Οι εργαζόμενοι μίλησαν· απεργιακά, μαζικά!

ΑΘΗΝΑ

Η δημοσκόπηση του... δρόμου έδειξε πολύ διαφορετικά πράγματα από αυτά που μας πλασάρουν τα ΜΜΕ. Η συναίνεση-υποταγή που θέλει να επιβάλει η αστική προπαγάνδα των κυβερνητικών επιτελείων και των ΜΜΕ, διαψεύστηκε πανηγυρικά από τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία. Δεκάδες χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές στις δύο συγκεντρώσεις της Αθήνας, με σαφώς μαζικότερη τη συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που εκτεινόταν από την άμαζη εξέδρα στο Πεδίο του Άρεως μέχρι το πυκνότατο Μουσείο και το Πολυτεχνείο.

Δεκάδες τα πανώ των σωματείων, πολλοί οι νέοι εργαζόμενοι, με πείσμα και δυναμισμό, και... άφαντη η ΠΑΣΚΕ. Η κυβερνητική παράταξη, έχοντας κάνει τη διαλυτική της προπαγάνδα όλες τις προηγούμενες ημέρες, έλαμψε δια της απουσίας της, αφήνοντας τη στήριξη της απεργίας κυρίως στις δυνάμεις της Αριστεράς και τους νέους εργαζόμενους. Και -παρ’ όλα αυτά- η μαζικότητα ήταν εντυπωσιακή.

Μαζική και η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ το οποίο φρόντισε να φύγει, για μια ακόμη φορά, άρον-άρον από την Ομόνοια προκειμένου να μην συναντηθεί με τα... μιάσματα που διαδήλωναν στην Πατησίων.

«Κακές υπηρεσίες» επέλεξαν, λοιπόν, να προσφέρουν μαζικά οι εργαζόμενοι της Αθήνας στην αντιλαϊκή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Γεγονός που δικαιολογεί και τις λυσσασμένες απανωτές επιθέσεις των ΜΑΤ που είχαν ξεκάθαρο στόχο να διαλύσουν τη διαδήλωση. Σύννεφο τα... καταργημένα χημικά, υπερωρίες έκανε η «φυσούνα», και πάντα με πρόσχημα τους γνωστούς «επαναστάτες της βιτρίνας» και του «επαναστατημένου» μικροαστισμού που χτυπάει και το βάζει στα πόδια, αφήνοντας τους υπόλοιπους διαδηλωτές να πληρώσουν το λογαριασμό και να υπερασπιστούν τη διαδήλωση. Παρ’ όλα αυτά, οι διαδηλωτές όχι μόνο αντιστάθηκαν σθεναρά, υπερασπίστηκαν και ολοκλήρωσαν την πορεία τους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις κοντραρίστηκαν σώμα με σώμα με τα ΜΑΤ τα οποία κάποιες φορές βρέθηκαν ιδιαίτερα στριμωγμένα.

Μαζικό και δυναμικό το μπλοκ της Ταξικής Πορείας με κεντρικό σύνθημα «Φραγμός στο μεσαίωνα», καθώς και των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Συνολικά, μπορεί η Αθήνα να μην «βούλιαξε», αλλά η σημερινή διαδήλωση αποτέλεσε ένα πολύ καλό απεργιακό ξεκίνημα στον αγώνα για την ανατροπή του «Προγράμματος Σταθερότητας» και της σαρωτικής επίθεσης του κεφάλαιου. Την απαιτούμενη συνέχεια οφείλουν να την πάρουν στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Αθήνα 24-2-2010

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

24 ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

24 ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Αρνούμαστε τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν!

Να ανατρέψουμε τον εργασιακό μεσαίωνα!

Να σπάσουμε τα δεσμά της ΕΕ!

Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι και νέες

Αναμφίβολα μπήκαμε σε μια νέα περίοδο πρωτόγνωρης επίθεσης σε βάρος του κόσμου της δουλειάς. Προηγήθηκαν τα εκβιαστικά και τρομοκρατικά διλήμματα της κυβέρνησης, ώστε να θεωρηθούν τα αντιλαϊκά μέτρα ως μονόδρομος και οι εργαζόμενοι να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των μεγάλων αφεντικών.

Η δραματική μείωση του μισθού των εργαζομένων, η φοροεπιδρομή με τους άμεσους και έμμεσους φόρους, η ουσιαστική διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης (συνταξιοδότησης και περίθαλψης) και μια σειρά ακόμη μέτρων, αποτελούν τα «προεόρτια», το ξεκίνημα της επίθεσης του κεφαλαίου, ξένου και ντόπιου. Ταυτόχρονα, αποτελούν και το άνοιγμα, την πύλη γι’ αυτό που πραγματικά επιχειρείται: το νέο εργασιακό μεσαίωνα, τη σύγχρονη δουλεία. Ανοιχτά πλέον μιλούν για πλήρη απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση αποζημιώσεων, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και κάθε εργατικού δικαιώματος.

Αυτό ακριβώς αποφάσισαν οι ιμπεριαλιστές της Ευρώπης και των ΗΠΑ, μέσω των οργανισμών και των μηχανισμών που ελέγχουν και χρησιμοποιούν, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Με αυτά τα βάναυσα και βάρβαρα μέτρα ευθυγραμμίζεται πλήρως και με τον πιο δουλικό τρόπο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός της. Αυτά τα μέτρα στηρίζουν (και μάλιστα προκαταβολικά) τα κόμματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, και φυσικά όλος ο αστικός κόσμος.

Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι και νέες

Οι πρωταγωνιστές της επίθεσης και εκπρόσωποι της ΕΕ και του ΔΝΤ, κάνοντας επίδειξη δύναμης, γεμάτοι κυνισμό και με ύφος αφεντάδων προς δούλους, έστειλαν δημόσια μήνυμα στους υποτελείς της χώρας μας ότι, αν τα μέτρα του Μάρτη δεν τους ικανοποιήσουν, τότε θα πάρουν επιπλέον μέτρα οι ίδιοι, μονομερώς. Να, λοιπόν, πού έφτασαν τα πράγματα: τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά έβαλαν τη θηλιά στο λαιμό του λαού και της χώρας, κρατούν την άκρη του σκοινιού και μας απειλούν ότι θα τραβούν το σκοινί όσο θέλουν και όποτε το απαιτούν τα ληστρικά τους συμφέροντα.

Σε αυτές τις κρίσιμες και τραγικές για τον εργαζόμενο λαό συνθήκες απαιτείται η πιο μαζική και μαχητική απάντηση, με στόχο την άμεση ανατροπή της επίθεσης. Η γενική απεργία στις 24 Φλεβάρη θα πρέπει να πάρει χαρακτήρα συνολικού ξεσηκωμού του λαού. Να δείξει την πραγματική του δύναμη και τις πραγματικές του διαθέσεις για αντίσταση και ανατροπή του εφιάλτη του μεσαίωνα που τον απειλεί.

Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν ούτε και μπορούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των εργαζομένων και να οργανώσουν τους αγώνες και την πάλη τους. Είναι η σφοδρότητα και η έκταση της επίθεσης που τους ανάγκασαν να κηρύξουν απεργία, σε μια προσπάθεια να κρατήσουν τα προσχήματα, να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων που αναζητούν αγωνιστική διέξοδο. Και το σίγουρο είναι ότι η υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να αποφύγει τη συνέχιση και την κλιμάκωση των αγώνων. Να γιατί την υπόθεση της αντίστασης και της ανατροπής θα πρέπει να την πάρουν οι εργαζόμενοι στα δικά τους χέρια!

Σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες ο εργατικός και λαϊκός αγώνας θα πρέπει να μπει σαν καθήκον πρώτης γραμμής. Και για την υλοποίηση αυτού του στόχου οι πραγματικά αριστερές και ταξικές οργανώσεις και κινήσεις οφείλουν να πρωτοστατήσουν και να διαθέσουν όλες τους τις δυνάμεις. Να συντονίσουν και να οργανώσουν την κοινή τους δράση.

Η απεργία στις 24 Φλεβάρη είναι δυνατόν και πρέπει να πάρει μαζικό χαρακτήρα, να συνταράξει τα αστικά επιτελεία, να θέσει το ζήτημα της αντίστασης και της ανατροπής σε μια νέα βάση. Μπορεί και πρέπει να αποτελέσει το άνοιγμα μιας νέας περιόδου αφύπνισης και ανάπτυξης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Να, λοιπόν, γιατί έχει τεράστια σημασία η μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν σε όλη τη χώρα. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ, να ποια είναι τα καθήκοντα αυτών των ημερών!

ΚΚΕ(μ-λ)

Τηλ.210-3303639

www.kkeml.gr

cpgml@otenet.gr

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Συνδικαλιστική ηγεσία-βαρίδι για τους εργαζόμενους

ΓΣΕΕ

Συνδικαλιστική ηγεσία-βαρίδι για τους εργαζόμενους

Ίσως δεν είναι και πολύ μακριά από την πραγματικότητα η σκέψη να αποδοθεί στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ο τίτλος του επίτιμου κυβερνητικού στελέχους! Είναι τόσο εξόφθαλμη πια η φιλοκυβερνητική στάση αυτής της υποταγμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας!

« Οι κυβερνητικές προτάσεις για το Ασφαλιστικό έχουν πολύ μεγάλες ασάφειες και ελλείψεις, όπως για παράδειγμα για την χρηματοδότηση της βασικής σύνταξης και πως αυτό θα επιτευχθεί. Περιέχουν ζητήματα τα οποία για μας είναι απαγορευτικά και δεν τα συζητάμε, όπως η αύξηση των ορίων ηλικίας. Υπάρχουν όμως και προβλέψεις όπως η κατάργηση των εθελουσίων εξόδων, για τις οποίες εμείς έχουμε τοποθετηθεί θετικά. Επισημαίνω πάντως ένα σοβαρό έλλειμμα, που είναι το θέμα της χρηματοδότησης και των πρόσθετων πόρων.

Όταν η Κυβέρνηση αναλάβει την τελική νομοθετική πρωτοβουλία εμείς πλέον δεν θα συζητήσουμε, αλλά θα διαπραγματευτούμε και εφόσον χρειαστεί θα κάνουμε αγώνα για να πετύχουμε λύσεις, που θα είναι συμβατές με την ανάγκη ενός δίκαιου, βιώσιμου και ταυτόχρονα κοινωνικά αποτελεσματικού κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος.»

Αυτά βρήκε να δηλώσει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο «αγωνιστής» Παναγόπουλος για τα εφιαλτικά μέτρα που ανακοίνωσε το Υπουργείο Εργασίας για το ασφαλιστικό. «Ασάφειες και ελλείψεις» αλλά και «θετικές» προβλέψεις (ζυγισμένα πράγματα!) είναι οι παρατηρήσεις του, την ώρα που ετοιμάζεται η πλήρης ανατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αφήνει βέβαια και ανοιχτό το ενδεχόμενο του αγώνα «εφόσον χρειαστεί» (γιατί μπορεί και να μην χρειαστεί και να λυθούν όλα με «διαπραγμάτευση» και «συζήτηση», όπως «λύθηκαν» μέχρι σήμερα όλα τα προβλήματα των εργαζομένων: από τη συρρίκνωση των μισθών μέχρι τις απανωτές αυξήσεις των ορίων συνταξιοδότησης και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων).

Είναι ο ίδιος που ήθελε χρόνο για την «καλύτερη προετοιμασία» της απεργίας της ΓΣΕΕ και γι’ αυτό δεν την έκανε από κοινού με την ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη αλλά δύο βδομάδες μετά, στις 24. Είναι ο ίδιος που με κάθε ευκαιρία αναζητά ένα «διαφορετικό μίγμα οικονομικής πολιτικής», έναν «ισορροπημένο» και «δίκαιο»... καπιταλισμό!

Και είναι ένα ζήτημα να εξηγηθεί η αντίφαση μεταξύ της παραπάνω, έως και απολογητικής, δήλωσης του Παναγόπουλου και του κειμένου των αποφάσεων της ΓΣΕΕ πέντε μέρες νωρίτερα (4 Φλεβάρη) με το οποίο ανακοίνωνε την απεργία στις 24 Φλεβάρη και στο οποίο αναφερόταν:

«Η εξαγγελία για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης αποτελεί εμπράκτως την κατάργηση του όποιου διαλόγου, την αναίρεση συμφωνιών και κυρίως σε ότι αφορά τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, ένα μέτρο άδικο και αναποτελεσματικό που δεν ενισχύει την βιωσιμότητα και την κοινωνική αποτελεσματικότητα του Ασφαλιστικού συστήματος. Τα όρια ηλικίας αποτελούσαν μια από τις κόκκινες γραμμές, που είχαν συμφωνηθεί με την ΓΣΕΕ, γι’ αυτό αποφασίζεται η αποχώρηση των επιστημονικών εκπροσώπων μας από την αρμόδια επιτροπή.»

Ωστόσο, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι να κατανοήσουν οι εργαζόμενοι ότι αυτή η ηγεσία αποτελεί πραγματικό βαρίδι για την προσπάθεια συγκρότησης του απαραίτητου αγωνιστικού μετώπου που θα συγκρουστεί με την αντεργατική λαίλαπα που υπαγορεύει η ΕΕ και προωθεί η κυβέρνηση.

Και μπορεί προσωρινά να θίχτηκε από το «άδειασμα» που της έκαναν κυβέρνηση και ΣΕΒ και να κήρυξε απεργία για τις 24 Φλεβάρη, αλλά το βέβαιο είναι ότι σύντομα θα ξαναβρεί τις ισορροπίες της μαζί τους, σε ακόμη πιο αντεργατική κατεύθυνση.

Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα δικά τους χέρια. Με πρωτοβουλίες στα σωματεία και τους χώρους δουλειάς που θα επιδιώκουν την πλατύτερη αγωνιστική συμμετοχή. Με στόχο την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής και σε σύγκρουση με αυτούς που την προωθούν και τη στηρίζουν. Ενάντια στη συνδιαχείριση, τη συνδιαλλαγή και τη συναίνεση. Με προτάσεις προς το κίνημα και όχι προς το σύστημα.

Μόνο έτσι θα αλλάξουν οι συσχετισμοί στο εργατικό κίνημα. Μόνο έτσι θα απομονωθεί αυτή η ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία. Μόνο έτσι θα δυναμώσουν οι εργατικοί αγώνες.

Γι’ αυτό και η υπόθεση της απεργίας στις 24 Φλεβάρη δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια αυτής της ηγεσίας, αλλά πρέπει να αποτελέσει υπόθεση όλων των εργαζομένων. Ενάντια στο «Πρόγραμμα Σταθερότητας». Ενάντια στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Για την υπεράσπιση των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Για πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΣΕ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

Σε ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση προσαρμόστηκε το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια μετά τη «δημόσια διαβούλευση», με την κυβέρνηση να δηλώνει ρητά πως κανένας μετανάστης που βρίσκεται σήμερα στη χώρα χωρίς νόμιμη παραμονή ή θα έλθει αύριο «παράνομα» δεν νομιμοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο.

Η απόδοση ιθαγένειας αφορά μόνον όσους έχουν μόνιμους και οριστικούς τίτλους διαμονής και όχι προσωρινούς, με την προϋπόθεση της 7ετούς πλέον μόνιμης και νόμιμης διαμονής στη χώρα. Για τη δεύτερη γενιά απαιτείται και οι δύο γονείς (και όχι τουλάχιστον ο ένας) να διαμένουν νόμιμα και μόνιμα για μια 5ετία και επιπλέον η εξαετής επιτυχής παρακολούθηση του σχολείου.

Από εκεί και πέρα, για την απόκτηση της ιθαγένειας απαιτούνται τρεις συστατικές επιστολές από έλληνες πολίτες, γραπτή εξέταση σε ειδικά τεστ γλώσσας, πολιτικής αγωγής και ιστορίας και, τέλος, παράβολο των 100 ευρώ. Ακόμη, περά από τα κωλύματα που είχαν αναφερθεί και στην αρχική εκδοχή του νομοσχεδίου για τη μη απόδοση της ιθαγένειας προστίθεται το να μη συντρέχει λόγος δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας.

Είναι φανερό πως η κυβέρνηση και το σύστημα συνολικά επιλέγει μια σκληρή πολιτική και στο μέτωπο των μεταναστών, παραχωρεί αυτονόητα δικαιώματα σε μια ελάχιστη μειοψηφία, ενώ για το μεγάλο κομμάτι των μεταναστών συντηρεί το καθεστώς ημιπαρανομίας, ομηρίας, μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, ζωής χωρίς δικαιώματα. Την ίδια στιγμή αξίζει να αναφέρουμε ότι συνυπογράφει την ενίσχυση της παρουσίας της FRONTEX στη χώρα, αφού πλέον το πρώτο πανευρωπαϊκό παράρτημά της θα βρίσκεται στον Πειραιά στις πρώην εγκαταστάσεις του ΥΕΝΑΝΠ. Υλοποιεί επομένως με αποφασιστικό τρόπο το δόγμα της μηδενικής ανοχής στους πρόσφυγες, αφού ενισχύει και με τον πιο επίσημο τρόπο την επιτήρηση των συνόρων, αλλά και παραχωρεί στη FRONTEX την επιχειρησιακή αρμοδιότητα να προωθεί και να συντονίζει τις απελάσεις των προσφύγων που βρίσκονται φυλακισμένοι μέσα στα Κέντρα Κράτησης.

Το πολιτικό σύστημα συνολικά εμφανίζεται συντεταγμένο απέναντι στην απόφαση να μην αναγνωρίσει κανένα δικαίωμα στους μετανάστες, να ενισχύσει την ξενοφοβία και το ρατσισμό στο πλαίσιο του λαού, να αποτρέψει τη συμπόρευση των ξένων εργατών με την ντόπια εργατική τάξη για κοινά δικαιώματα. Νομιμοποιεί και υποθάλπει με αυτόν τον τρόπο τις ακραίες εθνικιστικές-φασιστικές κραυγές τόσο του ΛΑΟΣ όσο και μικρότερων ακροδεξιών ομάδων που βρίσκουν πρόσφορο το έδαφος για να κάνουν προπαγάνδα μίσους. Κρίνεται ότι εξυπηρετεί σε αυτή τη φάση η ακόμη και με ακραίο τρόπο υπόθαλψη διχόνοιας στο πλαίσιο του λαού, η επιβολή διακρίσεων σε ντόπιους και ξένους, αλλά και παραπέρα σε νόμιμους και παράνομους.

Για την Αριστερά προβάλλεται επιτακτικά η ανάγκη να καταγγείλει το νομοσχέδιο, να αποκαλύψει ότι όχι απλώς δεν αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών αλλά κλείνει οριστικά τη δυνατότητα να ελπίζουν σε μια μελλοντική νομιμοποίηση. Αποτελεί στην πραγματικότητα ταφόπλακα στην αναγνώριση δικαιωμάτων στους μετανάστες, ενώ την ίδια στιγμή εξασφαλίζει στο κεφάλαιο την πιο ξέφρενη, λυσσαλέα και ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση αυτού του δυναμικού. Αφήνει ορθάνοιχτο το δρόμο σε νέες Μανωλάδες, σε επέκταση της επισφαλούς εργασίας, στο σύγχρονο δουλεμπόριο.

Επαναλαμβάνουμε πως το μοναδικό αίτημα που μπορεί να συμπυκνώσει τις πραγματικές ανάγκες των μεταναστών συνολικά είναι το αίτημα για ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ. Πως μόνο η ανάδειξη του ζητήματος σε ταξική βάση μπορεί να σπάσει το κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Oι απλήρωτοι εργάτες του ΚΑΝΑΚΗ συνεχίζουν τον αγώνα τους παρά τα εμπόδια

Βόλος,

από την κατάληψη στον ΟΑΕΔ Βόλου

Δέκα μήνες απλήρωτοι 32 εργάτες στη μεταλλουργία ΚΑΝΑΚΗΣ και σε επίσχεση εργασίας από τον Αύγουστο του 2009 μετά από συνέλευση στο Εργατικό Κέντρο Βόλου την Τρίτη 2 Φλεβάρη, με τη συμμετοχή και εκπροσώπων από πρωτοβάθμια σωματεία, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε ΚΑΤΑΛΗΨΗ του εργοστασίου από την Τετάρτη 3 Φλεβάρη. Σε συνέλευση που πραγματοποιήθηκε την πρώτη μέρα της κατάληψης αποφασίστηκε να βγει ο αγώνας τους προς τα έξω με την κατάληψη του ΟΑΕΔ την Παρασκευή 5/2, με παρέμβαση στη Νομαρχία την Κυριακή στις 7/2 με αφορμή την επίσκεψη της Λ. Κατσέλη στο Βόλο και με μία συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης την Τρίτη 9/2 στο κέντρο του Βόλου.

Η εργοδοσία όλους αυτούς τους μήνες προσπαθεί να εξαντλήσει τους εργαζόμενους με την πλήρη αδιαφορία της για την τύχη τους, ενώ από την άλλη προσέφυγε στα δικαστήρια και πέτυχε να μπει στη διαδικασία του άρθρου 99 του πτωχευτικού κώδικα έτσι ώστε να κερδίσει και άλλο χρόνο στην κατεύθυνση από τη μία να πετύχει ρυθμίσεις με τους πιστωτές (προμηθευτές, τράπεζες) και από την άλλη να χειρισθεί τους εργαζόμενους και τα δεδουλευμένα τους με βάση τα νέα «σχέδια αναδιοργάνωσης» της επιχείρησης.

Οι εργαζόμενοι, μέλη όλοι του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας «Μήτσος Παπαρήγας», όλο αυτό το διάστημα αποκλεισμένοι στο χώρο του εργοστασίου έβλεπαν το χρόνο να περνά χωρίς καμία σοβαρή κινητοποίηση και πίεση προς την κυβέρνηση και την εργοδοσία για να δοθεί λύση στο πρόβλημά τους. Αν εξαιρέσεις μία συγκέντρωση και πορεία το Σεπτέμβρη του 2009 και επισκέψεις αντιπροσωπειών του σωματείου σε δημάρχους, νομάρχη καθώς και συναντήσεις με τον υφ. Εργασίας Κουτρουμάνη μαζί με τοπικούς βουλευτές και μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Βόλου, η υπόθεση των εργατών του ΚΑΝΑΚΗ δεν ανοιγόταν στην κοινωνία με ευθύνη των δυνάμεων του ΠΑΜΕ. Η απόφαση για κατάληψη πάρθηκε κάτω από την αγανάκτηση των εργαζόμενων για την κατάστασή τους, με διαφωνία του ΠΑΜΕ που φρόντισε να την κλείσει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, την Τετάρτη 10/2. Παρ' όλα αυτά, τόσο η κατάληψη της διεύθυνσης του ΟΑΕΔ όσο και η πορεία αλληλεγγύης συγκέντρωσαν αρκετό κόσμο, εργαζόμενους από εργοστάσια και άλλους εργασιακούς χώρους και φανέρωσαν τη δυναμική που θα μπορούσε να υπάρξει αν η υπόθεση δεν κρατιόταν για να μην «ξεφύγει».

Η Ταξική Πορεία και η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων & Ανέργων πήραν δραστήρια μέρος στη στήριξη του αγώνα των εργατών, βγήκαν καλέσματα και ανακοινώσεις στον τοπικό Τύπο, υπήρχε παρουσία στο εργοστάσιο και μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση και πορεία της Τρίτης 9/2. Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης έβγαλε αφίσα που κολλήθηκε στα εργοστάσια και στο κέντρο του Βόλου και συμμετείχε με δικό της μαζικό μπλοκ και πανό. Στους εργαζόμενους έκανε συγκεκριμένη πρόταση για τη συνέχιση του αγώνα με την κατάληψη του εργοστασίου, να μπει θέμα στο Εργατικό Κέντρο για παμβολιώτικη απεργία και να διοργανωθεί συναυλία αλληλεγγύης.

Οι εκπρόσωποι, όμως, του ΠΑΜΕ από το σωματείο και την εργοστασιακή επιτροπή απέρριψαν όλες τις προτάσεις σε μια άμαζη διαδικασία, αφού ήδη είχαν πάρει απόφαση να λήξουν την κατάληψη. Οι προσπάθειες της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης να κρατηθεί ανοιχτό το ζήτημα των απλήρωτων εργατών του ΚΑΝΑΚΗ θα συνεχιστούν, με μεγαλύτερες και πιο αποφασιστικές προσπάθειες στην κατεύθυνση αυτή, κόντρα στις επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΜΕ αλλά κα των εργατοπατέρων της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Βόλου.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μία απόλυση στο χώρο του βιβλίου

Μία απόλυση στο χώρο του βιβλίου δεν μπορεί παρά να αφορά όλους όσοι εργάζονται στο χώρο, είτε ως μισθωτοί είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

Η απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις Άγρα μας βρίσκει αλληλέγγυους στον αγώνα του για ανάκληση της απόφασης του εκδότη Στ. Πετσόπουλου. Η επί ένα χρόνο προσπάθεια του συναδέλφου να έρθει σε συνεννόηση με τον εργοδότη, προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημά του για αλλαγή της σύμβασης εργασίας του, αν μη τι άλλο θα έπρεπε να προκαλέσει το ενδιαφέρον κ. Πετσόπουλου και όχι την απόλυση του εργαζόμενου. Η θετική γνωμοδότηση της Επιθεώρησης Εργασίας υπέρ του Ντίνου Παλαιστίδη είναι μία επιπλέον ένδειξη της δίκαιης απαίτησής του.

Οι εργαζόμενοι στο χώρο των εκδόσεων, στο πλαίσιο της δράσης μας για την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων και για την προώθηση και προστασία εργασιακών συνθηκών σεβασμού και αξιοπρέπειας, εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στον απολυμένο και τασσόμαστε υπέρ της επαναπρόσληψής του με σύμβαση αντίστοιχη των καθηκόντων του.

Νατάσα Παπαδοπούλου, μεταφράστρια-επιμελήτρια κειμένων

Βενετία Καίσαρη, διορθώτρια - επιμελήτρια εκδόσεων

Φίλια Μπουγιούκου, επιμελήτρια εκδόσεων

Αντωνέτα Κώτση, επιμελήτρια κειμένων

Βίκυ Ιακώβου

Αλέκα Πλακονούρη, επιμελήτρια εκδόσεων

Όλγα Πατρουνόβα, μεταφράστρια

Δημοσθένης Κερασίδης, επιμελητής εκδόσεων

Ζωή-Αύρα Πανταζή, κειμενογραφία-επιμέλεια

Αλίκη Πιστεύου, μεταφράστρια

Γιώτα Σαλτάρη

Μιχάλης Μάτσας

Νίκος Κούρκουλος, μεταφραστής

Σπύρος Μαρκέτος

Μιχάλης Λαλιώτης

Γιώργος Κασαπίδης

Επαμεινώνδας Σκαρπέλης

Παντελής Παπαδόπουλος μεταφραστής-διερμηνέας

Χριστίνα Ντεμίρη, φιλόλογος

Πρόδρομος Αβακουμίδης

Γιώργος Καράμπελας, μεταφραστής

Πάνος Αγγελόπουλος, μεταφραστής

Έφη Γιαννοπούλου, μεταφράστρια-επιμελήτρια εκδόσεων

Τούλα Σιετή, μεταφράστρια
Βασίλης Μπαμπούρης, εκπαιδευτής μεταφραστών - μεταφραστής

Ελευθερία Παπουτσάκη, φιλόλογος-επιμελήτρια εκδόσεων

Κων/να Τριανταφυλλοπούλου, μεταφράστρια

Χρυσούλα Μητσοπούλου, εκπαιδευτικός-μεταφράστρια

Δήμητρα Σταφυλιά, μεταφράστρια

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ολοι στους δρόμους και τις απεργίες

Ιδού ιμπεριαλιστές η χώρα σας

Ολοι στους δρόμους και τις απεργίες

Στη μέγγενη ΕΕ και ΔΝΤ

Σε πλήρη παράδοση της χώρας και των εργαζομένων στα νύχια και τις ορέξεις των γαλλογερμανών ιμπεριαλιστών και του ΔΝΤ οδηγήθηκε ο πρωθυπουργός, προχωρώντας όχι σε μερική εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας (όπως με τακτ ο ίδιος δήλωσε) αλλά σε πλήρη υποθήκευσή της στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Οι όροι που επέβαλε το ευρωπαϊκό και αμερικάνικο κεφάλαιο είναι επαχθείς και ξεπερνούν σε αντιλαϊκότητα τα μέτρα που η ίδια η κυβέρνηση μόλις προχθές εξήγγειλε.

Εδώ δεν πρόκειται για επιτήρηση, όπως αρέσκονται τα ξενόδουλα αστικά κόμματα να ονομάζουν την απροκάλυπτη επέμβαση των ιμπεριαλιστών (άλλωστε ποτέ δεν ήταν τέτοια) αλλά για πλήρη παραχώρηση της πολιτικής και οικονομικής ζωής στους δύο βασικούς ιμπεριαλιστικούς πυλώνες που διαφεντεύουν την τύχη αυτής της χώρας.

Η αποδοχή, έστω και με δυσκολία, εκ μέρους της Μέρκελ της ανοιχτής παρέμβασης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στα εσωτερικά της ΕΕ μέσω του ΔΝΤ καταδεικνύει την παρόξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που εξελίσσεται με αφορμή την κρίση και την αντιπαράθεση ευρώ-δολαρίου.

Οι όροι στήριξης της ελληνικής κυβέρνηση και οι αρμοδιότητες των «επιτρόπων» ξεφεύγουν από τα έως τώρα «διπλωματικά όρια» παρέμβασης που έχουν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, και στην ουσία υποκαθιστούν τον όποιο κυβερνητικό έλεγχο.

Αν αυτές οι πρώτες διαπιστώσεις αφορούν τις έτσι κι αλλιώς ξεπουλημένες ηγεσίες των ντόπιων αστικών κομμάτων, οι συνέπειες για το λαό και τους εργαζόμενους είναι τραγικές.

Στην πραγματικότητα τώρα ανακοινώνονται τα πρώτα αντιλαϊκά μέτρα μιας και εξαρχής δεν υπήρχε ούτε σχέδιο Α ούτε Β. Οι συζητήσεις με τους «έμπειρους τεχνοκράτες» του ΔΝΤ είχαν ήδη ξεκινήσει απ’ όταν ανέλαβε η νέα κυβέρνηση.

Μείωση μισθών για μια τριετία, εκτεταμένη περικοπή των συντάξεων και πλήρης απελευθέρωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και απολύσεων είναι μερικοί από τους όρους που απαιτήθηκαν στις συναντήσεις Σαρκοζί, Μέρκελ και Ευρωπαϊκής Τράπεζας.

Το ΔΝΤ απαίτησε τους ίδιους όρους που επιβάλλει σε όποια χώρα καταφεύγει στις …υπηρεσίες του, και οι λαοί που έχουν παραδοθεί στα νύχια του γνωρίζουν από την καλή τι θα συμβεί: εξαθλίωση, φτώχεια, ανεργία και πλήρη υποταγή των εργαζομένων στο κεφάλαιο.

Η επίθεση που δέχεται ο λαός και οι εργαζόμενοι θα είναι συντριπτική. Η υποταγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα κληθεί να τσακίσει κάθε κοινωνική αντίσταση με οποιοδήποτε τίμημα ώστε να ικανοποιηθούν οι στόχοι των ιμπεριαλιστών επικυρίαρχων. Η εξάρτηση της χώρας αποκτά νέα χαρακτηριστικά.

Η μόνη φωνή που μπορεί να ακουστεί σήμερα πλέον είναι: Αντίσταση, απεργίες, διαδηλώσεις. Ολοι στους δρόμους για να ανατρέψουμε τα σχέδια της πιο ξενόδουλης και αντιλαϊκής κυβέρνησης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Απεργία της 10ης Φλεβάρη στην Αθήνα

ΑΘΗΝΑ

Από τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις απεργιακές κινητοποιήσεις χαρακτηρίστηκε η απεργία της 10^ης Φλεβάρη στην Αθήνα. Με δύο απεργιακές συγκεντρώσεις (της ΑΔΕΔΥ στην Πλ. Κλαυθμώνος και του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα) και δύο προσυγκεντρώσεις (της ΠΟΕ-ΟΤΑ στην Πλ. Καραϊσκάκη και πρωτοβάθμιων σωματείων του ιδιωτικού τομέα στα Προπύλαια) οι εργαζόμενοι διαδήλωσαν την αντίθεσή τους στα κυβερνητικά μέτρα και το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» δίνοντας μία πρώτη μαχητική απάντηση.

Η πιο μαζική συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ εδώ και χρόνια δεν αποδείκνυε παρά την αγανάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων για την ανελέητη κυβερνητική επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων τους. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να διασπάσει τους δημόσιους υπαλλήλους με τις θεωρίες περί «ρετιρέ» και «προνομιούχων» οι εργαζόμενοι μαζικοποίησαν με εντυπωσιακό τρόπο την απεργιακή συγκέντρωση. Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η θεωρία υιοθετήθηκε πλήρως και από τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ (πρόσκειται στην ΠΑΣΚΕ) σε πρόσφατη σύσκεψη των ΔΣ των σωματείων της ΠΕΟΔΗΝ!!!

Αλλά ούτε και η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ «πήγε πίσω» σε φιλοκυβερνητισμό, παρά την κήρυξη της απεργίας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στο φυλλάδιο-κάλεσμα που έβγαλε για την απεργία δεν αναφέρονταν πουθενά οι λέξεις «κυβέρνηση», «ΠΑΣΟΚ», «ΕΕ». Ως υπαίτιοι για την επίθεση εμφανίζονταν γενικώς οι «αγορές».

Παρ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι απέργησαν γνωρίζοντας πολύ καλά τόσο το φορέα όσο και τους αποδέκτες της επίθεσης αυτής. Και αυτό φάνηκε και από τον παλμό της διαδήλωσης που ακολούθησε μέχρι τη Βουλή (όπου οι εργατοπατέρες «εγκατέλειψαν») και τα γραφεία της ΕΕ.

Εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην Υγεία, στα διάφορα υπουργεία και στους ΟΤΑ έδωσαν μαζικά το «παρών» στην απεργιακή συγκέντρωση, ανανεώνοντας το απεργιακό ραντεβού για τις 24 Φλεβάρη μαζί με την απεργία της ΓΣΕΕ, μετά τη σχετική ανακοίνωση του προέδρου της ΑΔΕΔΥ, Παπασπύρου.

Ιδιαίτερα μαζικό και με παλμό ήταν και το μπλοκ της Ταξικής Πορείας το οποίο συσπείρωσε δεκάδες εργαζόμενου του δημόσιου -κυρίως- αλλά και του ιδιωτικού τομέα, ενώ μοιράστηκαν και εκατοντάδες προκηρύξεις. Είναι σαφές ότι τόσο η κινητοποίηση των αγωνιστών της Ταξικής Πορείας στους χώρους δουλειάς, όσο και η συζήτηση που έγινε στο Εργατικό Κέντρο τις προηγούμενες ημέρες, βοήθησαν στη μαζικοποίηση αυτή.

Φυσικά, στην απεργία δεν συμμετείχαν οι... δυνάμεις των ΜΑΤ που την ημέρα εκείνη ανέλαβαν να χτυπήσουν το μπλοκ των εργαζομένων στους ΟΤΑ, το οποίο ανέβαινε την οδό Αγ. Κωνσταντίνου με σκοπό να ενωθεί με την κεντρική απεργιακή συγκέντρωση! Αιτία-πρόσχημα το ότι στην κεφαλή του μπλοκ βρισκόταν ένα απορριμματοφόρο! Τρεις επιθέσεις με κλομπ και χημικά δέχτηκαν οι απεργοί-διαδηλωτές, ενώ για αρκετή ώρα τους απαγορευόταν να συνεχίσουν, μέχρι να αναγκαστούν να ανοίξουν τον κλοιό και να καταφέρει το μπλοκ των απεργών να ενωθεί με τη συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος.

Στο Σύνταγμα, το ΠΑΜΕ δεν πρέπει να έμεινε και πολύ ικανοποιημένο από τη μαζικότητα, αφού οι συγκεντρωμένοι ήταν οι μισοί σχεδόν από την απεργία της 17^ης Δεκέμβρη και παρά το ότι υπήρχε απεργία της ΑΔΕΔΥ. Φαίνεται ότι η κηρυγμένη απεργία της ΓΣΕΕ για τις 24 Φλεβάρη δεν μπορούσε να ξεπεραστεί από την ηγεσία του ΚΚΕ, πράγμα που φάνηκε και από την άτονη -σε σχέση με τις 17 Δεκέμβρη- προπαγάνδιση αυτής της απεργίας. Και για μια ακόμη φορά η διαδήλωση του ΠΑΜΕ δεν «καταδέχτηκε» να συναντηθεί με αυτήν της ΑΔΕΔΥ και των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Με την απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ συναντήθηκαν και τα πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού τομέα που είχαν προσυγκέντρωση στα Προπύλαια (με περιορισμένη, ωστόσο, μαζικότητα που σίγουρα επηρεάστηκε και από την απεργία της ΓΣΕΕ).

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από την επίθεση στη συναγωγή στα Χανιά;

Στις 15 Γενάρη το βράδυ έγινε η δεύτερη εμπρηστική επίθεση ενάντια στο κτίριο της συναγωγής Ετς Χαγιμ στα Χανιά. Είχε προηγηθεί ένας ακόμα εμπρησμός 19 μέρες νωρίτερα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας, από τον δεύτερο εμπρησμό, εκτός από το κτίριο, καταστράφηκαν 2.500 βιβλία και πολλά θρησκευτικά αντικείμενα.

Η εβραϊκή συναγωγή στα Χανιά δεν είναι ένα εγκαταλελειμμένο μνημείο στην πόλη μας, όπως αυτά που συναντάμε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ανακαινίστηκε το 1995 με την αρωγή του Ταμείου Παγκόσμιων Μνημείων και του Προγράμματος Εβραϊκής κληρονομιάς, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη. Κατά καιρούς έχει δεχτεί επισκέψεις «υψηλών» προσώπων του συστήματος από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το θέμα πήρε πάρα πολύ μεγάλες διαστάσεις, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, όπου έγινε θέμα στο BBC. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε ανακοίνωση καλώντας τους Αμερικάνους τουρίστες να αποφεύγουν την Ελλάδα, γιατί υπάρχει αντισημιτισμός. Δηλώσεις καταδίκης του εμπρησμού έκαναν στελέχη του συστήματος, όπως ο Μητσοτάκης, η Διαμαντοπούλου, ο Καστανίδης, ο Πάγκαλος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Παπούλιας, το Πατριαρχείο, η Μητρόπολη, τοπικοί βουλευτές.

Μέχρι εδώ τίποτε το παράξενο. Χρειάζεται, όμως, ένα σχόλιο. Κανένας απ’ όλους αυτούς τους παραπάνω που έσπευσαν να καταδικάσουν το γεγονός δεν διακρίνεται για τα αντιρατσιστικά του αντανακλαστικά, ούτε για τη θέλησή του να προστατεύσει το μνημείο της συναγωγής, που σίγουρα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των Χανίων. Πολύ περισσότερο, δεν διακρίνονται (το αντίθετο μάλιστα) από ευαισθησίες, σεβασμό και πολιτικές προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών.

Παρόλο που έχουν μεσολαβήσει από τότε μέχρι σήμερα πάνω από 20 μέρες και οι αστυνομικές αρχές της πόλης δέχονται συγχαρητήρια για την «επιτυχία» τους στις έρευνες, το τοπίο παραμένει θολό για τα πραγματικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ’ αυτή την υπόθεση. Οπως ανακοίνωσε η αστυνομία και γράφηκε στον τύπο, υπεύθυνοι για τον εμπρησμό είναι 5 άτομα. 2 Αμερικανοί, 2 Βρετανοί και ένας Ελληνας. Ο εντοπισμός των δραστών έγινε ταχύτατα! Μόνο μέσα σε 5 μέρες. Φαίνεται ότι ο Χρυσοχοΐδης «πιάνει πουλιά στον αέρα»!

Το περίεργο, επίσης, είναι ότι ενώ κυκλοφόρησε και γράφηκε κατ’ αρχήν ότι οι 2 Αμερικανοί υπηρετούν στη Βάση των ΗΠΑ, οι 2 Βρετανοί στη βάση του ΝΑΤΟ και ο Ελληνας είναι εξωτερικός συνεργάτης της βάσης του ΝΑΤΟ, στη συνέχεια διαψεύστηκε και μάλιστα αμφισβητήθηκε από τους συνηγόρους των Βρετανών και η κατάθεση του Ελληνα κατηγορούμενου ως αμφιλεγόμενη, γιατί «πάσχει από πολύ σοβαρά προβλήματα». Ο ένας από τους Αμερικάνους έχει διαφύγει και βρίσκεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, στην Ιταλία.

Δεν γνωρίζουμε πώς θα κλείσει αυτή η υπόθεση, τα ερωτήματα, έτσι κι αλλιώς, παραμένουν πολλά και είμαστε σίγουροι ότι αυτοί που τη χειρίζονται δεν θα πουν την αλήθεια στο λαό. Σ’ αυτό δεν έχουμε καμιά αμφιβολία. Αυτό που μας κάνει να ανησυχούμε είναι ότι νιώθουμε μεγάλη ανασφάλεια με όλους αυτούς που έχουν αναλάβει την ασφάλεια και την προστασία μας.

Να προσθέσουμε κάτι ακόμη. Πολιτικές οργανώσεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το Δίκτυο, το Φόρουμ Μεταναστών και διάφορες αντιφασιστικές πρωτοβουλίες εξέδωσαν ανακοινώσεις που, ούτε λίγο ούτε πολύ, υπονοούσαν και ταύτιζαν τη συγκεκριμένη ενέργεια με τις διάφορες φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις από φασιστοειδή σε στέκια και μετανάστες. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα και το χώρο να φιλοξενηθούν σε τοπικές -και όχι μόνο- εφημερίδες ανακοινώσεις της Χρυσής Αυγής. Να αναδεικνύεται ως κυρίαρχο ζήτημα συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων «η φασιστική απειλή» και να απολαμβάνει ασυλίας η κυβερνητική πολιτική της εξάρτησης, της υποτέλειας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της τρομοκρατίας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εκδήλωση αλληλεγγύης στους ξεσηκωμένους αγρότες

Αθήνα

Τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο ανοιχτή συζήτηση – εκδήλωση αλληλεγγύης στους αγρότες. Την ευθύνη της εκδήλωσης είχε η οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ(μ-λ), ενώ κεντρικός ομιλητής ήταν ο σ. Χρήστος, αγρότης που συμμετέχει στο μπλόκο της Νίκαιας στη Λάρισα.

Στόχος της συζήτησης, πέρα από την ενημέρωση για τα αίτια, τη μέχρι τώρα εξέλιξη και τις προοπτικές του αγώνα των αγροτών, ήταν η ανάδειξη της πολιτικής βαρύτητας της νίκης του αγώνα τους. Πολιτική βαρύτητα που δεν αφορά μόνο τους αγρότες, αλλά το σύνολο του λαού που δοκιμάζεται από την επίθεση του συστήματος και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Δυστυχώς το σύντομο διάστημα που ήταν διαθέσιμο για την ενημέρωση του λαού της Αθήνας για τη συγκεκριμένη εκδήλωση δεν έδωσε την δυνατότητα για την καλύτερη δυνατή προπαγάνδισή της. Ως συνέπεια της ελλιπούς προπαγάνδισης, αλλά κύρια του κλίματος που επικρατεί το τελευταίο διάστημα, η συμμετοχή του κόσμου δεν κρίνεται ικανοποιητική. Η συζήτηση που πραγματοποιήθηκε ήταν πλούσια και βοήθησε τους συμμετέχοντες να κατανοήσουν καλύτερα τα προβλήματα της φτωχομεσαίας αγροτιάς.

Στην κεντρική τοποθέτηση αναφέρθηκαν τα αιτήματα του μπλόκου της Νίκαιας: Η διαφοροποίησή του από τα υπόλοιπα μπλόκα σε σχέση με την προβολή του αιτήματος για το μη διαχωρισμό των αγροτών σε «κατά κύριο επάγγελμα αγρότες κα μη», διαχωρισμός που θα συμβάλει ακόμα περισσότερο στο ξεκλήρισμά των φτωχομεσαίων αγροτών. Η επιμονή στο αίτημα για την αναπλήρωση του χαμένου αγροτικού εισοδήματος. Η προσπάθεια για συντονισμό με τα υπόλοιπα μπλόκα στην Ελλάδα, με όχημα το κείμενο των επτά σημείων. Οι διαφοροποιήσεις στα πλαίσια του αγροτικού κινήματος, κύρια ως αντανάκλαση της πολιτικής αποδοχής ή όχι της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ. Η βρώμικη επίθεση στους αγρότες από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, με στόχο τη συκοφάντηση του αγώνα τους στους υπόλοιπους εργαζόμενους, τη διάσπαση τους και τελικά την ήττα τους. Παρουσιάστηκε η εκτίμηση για την πορεία του αγώνα από εδώ και πέρα, που, ξεπερνώντας τις υπονομευτικές ενέργειες της κυβέρνησης και κάποιων συνδικαλιστών της ΝΔ, πρέπει να κρατήσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο βασικός στόχος που συσπειρώνει τους αγρότες είναι η άμεση αναπλήρωση του εισοδήματος.

Μέσω απαντήσεων κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε, ξεκαθαρίστηκαν ζητήματα όσον αφορά τη μαζική συμμετοχή και λειτουργία των αγροτών στο μπλόκο της Νίκαιας και τη στάση των αστικών πολιτικών δυνάμεων απέναντι στον αγώνα των αγροτών.

Στην τοποθέτηση του ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ) ανάδειξε την πολιτική σημασία του αγώνα των αγροτών, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν το μοναδικό μέτωπο αμφισβήτησης του προγράμματος σταθερότητας. Την προβληματική στάση της αριστερας απέναντι στο αγροτικό κίνημα , με την εμφανή έλλειψη ουσιαστικής στήριξης και προβολής του αγώνα των αγροτών. Την αναγκαιότητα σύνθεσης του αγώνα με την αναγκαιότητα ευρύτερων αντιστάσεων στο πρόγραμμα σταθερότητας που προωθεί η κυβέρνηση. Τέλος, τη μεγάλη σημασία για όλο το λαό της νικηφόρας κατάληξης του αγώνα των αγροτών, που, αν συμβεί, θα είναι η πρώτη νίκη κόντρα στο νέο κύμα επίθεσης της κυβέρνησης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Κυνήγι μεταναστών στην Βολισσό της Χίου

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου

8/02/200

Σύμφωνα με αναφορές το προηγούμενο Σάββατο γύρω στις 3 μ.μ. τρία υπηρεσιακά αυτοκίνητα (2 citroen xsara και 1 τζιπ terrano) του τμήματος ασφάλειας Χίου απέκλισαν τους κεντρικούς δρόμους της Βολισσού Χίου. Στη συνέχεια οι άνδρες της ασφάλειας χωρίς να δώσουν τα στοιχεία τους ως όφειλαν, «μάζεψαν» όσους μετανάστες εργάζονταν στην περιοχή, με άγριο τρόπο και απειλές, τους φόρεσαν χειροπέδες και τους οδήγησαν πισθάγκωνα σιδηροδέσμιους, αρχικά στον αστυνομικό σταθμό Βολισσού και στην συνέχεια γύρω στις 8.30 το βράδυ στην πόλη της Χίου.

Παρά το γεγονός ότι οι μετανάστες έκαναν γνωστό από την πρώτη στιγμή στους άνδρες της ασφάλειας ότι κατέχουν όλα τα νομιμοποιητικά έγγραφα τα οποία βρίσκονταν είτε στα αυτοκίνητα τους είτε στα σπίτια τους , δεν τους επέτρεψαν να τα προσκομίσουν ενώ ακόμη και τα δύο άτομα που δεν είχαν άδεια παραμονής εξ αρχής το δήλωσαν στους αστυνομικούς.

Επίσης, σύμφωνα και πάλι με τις αναφορές, οι αστυνομικοί αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την άδεια παραμονής έγγαμου μετανάστη ο οποίος διαμένει στην πόλη της Χίου και την οποία έστειλε η σύζυγος του από το φαξ της αστυνομίας Χίου στον αστυνομικό σταθμό Βαλισσού.

Οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται χρόνια τώρα με τις οικογένειες τους στην Βολισσό ζήτησαν να μην τους φορέσουν χειροπέδες ώστε να μην ταπεινωθούν στα μάτια των παιδιών τους και των συγχωριανών τους διασχίζοντας την κεντρική πλατεία του χωριού ως εγκληματίες, δηλώνοντας εξ αρχής πρόθυμοι να τους ακολουθήσουν στο αστυνομικό σταθμό Βολισσού. Οι άνδρες της ασφάλειας όχι μόνο δεν σεβάστηκαν αυτό αλλά αντίθετα τους απείλησαν ότι αν τολμήσουν να διαφύγουν θα έχει ο καθένας τους από μία σφαίρα στην πλάτη.

Οι μετανάστες κρατήθηκαν με τις χειροπέδες στον αστυνομικό σταθμό Βολισσού για αρκετές ώρες, διάστημα κατά το οποίο δεν προχώρησαν σε κανέναν έλεγχο των στοιχείων τους, παρότι γνωστοί οι περισσότεροι από αυτούς στην εκεί αστυνομική δύναμη και σε κάθε περίπτωση ήταν εύκολη η διασταύρωση των στοιχείων τους. Τις 3 και πλέον ώρες που βρίσκονταν στον αστυνομικό σταθμό παρέμεναν πισθάγκωνα δεμένοι με χειροπέδες.

Οι αστυνομικοί αρνήθηκαν να τους δώσουν φαγητό ή νερό που ζήτησαν με δικά τους έξοδα, ενώ όση ώρα παρέμεναν σιδεροδέσμιοι στον αστυνομικό σταθμό Βολισσού, σύμφωνα πάντοτε με καταγγελίες, οι άνδρες της ασφάλειας μετακινήθηκαν στα Λημνιά για φαγητό σε τοπική ταβέρνα.

Αργά το απόγευμα 8 με 8.30 τους μετέφεραν δεμένους με χειροπέδες σε 3 οχήματα της ασφάλειας στην Χίο, όπου έπειτα από περίπου μία ώρα και μετά τον σχετικό έλεγχο τους άφησαν ελεύθερους να επιστρέψουν στα σπίτια τους στη Βολισσό (40 km μακρυά).

Να σημειώσουμε και πάλι ότι όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι, πλην δύο ατόμων οι οποίοι άλλωστε από την πρώτη στιγμή αποδέχθηκαν ότι δεν διαθέτουν έγγραφα νόμιμης παραμονής.

Καταγγέλλουμε:

Την πολιτική μηδενικής ανοχής η οποία κυνηγά εργάτες μετανάστες, που αγωνίζονται για την επιβίωση τους.

Τις επιχειρήσεις σκούπα εναντίων των μεταναστών που έχουν ως μοναδικό κριτήριο την «εμφάνιση» ή την καταγωγή τους.

Την συμπεριφορά των αστυνομικών υπαλλήλων που όπως φαίνεται επιδεικνύουν υπέρ του δέοντoς πυγμή σε αδύναμους, συμπεριφερόμενοι ως ρατσιστές, εξευτελίζοντας και ταλαιπωρώντας ανθρώπους στον τόπο κατοικίας τους κατά παράβαση κάθε ηθικής και νόμου.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Συλλήψεις αγωνιστών της Λίγκας Φτωχών Αγροτών

Βραζιλία

Το Βραζιλιάνικο Κέντρο Αλληλεγγύης στο Λαό (CEBRASPO) δέχτηκε μια ακόμη σοβαρή καταγγελία για τις διώξεις αγροτών συνδικαλιστών της Λίγκας Φτωχών Αγροτών, στα βόρεια της πολιτείας Μίνας Ζεράις, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας. Σε ανακοίνωση του κέντρου, που στάλθηκε στο εξωτερικό, αναφέρεται πως οι συνδικαλιστές Γουάντερσον Αντόνιο Αλβες και Φλάβια Αβελίνα Περίνι συνελήφθησαν στις 16 του Γενάρη με την ψευδή κατηγορία της κατοχής όπλων. Αυτά τα κόλπα χρησιμοποιούνται από τον κρατικό μηχανισμό καταστολής για να ποινικοποιηθεί και να κατασταλεί το λαϊκό κίνημα και οι αγωνιστές του.

Η Φλάβια Αβελίνα κρατήθηκε για 8 ημέρες σε μια αποθήκη των φυλακών της πόλης Μάνγκα στο βόρειο Μίνας Ζεράις, όπου δεν υπήρχε τουαλέτα, χωρίς τις στοιχειώδεις συνθήκες που είναι απαραίτητες για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη σωματική και πνευματική υγεία. Τη νύχτα της Παρασκευής 22 Γενάρη μεταφέρθηκε στις φυλακές της πόλης Μονταλιάνια χωρίς να ενημερωθεί ούτε ο δικηγόρος ούτε η οικογένειά της.

Οι συνδικαλιστές είναι μέλη του συμβουλίου της Λίγκας Φτωχών Αγροτών, που εργάζονται στην εκπαίδευση νέων και ενηλίκων στα χωράφια και στη διοργάνωση εκπαιδευτικών μαθημάτων για το αγροτικό κίνημα. Είναι πολύ γνωστοί σ’ αυτή την περιοχή. Πρόσφατα δέχτηκαν απειλές, ακόμη και κατά της ζωής τους, και τώρα κρατούνται με ψευδείς κατηγορίες.

Ο δικαστής, παρά το γεγονός πως έχει στη διάθεσή του έγγραφα που αποδεικνύουν ότι οι συνδικαλιστές είχαν μόνιμη διεύθυνση και δεν είχαν προηγούμενες κατηγορίες, διατηρεί την εντολή για την κράτησή τους με το πρόσχημα πως λείπουν ορισμένα στοιχεία. Αυτό αποτελεί μια ξεκάθαρη προσπάθεια αναβολής της απελευθέρωσης των συνδικαλιστών για να κερδηθεί χρόνος για νέες κατηγορίες, μια κατάσταση που επαναλαμβάνεται συνεχώς με το φτωχό κόσμο και τους κοινωνικούς αγωνιστές. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τις τελευταίες ημέρες έγινε γνωστό πως η υπόθεση μεταφέρθηκε σε άλλον δικαστή, που ζητά αδικαιολόγητα κάποια επιπλέον έγγραφα, παρατείνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο μια πολιτική, αυθαίρετη φυλάκιση.

Το μαχητικό αγροτικό κίνημα στη Βραζιλία βρίσκεται αντιμέτωπο με τις διώξεις των μεγαλοτσιφλικάδων και των ένοπλων συμμοριών τους καθώς και με τους δικαστικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους. Το Βραζιλιάνικο Κέντρο Αλληλεγγύης στο Λαό ζητά με διεθνή έκκληση την αποστολή μηνυμάτων διαμαρτυρίας στις κυβερνητικές και κρατικές αρχές της χώρας, υποδεικνύοντας τις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις, στέλνοντας αντίγραφο της διαμαρτυρίας και στο κέντρο, στη διεύθυνση cebraspo@gmail.com.

1. Paulo Vannuchi (Minister of Especial Human Rights Secretariat): direitoshumanos@sedh.gov.br

2. Gercino Josι da Silva Filho (National Agrarian Ombudsman): gercino.filho@mda.gov.br

3. Gilberto Carvalho (Chief of Presidency’s Office): gabpr@planalto.gov.br

4. Luiz Couto (President of Human Rights Comission of the Deputy’s Chamber): dep.luizcouto@camara.gov.br

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »