Δείκτες μιζέριας ή μηνύματα αντίστασης;

Τα όρια αντοχής της κοινωνίας αναζητούν οι παράγοντες του συστήματος ακροβατώντας στη νέα εκτίναξη της επίσημης ανεργίας και στη συνεχιζόμενη άνοδο του πληθωρισμού.
Ένα σύστημα που κυριολεκτικά αδυνατεί να ανταπεξέλθει στην κρίση, που έχει πλέον επεκταθεί σε όλο το πλέγμα της παραγωγής αλλά και σε κάθε πολιτικό και κοινωνικό τομέα, που με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραρτημοποιημένης του οικονομίας, το μόνο που μπορεί να αναδείξει είναι η υποτέλεια και η εξάρτηση.
Ο δείκτης μιζέριας που...ανακάλυψαν οι φωστήρες των ιμπεριαλιστικών επιτελείων προσπαθεί να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στους κυρίαρχους αστικούς μηχανισμούς για να μη βρεθούν ξανά σε έναν εργατικό, πλέον, Δεκέμβρη 2008 αλλά και να μην αιφνιδιαστούν όπως έγινε με τις αραβικές χώρες. Δείκτες και νούμερα που επιβεβαιώνονται στις μελέτες και ανατρέπονται στην πράξη ανακαλούνται όταν κρίνουν οι κεφαλαιοκράτες και τα πολιτικά τους υποκείμενα ότι, προκειμένου να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους, πρέπει να αυξήσουν την καταστολή μιας και τα περιθώρια για κοινωνικές παροχές έχουν αποκλειστεί όταν ακόμη και το επίδομα ανεργίας περικόπτεται.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

“Ίδια είναι τ' αφεντικά δεξιά κι αριστερά”

....φωνάζουν αντιεξουσιαστές και αναρχικοί σε πορείες, συνήθως μετά από αντιδικία με αριστερές οργανώσεις και κόμματα. Όταν τους ρωτήσεις ποια είναι αυτά τα αριστερά αφεντικά βρε αδερφέ, θα σου πουν για Τυποεκδοτική, 902, για το Κόκκινο κ.τ.λ., τσουβαλιάζοντας έτσι και θεωρώντας την Αριστερά ως όλον. Παρότι κι αυτό είναι μεγάλο θέμα συζήτησης, αν δηλ η αριστερά αντιμετωπίζει στο σύνολό της τα όποια “μαγαζιά” της με κέρδη και ζημιές και για το αν όλοι συμπεριφέρονται όπως οι ρεβιζιονιστές, δεν θα μείνουμε σ' ε αυτό για ένα λόγο. Γιατί μάλλον τα χειρότερα είναι τα αναρχικά αφεντικά! Γιατί υποτίθεται αυτά είναι κάθετα ενάντια σε λογικές ιδιοκτησίας (“η ιδιοκτησία είναι κλοπή” κατά τον Πιερ Ζόζεφ Προυντόν άλλωστε), η βασική αρχή λειτουργίας των πάντων είναι η αμεσοδημοκρατία και η αντι-ιεραρχία κι άλλα πολλά τέτοια τα οποία, όμως, φαίνεται πως η ίδια η ζωή τα βάζει στην άκρη όταν πρόκειται για... μπίζνες!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΚΝΕ ΚΑΙ Φ.Κ. «ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ»

Του Γιάννη Καραμήτρου

Το λέγαμε από την ώρα που το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αποφάσισαν να «βάλουν στην άκρη» την Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας (ΠΚΣ) και να φτιάξουν το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ). Γινόταν από τότε αντιληπτό πως το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αναζητούσαν τρόπους απεμπλοκής από το φοιτητικό κίνημα. Λογάριαζαν από τότε τη δημιουργία μιας ξεχωριστής οργανωτικής δομής σε αντιπαράθεση με το φοιτητικό κίνημα και τις διαδικασίες του (σύλλογοι, συνελεύσεις κ.τ.λ.). Λέγαμε πως το ΜΑΣ και οι επιτροπές αγώνα δεν αποτελούν πραγματικά μετωπικά σχήματα αλλά μια αλλαγή του ονόματος της «παράταξης» της ΠΚΣ, αφού το πολιτικό-ιδεολογικό περιεχόμενο των δύο (ΠΚΣ-ΜΑΣ) είναι ακριβώς αυτούσιο.
Ο λόγος που η ηγεσία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ πήρε μια τέτοια απόφαση δεν ήταν απλά μια προσπάθεια για ένα «φρεσκάρισμα» της παράταξης ή το έναυσμα για ένα νέο και πιο «δυναμικό» ξεκίνημα. Αποτελούσε την αφετηρία της επιλογής τους, ώστε να απεμπλακούν από το φοιτητικό κίνημα και να δημιουργήσουν και να συντηρούν μια ξεχωριστή οργανωτική δομή στο φοιτητικό σώμα. Η αλλαγή του ονόματος της ΠΚΣ σε ΜΑΣ αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση για να σηματοδοτηθεί η νέα πορεία. Οσο και αν στην αρχή της δημιουργίας του ΜΑΣ η ηγεσία της ΚΝΕ φρόντιζε να θολώνει τα νερά ως προς τους πραγματικούς της στόχους, στη συνέχεια έγινε πλήρως αντιληπτό τι επιδιώκει.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων Αθήνας

Σε μια περίοδο που η επίθεση του συστήματος εντείνεται μέρα με τη μέρα και καθιστά αβέβαιο το μέλλον του λαού και της νεολαίας, η αντίσταση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ. Σ' αυτή, λοιπόν, τη φάση που το κίνημα προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του βήματα, ψάχνοντας αγωνιωδώς τη νίκη εκείνη που θα του δώσει ώθηση, κρίνονται σύλλογοι, όργανα ακόμα και συλλογικότητες. Το Συντονιστικό των Γενικών Συνελεύσεων δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Ένα όργανο που στήθηκε από την ανάγκη του φοιτητικού κινήματος για συντονισμό πρέπει και σήμερα να εκπληρώνει αυτόν το στόχο και όχι τα μικροπολιτικά συμφέροντα καθενός. Είναι αναγκαίο για το ίδιο το κίνημα να εκφραστούν και να ακουστούν όλες οι πολιτικές απόψεις που αναφέρονται σ' αυτό, τόσο μέσα στο συντονιστικό όσο και στους συλλόγους αλλά και στο δρόμο. Δεν μπορεί να ξεπεράσει τα προβλήματά του το φοιτητικό κίνημα, αν δεν μπουν και αν δεν παλευτούν μέσα στον κόσμο, με πολιτικό και όχι οργανωτικό τρόπο, όλες οι απόψεις των δυνάμεων που παρεμβαίνουν σε αυτό, είτε αυτές πλειοψήφησαν, είτε μειοψήφησαν στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Μόνο έτσι θα στηθεί μια υγιής διαδικασία που θα παίξει το ρόλο της στην ανατροπή του μαύρου μέλλοντος που μας ετοιμάζουν.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΑ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ

Είναι γεγονός ότι η παροχή δωρεάν συγγραμμάτων στους φοιτητές είναι μια κατάκτηση που κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια προσπαθεί να καταργήσει: από το «πολλαπλό σύγγραμμα» της Γιανάκου μέχρι το σημερινό «ηλεκτρονικό σύγγραμμα» που ανακοίνωσε η Διαμαντοπούλου. Αυτή τη στιγμή τα συγγράμματα διανέμονται μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος EUDOXOUS.
Πρόσφατα στάλθηκε στις σχολές εγκύκλιος που κινείται στην κατεύθυνση του νέου νόμου για την παιδεία που προωθεί η κυβέρνηση: τη δημιουργία του νέου πανεπιστημίου που θα είναι απρόσιτο και αφιλόξενο για τη νεολαία. Χαρακτηριστικά, αναφέρεται ότι κάθε φοιτητής θα δικαιούται ένα βιβλίο ανά μάθημα χωρίς να είναι απαραίτητο να καλύπτει όλη την ύλη. Παράλληλα, για μαθήματα που αποτελούν σύνθεση δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών μαθημάτων προβλέπει την αφαίρεση από τη λίστα των επιπλέον συγγραμμάτων. Επί της ουσίας βάζει το φοιτητή σε μια διαρκή αναζήτηση βιβλιογραφίας, την οποία βεβαίως θα εξασφαλίζει με δικούς τους πόρους. Όσον αφορά τα βοηθητικά βιβλία που δίνονταν σε ορισμένα μαθήματα, θα παρέχονται μόνο εάν το εγκρίνει η συνέλευση τμήματος της κάθε σχολής, ενώ η εγκύκλιος απειλεί τους φοιτητές με πειθαρχικές ποινές εάν παραλάβουν συγγράμματα ενώ έχουν υπερβεί τον ελάχιστο χρόνο φοίτησης. Δηλαδή, για άλλη μια φορά το καθηγητικό κατεστημένο καλείται να εφαρμόσει την επίθεση από τη μια κόβοντας τα βιβλία και από την άλλη τιμωρώντας τους φοιτητές.
Ο στόχος της επίθεσης όσον αφορά τα βιβλία είναι πάντα ένας: να αναγκαστεί ο φοιτητής να τα πληρώνει από την τσέπη του. Με τέτοια μέτρα σκοπεύουν να επιβάλουν ακόμη περισσότερους οικονομικούς φραγμούς στην προσπάθεια των νέων να σπουδάσουν. Και όλα αυτά πάντα στο όνομα της δήθεν «ακαδημαϊκότητας» και της «ολοκληρωμένης γνώσης». Η εφαρμογή του μνημονίου στην παιδεία πρέπει να μπλοκαριστεί μέσα από τον αγώνα των φοιτητικών συλλόγων και σε επιμέρους διατάξεις τέτοιου τύπου αλλά και στη μεγάλη μάχη του νόμου πλαίσιο που έρχεται.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Πετυχημένο αντιπολεμικό συλλαλητήριο

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη, η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ(μ-λ) συγκάλεσε σύσκεψη οργανώσεων της Αριστεράς με στόχο την άμεση αγωνιστική απάντηση στο νέο μακελειό που έστησαν οι αμερικανοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν το Μ-Λ ΚΚΕ, η ΟΚΔΕ, η ΑΡΑΝ, η ΑΡΑΣ, η Κ.Ο. Ανασύνταξη και το ΕΑΜ και η συζήτηση ανέδειξε την κοινή διάθεση των οργανώσεων να τεθεί το ζήτημα της απάντησης του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος πλατιά στο λαό με κινηματικές πρωτοβουλίες. Επίσης, απ’ όλους εκτιμήθηκε ότι η υπόθεση της επέμβασης στη Λιβύη θα τραβήξει σε βάθος χρόνου γι’ αυτό και η συζήτηση κατέληξε στη συγκρότηση της «Πρωτοβουλίας ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη» στην οποία δέχτηκαν να συμμετέχουν όλες οι οργανώσεις πλην του ΕΑΜ το οποίο έκφρασε μία θέση υπεράσπισης του καθεστώτος Καντάφι.
Ως πρώτη, άμεση απάντηση η Πρωτοβουλία διοργάνωσε αντιιμπεριαλιστική, αντιπολεμική συγκέντρωση την Τρίτη 22 Μάρτη, στα Προπύλαια.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εκδήλωση για την αποτίμηση της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη έληξε και το ζήτημα της αποτίμησής της έχει ανοίξει στους κόλπους της Αριστεράς. Διάφορες απόψεις -από τις πιο μηδενιστικές μέχρι τις πιο απογειωμένες- έχουν εκφραστεί, οι οποίες, σε κάποιες περιπτώσεις, έχουν πάρει και το χαρακτήρα έντονης αντιπαράθεσης που γεννάει αρκετά ερωτηματικά για το τι κατάλαβε ο καθένας από αυτόν τον αγώνα, τι διδάχτηκε και πώς τον βλέπει να εντάσσεται στη συνολικότερη ανάγκη της ανάδειξης του ζητήματος των μεταναστών ως συστατικού στοιχείου της εργατικής τάξης στη χώρα μας.
Προκειμένου, λοιπόν, να ανταλλαχθούν κάποια πρώτα συμπεράσματα και, κυρίως, να ανοιχτεί το ζήτημα του απολογισμού αυτού του αγώνα όχι στα πλαίσια πολλών παράλληλων μονολόγων αλλά ενός ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, το «Εκτός Των Τειχών» διοργάνωσε ανοιχτή συζήτηση την Πέμπτη 17 Μαρτίου με καλεσμένους από ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων που συμμετείχαν στο πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας. Παρά τις ανοιχτές ή συγκαλυμμένες αρνήσεις κάποιων να συμμετέχουν σε αυτή τη συζήτηση (θα αναφερθούμε στο επόμενο φύλλο της ΠΣ για το πώς αντιλαμβανόμαστε εμείς αυτή τη στάση) η συζήτηση πραγματοποιήθηκε με σημαντική επιτυχία, ανοίγοντας ζητήματα που ήταν πολύ πέρα και από τις δικές μας προσδοκίες. Στη συζήτηση συμμετείχαν η Λιλιάνα Σαλιάι, αλβανίδα μετανάστρια και μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, η Δέσποινα Κουτσούμπα, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Σωματείων, Συνδικαλιστών, Εργαζομένων και Ανέργων, ο Βαγγέλης Καραγεώργος, δημοσιογράφος που συμμετείχε ενεργά στο κίνημα αλληλεγγύης και, εκ μέρους της Ταξικής Πορείας, ο Κώστας Μπεκιάρης που επίσης συμμετείχε στην Επιτροπή Αλληλεγγύης Σωματείων, Συνδικαλιστών, Εργαζομένων και Ανέργων.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Θεσσαλονίκη: Μεγάλη εκδήλωση αλληλεγγύης στην αγωνιζόμενη Κερατέα

Στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματογράφου «Μακεδονικόν» έγινε η εκδήλωση συμπαράστασης προς τους κατοίκους της Κερατέας που συμπλήρωσαν ήδη 100 μέρες καθημερινού αγώνα ενάντια στα ΜΑΤ της κυβέρνησης και των εργολάβων.
Ήταν φανερό και το κλίμα αλληλεγγύης και το ενδιαφέρον όσων βρέθηκαν εκεί. Είναι αλήθεια ότι όσοι αγωνίζονται, νοιάζονται. Και αυτό το ένιωσαν οι κάτοικοι της Κερατέας του βρέθηκαν στο «Μακεδονικόν» μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οβριόκαστρο» στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ που πραγματοποιήθηκε αυτές τις μέρες στη Θεσσαλονίκη. Η εκδήλωση έγινε μετά τη δεύτερη προβολή του ντοκιμαντέρ την Κυριακή 20 Μάρτη και την οργάνωσαν οι τοπικές πρωτοβουλίες κατοίκων Δυτικών Συνοικιών, Τούμπας και Ωραιοκάστρου, οι Επιβάτες Θεσσαλονίκης, η Πρωτοβουλία Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων και οι Επιτροπές Ακρίβεια Στοπ.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΡΓΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ

Τον τελευταίο μήνα στη Λάρισα πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις και συζητήσεις σχετικά με το ζήτημα της ανεργίας και με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να σταθούμε απέναντι σε αυτό .
Η αρχή έγινε με την εκδήλωση της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΤΕΙΑΣ για την ανεργία. Η μαζικότητα αυτής της εκδήλωσης έδειξε ότι το ζήτημα της ανεργίας όχι μόνο απασχολεί έντονα ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αλλά και ότι υπάρχει ένα δυναμικό κόσμου που θέλει να αγωνιστεί για το δικαίωμά του στη δουλειά και στη ζωή, που δεν είχε χώρο να εκφραστεί .
Με πρωτοβουλία της Ταξικής Πορείας έγινε στην εκδήλωση και το πρώτο κάλεσμα για συγκρότηση πρωτοβουλίας ανέργων.
Παρά τις διαφωνίες και τις αντιξοότητες που υπήρξαν αρχικά, στην τελευταία συνάντηση αποφασίστηκε η συγκρότηση της πρωτοβουλίας στην οποία, πέρα από την ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, συμμέτοχουν ανένταχτοι αγωνιστές και μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η πρωτοβουλία αποφάσισε ότι το πλαίσιο παρέμβασής της θα είναι:
-Διεκδίκηση επιδόματος ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις, για όλο το χρόνο της ανεργίας.
-Πλήρης ιατροφαρμακευτική κάλυψη ανέργων και εργαζομένων χωρίς περιορισμούς ενσήμων.
-Δωρεάν υπηρεσίες στους ανέργους [ρεύμα, νερό κ.ά]
Ορίστηκε ακόμα η Τέταρτη ως μέρα συνάντησης και παρέμβασης στο κέντρο της πόλης καθώς και παρεμβάσεις στον ΟΑΕΔ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΡΓΟΙ, ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΖΙΚΟΣ ΟΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Το να μετρήσεις την ανεργία με αριθμούς είναι ένας τρόπος, δεν είναι όμως ανθρώπινος και σίγουρα όσοι μετρούν τα στατιστικά πίσω από πολυτελή γραφεία δεν μπορούν να μετρήσουν τον ανθρώπινο πόνο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η περίθαλψη προς κατάργηση

Μετά τη μη αναγνώριση από τον ΟΠΑΔ (δηλαδή το κόψιμο) πάνω από διακοσίων ιατρικών εξετάσεων και επεμβάσεων αλλά και το δραστικό περιορισμό παροχών για χρόνιες ασθένειες σύμφωνα με το νόμο του προηγούμενου Αυγούστου, έχουν πλέον de facto κοπεί τόσο η δωρεάν χορήγηση φαρμάκων όσο και οι δωρεάν ιατρικές επισκέψεις για τους δημόσιους υπαλλήλους – καθώς απαιτείται η άμεση εξόφλησή τους από τον ασφαλισμένο.
Η πολιτική αυτή είναι μια άλλη πλευρά της βαρβαρότητας που προωθείται από τα απανωτά μνημόνια κυβέρνησης – ΔΝΤ- ΕΕ και ουσιαστικό στόχο έχει την πλήρη κατάργηση της δωρεάν περίθαλψης, τη μετακύλιση των βαρών της περίθαλψης στους ίδιους τους ασφαλισμένους και στην παράδοση των υπηρεσιών υγείας στο κεφάλαιο.
Η ασφάλιση και η περίθαλψη αποτελούν σημαντικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης και του λαού μετά από χρόνια σκληρών αγώνων. Η κατάργησή τους αποτελεί άγριο ιστορικό πισωγύρισμα και αμφισβητεί το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή για τους εργαζόμενους που ήδη καταδικάζονται στην ανέχεια.

Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εργαζόμενοι και κάτοικοι υπερασπίζονται το νοσοκομείο τους

Δεκάδες (πάνω από 100) κάτοικοι των Α. Πατησίων, αλλά και εργαζόμενοι του νοσοκομείου ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συλλογικοτήτων της περιοχής και του σωματείου στην ανοιχτή λαϊκή συνέλευση για να μη κλείσει το 7ο νοσοκομείο του ΙΚΑ. Όλοι οι ομιλητές εκφράστηκαν με αγανάκτηση για τα σχέδια της κυβέρνησης όχι μόνο για το 7ο και τα άλλα δύο νοσοκομεία της περιοχής αλλά και συνολικά για τη πολιτική της που καταργεί κάθε δικαίωμα από το λαό.
Η πρώτη, όπως ειπώθηκε, συνέλευση των κατοίκων αποτελεί το ξεκίνημα του αγώνα για να μη κλείσει το νοσοκομείο. Το κλείσιμο του συγκεκριμένου νοσοκομείου μπορεί να μην έχει ανακοινωθεί επίσημα αλλά οι φήμες και τα υπονοούμενα από στελέχη της διοίκησης του ΙΚΑ, οι δηλώσεις και ανακοινώσεις του Λοβέρδου για τα μικρά νοσοκομεία αλλά και η απαξίωση τμημάτων του, οδηγούν τους εργαζόμενους αλλά και τους κατοίκους της περιοχής τουλάχιστον στο να ανησυχούν και να θέλουν να προλάβουν! Συγκινητική ήταν η παρέμβαση ενός παππού που αν και νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο κατέβηκε στη συνέλευση, μίλησε και συμμετείχε σε όλη τη πορεία που ακολούθησε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Υγειονομικός χάρτης: Ανάγκη ή πρόσχημα;

Κάθε σημαντική αλλαγή (για να χρησιμοποιήσουμε έναν ουδέτερο όρο) προϋποθέτει μια ιδεολογική-πολιτική επίκληση. Έτσι και η σημερινή κυβέρνηση προσπαθεί να θεμελιώσει τις πολιτικές της επιλογές πάνω σε μια θεωρητική-επιστημονικοφανή βάση. Οι αντιδραστικές αλλαγές που δρομολογούνται στον τομέα της δημόσιας περίθαλψης εντάσσονται μέσα σε αυτόν τον κανόνα. Είναι βλέπετε και το μνημόνιο…
Ο υγειονομικός χάρτης είναι θεωρητικά ένα σχέδιο δυναμικό που εξελίσσεται αέναα, σύμφωνα με τις υγειονομικές ανάγκες του πληθυσμού. Με βάση αυτόν και κάποια στατιστικά δεδομένα θα μπορούσε (πάντα θεωρητικά) να χαραχθεί η πολιτική υγείας της πολιτείας. Μόνο που μια τέτοια ανάγκη δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με το κεφάλαιο στην εξουσία, με την κυριαρχία του πάνω στις ζωτικές (κυριολεκτικά) λαϊκές ανάγκες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »