Το λαϊκό φιλότιμο θα τους σβήσει

1
«Όσοι αναζητούν σωτήρες, μαγικές λύσεις και έξωθεν παρεμβάσεις υπονομεύουν βασικά δικαιώματα του ελληνικού λαού, αλλά και την πορεία του προς την πραγματική έξοδο από την κρίση, με τραγικά για τη χώρα εθνικά και κοινωνικά αποτελέσματα».
Ωρέ, ποιος λαϊκός πρωτοκαπετάνιος του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα αμολάει τα παραπάνω αντιιμπεριαλιστικά κοτρώνια; Ποιος ασκεί τέτοια ανατριχιαστική βία στους βουλευτές του ΠAΣOΚ που ψήφισαν με χέρια και με πόδια τα υπονομευτικά για τα δικαιώματά μας μνημόνια των σωτήρων τοκογλύφων, των μαγικών λύσεων και των έξωθεν παρεμβάσεων; Ε, ποιος; Εδώ σε θέλω... Άντε, ας του βγάλουμε τη δημοκρατική μάσκα, των ΜΑΤ την κάσκα.
Ο Παπανδρέου αυτοπροσώπως, σε ομιλία προς τους υπουργούς του, με σκοπό την υπεράσπιση του κοινοβουλευτισμού από τη λαϊκή αγανάκτηση (γιαούρτια, φραπέδες, γιούχα, κλέφτες, στα τσακίδια κ.λπ.).

Έσφιξαν οι ζέστες. Και το ΠΑΣΟΚ νομίζει ότι ο λαός ζαβλακώθηκε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Διεργασίες στην οργανωμένη βάση του ΠΑΣΟΚ ή καινούρια αναχώματα;

Αυτές τις μέρες που κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να «σταθούν πουθενά» από αντιδράσεις του κόσμου για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου–εφαρμοστικού και την κλιμακούμενη επίθεση, μέλη και στελέχη της βάσης του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ προερχόμενα τόσο από εργασιακούς χώρους όσο και από τη νεολαία διαφοροποιούνται και εναντιώνονται στην κυβερνητική πολιτική είτε με τη συμμετοχή τους στο Σύνταγμα και τις υπόλοιπες πλατείες της χώρας είτε με τη συμμετοχή τους στις απεργιακές κινητοποιήσεις.
Στις 28 Ιούνη, σε συνάντηση 200 μελών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην Καλλιθέα, τέθηκε σαν κεντρικό ζήτημα η συγκρότηση Πολιτικής Πρωτοβουλίας για την « Προοδευτική Πολιτική Εξόδου από την Κρίση».

Η κοινωνική βάση στήριξης της αντιλαϊκής επίθεσης
Είναι αλήθεια ότι το ανώτερο στελεχικό δυναμικό του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ συνδέεται οργανικά με τους κρατικούς και άλλους μηχανισμούς με πολλούς τρόπους, έτσι ώστε από τη μία να είναι πλήρως δεσμευμένο στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής της ηγεσίας του κόμματος, ενώ από την άλλη να έχει τις απολαβές σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Βασιλικότεροι του βασιλέως

Με τη δημοσιοποίηση των δύο ανακοινώσεων Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) (εδώ και εδώ) αλλά και ολόκληρου του άρθρου (εδώ) απαντάμε έμμεσα και στην κοπτοραπτική του αρθρογράφου στο «Πριν της Κυριακής» που «βασιλικότερος του βασιλέως» ανέλαβε να απαντήσει «στο λιβελογράφημά μας». Αλήθεια, γιατί τέτοια γρήγορα αντανακλαστικά απέναντι σε μια κριτική του ΚΚΕ(μ-λ) απέναντι στην ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ; Ποιων αυτιά θέλει να χαϊδέψει το «πολυσυλλεκτικό» ΝΑΡ και συμπεριφέρεται σαν να το τσίμπησε μύγα; Σε όλα αυτά τα χρόνια που η αποστολή στη Γάζα δραστηριοποιείται με το συγκεκριμένο περιεχόμενο να μάθουμε την επίσημη θέση του ΝΑΡ για το περιεχόμενο και τη στόχευσή της. Θα πείτε, πολλά ζητάμε από έναν(;) χώρο που για κάθε ζήτημα θεωρεί πλεονέκτημα να έχει τουλάχιστον τρεις διαφορετικές απόψεις. Και έτσι όμως, δεν είχαμε καταλάβει ότι υπήρχε έστω μία άποψη στο ΝΑΡ που να στήριζε «με τα μπούνια» την αποστολή σε τέτοιο σημείο που να μην επιτρέπει «και κριτική». Τώρα, τι άλλαξε; Μάλλον μεγάλωσε κι άλλο η «αγκαλιά» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εν όψει μάλιστα και πιθανών εκλογών. Τέλος πάντων, ας κοιτάξει το ΝΑΡ να μαζέψει τα του οίκου του απαντώντας στις απανωτές κριτικές που του έχουμε κάνει με αφορμή το Σύνταγμα και ας πάψει να «απαντάει» για λογαριασμό άλλων.

Αντρέας Βογιατζόγλου

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Προς χρεοκοπία μέσω νέας καταλήστευσης οδηγούν τη χώρα οι Ευρωπαίοι «σωτήρες»

Απροκάλυπτος και απερίγραπτος είναι ο ιμπεριαλιστικός κυνισμός στη διαδικασία λεηλασίας της χώρας και σφαγιασμού του λαού μας, όπως αυτός αποτυπώνεται στα στιγμιότυπα των Συνόδων Κορυφής της ΕΕ. Την ίδια ώρα το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης, με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πρωτοστατούσα, συμμετέχει… σε διαγωνισμό εξευτελισμού, καθώς η υποτέλεια με τα συνοδευτικά της καραγκιοζιλίκια φτάνει σε πρωτόγνωρα βάθη!
Ας θυμηθούμε: Η σύνοδος Κορυφής του Μάρτη θα ήταν «ορόσημο», αφού θα ενέτασσε την Ελλάδα στον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης (ΜΜΣ) που θα εξασφάλιζε τη «σταθερότητα» στη χώρα και τη «λύση» των προβλημάτων της. Τοn Μάρτη όμως τελικά αποφασίστηκε η αναβολή αυτής της απόφασης για τη Σύνοδο του Ιούνη. Αυτό βέβαια καθόλου δεν εμπόδισε την κυβέρνηση να πανηγυρίσει τότε την «εθνική επιτυχία» της παράτασης αποπληρωμής του δανείου και της μείωσης κατά 1% του επιτοκίου.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν

Σε νέα αντιπαράθεση με την Αριστερά –και μάλιστα με διευρυμένο μέτωπο κυβερνητικών στελεχών πέρα από τον Πάγκαλο– τείνουν να αναδειχτούν οι αποδοκιμασίες, που συνεχώς πολλαπλασιάζονται, των κυβερνητικών βουλευτών, αλλά ενίοτε και αυτών των άλλων αστικών κομμάτων.
Το κράξιμο, τα γιαουρτώματα και εν γένει οι αποδοκιμασίες του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίζεται την εξαθλίωση του λαού είναι καθημερινά φαινόμενα πλέον μετά την υπερψήφιση του επαίσχυντου μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Πρόκειται για πολιτική αντίδραση του κόσμου που έχει ξεκινήσει από το μνημόνιο και πήρε έξαρση με τη δολοφονική επίθεση που εξαπέλυσε η κυβέρνηση απέναντι σε ένα ολόκληρο χωριό, την Κερατέα, που αρνήθηκε να αποδεχθεί να γίνει ο σκουπιδότοπος της Αττικής.
Είναι κάτι που όχι μόνο το γνώριζαν ότι θα γίνει, αλλά και το περιέγραψαν με τις δηλώσεις τους όταν πρωτοσυμφωνήθηκε το μνημόνιο και ήξεραν τις συνέπειες που θα 'χει στους εργαζόμενους και στη χώρα. Αυτό εννοούσε ο Λοβέρδος όταν μίλαγε για 1.000.000 άνεργους και ο Ρέππας για τα φάσκελα που θα τρώνε από τον κόσμο ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός για το ότι «Θα μας πάρουν με τις πέτρες».
Συνεπώς δεν μπορεί σήμερα οι κάθε Καρχιμάκης και Πάγκαλος να το παίζουν μωρές παρθένες και να εξανίστανται όταν, μετά τον εξαναγκασμό σε εξαθλίωση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, μέσω των διαταγμάτων των ιμπεριαλιστών επικυρίαρχων ή τον ανοικτό πόλεμο σε δημοκρατικά και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, όπως αυτό της απεργίας και της διαδήλωσης που εξαπέλυσαν οι δολοφονικοί μηχανισμοί καταστολής τελευταία απέναντι στους απεργούς στις 11/5 αλλά και ιδιαίτερα στην τελευταία 48ωρη, απειλούν για τις επιθέσεις που δέχονται τα στελέχη τους και τα κομματικά τους γραφεία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η σιδερένια φτέρνα αποστρέφεται τη βία!

Εξοργιστική παρά τη γελοιότητά της η παρέμβαση του πρωθυπουργού στο υπουργικό συμβούλιο κατά της «πολιτικής βίας». Παρέμβαση που γίνεται για να επιβληθούν τα βάρβαρα μέτρα του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου, αποπροσανατολίζοντας τον αγώνα για την οικονομική και κοινωνική επιβίωση του λαού με μωρολογήματα «περί πολιτικής βίας».
Ο αρχιστράτηγος της πολιτικής βίας και του κοινωνικού... μπάχαλου πρωθυπουργός, που απειλεί με χρεοκοπία αν δεν χρεοκοπήσουμε ως εργαζόμενοι, που παρατάσσει «με τα κλομπ ανάποδα» χιλιάδες ΜΑΤ κατά διαδηλωτών, που πνίγει με χημικά το κέντρο της Αθήνας, αποστρέφεται τη βία των... λέξεων και των καφέδων που εκτοξεύονται κατά των βουλευτών του κόμματός του. Όσο και αν διαφωνεί κανείς με τέτοιες (αναπόφευκτες, ως έναν βαθμό) πρακτικές εξαιτίας των... πρακτικών αποτελεσμάτων που έχουν (ότι φταίνε αποκλειστικά τα πρόσωπα και όχι η εφαρμοζόμενη πολιτική), αλήθεια, τι σημασία έχει μπροστά στο όργιο βίας και τρομοκρατίας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των... ευρύτερων δημοκρατικών δυνάμεων του ΔΝΤ - ΕΕ - ΕΚΤ;

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ακρωτήρι Χανίων: Περιοχή υπό αμερικανονατοϊκή κατοχή

Στην περιοχή του Ακρωτηρίου Χανίων βρίσκονται οι αμερικανονατοϊκές βάσεις Μαραθιού–Σούδας (ναυτική) και Μουζουρά (αεροπορική). Συνήθης πρακτική τα τελευταία χρόνια είναι η αναγκαστική απαλλοτρίωση νέων εκτάσεων περιμετρικά των βάσεων για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστών για επέκταση των δραστηριοτήτων τους. Να θυμίσουμε ότι επανειλημμένα πρωτοκλασάτοι παράγοντες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, πρόεδροι των ΗΠΑ, πρέσβεις στην Ελλάδα και άλλοι έχουν επισημάνει τον καθοριστικό ρόλο των βάσεων αυτών στους πολέμους ενάντια στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη. Τον καθοριστικό και αναντικατάστατο ρόλο αυτών των βάσεων ως ορμητηρίου, ως χώρου ανεφοδιασμού σε καύσιμα, πολεμοφόδια κ.λπ., ως τόπου ελλιμενισμού πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων, ως αποθηκών πυρομαχικών.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μήνυσε το ΔΣ των νοσοκομειακών γιατρών Ξάνθης η διοίκηση του νοσοκομείου!

Στις 10 Μαρτίου η Ένωση Γιατρών του Νοσοκομείου Ξάνθης με έγγραφό της προειδοποίησε τη διοίκηση του νοσοκομείου για ακατάλληλα έως επικίνδυνα για χρήση στους ασθενείς υγειονομικά υλικά, όπως ρινογαστρικοί καθετήρες, ουροσυλλέκτες, κλιπ ομφαλίου λώρου (μανταλάκια), φλεβοκαθετήρες κ.λπ. Η διοίκηση όχι μόνο δεν προβληματίστηκε με αυτή την αναφορά, αλλά προχώρησε σε μήνυση των γιατρών για συκοφαντική δυσφήμιση! Δυστυχώς οι φόβοι των γιατρών λίγους μήνες μετά επαληθεύτηκαν. Στις 25 Ιούνη σημειώθηκαν τρία περιστατικά αιμορραγίας νεογέννητων επειδή τα μανταλάκια του ομφαλίου λώρου ήταν χαλασμένα. Το ένα μάλιστα νεογέννητο σώθηκε «σαν από θαύμα».
Παραλίγο τραγωδία στις 25 Ιουνίου

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σκέψεις με αφορμή την 48ωρη απεργία

Το γεγονός από μόνο του ήταν πραγματικά σημαντικό και η πρόκληση μεγάλη: ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ εξήγγειλαν 48ωρη πανελλαδική, πανεργατική απεργία για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση και δω. Γινόταν όμως ακόμη πιο σημαντικό από το ότι η απόφαση αυτή είχε παρθεί κάτω από την επίμονη, μαζική πίεση χιλιάδων λαού και νεολαίας που συγκεντρώνονταν και διαδήλωναν για περισσότερο από ένα μήνα σε όλη την Ελλάδα. Είχε παρθεί κάτω από όρους λαϊκού ξεσηκωμού ενάντια σε ένα νόμο-τερατούργημα που ισοπέδωνε μισθούς, εργασιακά δικαιώματα και υποδούλωνε την εργατική τάξη στα αδηφάγα σχέδια του ιμπεριαλιστικού κεφάλαιου.
Αυτό από μόνο του, θα έλεγε κανείς, ότι θα ήταν αρκετό για κάθε προοδευτικό εργαζόμενο, για κάθε ταξικό αγωνιστή προκειμένου να αξιοποιήσει την απόφαση αυτή και να «ξαμοληθεί» στους χώρους δουλειάς, να απευθυνθεί στους συναδέλφους του θαρραλέα και αποφασιστικά, να πάρει την υπόθεση της απεργίας στα δικά του χέρια. Και αυτό, σε συνδυασμό με τη μαζικότητα στις πλατείες θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μία εκτίμηση μιας απεργιακής «απογείωσης», με μαζική συμμετοχή κλάδων και εργαζομένων. Κι όμως, τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι. Οι απεργιακές συγκεντρώσεις της 28ης Ιούνη όχι μόνο δεν ήταν μαζικές αλλά χαρακτηρίζονταν και από μια άνευ προηγουμένου αμηχανία, η οποία ήταν ολοφάνερη από τις προηγούμενες κιόλας μέρες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ένα απεργιακό 48ωρο κρατικής τρομοκρατίας

Η 48ωρη απεργία από τη μέρα που αναγκάστηκαν οι ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ να την κηρύξουν κρινόταν από πολλούς παράγοντες, είτε του συστήματος είτε του κινήματος, σαν ιδιαίτερα σημαντική. Σε άλλη στήλη της εφημερίδας υπάρχει κείμενο που αναφέρεται στα σχετικά πολιτικά συμπεράσματα, οπότε εδώ θα σταθούμε κυρίως στο ρεπορτάζ για την απεργία στην Αθήνα.
Να σημειώσουμε, πρωτίστως, ότι η απεργία δεν ήταν από τις πιο πετυχημένες. Πολλοί εργαζόμενοι, που κατέβηκαν και μαζικοποίησαν την απογευματινή συγκέντρωση της Τρίτης, πριν ξαναχτυπηθεί, με τον φόβο της απόλυσης και ιδιαίτερα με τις δυσκολίες που έθετε μια 48ωρη απεργία, ή δεν απέργησαν καθόλου ή απέργησαν τη δεύτερη μέρα, κάτι που φάνηκε από τη πιο μαζική συμμετοχή, το πρωί της Τετάρτης, στο Σύνταγμα.
Να πούμε ότι παρά τα μεγάλα λόγια για τη σημασία της απεργίας από πολλούς παράγοντες υποτιμήθηκε στη πράξη. Πρώτ’ απ’ όλα βέβαια από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό για ευνόητους λόγους. Δυστυχώς όμως με τον τρόπο που κινήθηκαν και οι αριστερές δυνάμεις φάνηκε αυτή η υποτίμησή της.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η «αφασία» του ΚΚΕ έκφραση της αμηχανίας της καθοδήγησής του

Σε όλο και πιο δεινή θέση βρίσκεται η καθοδήγηση του ΚΚΕ όσο το ξεπούλημα της χώρας και η αντεργατική καταιγίδα κλιμακώνονται. Με τοποθετήσεις εκτός θέματος, με ένα αντιφατικό μείγμα από βερμπαλισμούς και ταξικές κορόνες που προσγειώνονται απότομα σε… ταξικά αιτήματα εκλογών –και που συνοδεύονται από συγκεντρώσεις σε εξήντα(!) πόλεις–, η καθοδήγηση του ΚΚΕ επιδιώκει να ξεφύγει από τα ζητήματα που της θέτει η πραγματική ζωή και η ταξική πάλη όπως εξελίσσεται… Δυστυχώς, όμως, γι’ αυτήν, η εποχή της εικονικής πολιτικής και του εικονικού κινήματος βαδίζει με τυμπανοκρουσίες προς το τέλος της.
Το βάθεμα της εξάρτησης και η τυφλότητα του ΚΚΕ
Η πραγματικότητα είναι πολύ ανάγλυφη για να την αγνοεί κανείς. Η εξάρτηση της χώρας από ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, η πλήρης παραρτηματοποίησή της, το ξεπούλημα των ζωτικών της πόρων, η πλήρης παραγωγική της αποσυγκρότηση, η παράδοση της εργατικής τάξης της χώρας στα ιμπεριαλιστικά αρπακτικά είναι πια γεγονότα που εμφανίζονται με ωμή καθαρότητα ακόμα και στον πιο άσχετο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Όταν η απομόνωση συναντάει την πλατεία

Η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ στη 48ωρη δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι προκάλεσε έκπληξη, όπως και καθ’ όλη τη διάρκεια του κινήματος των πλατειών και παρά τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν τις πρώτες μέρες σε μέλη, οπαδούς του, αλλά και σε ευρύτερο κόσμο της Αριστεράς και όχι μόνο.
Δέσμιο της εδώ και δεκαετίες επιλογής του να παίζει στο πλαίσιο του αποδεκτού από το σύστημα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, και να μην υπερασπίζεται τις όποιες μεγάλες κινητοποιήσεις του εργαζόμενου λαού από τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής, κράτησε την ίδια στάση απομάκρυνσης και απομόνωσης, όσο μπορούσε τουλάχιστον, του κόσμου του από το κίνημα.
Ενώ λοιπόν πολύ σωστά το ΠΑΜΕ προγραμμάτισε και πραγματοποίησε πρωινή συγκέντρωση, αρκετά άμαζη, με το πρόσχημα των αντιδράσεων από ακροδεξιά στοιχεία και τραμπούκους, ασφαλίτες κ.λπ. και της αποφυγής προβοκάτσιας την πρώτη μέρα φρόντισε να βρεθεί στο Σύνταγμα νωρίς και να φύγει αρκετή ώρα πριν πλησιάσουν οι… «άλλοι»!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Νέα κύματα επίθεσης έρχονται! Μαθαίνουμε να αντιστεκόμαστε. Να μάθουμε και να νικάμε

Μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και όσα συνόδευσαν το διήμερο 28-29 Ιούνη, διαμορφώνονται καινούργια πολιτικά δεδομένα στον τόπο, ενώ οι πολιτικές εξελίξεις που δρομολογήθηκαν μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό δεν αναμένεται ν’ ανακοπούν. Χωρίς καμία διάθεση δραματοποίησης των καταστάσεων, η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου (έστω και όπως έγινε) αποτελεί αναμφισβήτητη επιτυχία του συστήματος, που κατάφερε ν’ ανατρέψει, παραμονή της ψήφισης, το κλίμα, κυρίως μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας μια κυβέρνηση που μπόρεσε να περάσει τον κάβο, έστω και με αρκετό πολιτικό κόστος.

Κατάφεραν βασικά οι ξένοι ιμπεριαλιστές, συμβιβαζόμενοι μέσα στους ανταγωνισμούς τους, να ξαναποκαταστήσουν έστω προσωρινές ισορροπίες, να ξανασταθεροποιήσουν (μέχρι νεωτέρας) τον συμβιβασμό του ’74 και να αναδείξουν μια κυβέρνηση πειθήνια και πρόθυμη να πάει μέχρι τέλους(;) τη βρόμικη δουλειά.

Αυτή η εξέλιξη δεν είναι φυσικά ό,τι καλύτερο για τον λαό μας, ο οποίος παρ’ όλο που «ξεπέρασε» τον εαυτό του και έδωσε τη μεγάλη μάχη, δεν κατάφερε για μία ακόμη φορά να πετύχει ανατροπή της επίθεσης. Φυσικά πέτυχε μια σειρά σημαντικές ανατροπές στο πολιτικό κλίμα και στην ατμόσφαιρα, κατάφερε να στριμώξει την αντίδραση και το κατεστημένο και κυρίως αφήνει πολλές παρακαταθήκες για τις μάχες που έρχονται, για τις ταξικές αναμετρήσεις που δρομολογούνται άμεσα. Το πέρασμα του μεσοπρόθεσμου ανέδειξε για τη φάση που διανύουμε τα όρια της ταξικής πάλης και αντίστασης, έστω και αν σε αυτή την αναμέτρηση ο λαός «ανακάλυψε» και ένα ακόμη όπλο, το ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Ανέδειξε το όρια όχι μόνο του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, αλλά και του εργατικού κινήματος έτσι όπως το έχουν καταντήσει ρεφορμιστές και εργατοπατέρες.

Ανέδειξε για μία ακόμη φορά πόσο πίσω και μακριά από τις ανάγκες των αγωνιζόμενων βρίσκεται η Αριστερά «μας» σε όλες τις επίσημες -αλλά δυστυχώς και σε πολλές εξωκοινοβουλευτικές- εκδοχές της.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΕΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥΣ

Ηταν 25 του Μάη όταν πλήθος λαού άρχισε να ξεσηκώνεται και να μαζεύεται στο Σύνταγμα και τις άλλες πλατείες της χώρας. H αιτία γι’ αυτό ήταν το ξεχείλισμα της οργής της νεολαίας, των εργαζόμενων, των ανέργων γιατί τους παίρνουν το μισθό, τη δουλειά, τη δωρεάν παιδεία, την υγεία, την ασφάλιση. Τη ζωή τους. Γιατί, κάτω από την μπότα της τρόικας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, επιτίθεται λυσσασμένα στους εργαζόμενους και το λαό με το λεγόμενο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα». Με τα νέα βάρβαρα μέτρα στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, στα επιδόματα και με νέα δυσβάσταχτη φορολογία. Γιατί, με το τεράστιο κύμα ιδιωτικοποιήσεων ξεπουλιέται η χώρα και χιλιάδες εργαζόμενοι θα πεταχτούν στο δρόμο.
Ο λαός ξεσηκώνεται για το παρόν του, το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του. Ξεσηκώνεται κατά της κυβέρνησης, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ, των άλλων παρατρεχάμενων, γιατί το πολιτικό τους σύστημα είναι που τον οδηγεί σε αυτή την εξαθλίωση. Ξεσηκώνεται ενάντια στο πολιτικό σύστημα που τα έχει ακουμπήσει κανονικά στο ντόπιο κεφάλαιο, στον ΣΕΒ, τους μεγαλέμπορους, τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και τους τραπεζίτες, στους ιμπεριαλιστές πάτρωνές του, στους «δανειστές» το ΔΝΤ, την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Δημιουργείται έτσι ένα κίνημα που είναι πιστό στο ραντεβού του κάθε μέρα στο Σύνταγμα, στη Βουλή και στις άλλες πλατείες της χώρας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

Είναι αλήθεια ότι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος για το κίνημα των πλατειών ήταν το Σύνταγμα. Γι' ευνόητους λόγους, μιας και το κέντρο αποφάσεων βρίσκεται στην Αθήνα! Η Προλεταριακή Σημαία που κυλοφορεί έκανε μια προσπάθεια για ενημέρωση και από άλλες πόλεις. Ακολουθούν ανταποκρίσεις, όπως μας τις έστειλαν σύντροφοι και φίλοι.

Θεσσαλονίκη

Ο Λευκός Πύργος και η συνέχεια των αγώνων

Δειλινό της περασμένης Τετάρτης, γύρω στις 9, ο κόσμος στην πλατεία μπροστά στο Λευκό Πύργο ήταν λιγοστός. Μια μικρή ομάδα στο πλακόστρωτο προς την παραλία συζητούσε για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, το ζήτημα του νερού και τις αντιδράσεις που πρέπει να οργανωθούν στο επόμενο διάστημα. Ανάμεσά τους ο πρόεδρος του σωματείου εργαζόμενων στην ΕΥΑΘ και κάποιοι παλιοί γνώριμοι από την Αραβησσό. Μια άλλη ομάδα μόλις ξεκινούσε μια διαδήλωση προς τα γραφεία των τοπικών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Για την Πέμπτη και την Παρασκευή είχε προγραμματιστεί απολογιστική συνέλευση ενόψει της συμμετοχής στο πανελλαδικό κάλεσμα της πλατείας Συντάγματος το Σαββατοκύριακο. Υστερα από σχεδόν σαράντα ημέρες διαρκούς κινητοποίησης ο Λευκός Πύργος φαίνεται πως σταματά να είναι ένα σημείο μαζικής συνάντησης και συζήτησης, αποτέλεσμα όχι μόνο του καλοκαιριού και του φευγιού των φοιτητών, αλλά κυρίως των ορίων που αναδείχτηκαν στον πρόσφατο κύκλο των μαζικών αγώνων για την αποτροπή ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Η ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Νέα κύματα επίθεσης έρχονται!

Μαθαίνουμε να αντιστεκόμαστε

Να μάθουμε και να νικάμε

Μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και όσα συνόδευσαν το διήμερο 28-29 Ιούνη, διαμορφώνονται καινούργια πολιτικά δεδομένα στον τόπο, ενώ οι πολιτικές εξελίξεις που δρομολογήθηκαν μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό δεν αναμένεται ν’ ανακοπούν. Χωρίς καμία διάθεση δραματοποίησης των καταστάσεων, η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου (έστω και όπως έγινε) αποτελεί αναμφισβήτητη επιτυχία του συστήματος, που κατάφερε ν’ ανατρέψει, παραμονή της ψήφισης, το κλίμα, κυρίως μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας μια κυβέρνηση που μπόρεσε να περάσει τον κάβο, έστω και με αρκετό πολιτικό κόστος.
Κατάφεραν βασικά οι ξένοι ιμπεριαλιστές, συμβιβαζόμενοι μέσα στους ανταγωνισμούς τους, να ξαναποκαταστήσουν έστω προσωρινές ισορροπίες, να ξανασταθεροποιήσουν (μέχρι νεωτέρας) τον συμβιβασμό του ’74 και να αναδείξουν μια κυβέρνηση πειθήνια και πρόθυμη να πάει μέχρι τέλους(;) τη βρόμικη δουλειά.
Αυτή η εξέλιξη δεν είναι φυσικά ό,τι καλύτερο για τον λαό μας, ο οποίος παρ’ όλο που «ξεπέρασε» τον εαυτό του και έδωσε τη μεγάλη μάχη, δεν κατάφερε για μία ακόμη φορά να πετύχει ανατροπή της επίθεσης. Φυσικά πέτυχε μια σειρά σημαντικές ανατροπές στο πολιτικό κλίμα και στην ατμόσφαιρα, κατάφερε να στριμώξει την αντίδραση και το κατεστημένο και κυρίως αφήνει πολλές παρακαταθήκες για τις μάχες που έρχονται, για τις ταξικές αναμετρήσεις που δρομολογούνται άμεσα. Το πέρασμα του μεσοπρόθεσμου ανέδειξε για τη φάση που διανύουμε τα όρια της ταξικής πάλης και αντίστασης, έστω και αν σε αυτή την αναμέτρηση ο λαός «ανακάλυψε» και ένα ακόμη όπλο, το ΣΥΝΤΑΓΜΑ. 
(Από το κύριο άρθρο της εφημερίδας)

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ (Μπορεί η αποστολή στη Γάζα να μεταφέρει τέτοια μηνύματα;)

Από τότε που ανακοινώθηκε η νέα αποστολή στη Γάζα, είχαμε την γνώμη ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια κίνηση που οι εμπνευστές της την έβλεπαν ως μέσο πίεσης στα όρια των γενικευμένων πιέσεων που πρέπει να δεχτεί το Ισραήλ προκειμένου να υποχωρήσει και να προχωρήσει στην άρση του αποκλεισμού της Γάζας. Κίνηση που και με βάση το διεθνές δίκαιο είναι καθ' όλα νόμιμη, ενώ εντελώς παράνομο είναι το Ισραήλ που συνεχίζει να συμπεριφέρεται πειρατικά  έχοντας επιβάλλει αυθαίρετα καθεστώς κατοχής στη Γάζα.

Ουσιαστικά η κίνηση αυτή αποτελεί μια "ακτιβίστικη" προέκταση των πιέσεων που θα μπορούσαν να ασκήσουν Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές στα διάφορα καθεστώτα της Μ.Ανατολής, τμήματα του "προοδευτικού" Αμερικάνικου καταστημένου, Ρώσοι και Κινέζοι. Πιέσεις που όσο κι αν παρουσιάζεται ότι απευθύνονται στο Ισραήλ, ουσιαστικά πρισσότερο νουθετούν τους Παλαιστίνιους, να αποδεχτούν την μοίρα τους και το ξεδόντιασμά τους. Ουσιαστικά πρόκειται για πιέσεις που για να "αποδώσουν" προυποθέτουν την υποκατάσταση της παλαιστινιακής αντίστασης και το περιορισμό της στα όρια που έβαλαν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Μ' άλλα λόγια όλες αυτές οι πιέσεις είναι σχέδια επί σχεδιών, ο οδικός χάρτης δεν είναι τίποτε άλλο, παρά προσπάθειες να κάτσουν οι Παλαιστίνιοι "ήσυχοι" και να αφήσουν τις μεγάλες δυνάμεις να "καθαρίσουν" με το Ισραήλ.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »