεις τους. Στη σύσκεψη που είχε καλεστεί για την επομένη του συλλαλητηρίου έλαμψαν με την απουσία τους, εκτός από την ΕΛΜΕ και τον Σύλλογο Δασκάλων και Νηπιαγωγών, όπως έλειπαν και από τις αποφασισμένες κοινές παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης. Τελικά συμφωνήθηκε ένα νέο συλλαλητήριο για την Παρασκευή 23 Γενάρη και καμπάνια για δύο μέρες στην πόλη. Η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης επέμενε στη συνέχιση των κινητοποιήσεων επειδή η τυπική «εκεχειρία» που διαφαινόταν δεν θα σφράγιζε ούτε τη λήξη των εγκλημάτων του Ισραήλ ούτε τη λήξη του αγώνα του παλαιστινιακού λαού για τη λευτεριά του.
Η οργάνωσή μας και η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης στήριξαν τις κινητοποιήσεις με όλες τους τις δυνάμεις. Μοίρασαν πλατιά την κοινή προκήρυξη και του κόμματος και συμμετείχαν με μπλοκ στο συλλαλητήριο. «Η οργή και ο θυμός μας είναι ανάγκη να μετατραπούν σε ένα μόνιμο αντιιμπεριαλιστικό-αντιβασικό κίνημα, σε κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό» ήταν το θέμα της εκδήλωσης-συζήτησης που διοργάνωσε η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης την Πέμπτη 22 Γενάρη στο Εργατικό Κέντρο Χανίων.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό

Αρτα

Συγκροτήθηκε και στην πόλη μας Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, από κινήσεις, συλλογικότητες και ανένταχτους αγωνιστές, εκτός φυσικά του τοπικού ΚΚΕ που και σε αυτό το ζήτημα, συνεχίζει τον μοναχικό του δρόμο. Η Πρωτοβουλία διοργάνωσε την Πέμπτη 8 Γενάρη συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της πόλης σαν πρώτη απάντηση και έκφραση αλληλεγγύης στον λαό της Γάζας. Η Πρωτοβουλία συνέχισε τη δράση της με τη συμμετοχή της στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο λιμάνι του Αστακού, στις 15 Γενάρη, και με την πρότασή της προς τις άλλες πρωτοβουλίες της περιοχής μας για τη συνδιοργάνωση μιας πανελλαδικής κινητοποίησης στον Αστακό το επόμενο διάστημα, θεωρώντας ότι το ζήτημα της πάλης κατά του ιμπεριαλισμού πρέπει να μπει στην ημερήσια διάταξη.
Η Πρωτοβουλία, επειδή πιστεύει ότι ο πόλεμος στη Γάζα δεν τελείωσε, ότι οι «ειρηνευτικές» πρωτοβουλίες θέλουν να συγκαλύψουν τη δολοφονία των Παλαιστινίων από τους σιωνιστές, προχώρησε στη διοργάνωση συγκέντρωσης και πορείας την Πέμπτη 22 Γενάρη, όπου παλαιστίνιος αγωνιστής μας μετέφερε τη θέληση του παλαιστινιακού λαού για τη συνέχιση του αγώνα μέχρι την τελική του δικαίωση. Η εκδήλωση περιελάμβανε προβολή βίντεο από την κατάσταση στη Γάζα και έκλεισε με συναυλία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η θέση μας για την «εκεχειρία», την «ομαλότητα » και τα όπλα της αντίστασης

Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης*



Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης επιβεβαίωσε στις 18 Γενάρη 2009 τη θέση του για την λεγόμενη «εκεχειρία», δηλώνοντας ότι αντιμετωπίζει με τον μεγαλύτερο σεβασμό την απόφαση των αδερφών μας στην αντίσταση, για εκεχειρία με τον εχθρό, διάρκειας μιας εβδομάδας. Όπως δηλώσαμε στην διακήρυξη της νίκης με όλο το λαό μας σήμερα, θέλουμε να επιβεβαιώσουμε ότι απορρίπτουμε την οποιασδήποτε εκεχειρία και την πολιτική της λεγόμενης «ομαλότητας».
Είμαστε πάντα αντίθετοι στην πολιτική της «ομαλότητας», γιατί αποτελεί ευκαιρία αλλά και μια απατηλή δικαίωση για το Ισραήλ να επιτίθεται στο λαό μας και να εντείνεται η πίεση προς την αντίσταση από όλες τις δυνάμεις στο εχθρικό στρατόπεδο – και δεν είναι μόνο οι Ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις αλλά και η πολιτική πίεση και οι επιθέσεις από τα Αραβικά καθεστώτα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και το λεγόμενο «Κουαρτέτο». Η πολιτική της «ομαλότητας» γίνεται μια παγίδα για την αντίσταση που θα πρέπει πάντα να προσπαθούμε να αποφεύγουμε, καθώς η ίδια η κατοχή αποτελεί και επιθετική ενέργεια. Ο λαός μας έχει το δικαίωμα να αντιστέκεται, όπως κάθε λαός υπό κατοχή, και καθώς η αντίσταση μπορεί να παίρνει αποφάσεις τακτικής για το πώς θα διεξάγει αυτόν τον αγώνα, δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να επιτρέψουμε αυτή η απόφαση και αυτός ο καθορισμός να γίνει όπλο στα χέρια των εχθρών μας.
Τμήματα του εχθρικού πεζικού παραμένουν στη Γάζα και ο αποκλεισμός δεν έχει τελειώσει, ούτε και άνοιξαν οι δίοδοι, και ιδιαίτερα αυτή της Ράφα. Ο εχθρός δεν διακήρυξε το τέλος του θαλάσσιου αποκλεισμού και τα αεροσκάφη του συνεχίζουν να εισβάλλουν στον εναέριο χώρο μας, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν φόβο και τρόμο στο λαό μας που έδωσε πάνω από 1300 μάρτυρες τις τελευταίες 3 βδομάδες καθώς και 5000 τραυματίες, εν μέσω της καταστροφής 4000 σπιτιών, ολόκληρων συνοικιών και σημαντικών υποδομών στη Γάζα. Τα σύνορα δεν άνοιξαν και τα αγαθά που προορίζονταν για το λαό μας περιμένουν να εξασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση τους.
Ο εχθρός προσπαθεί να πετύχει με πολιτικά μέσα αυτό που δεν κατάφερε με στρατιωτικά. Απέτυχε, παρά την τακτική της καμένης γης και τις σφαγές του λαού μας, να εξαλείψει την αντίσταση μας ή να τσακίσει την αποφασιστικότητα του λαού μας. Τώρα προσπαθεί να καλύψει την αποτυχία του με την συμφωνία Λίβνι-Ράις με τις ΗΠΑ – μια συμφωνία που δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκε. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κάνει ξεκάθαρο ότι ούτε τα δίκια μας θα παραχωρήσει ούτε τα όπλα μας θα παραδώσει και ότι ουσιαστικά η τελευταία επίθεση το μόνο που κατάφερε είναι να δυναμώσει την αποφασιστικότητα μας να οικοδομήσουμε την αντίσταση μας και να βελτιώσουμε την ικανότητα των δυνάμεων μας.
Επιπλέον, η σύνοδος του Σάρμ ελ-Σέιχ μεταξύ των Ευρωπαίων και κάποιων Αραβικών καθεστώτων αποτελεί απειλή για όλο τον Αραβικό κόσμο και είναι το σύμβολο της απόπειρας αναβίωσης της αποικιοκρατίας στον Αραβικό κόσμο. Οι «παρατηρητές» των Αιγύπτιο-Παλαιστινιακών συνόρων σημαίνουν ότι δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία ούτε στην Αίγυπτο ούτε στη Γάζα και ότι αυτές οι αποικιοκρατικές δυνάμεις και οι στρατοί τους επιστρέφουν στην περιοχή μας. Η εθνική κυριαρχία αποτελεί κρίσιμο ζήτημα και διαφοροποιεί έναν ελεύθερο λαό και έθνος από ένα άλλο που βρίσκεται κάτω από τη μπότα της αποικιοκρατίας και της κατοχής. Ο όρος «λαθρεμπόριο όπλων» αποτελεί ακόμη μια μέθοδο να μετατρέψουν την εθνική μας υπόθεση σε «ζήτημα ασφαλείας», αποτελεί προσπάθεια να θεωρηθούν παράνομα τα όπλα της αντίστασης του λαού μας που βρίσκεται υπό κατοχή. Το δικαίωμα ενός λαού που βρίσκεται υπό κατοχή να αντιστέκεται με όλα τα μέσα., συμπεριλαμβάνοντας και τον ένοπλο αγώνα είναι θεμελιώδες και απαράβατο και δεν θα επιτρέψουμε την απαλλοτρίωση των δικαιωμάτων μας με το πρόσχημα της «ασφάλειας» και της «σταθερότητας».
Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης συνεργάστηκε στο πεδίο της μάχης με τους αδερφούς και τις αδερφές μας σε όλες τις οργανώσεις της αντίστασης από την πρώτη στιγμή της επίθεσης στις 27 Δεκέμβρη 2008. Μοιραστήκαμε στο πεδίο της μάχης και συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε το ψωμί και τις σφαίρες για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε τον κοινό μας, βάρβαρο Σιωνιστή εχθρό και όλους όσους τον υποστηρίζουν. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ήταν το πρώτο που εξαπέλυσε πύραυλο κατά των εχθρικών δυνάμεων σ’ αυτή την επίθεση και θα είμαστε στην πρώτη γραμμή κυνηγώντας τον εχθρό καθώς θα αποχωρεί και από το τελευταίο εκατοστό της Λωρίδας της Γάζας.

Δόξα στους μάρτυρες! Νίκη στην Αντίσταση!
Ζήτω ο Παλαιστινιακός Λαός και το Αραβικό Έθνος!
Ζήτω η Διεθνής Πάλη και Αλληλεγγύη!


* Η ανακοίνωση με ημερομηνία 19 του Γενάρη αναρτήθηκε στα αγγλικά στην ιστοσελίδα του Λαϊκού Μετώπου στην διεύθυνση www.pflp.ps/english/?q=pflp-our-position-ceasefire-calm-and-weapons-resis. 


OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »