Το ιστολόγιο της Προλεταριακής Σημαίας παύει να λειτουργεί. Από αυτό το Σαββατοκύριακο συγχωνεύεται με την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια νέα κοινή ιστοσελίδα της οποίας η διεύθυνση θα είναι η http://www.kkeml.gr/.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 664. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 664. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

24 Μαΐ 2011

Ένας χρόνος μνημόνιο, ένας χρόνος αντιλαϊκής λαίλαπας

Η γενικευμένη επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ υπό τις εντολές της ιμπεριαλιστικής «τρόικας» και οι δεσμεύσεις τής άρχουσας τάξης και του αστικού πολιτικού κόσμου με τους «δανειστές» τους, που πήρε την ονομασία «μνημόνιο» και θα… πληρώσει ο εργαζόμενος λαός, κλείνουν έναν χρόνο, σε πλήρες αδιέξοδο για το σύστημα, μέσα και έξω από τη χώρα αλλά με βαριές επιπτώσεις για την εργατική τάξη και τον λαό συνολικά.
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο είχαμε έναν πραγματικό καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων και νόμων που για πρώτη φορά μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα κατάργησαν δικαιώματα και κατακτήσεις που είχαν κερδηθεί με αγώνες και θυσίες μέσα στο διάβα δεκαετιών. Ταυτόχρονα μία απότομη και βαθιά βύθιση του επιπέδου ζωής για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία οδηγεί μεγάλα τμήματα, ιδιαίτερα του εργατικού πληθυσμού, στα όρια της εξαθλίωσης.

Στην κλιμάκωση της κρατικής τρομοκρατίας να απαντήσουμε με μαζικούς αγώνες

Μία ακόμη απεργιακή διαδήλωση χτυπήθηκε βάναυσα από τους ροπαλοφόρους των ΜΑΤ. Δεκάδες απεργοί, όλοι τους σχεδόν χτυπημένοι στο κεφάλι, μεταφέρθηκαν αιμόφυρτοι στα νοσοκομεία και η ζωή ενός διαδηλωτή βρίσκεται σε κίνδυνο. Η μεγάλη απεργιακή διαδήλωση βάφτηκε με το αίμα των απεργών που θέλησαν να διαδηλώσουν την οργή τους στην αντεργατική λαίλαπα που τους σπρώχνει σε εξαθλίωση.
Η νέα δολοφονική επίθεση των δυνάμεων καταστολής εντάσσεται στη γενικότερη κλιμάκωση της κρατικής τρομοκρατίας που τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο άγρια. Τρομοκρατία και καταστολή που συνοδεύουν κάθε στιγμή το πέρασμα των αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδειξε για μία ακόμη φορά το αντιλαϊκό και απάνθρωπο πρόσωπό της. Είναι αυτή που ενθαρρύνει και ενισχύει την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή των αγώνων του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Είναι αυτή που για λογαριασμό του κεφαλαίου, ξένου και ντόπιου, επιχειρεί να επιβάλει τα συμφέροντά του, με τη φωτιά και το σίδερο.

Γερμανία. Παρατεταμένο προεκλογικό κλίμα

Συνεχίζεται η ακολουθία των τοπικών εκλογών στα κρατίδια της Γερμανίας και το ενδιαφέρον φαίνεται να μεγαλώνει αφού συνεχίζονται και οι εκπλήξεις. Παρά τον τοπικό χαρακτήρα και τις ιδιόμορφες συνθήκες σε κάθε μία από τις περιπτώσεις, είναι βέβαιο ότι αυτές θα αποτελέσουν στο σύνολό τους ένα πολιτικό βαρόμετρο για τις επόμενες ομοσπονδιακές που θα γίνουν το 2012. Από τις επτά συνολικά αναμετρήσεις μέσα στο 2011 έγιναν ήδη οι τέσσερες. Την αυλαία άνοιξε το Αμβούργο και συνέχισε το κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ και μία βδομάδα αργότερα ακολούθησαν η Βάδη-Βιρτεμβέργη και η Ρηνανία- Παλατινάτο. Υπολείπονται Βρέμη, Μέκλεμπουργκ - Φορπόμερν, Βερολίνο.

19 Μαΐ 2011

Παράνομη «νομιμότητα» και «νόμιμη» παρανομία

Η «νέα κατάσταση» που καθιέρωσε η εφαρμογή του μνημονίου φτώχειας και εξαθλίωσης για τον λαό περιέχει, σαν αναπόσπαστο στοιχείο, μια «νέα ποιότητα» στο επίπεδο της κρατικής καταστολής.
Χαρακτηριστικό της «νέας κατάστασης» η «υποδειγματική» αγριότητα των ΜΑΤ στην αντιμετώπιση των διαδηλώσεων και των απεργιών (με πιο πρόσφατο παράδειγμα την αιματηρή καταστολή της γενικής απεργίας στις 11 Μαΐου). Μήνυμα πυγμής για απαρέγκλιτη εφαρμογή των μνημονίων του ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ που στέλνει η κυβέρνηση στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της.
Το έδαφος επιβολής των αλλεπάλληλων μέτρων κοινωνικής βύθισης έχει λουστραριστεί με τα κατάλληλα υλικά: με παραληρήματα περί «διαφύλαξης της έννομης τάξης» ώστε να δικαιολογηθεί η κρατική τρομοκρατία, με ψαλμωδίες για πάταξη της εγκληματικότητας και των επεισοδίων για να εμφανιστεί η καταστολή ως δείγμα απονομής δικαιοσύνης. Πάνω σε αυτό το ολισθηρό έδαφος γλιστρά, άλλοτε πέφτοντας και άλλοτε ισορροπώντας, η πλειονότητα της κοινωνίας που ζει στο αδιέξοδο και στην απελπισία, που πλέον κατοχυρώνονται και νομικά. Πάνω σε αυτό το έδαφος χτυπιέται κάθε αντίδραση στην κυβερνητική πολιτική, καταστέλλονται απεργίες και διαδηλώσεις, «φιμώνονται» ανάγκες και δικαιώματα, «νομιμοποιούνται» η αυθαιρεσία και η καταστολή, καθιερώνεται ο ρατσισμός ως επίσημη πολιτική.

Ζητάνε ΕΛΕ-ημοσύνη ή είναι απλά ΕΛΕ-εινοί;

H λεγόμενη Πρωτοβουλία για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του Δημοσίου Χρέους διοργάνωσε τριήμερο Διεθνές Συνέδριο για το Χρέος μεταξύ 6 και 8 Μαΐου με σειρά άλλων αντίστοιχων πρωτοβουλιών από το εξωτερικό. Σε αυτό υπήρξε μια γκάμα ομιλητών από βουλευτές μέχρι μέλη της ATTAC, έως και στελέχη της ελληνικής εξω(;)-κοινοβουλευτικής Αριστεράς.
Τίποτα παράξενο μέχρις εδώ, μια και έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν ότι η Αριστερά στη χώρα μας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, με φυγόκεντρες δυνάμεις προς συστημικά κανάλια…
Έλα όμως που, παρ’ ότι οι ντόπιοι διοργανωτές το έκρυψαν, γιατί ξέρουν πως στο κίνημα στη χώρα μας υπάρχει ακόμη τσίπα, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για το Χρέος και την Ανάπτυξη (Eurodad) έχει αναρτημένο στην ιστοσελίδα του το προσχέδιο της Ατζέντας το οποίο κλείνει με μια μικρή πρόταση η οποία στα ελληνικά σημαίνει: Το συνέδριο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Δηλαδή αυτοί που φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε (ΕΕ) χρηματοδοτούν αυτό που παρουσιάζουν ορισμένοι ως λύση στο πρόβλημα (ΕΛΕ). Το ερώτημα είναι ποιος μας εμπαίζει σε μεγαλύτερο βαθμό, οι της ΕΕ ή οι της ΕΛΕ; Προσωπικά κλείνω προς το δεύτερο.

ΥΓ.: “Σύντροφοι” υπέρμαχοι της ΕΛΕ, τα λεφτά που σας έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να διοργανώσετε το συνέδριο… εναντίον της, θα είναι στο τμήμα που θα χαρακτηριστεί απεχθές και θα διαγραφεί ή θα τα πληρώσουμε κανονικά και με τον νόμο;
Χ.Μ.

18 Μαΐ 2011

Με ξένα φτερά: από την «αντιπαγκοσμιοποίηση» στο «αντιχρέος»
Η διεθνής συνάντηση για την ΕΛΕ

Του Δημήτρη Μάνου
Πραγματοποιήθηκε το διεθνές συνέδριο για τη δημιουργία διεθνούς Λογιστικού Ελέγχου του ελληνικού δημόσιου χρέους.
Το κλίμα στο εσωτερικό είχε από καιρό προετοιμαστεί και μάλιστα με πρωταγωνιστές την πλειοψηφία των οικονομολόγων του αριστερού βήματος, δημοσιογράφους (π.χ. Παπακωνσταντίνου, αλλά στην πορεία άλλοι πήραν τη… σκυτάλη) και πολιτικούς προερχόμενους κατά βάση από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Η βάση στήριξης
Χορηγός του συνεδρίου είναι η ίδια η ΕΕ. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό για να μπει τελεία και παύλα στο παρόν άρθρο, πέραν πάσης αναλύσεως. Όμως διαπιστώνουμε μια –κατά κάποιον τρόπο– επανάληψη ενός είδους «φόρουμ» σε επίπεδο οικονομολόγων και ειδικών, τους οποίους καλείται το ελληνικό κίνημα αλλά και τα κινήματα όλων των χωρών που έχουν στοχοποιηθεί για το δημόσιο χρέος τους να στηρίξουν ενεργά! Και χάριν αυτού το άρθρο θα... συνεχιστεί.

18 Mάη: φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές
Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας στη ζωή

Του Γιάννη Καραμήτρου
Σε λίγες μέρες οι φοιτητές και σπουδαστές από όλη την Ελλάδα ψηφίζουν στους συλλόγους τους στις φετινές φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές. Σε μια χρονιά πολύ διαφορετική από όλες τις άλλες. Ολα τα δεδομένα της προ Μνημονίου εποχής έχουν καταργηθεί ή αμφισβητούνται. Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το κατώτατο μεροκάματο, η ασφάλιση, η υγεία, η παιδεία. Το βιοτικό επίπεδο που είχε κατακτήσει ο λαός μας τις προηγούμενες δεκαετίες έχει καταρρακωθεί.
Το σοκ είναι τόσο ισχυρό, που θέλει το χρόνο του για να «χωνευτεί». Πόσω μάλλον που ο λαός και η νεολαία για δεκαετίες τρεφόταν με αυταπάτες και με ψεύτικες ελπίδες που την τάιζε το σύστημα και οι ρεφορμιστές της Αριστεράς. Τι να πρωτοθυμηθούμε. Τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ που προσπαθούσαν με όλα (κυριολεκτικά) τα μέσα να πείσουν για το μάταιο του αγώνα. Που προσπαθούσαν να επαναπαύουν τους φοιτητές και σπουδαστές, λέγοντάς τους πως η ιστορία τελείωσε. Πως οι όποιες κατακτήσεις και τα δικαιώματά τους δεν κινδυνεύουν. Πως το μέλλον είναι στρωμένο με ροδοπέταλα.
Από κοντά και οι ορθόδοξοι της Αριστεράς στο ρόλο του κυματοθραύστη του κινήματος της νεολαίας. Δεν υπήρξε μαζική φοιτητική και σπουδαστική κινητοποίηση τα τελευταία χρόνια που να μην υπονομεύτηκε και κατασυκοφαντήθηκε από την «πρωτοπορία». Και αυτές δεν ήταν λίγες.

Η φοιτητική λέσχη του ΑΠΘ

Η φοιτητική λέσχη του ΑΠΘ είναι από τις λίγες που έχουν μείνει δημόσιες, όπου το φαγητό παραμένει δωρεάν για όλους τους φοιτητές. Η πρυτανεία, ωστόσο, έχει αρχίσει να εφαρμόζει ένα σχέδιο τους τελευταίους μήνες ώστε η λέσχη να ξεπουληθεί σε ιδιώτη. Η τακτική είναι απλή: το φαγητό γίνεται ολοένα και χειρότερο και οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι τους τελευταίους δυο μήνες, έτσι το ξεπούλημα θα είναι άλλη μια εξυγίανση που αυτόματα «θα λύσει όλα τα προβλήματα». Ηδη μετατέθηκαν 22 εργαζόμενοι σε άλλες θέσεις του Πανεπιστημίου, ενώ η πρυτανεία απειλεί με μη ανανέωση των συμβάσεων των εργαζομένων μετά τη λήξη τους τον Ιούνιο. Ο μόνος τρόπος να βρεθούν πόροι, λέει, είναι η ιδιωτικοποίηση. Φυσικά όμως ο ιδιώτης θα επιδιώξει να κερδίσει από την επένδυσή του: βάζοντας τους φοιτητές να πληρώνουν, επιβαρύνοντας και άλλο το κόστος σπουδών.

Πετράλωνα: Επίθεση σε μετανάστη

Παραμονή Πρωτομαγιάς, στις 30 του Απρίλη, πραγματοποιήθηκε σε κεντρική πλατεία των Πετραλώνων επίθεση φασιζόντων στοιχείων σε εργαζόμενο μετανάστη, μικροπωλητή από το Πακιστάν, που έτυχε να περνάει εκείνη την ώρα από την πλατεία. Οι τραμπούκοι αμέσως έγιναν αντιληπτοί από κόσμο που βρίσκονταν γύρω από την πλατεία, ο οποίος και συνεπλάκη μαζί τους προκειμένου να σταματήσει την επίθεση και να τους απωθήσει, κάτι που και τελικά έγινε, παρά τις προκλητικές ενέργειες των τραμπούκων.
Την επόμενη μέρα υπήρξε κάλεσμα για την κοινοποίηση του γεγονότος και την άμεση απάντηση με αντιρατσιστική συγκέντρωση και πικετοφορία, που τελικά πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 7 Μάη στην περιοχή γύρω από την πλατεία. Ο μικρός χρόνος προετοιμασίας της διαμαρτυρίας και το γεγονός ότι δεν υπήρξε ευρύτερη ανταπόκριση από διάφορες δυνάμεις που δρουν στη γειτονιά, είτε γιατί υπήρχε το θέμα προετοιμασίας της απεργίας της 11 Μάη είτε γιατί δεν έκριναν ότι ήταν σημαντικό να απαντηθεί με πορεία (χαρακτηριστική εδώ η τοποθέτηση κομματιών του αντιεξουσιαστικού χώρου ότι τέτοια γεγονότα γίνονται καθημερινά και θα λυθούν σε “προσωπικό” επίπεδο), εμπόδισαν τη μαζικοποίηση της εκδήλωσης που περιορίστηκε σε ένα στενό κύκλο ατόμων, κυρίως της ΚΕΕΡΦΑ Πετραλώνων.

Άνθρωποι και μυρμήγκια

Συνεχίζουν τα νατοϊκά αεροσκάφη να βομβαρδίζουν στόχους κυρίως στην Τρίπολη και στην πολιορκημένη Μιζράτα, σχεδόν καθημερινά, προκαλώντας απώλειες στον άμαχο πληθυσμό και καταστρέφοντας τις υποδομές της χώρας. Πιστεύουν πως έτσι θα καταφέρουν να κάμψουν την αντίσταση του καθεστώτος Καντάφι, ή να προξενήσουν εσωτερικό ρήγμα, ενώ μέσω του μεταβατικού συμβουλίου στη Βεγγάζη στην ουσία ανακοίνωσαν πως ο Λίβυος ηγέτης αποτελεί πλέον νόμιμο στόχο των βομβαρδιστικών.
Παρ’ όλα αυτά είναι ολοφάνερο πως η λιβυκή εκστρατεία αντιμετωπίζει σημαντικά αδιέξοδα, η διεθνής σύνοδος για την αναζήτηση οικονομικών πόρων ενίσχυσης των ανταρτών της Βεγγάζης, παρά τις πομπώδεις ανακοινώσεις, δεν φαίνεται να πέτυχε ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και στα μέτωπα των στρατιωτικών συγκρούσεων υπάρχει στασιμότητα. Όλα δείχνουν ότι η κρίση στη Λιβύη θα παραταθεί σε απροσδιόριστο διάστημα, ενώ ο φόρος αίματος και οι καταστροφές θα πολλαπλασιάζονται.
Σε μια άλλη εξέλιξη, οι «ανθρωπιστές» που βομβαρδίζουν τη Λιβύη, και παρακολουθούν από ψηλά με τα αναπτυγμένα τεχνολογικά όπλα τους –όπως διατείνονται με υπεροψία– μέχρι και τα μυρμήγκια που περπατάνε στους αμμόλοφους, ισχυρίζονται πως δεν παίρνουν είδηση τις βάρκες και τα καΐκια με τους απελπισμένους Αφρικανούς που φεύγουν από τη χώρα με κατεύθυνση τα ιταλικά παράλια. Στην πραγματικότητα τους αφήνουν να πνίγονται στα απόνερα των αεροπλανοφόρων που οργώνουν τον κόλπο της Σύρτης και με υποκρισία κάνουν ότι δεν τους βλέπουν. Ο δυτικός ιμπεριαλιστικός «ανθρωπισμός» σε ημέρες δόξας!

Τα πραγματικά επίδικα με το αεροδρόμιο του Ελληνικού

Σκάλωμα, υπαναχώρηση του Κατάρ, παρέμβαση των Γερμανών, ζητήματα περί του αν θα υπάρξει διακρατική συμφωνία ή διαγωνισμός (εθνικός ή διεθνής) αλλά και ζητήματα διαφάνειας, διαψεύσεις επί διαψεύσεων αλλά και αποστάσεις υπουργών (κατά 60% πάρκο φέρεται να υποστηρίζει η Μπιρμπίλη) είναι μερικά απ΄όσα είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας σχετικά με την -κατά τα άλλα δρομολογημένη- εκποίηση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Και όλα εν μέσω ενός σκοτεινού τοπίου, όπου το καθετί πρέπει ν' αξιολογηθεί από αυτούς που θέλουν να δώσουν αγώνες για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων και για την αποτροπή της εκποίησης ή “αξιοποίησης” της δημόσιας γης και περιουσίας. Σε προηγούμενο κείμενο είχαμε γράψει πως “η έκταση και το βάθος της επίθεσης στη δημόσια γη, τους ελεύθερους χώρους και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές υπό καθεστώς ΔΝΤ, ΕΕ και τρόικας απαιτείται να συνειδητοποιηθούν”. Ακόμη, σε δημόσια τοποθέτησή μας (Νομική 8/4) εκφράσαμε τις σκέψεις πως το τι θα γίνει με το Ελληνικό είναι συνάρτηση των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων που διαμορφώνονται εσωτερικά και εντός ΕΕ στο πλαίσιο της κρίσης.

17 Μαΐ 2011

Εξω όλες οι χωματερές απ’ τις κατοικημένες περιοχές!
Να μιλήσουν οι κάτοικοι της Κερατέας – Να συνεχιστεί ο αγώνας!

Την ανακωχή που επιτεύχθηκε με την κυβέρνηση στις 18/4, με την αποχώρηση των ΜΑΤ από την Κερατέα, διαδέχθηκαν δύο συναντήσεις των εκπροσώπων του Δήμου Λαυρεωτικής με την υπουργό Περιβάλλοντος, Μπιρμπίλη (28/4 και 4/5), ενώ έπονται κι επόμενες. Στην πρώτη συνάντηση, η Μπιρμπίλη έδειξε να συζητεί την πρόταση που έθεσαν οι εκπρόσωποι του δήμου για κατασκευή εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων στο χώρο του ΒΙΟ.ΠΑ. (Βιοτεχνικό Πάρκο), επέμεινε στη θέση για δημιουργία και Χ.Υ.Τ.Υ. μέσα στα «όρια της Κερατέας», με προτίμηση το Οβριόκαστρο, ενώ ήταν χαρακτηριστικά αδιάλλακτη όσον αφορά τον όγκο των απορριμμάτων (τονάζ) που θα διαχειρίζεται το εργοστάσιο αυτό. Στην πραγματικότητα, δεν διαπραγματεύτηκε τον όγκο των 127.000 τόνων το χρόνο που προβλέπει ο Περιφερειακός Σχεδιασμος, έναντι των 60.000 (και μετέπειτα... 80.000) που πρότειναν οι εκπρόσωποι του Δήμου Λαυρεωτικής. Αυτό φυσικά παραπέμπει στο ότι η σχεδιαζόμενη χωματερή θα δέχεται απορρίμματα απ’ όλη την Αττική και όχι από την περιοχή της Λαυρεωτικής που προτείνει ο Δήμος.

Μπόμπι Σαντς. 30 χρόνια από τη θυσία του

Μάιος 1981. Στην κατεχόμενη από τους Βρετανούς Βόρεια Ιρλανδία πεθαίνει στη φυλακή ο Μπόμπι Σαντς, μέλος του IRA, ύστερα από 66 ημέρες απεργίας πείνας.
Γεννήθηκε το 1954 στο Βόρειο Μπέλφαστ και μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές και στα γκέτο τής υπό βρετανική κατοχή πόλης. Ακόμα και η χρήση της ιρλανδικής γλώσσας ήταν απαγορευμένη τότε από τους κατακτητές. Έτσι ο Μπόμπι Σαντς δεν άργησε από τα 17 του χρόνια κιόλας να ενταχθεί στις γραμμές του IRA, του Δημοκρατικού Ιρλανδικού Στρατού, που πάλευε για την απελευθέρωση της πατρίδας του. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Ήμουν μονάχα ένα φτωχόπαιδο, που ζούσα σ’ ένα γκέτο, με διαιρεμένη πατρίδα, αλλά πάλι είναι η καταπίεση που γεννά το επαναστατικό πνεύμα της ελευθερίας. Δεν θα ησυχάσω ώσπου να απελευθερωθεί η πατρίδα μου, ώσπου η Ιρλανδία να γίνει μια ανεξάρτητη σοσιαλιστική δημοκρατία».

Διώκουν ακόμα και... πρυτάνεις του ΕΜΠ για την ιστοσελίδα «Indymedia»...

Παρά τη διαφορετική πρόταση, ακόμα και του εισαγγελέα εφετών, να αρχειοθετηθεί η δίωξη που είχε ασκηθεί πριν από δύο χρόνια, για το αδίκημα της «παράβασης καθήκοντος», προς τους τότε ιθύνοντες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (2006-2010), επειδή στον σέρβερ του ιδρύματος φιλοξενήθηκε η ιστοσελίδα «Indymedia», εκδόθηκε τελικά βούλευμα σύμφωνα με το οποίο ο πρώην πρύτανης Μουτζούρης και οι πρώην αντιπρυτάνεις, Πολύζος και Σπαθής, παραπέμπονται σε δίκη, στις 16/5, στο 6ο τριμελές πλημμελειοδικείο της Αθήνας.
Αυτό που ενοχλεί, αυτό που διώκεται, αυτό που προσπαθούν να φιμώσουν είναι, στην πραγματικότητα, η ελεύθερη διακίνηση και προβολή των ιδεών. Και μπροστά σε αυτόν τον στόχο δεν υπολογίζουν ούτε τους δικούς τους, τους «θεσμούς».

Προσαγωγές για την υπόθεση της «Μαρφίν»:
Ύστερα από έναν χρόνο σιωπής, ξαφνικά, στο προσκήνιο

Παραμονές Εργατικής Πρωτομαγιάς, λίγες μέρες πριν από τη γενική απεργία της 11ης Μάη και πριν από την ανακοίνωση του νέου πακέτου των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, η κυβέρνηση και οι διωκτικές αρχές «θυμήθηκαν» να φέρουν στο προσκήνιο το έγκλημα στο υποκατάστημα της «Μαρφίν» στη Σταδίου. Τυχαίο άραγε; Ένα έγκλημα στο οποίο τρεις άνθρωποι πέθαναν από ασφυξία, εγκλωβισμένοι μέσα στο «κιούγκι» του Βγενόπουλου, και ως αποτέλεσμα της αντιλαϊκής δράσης ύποπτων μηχανισμών. Ένα έγκλημα-«δώρο» στην κυβέρνηση που, τρομοκρατημένη, έβλεπε την τεράστια λαοθάλασσα να πλημμυρίζει το κέντρο της Αθήνας κατά τη διαδήλωση της γενικής απεργίας της 5ης Μάη 2010. Και που, λίγες ώρες έπειτα από αυτό, έδωσε εντολή στις δυνάμεις καταστολής για άμεση και βίαιη εκκένωσή του.

16 Μαΐ 2011

Απόλυση συνδικαλιστή στην εταιρεία «Τόπος» αφοί Τοπιζόπουλοι

Tην Πέμπτη 5/5/2011 απολύθηκε ο συνδικαλιστής εργαζόμενος Τ.Λ. από την εταιρεία «Τόπος», επειδή αρνήθηκε να δεχτεί τον εκβιασμό του εργοδότη του να δουλέψει υπερωριακά και Σαββατοκύριακα χωρίς πληρωμή «για το καλό της εταιρείας». Είχαν προηγηθεί δεκάδες ώρες απλήρωτων υπερωριών και είχαν επανειλημμένα προταθεί στους εργαζόμενους σχέδια μείωσης ημερών και ωρών εργασίας (εργαζόμενοι που δεν το δέχτηκαν απειλήθηκαν ότι θα απολυθούν) στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Παρά τον ισχυρισμό της αυτό, η εταιρεία προχώρησε στο άνοιγμα νέας έκθεσης, εκβιάζοντας τους εργαζόμενους να δουλέψουν στην κατασκευή της χωρίς υπερωριακές πληρωμές. Ολα αυτά, συνοδευόμενα με απειλές απόλυσης, ώστε να μην απεργούν οι εργαζόμενοι στις όποιες απεργίες είχε κηρύξει ο κλάδος. Η απόλυση του συνδικαλιστή-εργαζόμενου είχε στόχο τον εκφοβισμό των υπόλοιπων εργαζόμενων για να δεχτούν τους εκβιασμούς.
Στο πλαίσιο της γενικότερης επίθεσης του κεφαλαίου στους εργαζόμενους, της σάρωσης δικαιωμάτων, μπροστά στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, μπροστά στους βάναυσους όρους που επιβάλλει η εργοδοσία, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να σκύβουν το κεφάλι ,αλλά να αγωνίζονται για την υπεράσπιση του βασικού δικαιώματός τους στη δουλειά, για ανθρώπινο μισθό, ασφάλιση και ελευθερία διεκδίκησής τους.
Απαιτούμε την άμεση ανάκληση της απόλυσης του εργαζόμενου.
Παράσταση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 16-5-2011 και ώρα 10 π.μ.στην Επιθεώρηση Εργασίας Ελευσίνας, οδός Κοντούλη 1, Ελευσίνα

Επιχειρησιακές συμβάσεις: Η αρχή έγινε από την Καρδίτσα!

Η πρώτη πανελλαδικά ειδική επιχειρησιακή σύμβαση του Ν. 3899/2010 υπογράφηκε αρχές του μήνα σε επιχείρηση της Καρδίτσας. Πρόκειται για την ξενοδοχειακή επιχείρηση ΠΑΞΕΚ Α.Ε. η οποία εκμεταλλεύεται το ξενοδοχείο «Κιέριο» και απασχολεί 19 εργαζόμενους. Πατώντας στις αντεργατικές ρυθμίσεις του νόμου της Κατσέλη και με επιχείρημα τη μείωση των κερδών της στην τελευταία τριετία, η εργοδοσία της ΠΑΞΕΚ Α.Ε. (που παρά την «επίσημη» μείωση των κερδών παραμένει κερδοφόρα επιχείρηση) καταπάτησε την κλαδική σύμβαση και μείωσε τις αποδοχές των εργαζομένων κατά 12%. Για να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι τις μειώσεις των μισθών τους η εργοδοσία χρησιμοποίησε εκβιασμούς και την απειλή των απολύσεων. Δεσμεύτηκε βέβαια, προσχηματικά, να μη γίνουν απολύσεις για το επόμενο 12μηνο, αλλά ήδη στο προηγούμενο διάστημα είχε απολύσει εργαζόμενους και ήδη καλύπτει ανάγκες της επιχείρησης με περιστασιακά απασχολούμενους, ανασφάλιστους κ.λπ. Χαρακτηριστικό είναι ότι, επειδή στη συγκεκριμένη επιχείρηση δεν υπάρχει σωματείο που, όπως προβλέπει ο νόμος, θα διαπραγματευόταν και θα υπέγραφε την επιχειρησιακή σύμβαση, ανασύρθηκε από τα αζήτητα ο «Σύνδεσμος Υπαλλήλων Ξενοδοχείων Υπνου Ν. Καρδίτσας», ένα κλαδικό σωματείο-σφραγίδα που πρόεδρο έχει έναν πρώην ξενοδοχοϋπάλληλο και νυν ξενοδόχο (!) ο οποίος και υπέγραψε τη μείωση αποδοχών των πρώην συναδέλφων του!

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ
Με τη στήριξη του κράτους συνεχίζει τις προκλήσεις η εργοδοσία
Απρόθυμη να στηρίξει τους εργαζόμενους η συνδικαλιστική ηγεσία

Αμετακίνητη στις θέσεις της παραμένει η διοίκηση των Ελληνικών Πετρελαίων, καθώς δεν υπάρχει κανένα νεότερο στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων για τη συλλογική σύμβαση και την ασφαλή στελέχωση των μονάδων. Η εταιρία εμμένει στην «πρόταση» για πλήρη αποδόμηση της επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας, που στοχεύει, από τη μια, στην αύξηση του ωραρίου και στη μείωση του κόστους των υπερωριών και των βαρδιών και, από την άλλη, στην αποδέσμευση της εταιρίας από την υποχρέωση μισθολογικών προαγωγών και πληρωμής του πριμ παραγωγής σε όλους τους εργαζόμενους ώστε να μπορεί να διαχωρίζει τμήματα της παραγωγής ή ακόμα και μεμονωμένους εργαζόμενους και να αυξομειώνει κατά το δοκούν και με πλήρη ευχέρεια το μισθό τους.

Το επίδομα ανεργίας στο στόχαστρο κυβέρνησης-Τρόικας

Της Μαίρης Κοτανίδου
Παρακολουθώντας τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών, διαπιστώνεται η άγρια επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα του λαού. Μιλάμε για ολοκληρωτική κατάργηση της δωρεάν παιδείας και υγείας και για ξερίζωμα κάθε δικαιώματος στον εργασιακό τομέα μέσα από την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και την προώθηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Ο καταιγισμός αυτός των αντιλαϊκών μέτρων φυσικά πλήττει πρώτα και κύρια τα κατώτερα και λαϊκότερα κοινωνικά στρώματα και δεν θα μπορούσε ν' αφήσει απ' έξω ούτε τους ανέργους, οι οποίοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχουν ξεπεράσει το 15%, ενώ αναμένεται στο τέλος του χρόνου να εκτοξευτεί το ποσοστό, αγγίζοντας το 20%.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ωθεί στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους, κάνει προσπάθεια να μας πείσει ότι εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε γι' αυτήν, χρησιμοποιώντας ιδεολογήματα όπως ότι «ο καλός και άξιος θα βρει δουλειά» ή «προκειμένου να νοικοκυρευτούμε και να βγει η χώρα από την κρίση πρέπει να θέσουμε νέα κριτήρια και προϋποθέσεις, ώστε να μην κατασπαταλά το κράτος χρήματα σε επιδόματα και κοινωνικές παροχές»! Στην ουσία, προσπαθεί με κάθε τρόπο ν' αποποιηθεί των ευθυνών της απέναντι στους ανέργους (και όχι μόνο σ’ αυτούς).

7ο Συνέδριο ΕΔΟΘ: ένα συνέδριο-παρωδία με ευθύνη των ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ

Στις 6, 7 και 8 Μάη πραγματοποιήθηκε το 7ο Συνέδριο της ΕΔΟΘ, νομαρχιακό παράρτημα της ΑΔΕΔΥ, ένα συνέδριο που με ευθύνη των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ εξελίχθηκε σε συνέδριο-παρωδία. Σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι δέχονται την πιο άγρια, αντιλαϊκή επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους, αυτοί οργάνωσαν και πραγματοποίησαν ξανά ένα συνέδριο μακριά από τις αγωνίες και τους προβληματισμούς των εργαζομένων. Ενα συνέδριο το οποίο πραγματοποιήθηκε με την παντελή απουσία των συνέδρων τόσο της ΠΑΣΚ όσο και της ΔΑΚΕ, κατάφωρη περιφρόνηση και πλήρης απαξίωση προς κάθε διαδικασία του οργανωμένου συνδικαλισμού. Ενα συνέδριο στο οποίο επιδίωξαν και μαγείρεψαν με κάθε τρόπο τα εκλογικά αποτελέσματα (ακόμα και με υφαρπαγή και αδιαφανή διανομή καρτών), έτσι ώστε να επιβεβαιώσουν το ρόλο τους ως παράγοντες του συστήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προσπάθειά τους να αποκλείσουν το σωματείο Εργαζομένων ΟΤΑ και Δημοτικών Επιχειρήσεων νομού Θεσσαλονίκης επειδή στο σωματείο αυτό συμμετείχαν ως ισότιμα μέλη και οι συμβασιούχοι. Αντίθετα οι σύνεδροι που προέρχονταν από όλους τους χώρους της ριζοσπαστικής Αριστεράς επιδίωξαν με τις τοποθετήσεις τους να ανοίξουν τα πολιτικά ζητήματα, να αναλύσουν την περίοδο που διανύουμε και να ασκήσουν γόνιμη αντιπαράθεση ως προς την οργάνωση του αγώνα.
Οι σύνεδροι της Ταξικής Πορείας από το χώρο των ΟΤΑ και των Αγωνιστικών Κινήσεων από το χώρο της εκπαίδευσης έθεσαν τις ιδιαίτερες θέσεις τους για το ζήτημα του χρέους, μετέφεραν την εμπειρία τους από τους εργασιακούς τους χώρους, επισήμαναν την ανάγκη οργάνωσης της αντίστασης και του αγώνα όλων των εργαζομένων στην επίθεση που έχει εξαπολύσει το σύστημα. Το ψηφοδέλτιο Ταξική Πορεία-Αγωνιστικές Κινήσεις υπερψηφίστηκε από 9 συνέδρους.
Α.Κ.