Ο πανελλαδικός ξεσηκωμός της νεολαίας είναι εφικτός και αναγκαίος
Τα όποια φώτα της δημοσιότητας ανακάλυψαν τον καθολικό ξεσηκωμό των μαθητών όλων των λυκείων στα Χανιά μονάχα με τη διακοπή της παρέλασης και τη μετατροπή της σε μαζικό συλλαλητήριο, όταν ήδη οι μαθητές στις συνελεύσεις των σχολείων τους αλλά και στο κεντρικό συντονιστικό της πόλης κατευθύνονταν σε κλείσιμο αυτού του κύκλου κινητοποιήσεων με αγωνιστικό και συγκροτημένο τρόπο.
Με τον ίδιο αγωνιστικό και συγκροτημένο τρόπο και μέσα από συνελεύσεις σ’ όλα τα σχολεία είχαν ξεκινήσει δυο βδομάδες πριν, ταυτόχρονα σ’ όλα τα σχολεία της πόλης, οι καταλήψεις που, αφού διένυσαν δυο βδομάδες γεμάτες μαθήματα αγώνα, έκλεισαν την Παρασκευή 29/10 με μαζικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους 105 δικαζόμενους μαθητές της Ορεστιάδας.
Τη σπίθα θα μπορούσε να πει κανείς πως άναψαν οι μαθητές του γενικού λυκείου Ακρωτηρίου όταν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 7/10 έκλεισαν για μια μέρα το λύκειο και με πορεία κάποιων χιλιομέτρων έφτασαν στην κεντρική πλατεία στη συγκέντρωση που με ζόρι είχαν καλέσει οι συνδικαλιστικοί φορείς.
Οι μαθητές του Γ.Λ.Α. έδωσαν κουράγιο στους συγκεντρωμένους και πνοή στη συγκέντρωση και την ίδια στιγμή πήραν το κουράγιο οι ίδιοι για να καλέσουν ένα άτυπο ανοιχτό συντονιστικό με εκπροσώπους απ’ όλα τα λύκεια της πόλης, όπου πάρθηκε απόφαση για συνελεύσεις με στόχο καταλήψεις και διαδηλώσεις σ’ ένα πλαίσιο που ζυμωνόταν μεταξύ τους και σε κάθε σχολείο.
Αξιοθαύμαστες ήταν οι ζυμώσεις και οι αντιπαραθέσεις που, παρά την απειρία, διεξάγονταν με δημοκρατικούς όρους και με ουσία τόσο στο κεντρικό συντονιστικό που μαζευόταν σχεδόν κάθε βράδυ (πάνω από 100 μαθητές τις πιο πολλές φορές) στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας όσο και σε κάθε σχολείο που από μια σειρά πρωτοπόρους μαθητές επιδιώκονταν οι συνελεύσεις και οι συζητήσεις.
Ηταν φανερό και εύκολο να υποθέσει ο καθένας πως οι κινητοποιήσεις τροφοδοτούνταν κυρίως από την ανάγκη που υπάρχει στη νεολαία σε όλη τη χώρα να αντισταθεί στην πρωτόγνωρη επίθεση του συστήματος που πλήττει τις οικογένειες των μαθητών και τους ίδιους. Αυτή η αγωνιστική διάθεση των μαθητών σ’ όλη τη χώρα είχε φανεί από την κατακραυγή που ξεσήκωσε από το Σεπτέμβρη ακόμη η εγκύκλιος για περιορισμό των απουσιών, που μαζεύτηκε άρον άρον από τη Διαμαντοπούλου…
Η αδυναμία να ξεφύγει σ’ αυτή τη φάση ο μαθητικός αγώνας από τα Χανιά αποκαλύπτει το πολιτικό βάρος του αρνητικού συσχετισμού που διαμορφώνει για τους αγώνες λαού και νεολαίας η υποταγή και της Αριστεράς στις εκλογικές αυταπάτες και εκβιασμούς του συστήματος. Και δυστυχώς δεν είναι μόνο η τρέχουσα εκλογική συγκυρία που η Αριστερά, από τον ΣΥΝ και το ΚΚΕ μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποβαθμίζει και δεν αποτολμά να στηρίξει ανοιχτά τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Κατά την άποψή μου, ανάλογες διαθέσεις αντίστασης γεννά αντικειμενικά και στους φοιτητές η αντιφοιτητική επίθεση που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση μέσω του ίδιου του Γ. Παπανδρέου και προετοιμάζει συστηματικά η Διαμαντοπούλου. Το ζήτημα είναι τι κάνει η Αριστερά που παρεμβαίνει με ισχυρές συγκροτημένες παρατάξεις στους φοιτητές. Είναι χαρακτηριστική, π.χ. για τη στάση υποταγής της Αριστεράς στα κινήματα της νεολαίας, η εικόνα που παρουσίασε το φοιτητικό κίνημα στα ίδια τα Χανιά που οι μαθητές επί δυο βδομάδες είχαν κλειστά όλα τα λύκεια και κατέβηκαν πέντε φορές σε μαζικά και αγωνιστικά συλλαλητήρια…
Το βάρος λοιπόν από την Ενωτική Πρωτοβουλία (ΕΑΑΚ), που έχει ισχυρή παρουσία στο Π.Κ., δόθηκε στη μάχη για το σπάσιμο της κόκκινης ζώνης στη διπλανή πόλη, στο Ρέθυμνο, όταν ουσιαστικά στα Χανιά δεν είχαν καταφέρει να διαδηλώσουν μαζικά οι φοιτητές, παρά τον ξεσηκωμό των μαθητών.
Το χειρότερο, που εξηγεί πολιτικά και την αγωνιστική αδράνεια στην οποία οδηγούν το φ.κ., είναι οι απόψεις των ΕΑΑΚ-Ενωτική Πρωτοβουλία. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως στη μαζικότατη συνέλευση του Π.Κ. την ίδια ώρα που πραγματοποιούνταν μαζικό συλλαλητήριο με πάνω από 1.000 μαθητές στην πόλη, και ενώ η Διαμαντοπούλου ετοίμαζε την εξαγγελία των αντιδραστικών μέτρων τις επόμενες μέρες στο Ρέθυμνο, η Ενωτική Πρωτοβουλία κατανάλωνε την αγωνία και την αγωνιστική διάθεση των φοιτητών στη συζήτηση για τη στάση που θα κρατήσει στις πρυτανικές εκλογές και με ποιους όρους θα πρέπει να στηρίξει τον Φίλη αντί του Γρυσπολάκη που παλιότερα η ίδια η Ενωτική Πρωτοβουλία είχε ψηφίσει.
Και βέβαια η ξεκάρφωτη και ουσιαστικά άνευ περιεχομένου σύγκρουση για το τηλεοπτικό θεαθήναι στους έρημους δρόμους έξω από το Ρέθυμνο κάθε άλλο παρά μπορεί να τροφοδοτήσει θετικά την ανάγκη αγωνιστικής ανασυγκρότησης του φ.κ.
Αυτές και μια σειρά άλλες αδυναμίες συνολικότερα του κινήματος βάραιναν στις πλάτες του μαθητικού ξεσηκωμού στα Χανιά, μα δεν εμπόδισαν τους μαθητές να πάρουν και να δώσουν ένα καταρχήν σπουδαίο μάθημα. Η ζύμωση από την πλευρά της Μαθητικής Αντίστασης αιτημάτων γειωμένων στο επίπεδο της μαθητικής πάλης και τέτοιων που να διαμορφώνουν όρους σύγκρουσης με τα αντιδραστικά μέτρα που ψήνει για τους μαθητές «μέσω διαλόγου» η κυβέρνηση είχε αποτέλεσμα, σε αντίθεση με την προσπάθεια της ΚΝΕ να καπελώσει με αιτήματα πιασάρικα αλλά κονσέρβας όπως το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο και άλλα που τα ίδια θα έλεγε και πέρυσι και πρόπερσι κ.ο.κ. Αντίστοιχα δεν πέρασε η προσπάθεια της ΚΝΕ και άλλων για κλειστό συντονιστικό σφραγίδα στο πλαίσιο του κεντρικού ΣΑΣΑ.
Η καθολική οργή του μαθητόκοσμου έκανε εφικτό αυτόν τον πρωτόγνωρο μαθητικό αγώνα και ο κινηματικός προσανατολισμός και οι μαζικές διαδικασίες που επικράτησαν διαμόρφωσαν το έδαφος για έναν ουσιαστικό συντονισμό έστω σε επίπεδο πόλης. Η ΚΝΕ στην αρχή της κινητοποίησης πήγε να συκοφαντήσει το μαζικό αγώνα και αυτούς που «πετροβολούν», προβάλλοντας τον περιφρουρημένο τάχα (αποστειρωμένο και ανύπαρκτο θα λέγαμε) αγώνα από το ΣΑΣΑ, το ΜΑΣ και το ΠΑΜΕ. Εν τέλει οι μαθητές επέδειξαν αξιοζήλευτη αγωνιστική περιφρούρηση χωρίς να χρειαστούν αποκούμπι και πραγματικά απέδειξαν πως και στους πιο δύσκολους καιρούς η κατεύθυνση του μαζικού αγώνα έχει δύναμη και δυναμική.
Η επιτυχημένη, παρ’ ότι παρακινδυνευμένη (και με ρίσκα όχι μόνο από άποψη καταστολής), παρέμβαση των μαθητών στην παρέλαση επιλέχθηκε από το συντονιστικό γιατί ο αγώνας πνιγόταν από τα ΜΜΕ και οι μαθητές είχαν ήδη πιάσει τα όριά τους και πέτυχε γιατί όλες τις προηγούμενες μέρες οι μαθητές στους δρόμους της πόλης είχαν ήδη κερδίσει τη στήριξη φυσικά των γονιών τους και όλων των εργαζόμενων της πόλης. Στην επίσης πετυχημένη διαδήλωση της Παρασκευής στις 29/10 οι μαθητές αρνήθηκαν συντονισμένα να μιλήσουν στα ΜΜΕ, καταγγέλλοντάς τα για το πνίξιμο της κινητοποίησής τους και αφού είχαν ήδη αποδείξει πως η καλύτερη επαφή με το λαό γίνεται με τη μαζική τους κινητοποίηση.
Σίγουρα οι παρακαταθήκες των μαθητικών καταλήψεων στα Χανιά είναι αξιόλογες και όχι μόνο για τα Χανιά. Το ζητούμενο είναι η πανελλαδική κλιμάκωσή τους για να μπλοκαριστεί η επίθεση στα δικαιώματα των μαθητών στις σπουδές, στις ελευθερίες και στη ζωή. Ακόμη πιο σημαντικό ζητούμενο, να παίξει η νεολαία συνολικά το ρόλο που της αντιστοιχεί στο πλαίσιο του αναγκαίου λαϊκού ξεσηκωμού για τη διεκδίκηση του δικαιώματος στη ζωή.
Ακολουθεί η προκήρυξη της Μαθητικής Αντίστασης που μοιράστηκε την τελευταία μέρα των κινητοποιήσεων.
ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ: ΤΟ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΜΑΘΗΜΑ
Oταν, μιλώντας τάχα για «νέο σχολείο», επιχειρούν να μας στοιβάζουν σε τμήματα έως και τριάντα ανθρώπων, συχνά σε αίθουσες κλουβιά.
Oταν περιορίζουν τον αριθμό των καθηγητών, την ίδια ώρα που θέλουν να τους μετατρέψουν σε παιδονόμους και καταδότες μας.
Oταν στο όνομα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού και του διαδραστικού πίνακα επιδιώκουν όχι μόνο να ξεχάσουμε το δωρεάν βιβλίο (το μόνο απομεινάρι της πανάκριβης πλέον δωρεάν παιδείας) μα να ψάχνουμε και να μη βρίσκουμε πού αρχίζει και πού τελειώνει η ύλη σε υπολογιστές που κάθε άλλο παρά θα μας τους χαρίσουν.
Οταν κόβουν την όποια ενισχυτική την ίδια ώρα που δυσκολεύουν αφάνταστα το δρόμο προς το πανεπιστήμιο.
Οταν εκμεταλλεύονται την αγωνία που μας δημιουργεί η προοπτική του μαύρου εργασιακού μέλλοντος που μας ετοιμάζουν και μας εξοντώνουν ψυχικά και οικονομικά στο ατελείωτο τρέξιμο σχολείο-φροντιστήριο-διάβασμα.
Οταν, την ίδια ώρα που εξουθενώνουν τα νιάτα μας, απαξιώνουν τις προσπάθειές μας καταργώντας κάθε έννοια πτυχίου με προοπτική και κάθε έννοια δημόσιων και δωρεάν σπουδών όπως ξέρανε, π.χ., οι γονείς μας.
Οταν χωρίς κανένα λόγο, χωρίς καμιά πειστική εξήγηση μας αφαιρούν το μέλλον και όταν το παρόν το δικό μας και των εργαζόμενων γονιών μας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο και ζοφερό.
Τότε σωστά αποφασίσαμε σ’ όλα τα λύκεια των Χανίων εδώ και δυο βδομάδες πως το μάθημα των διαδηλώσεων και των καταλήψεων και η παιδεία του αγώνα είναι τελικά η πιο σπουδαία ασπίδα και το όπλο μας.
Τότε οφείλουμε να περιφρουρήσουμε, να ενισχύσουμε και να μην εγκαταλείψουμε από δω και πέρα αυτό το μάθημα.
Να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να εξαπλωθεί ο αγώνας μας πανελλαδικά.
Να διδαχτούμε από τη δύναμη που έχουν οι αποφάσεις που παίρνονται μαζικά μέσα από τις συνελεύσεις και υλοποιούνται μαζικά, υπολογίζοντας στη στήριξη του εργαζόμενου λαού.
Να μην υποταχτούμε αφού κλείσει αυτός ο κύκλος του αγώνα μας. Να παραμείνουμε στην πρώτη γραμμή μέχρι να σταματήσει κάθε συζήτηση και ν’ ανατραπούν τα αντιμαθητικά σχέδια της κυβέρνησης και των δυναστών της κακόφημης τρόικας που θέλουν τα σχολεία στρατώνες υποταγής και ψαλιδίσματος των ονείρων μας.
Ο αγώνας για δημόσια δωρεάν παιδεία, για ελευθερία, ο αγώνας για το παρόν και το μέλλον μας συνεχίζεται.
Ολοι σήμερα στη διαδήλωση συμπαράστασης στους 105 δικαζόμενους μαθητές της Ορεστιάδας
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΖΙΚΑ!
