Νέα κινητικότητα σε κυβερνητικό επίπεδο έχουμε τις τελευταίες μέρες με θέμα την ανάπλαση του λεγόμενου ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Συγκροτήθηκε διυπουργική επιτροπή η οποία θα αναλάβει να παρουσιάσει νέες προτάσεις ως τον Μάρτη και παράλληλα ζητείται και η γνώμη του δήμου της Αθήνας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ανακοινώνονται κυβερνητικές προθέσεις για το ιστορικό κέντρο. Είναι μια ιστορία που κρατάει δεκαετίες και κάθε φορά οι ανακοινώσεις κινούνται γύρω από τον άξονα τουρισμός - εμπόριο - πολιτισμός. Άλλες φορές το πρόβλημα είναι οι διαδηλώσεις, άλλες φορές το παρεμπόριο και τα τελευταία χρόνια οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Ή και όλα μαζί.
Αυτή τη φορά με την ευκαιρία της συγκρότησης της διυπουργικής δεν ανακοινώθηκαν και πολλά πράγματα, αλλά αξίζει να σταθούμε σε ένα σημαντικό ζήτημα έτσι όπως βγήκε τουλάχιστον στα ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις Πάγκαλου και Παπουτσή, το μεγάλο πρόβλημα της Αθήνας είναι το ζήτημα των μεταναστών. Από τους μετανάστες προέρχονται σχεδόν όλα τα κακά της πόλης. Από τη μείωση του τζίρου των μαγαζιών, την έλλειψη καθαριότητας, ως την εγκληματικότητα. Μάλιστα ο Παπουτσής το συνδύασε και με τα γενικότερα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση κατά των μεταναστών, ιδιαίτερα με αυτά στον Έβρο.
Αν αυτά τα συνδέσουμε με όσα προηγήθηκαν τους τελευταίους μήνες, από το καλοκαίρι και μετά, συσκέψεις μεγαλοκαταστηματαρχών αλλά και καλλιτεχνών (του θεάτρου και των γκαλερί, κάποιοι προερχόμενοι και από την «Αριστερά») σε ξενοδοχεία, από κοινού με στελέχη της ΓΑΔΑ, όπου έμπαινε επιτακτικά το ζήτημα να αναλάβει η αστυνομία τις ευθύνες της για την υποβάθμιση της Αθήνας, δηλώσεις ότι άδεια στρατόπεδα θα μετατραπούν σε χώρους συγκέντρωσης των μεταναστών αλλά και «δράσεις» ΜΚΟ καλλωπισμού ελεύθερων χώρων και κτιρίων (τα άδεια κτίρια εντελώς τυχαία απασχόλησαν και τη διυπουργική) που απέκλειαν ή άδειαζαν τους χώρους από τους μετανάστες, τότε αυτό που θα πρέπει να περιμένουμε είναι ένα ακόμη μεγαλύτερο κυνήγι εναντίον τους.
Ιδιαίτερο ρόλο καλείται να παίξει εδώ και πάλι ο δήμος της Αθήνας. Ο νέος δήμαρχος με τις δηλώσεις του αλλά και τα ως τώρα πεπραγμένα του είναι σίγουρο ότι θα κινηθεί στα ίδια κυβερνητικά χνάρια με τον προηγούμενο. Πιο ραφιναρισμένα ίσως, αλλά ίδια ως προς την ουσία, μια και αυτός στις δηλώσεις του αναφέρεται στους μετανάστες σαν να είναι αυτοί το μεγάλο πρόβλημα.
Το παρεμπόριο και η εγκληματικότητα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει δεκαετίες. Το παρεμπόριο δεν είναι τίποτε άλλο από την άγρια εκμετάλλευση των μεταναστών που προμηθεύονται τα προϊόντα τους από νόμιμα ή παράνομα καταστήματα του ιστορικού κέντρου προσπαθώντας να τα πουλήσουν στις γειτονιές της Αθήνας για ένα ξεροκόμματο και που αποφέρει μεγάλα κέρδη στους ντόπιους εμπόρους. Αυτοί βέβαια δεν αγγίζονται! Και όχι μόνο δεν αγγίζονται, αλλά πολλές φορές δημιουργούν τεχνητές εντάσεις μεταξύ των μεταναστών με αποτέλεσμα τις συγκρούσεις που ακούμε κατά καιρούς. Η πορνεία και τα ναρκωτικά έχουν την τιμητική τους, επίσης για χρόνια στην περιοχή. Η πρώτη μάλιστα απέκτησε ιδιαίτερη αξία με τους Ολυμπιακούς του 2004, επί δημαρχίας της Μπακογιάννη, που προσπάθησαν να τη θέσουν σε σωστές προδιαγραφές για την εξυπηρέτηση των ξένων επισκεπτών μας. Οι οποίοι μετά την επίσκεψη στα αρχαία κάπως πρέπει να φτιαχτούν και να… ξεχαρμανιάσουν. Όποιος περνάει καθημερινά τη Σωκράτους, τη Μενάνδρου, την Ομόνοια και τελευταία το Πολυτεχνείο δεν μπορεί παρά να μη βλέπει το αλισβερίσι ναρκωτικών που γίνεται μπροστά στα μάτια των ΜΑΤ που θα κινηθούν μόνο όταν πάρουν εντολή για πογκρόμ και καταστολή, μη τυχόν και σηκώσουν κεφάλι οι… μαύροι.
Όπως δεν μπορεί να μη βλέπει τη συνολική εξαθλίωση στην οποία οδηγήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι από τις πολιτικές των κυβερνήσεων που είναι πάρα πολύ συγκεκριμένες. Διωγμένοι από τις χώρες τους εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών πολιτικών, έρχονται στην Ελλάδα με την ελπίδα της επιβίωσης και βιώνουν την εγκατάλειψη στις ορέξεις κάθε είδους εκμεταλλευτή ή ιδιοκτήτη κτιρίων, χωρίς χαρτιά, χωρίς απολύτως κανένα δικαίωμα ως προς τα εργασιακά τους, χωρίς αξιοπρεπή ή και με καθόλου στέγη, χωρίς ασφάλιση και υγεία, και όταν δεν τους χρειάζονται πια τους επιφυλάσσουν πογκρόμ, στρατόπεδα συγκέντρωσης και απέλαση –χωρίς να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους φυσικά.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη πλευρά της εκμετάλλευσης των μεταναστών. Αυτή που λέει ότι οδηγούνται σε συγκεκριμένες περιοχές για να… υποβαθμιστούν και να γίνουν έτσι πιο φτηνά τα κτίρια που τα λυμαίνονται από εταιρείες real estate μέχρι «επενδυτές» στους χώρους του τουρισμού και το πολιτισμού.
Το πρόβλημα του κέντρου, και όχι μόνο, της Αθήνας δεν είναι πρόβλημα που δημιουργήθηκε έτσι τυχαία. Συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που εγκαθιδρύθηκε και αναπτύχθηκε ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός. Η πόλη αυτή χτίστηκε (το τι σχεδιαζόταν κάθε φορά είναι άλλο ζήτημα) με βάση τις προδιαγραφές εξυπηρέτησης των πρόσκαιρων συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου και ανάλογα με τις δραστηριότητες που του επέτρεπαν κάθε φορά οι ξένοι πάτρωνές του και προστάτες. Σε μια περίοδο που η αποβιομηχάνιση της χώρας στρέφει το κεφάλαιο σε άλλες δραστηριότητες, το κέντρο είναι ένα φιλέτο το οποίο εδώ και καιρό έχει αποκτήσει άλλη αξία πλέον. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που τα διάφορα «πολιτιστικά κέντρα», που έλεγε και ο αείμνηστος Γιαννόπουλος, φτιάχτηκαν σε χώρους οι οποίοι παλιότερα ήταν εργοστάσια, βιοτεχνίες ή αποθήκες. Ακόμη και το πρώτο εργοστάσιο της Αθήνας, το Γκάζι, το μετέτρεψαν σε πολιτιστικό χώρο. Τώρα ό,τι απέμεινε πρέπει να γίνει ξενοδοχείο, πολιτιστικό κέντρο, χώρος διασκέδασης, εμπορικό κέντρο. Και σε αυτά τα «σχέδια» οι μετανάστες δεν χωράνε πια!
