Το ιστολόγιο της Προλεταριακής Σημαίας παύει να λειτουργεί. Από αυτό το Σαββατοκύριακο συγχωνεύεται με την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια νέα κοινή ιστοσελίδα της οποίας η διεύθυνση θα είναι η http://www.kkeml.gr/.

13 Δεκ 2008

Πορεία Τρίτης

ΤΡΙΤΗ 9/12

Πολύ μαζική και μαχητική ήταν η πορεία που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9/12 μετά το κάλεσμα σε απεργία της ΟΛΜΕ (συγκέντρωση στην Ομόνοια) και της ΔΟΕ. Στη πορεία (με συγκέντρωση στα Προπύλαια) συμμετείχαν, εκτός από τους δάσκαλους και τους εκπαιδευτικούς, φοιτητικοί σύλλογοι που είχαν πάρει αποφάσεις αγώνα για καταλήψεις. Η συμμετοχή του κόσμου στη διαδήλωση έσπασε στην πράξη το κλίμα τρομοϋστερίας που ανέλαβαν να διαμορφώσουν τα ΜΜΕ. Η πορεία κατευθύνθηκε από τη Σταδίου προς τη Βουλή. Εξω από τη Βουλή αγανακτισμένοι μαθητές-φοιτητές-εργαζόμενοι εκφράζανε την οργή και την αγανάκτησή τους για την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη. Η πολύωρη και πολυπληθής παρουσία των διαδηλωτών στο Σύνταγμα και μπροστά στη Βουλή φαίνεται ότι αποτέλεσε «απειλή» για την κυβέρνηση. Ετσι απρόκλητη επίθεση δέχτηκαν τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων που βρίσκονταν στα λουλουδάδικα φωνάζοντας συνθήματα. Η εντολή ήταν ξεκάθαρη, «διαλύστε τη διαδήλωση». Ετσι εκτός από τις ρίψεις δακρυγόνων και χημικών, διμοιρίες των ΜΑΤ κινήθηκαν προς τα μπλοκ των συλλογών χτυπώντας φοιτητές και προσπαθώντας να διαλύσουν τα μπλοκ. Ενα κομμάτι της πορείας οπισθοχώρησε από τη Μ. Βρετάνια, ενώ ένα άλλο κατάφερε να μείνει συγκροτημένο με αλυσίδες επί της Πανεπιστημίου, εμποδίζοντας την κάθοδο των ΜΑΤ. Φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και καταστολή, ενάντια στην κυβερνητική πολιτική που δολοφονεί, οι διαδηλωτές ήταν αποφασισμένοι να διασφαλίσουν τη συνέχιση της διαδήλωσης ως τα Προπύλαια.
Με τα ΜΑΤ σε απόσταση αναπνοής από τις πρώτες αλυσίδες και με δεδηλωμένη την πρόθεσή τους για δεύτερο κύμα επίθεσης, από την ντουντούκα ακούστηκε έκκληση για να γίνει καθιστική διαμαρτυρία. Μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων που βρίσκονταν στις πρώτες αλυσίδες διαφώνησαν και προέτρεψαν τον κόσμο να μην καθίσει, αντίθετα να παραμείνει αποφασισμένος στις αλυσίδες. Ετσι και έγινε και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε το μπλοκ να αποκρούσει το δεύτερο πιο βίαιο χτύπημα των ΜΑΤ. Μετά από λίγο κατάφερε να ενσωματωθεί σ’ αυτό το μπλοκ και το κομμάτι που είχε οπισθοχωρήσει από τη Μ. Βρετάνια. Συγκροτημένα λοιπόν συνεχίστηκε η διαδήλωση ως τα Προπύλαια όπου και τελείωσε.
Η ωμότητα των δυνάμεων καταστολής καθώς και οι εντολές που είχαν πάρει εκφράστηκαν και μετά το τέλος της διαδήλωσης, αφού για αρκετή ώρα είχαν εγκλωβίσει μαθητές μέσα στο ΜΕΤΡΟ του Συντάγματος, χτυπούσαν αδιάκριτα, ενώ προέβησαν και σε συλλήψεις.
Το ΚΚΕ είχε αποφασίσει και πάλι να κινηθεί στα όρια που επιβάλλει η αστική νομιμότητα. Ετσι με κάλεσμα του ΣΑΣΑ έκανε συγκέντρωση των μαθητών στην Ομόνοια συγκεντρώνοντας ταυτόχρονα και τις κομματικές του δυνάμεις στο ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών. Η ΟΛΜΕ ανέβηκε την Πανεπιστημίου και συνάντησε τη συγκέντρωση στα Προπύλαια. Το ΚΚΕ έπνιξε τελικά τις αγωνιστικές διαθέσεις των μαθητών για πορεία με ένα περίπατο 200 μέτρων ως το Δημαρχείο της Αθηνάς (!!).

Διαδηλώσεις και στην Πάτρα με αφορμή τη δολοφονία του μαθητή

ΠΑΤΡΑ

Από την πρώτη στιγμή που το γεγονός της δολοφονίας του μαθητή έγινε γνωστό ο λαός και η νεολαία της Πάτρας κατέβηκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας την οργή τους για το θάνατο του Αλέξη. Καθημερινά κόσμος μαζεύεται στο κέντρο της πόλης απ’ όπου ξεκινούν πορείες στις οποίες ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπερνά τις 3000. Την ημέρα της κηδείας του μαθητή γίνονται 2 μεγάλες διαδηλώσεις, η μια στο κέντρο της πόλης και η άλλη στην περιφέρεια δυτικής Ελλάδος οι οποίες στο τέλος ενώνονται έξω από το χώρο του παραρτήματος. Εκείνη τη στιγμή δυνάμεις καταστολής πνίγουν τους διαδηλωτές στα 
δακρυγόνα και τα χημικά ενώ κάνουν και χρήση πλαστικών σφαιρών. Σε συνεργασία με την αστυνομία ομάδες παρακρατικών, χρυσαυγιτών και την ομάδα "Κένταυρος" (ακροδεξιό τμήμα της ΟΝΝΕΔ που δολοφόνησε τον Τεμπονέρα) με λοστούς και μαχαίρια παίρνουν στο κυνήγι το συγκεντρωμένο πλήθος, κόσμος συλλαμβάνεται και ξυλοκοπείται, ένας φοιτητής μαχαιρώνεται και στέκια κοινωνικών ομάδων δέχονται επιθέσεις. Η πόλη άδειασε και ο κόσμος κρύβεται σε σπίτια, όμως αυτό δεν κράτησε για πολύ.
Στη συγκέντρωση της πανεργατικής απεργίας εργαζόμενοι και νεολαίοι καταγγέλλουν το γεγονός και συμμετέχουν στην πορεία η οποία σε μαζικότητα ξεπερνά τις προηγούμενες. Την Πέμπτη σχόλες και σχολεία που βρίσκονται σε κατάληψη πραγματοποιούν μαζική πορεία στο κέντρο της πόλης ενώ χαρακτηριστική είναι η απουσία του ΣΥΡΙΖΑ (ο Αλαβάνος μιλούσε σε εκδήλωσή του) και της ΑΡΑΝ που διαφώνησε εξ αρχής για την πραγματοποίησή της. Η Αριστερά και στην Πάτρα δυσκολεύεται να δώσει απαντήσεις παλαντζάροντας μια με τη λογική της "σύγκρουσης" και μια με το εκλογολάγνο "κάτω η κυβέρνηση". Στις παρεμβάσεις μας προσπαθούμε να αναδείξουμε την ανάγκη πολιτικοποίησης του κινήματος σε μια μαζική λαϊκή κατεύθυνση κόντρα στις επιλογές του συστήματος και της πολιτικής του.

Μαζικές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας

Η οργή και η αγανάκτηση ξεχειλίζουν και αναζητούν αγωνιστική συνέχεια

Διαδήλωση Δευτέρας 8 Δεκέμβρη

Περισσότεροι από 15.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας τη Δευτέρα 8 Δεκέμβρη και διαδήλωσαν διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μετά την πρώτη άμεση απάντηση που δόθηκε από όσους αγωνιστές, νέους και εργαζόμενους συμμετείχαν στη διαδήλωση της Κυριακής 7 Δεκέμβρη, η συμμετοχή του κόσμου αυξήθηκε κατά πολύ, προοίμιο της μεγάλης συμμετοχής στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης. Από τη μεριά της η κυβέρνηση είχε ήδη φροντίσει να καλλιεργήσει κλίμα τρομοκρατίας, αφού από το πρωί της Δευτέρας είχαν αποκλειστεί από την αστυνομία αρκετοί δρόμοι στο κέντρο της πόλης, δίνοντας μια εικόνα ερημιάς για την Αθήνα. Πρακτική που συνέχισε να εφαρμόζει και τις επόμενες ημέρες.
Οι χιλιάδες διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια δεν άργησαν να δεχτούν επίθεση από τα ΜΑΤ, λίγο μετά την έναρξη της πορείας. Με την πρόφαση της «προστασίας των περιουσιών», οι δυνάμεις καταστολής δεν άργησαν να επέμβουν αφότου οι «γνωστοί θερμόαιμοι» έκαναν αισθητή την παρουσία τους σπάζοντας βιτρίνες και πετώντας μολότοφ στα πλάγια της πορείας.
Διατηρώντας την ψυχραιμία τους και μπροστά στον κίνδυνο αποκλεισμού στην Πανεπιστημίου επάνω από την Ομόνοια, όπου η πορεία φράκαρε, κάποια μπλοκ έστριψαν προς τη Σταδίου, στο ύψος της Μπενάκη, ενώ άλλα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αλλάζοντας κατεύθυνση και ανεβαίνοντας την Πανεπιστημίου.
Τελικά, παρά το γεγονός ότι ο κύριος όγκος της πορείας διασπάστηκε, μετά τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής που έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, ο μεγαλύτερος αριθμός των διαδηλωτών κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τη Βουλή.
Το ΚΚΕ, παρά την αρχική εντύπωση ότι ενδεχομένως θα συμπορευόταν έστω με τους υπόλοιπους διαδηλωτές, ακολούθησε για άλλη μια φορά διασπαστική τακτική. Ετσι, μετά τη συγκέντρωση των δυνάμεών του στην Ομόνοια, προσπάθησε να προσεγγίσει το Σύνταγμα από την Ερμού. Ομως μόνο μερικές από τις δυνάμεις του κατόρθωσαν να φτάσουν στη Βουλή, αφού δέχτηκαν και αυτοί την επίθεση των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να διαλυθούν ολόκληρα μπλοκ.
Εκτός από το όργιο των δακρυγόνων και της καταστολής που εξαπολύθηκε στους διαδηλωτές, φανερώνοντας τις προθέσεις τις κυβέρνησης, έγινε επίσης φανερό ότι το ζήτημα που ανοίγει με τη δολοφονία του νεαρού μαθητή δεν πρόκειται να κλείσει εύκολα. Παρά τις πραγματικά δύσκολες συνθήκες οι διαδηλωτές επέμειναν να πορεύονται για ώρες στο κέντρο της πόλης, σε ένα κλίμα φορτισμένο, που δηλώνει τη διάθεση για συνέχεια.



Απεργία Τετάρτης 10 Δεκέμβρη

Το κεντρικό πολιτικό σημείο που αναδείχτηκε αλλά και μαζικοποίησε την κινητοποίηση δεν ήταν ο προϋπολογισμός ή τα οικονομικά αιτήματα, αλλά η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η οργή και αγανάκτηση ενός λαού που, ενώ δέχεται τη βίαιη επίθεση του συστήματος στο σύνολο των δικαιωμάτων του, εργάζεται κάτω από συνθήκες μεσαίωνα και οι μισθοί και τα μεροκάματα δεν φτάνουν ούτε για τους λογαριασμούς, τώρα καλείται, ούτε λίγο ούτε πολύ, να αποδεχτεί και το φόνο των παιδιών του! Αποτέλεσμα αυτού του κλίματος στο λαό ήταν να έχουμε μια από τις μαζικότερες απεργιακές κινητοποιήσεις.
Από τη μεριά της ΓΣΕΕ η απεργία της Τετάρτης είχε αφεθεί στα «αζήτητα», αφού ουσιαστικά δεν έκανε καμία προσπάθεια για τη μαζικοποίησή της όλο το προηγούμενο διάστημα και πριν από τη δολοφονία του Αλέξη. Ολα έδειχναν ότι η ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ πήγαινε για μια επετειακού τύπου, άμαζη απεργία ενόψει προϋπολογισμού, χωρίς να έχει συμβάλει ούτε στο ελάχιστο για τη δημιουργία απεργιακού κλίματος. Και μάλιστα σε μια περίοδο όπου είχε βουήξει ο τόπος από την οικονομική κρίση και τα πρώτα κύματα απολύσεων. Σαν να μην έφτανε αυτό, μετά τα γεγονότα που ακολούθησαν τον άδικο χαμό του μαθητή και ενώ γινόταν πλέον φανερό ότι η απεργιακή κινητοποίηση θα έπαιρνε άλλο χαρακτήρα, οι εργατοπατέρες ξέπεσαν ακόμα πιο χαμηλά. Αποδεχόμενοι την πρόταση Πουπάκη (ΔΑΚΕ) να μην πραγματοποιηθεί πορεία «λόγω επεισοδίων», άλλαξαν το σημείο συγκέντρωσης από το πεδίο του Αρεως στο Σύνταγμα, στηρίζοντας στην ουσία την κυβερνητική πολιτική στην προσπάθειά της να εντείνει το κλίμα τρομοκρατίας που έχει επιβάλει στους δρόμους της Αθήνας τις τελευταίες μέρες.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση και συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην αρχή δήλωνε ότι θα παραμείνει στον αρχικό σχεδιασμό και δεν θα αλλάξει το κάλεσμα για συγκέντρωση στο Πεδίο του Αρεως, τελικά κατέληξε σε κοινή προσυγκέντρωση με δυνάμεις της ΓΣΕΕ στην Κλαυθμώνος.
Μόνο θλιβερή μπορεί να χαρακτηριστεί η στάση που κράτησε το ΚΚΕ. Εχοντας από τα πριν ανακοινώσει ξεχωριστή συγκέντρωση στην Ομόνοια και αφού παρέταξε τα «κορδόνια» του απέναντι στους διαδηλωτές που με αφετηρία το Μουσείο περνούσαν από το ύψος της πλατείας, επέλεξε τελικά να κατευθυνθεί προς το υπουργείο Απασχόλησης στην Πειραιώς, αποφεύγοντας να πορευτεί προς τη Βουλή. Δεν το βοήθησε άλλωστε και η μικρή συμμετοχή στα μπλοκ του που, παρ' όλες τις διαβεβαιώσεις ότι εκεί η ασφάλεια του κάθε διαδηλωτή είναι «εγγυημένη», δεν ξεπέρασε τα συνηθισμένα.
Δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς απάντησαν με την επιμονή τους να πραγματοποιηθεί κανονικά η απεργιακή διαδήλωση από το Μουσείο, όπου οι περισσότεροι είχαν από πριν ανακοινώσει τις προσυγκεντρώσεις τους, προς τη Βουλή. Το αποτέλεσμα δικαίωσε πλήρως αυτή την επιλογή, αφού ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία που συμμετείχε στην κινητοποίηση μαζικοποίησε αυτά τα μπλοκ. Ενδεικτικό της πίεσης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η προσπάθεια της ηγεσίας του ΣΥΝ να τεθεί στην κεφαλή της πορείας που είχε ξεκινήσει από το Μουσείο, πράγμα που φυσικά δεν αποδέχτηκαν οι διοργανωτές.
Δεν έλειψαν δυστυχώς οι οπορτουνισμοί και στα μπλοκ του Μουσείου, αφού ΑΡΑΝ και ΑΡΑΣ, εκμεταλλευόμενοι τη μαζική παρουσία φοιτητών στο Σύνταγμα και ενώ είχε αποχωρήσει η κεφαλή της πορείας, επέλεξαν να «φρενάρουν» την πορεία για αρκετά λεπτά μπροστά στη Βουλή, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση η οποία κατέληξε και σε μικρής έκτασης χτύπημα της πορείας.
Παρά τις όποιες δυσκολίες, η κινητοποίηση της Τετάρτης πέτυχε το στόχο της να διαδηλώσει, σπάζοντας το κλίμα τρομοκρατίας με μαζικούς όρους ενάντια στην αντιλαϊκή και δολοφονική πολιτική.

Με τον τρομονόμο (!) 11 μαθητές λυκείου σέρνονται στα δικαστήρια

Λάρισα

Μαζικές οι διαδηλώσεις της νεολαίας στη Λάρισα ενάντια στην δολοφονία του Αλέξη. Το μαζικό ξέσπασμα χιλιάδων νέων, αλλά και εργαζόμενων, ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί νέους, μετανάστες, εργαζόμενους στα «εργατικά ατυχήματα» δεν μπορούσαν να το «αντέξουν» οι δυνάμεις καταστολής και όλοι οι αντιδραστικοί της πόλης, που με κάλεσμα του δημάρχου αλλά και του προέδρου του εμπορικού συλλόγου καλούσαν τους καταστηματάρχες σε «περιφρούρηση», δημιουργώντας έτσι ομάδες κρούσης από φασιστικά και κακοποιά στοιχεία που κυνηγούσαν σε όλη την πόλη όποιον τους φαινόταν «περίεργος».
Η μαζική διαδήλωση της Δευτέρας 8/12, μετά από κάλεσμα της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας καθώς και οργανώσεων της αριστεράς (ΝΑΡ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΟΕ-ΟΚΔΕ–ΚΚΕ(μ-λ)-Κομμουνιστική Ανανέωση), με στόχο την καταγγελία της δολοφονίας του Αλέξη και της πολιτικής της κυβέρνησης και του συστήματος συνολικότερα, δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί αλλά σταμάτησε από την «πρακτική» κάποιων ομάδων που θεώρησαν «περιττή» μία διαδήλωση χιλιάδων νέων και εργαζόμενων και «στόχο» τις τζαμαρίες κάποιων τραπεζών και τον πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ που είχαν κατακλύσει την πόλη. Η «ένταξη» στην πρακτική αυτή και κάποιων μαθητών, σαν αποτέλεσμα της αγανάκτησης και της οργής τους, δεν νομιμοποιεί, στα πλαίσια του κινήματος, τις παραπάνω πρακτικές, αλλά ίσα-ίσα άφησε ανυπεράσπιστο αυτόν τον κόσμο στις ορέξεις των δυνάμεων καταστολής, με αποτέλεσμα να συλληφθούν 19 νέοι και από αυτούς. 11 ανήλικοι μαθητές Λυκείου προσήχθησαν στα δικαστήρια την Τρίτη 9/12 και τους φορτώθηκαν όλες οι κατηγορίες του τρομονόμου για «σύσταση εγκληματικής συμμορίας», «χρήση εκρηκτικών» και ένα ολόκληρο κατεβατό κακουργημάτων, με φανερή πρόθεση να δημιουργήσουν κλίμα φόβου σε όλη την νεολαία της πόλης.
Τόσο οι μαθητές όσο και οι δημοκρατικοί πολίτες της Λάρισας δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν να περάσει η τρομοκρατία, ούτε να αφήσουν τους μαθητές ομήρους στα χέρια των δυνάμεων καταστολής.

Αθάνατος - Υπόσχεση για νέους αγώνες

Από νωρίς γέμιζε το Παλαιό Φάληρο. Με κάθε μέσο και τρόπο χιλιάδες άνθρωποι συνέρεαν στο νεκροταφείο. Αμέσως μετά τη διαδήλωση που χτυπήθηκε στο Σύνταγμα. Πρόσωπα πασαλειμμένα με maalox, ρούχα ποτισμένα με χημικά, χιλιάδες νεολαίοι, παιδιά της αγκαλιάς μέχρι ηλικιωμένοι στην όγδοη δεκαετία τους.
Λύπη; ναι, λύπη απ΄αυτή που μόνο οι άνθρωποι του λαού ξέρουν να νιώθουν για την απώλεια της ανθρώπινης ύπαρξης και για την αξία της ζωής.
Οργή; ναι, οργή συνειδητοποιημένη για τους αίτιους. Τους ξέρουμε τους αίτιους κι είναι γνωστή η αιτία. Δεν ξεγελούν τα προκοπάκεια δάκρυα.
Σιωπηλή κηδεία; Όχι! “Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα”, “μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι”, “μ' αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας”, “αθάνατος” ήταν τα συνθήματα που ακούστηκαν στην κηδεία του Αλέξη.
Ψιθυριστές, καταπώς αρμόζει στη λύπη, συζητήσεις ανθρώπων που δεν γνωρίζονταν για το τι θα κάνουμε από δω και πέρα, δεν πάει άλλο! Προτάσεις και ιδέες για οργανώσεις σε χώρους δουλειάς και σπουδών.
Κάτοικοι της περιοχής που κατάγγειλαν την τρομοκρατία από το πρωί με την παρουσία κλουβών και ΜΑΤ στο χώρο πέριξ του νεκροταφείου.
Και δεν άργησαν, αυτοί που ψεύτικα μιλούν για σεβασμό, να σκυλεύσουν το νεκρό παλικάρι με νέα τρομοκρατία, με νέες εκτεταμένες επιθέσεις σε νεολαίους που έφευγαν διαδηλώνοντας από το χώρο της κηδείας, με νέες σφαίρες και νέους πυροβολισμούς, μόνο που τώρα μάζευαν και τους κάλυκες.
Ω! αμετανόητοι υπηρέτες του συστήματος, δεν μπορέσατε να καταλάβετε πως δεν ήταν μια κηδεία που έθαβε το θύμα της κρατικής δολοφονίας αλλά μια υπόσχεση για νέους αγώνες;

Μαζικές πορείες απάντησης στην κρατική τρομοκρατία

Την επομένη της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη, Κυριακή 7 Δεκέμβρη, οργανώθηκε η πρώτη μαζική πορεία απάντηση στην κρατική τρομοκρατία στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις. Η πορεία, περίπου 10.000 ατόμων, στην Αθήνα ξεκίνησε από το Μουσείο με κατεύθυνση την ΓΑΔΑ, με έντονη τη συναισθηματική φόρτιση από το γεγονός αλλά ταυτόχρονα και συγκροτημένα. Γρήγορα κυριάρχησαν τα συνθήματα καταγγελίας της δολοφονίας και της πολιτικής που οδήγησε σε αυτήν, της πολιτικής της καταστολής και τρομοκράτησης των λαϊκών κινημάτων, της εντεινόμενης φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής, της περιστολής των πολιτικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Συνθήματα που δεν σταμάτησαν να φωνάζονται σε κανένα σημείο της πορείας, ακόμα και όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν από το χημικό πόλεμο που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις καταστολής.
Αν και η πορεία διεξήχθη στο πλαίσιο άγριας καταστολής από τη μεριά της αστυνομίας με τα χημικά να δημιουργούν μια αποπνικτική ατμόσφαιρα, το μπλοκ του ΚΚΕ(μ-λ) παρέμεινε συγκροτημένο καθ΄ όλη τη διάρκεια της πορείας και αποτέλεσε σημείο συσπείρωσης κόσμου που χτυπήθηκε και διαλύθηκε στην κορυφή της πορείας. Αυτός ήταν ένας βασικός στόχος ώστε απέναντι στην κρατική καταστολή να υπάρχει μια οργανωμένη και συγκροτημένη απάντηση που θα βοηθούσε στο να μη διαλυθεί η πορεία και να αποτελέσει ο κόσμος έρμαιο των δυνάμεων καταστολής αλλά, αντίθετα, να μπορέσει να την απαντήσει και να υπερασπιστεί το δικαίωμά του να διαδηλώνει.
Ο κόσμος αυτός μαζί με τις άλλες οργανωμένες δυνάμεις επέστρεψε στο Μουσείο όπου και συγκροτήθηκε ξανά ώστε να συνεχίσει την πορεία του προς τη Βουλή, άποψη την οποία υπερασπίστηκε μέχρι τέλους το ΚΚΕ(μ-λ) ώστε να δοθεί το πολιτικό στίγμα της διαδήλωσης και να αποδοθεί η πολιτική ευθύνη για την δολοφονία. Όμως, δυνάμεις όπως ο Συνασπισμός και η ΚΟΕ, ενώ στα λόγια συμφώνησαν να κατευθυνθεί η πορεία προς Βουλή, τελικά δεν ακολούθησαν. Δεν έμειναν όμως σε αυτό αλλά τη ίδια στιγμή που κόσμος και άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς τους περίμεναν στο Μουσείο ώστε να συνεχιστεί η πορεία, αυτοί διέδιδαν στον κόσμο τους ότι η πορεία έχει τελειώσει προ πολλού, καταγγέλλοντας μάλιστα τις οργανώσεις που θα συνέχιζαν την πορεία για διάσπασή της. Η πορεία όμως συνεχίστηκε με αρκετή μαζικότητα και μαχητικότητα και διαδήλωσε μέχρι τη Βουλή απαντώντας στην πράξη την πολιτική τρομοκρατίας, καταγγέλλοντας την κυβερνητική πολιτική και, πάνω απ΄όλα, τιμώντας τη μνήμη του Αλέξη.

Η οργή των μαθητών πλημμυρίζει τους δρόμους

Η είδηση της εν ψυχρώ δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη έσκασε σαν βόμβα στα σχολεία όλης της χώρας. Οι μαθητές των γυμνασίων και λυκείων ένιωσαν το όπλο του ειδικού φρουρού να σημαδεύει τον κάθε έναν από αυτούς και ακόμη παραπέρα. Ενιωσαν να τους σημαδεύει ένα ολόκληρο σύστημα, ένα σύστημα που θωρακίζει τη δολοφονική-αντιδραστική του πολιτική πίσω από τα πάνοπλα σώματα καταστολής, πίσω από τα χημικά αλλά και τις σφαίρες.
Τη Δευτέρα 8/12 τα σχολεία άδειασαν. Λειτούργησαν μόνο σαν χώροι προσυγκέντρωσης χιλιάδων διαδηλωτών και ύστερα οι μαθητές ξεχύθηκαν στους δρόμους. Σχημάτισαν πορείες από όλες τις γειτονιές και τις πόλεις της χώρας και συγκεντρώθηκαν έξω από τη ΓΑΔΑ, τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα, τις νομαρχίες, τα δημαρχεία. Βροντοφώναξαν την οργή τους για τη δολοφονία του συμμαθητή τους, δεν τρομοκρατήθηκαν από τις απειλές και την προκλητική στάση των ΜΑΤ και της αστυνομίας που πανικόβλητοι φόρεσαν τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τους, έτοιμοι να διαλύσουν τους πιτσιρικάδες που τους «απειλούσαν».
Την Τρίτη 9/12 οι μαθητές και πάλι στους δρόμους σε όλες τις πόλεις. Στη Βουλή αντιμετώπισαν για μια ακόμη φορά την κρατική καταστολή, τις δυνάμεις οχύρωσης ενός συστήματος που τρέμει μπροστά στην οργή και το θυμό των δεκαεξάχρονων. Γιατί όλες αυτές τις μέρες, κανείς τους δεν κατέβηκε για να πενθήσει. Κατέβηκε για να ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙ. Βγήκε στους δρόμους για να ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ενάντια στη δολοφονική πολιτική ενός συστήματος που έχει τσαλαπατήσει με τον πιο βίαιο τρόπο το δικαίωμά τους στην ίδια τη ζωή. Και που έφτασε στο σημείο να τραβήξει το πιστόλι. Να δολοφονήσει εν ψυχρώ.
Το σχολείο τις επόμενες μέρες δεν τους χώραγε. Στις σχολικές τάξεις μπορούσαν μόνο να γίνουν μαζικές συνελεύσεις με μία και μοναδική απόφαση. ΑΓΩΝΑΣ! Οι μαθητικές καταλήψεις άρχισαν να φουντώνουν, παρά τις εκκλήσεις της κυβέρνησης για «χαλαρή διδασκαλία» και «ψυχαγωγικές εκδρομές» που θα ηρεμήσουν τα πνεύματα και θα καταλαγιάσουν την οργή και την αγανάκτηση. Τα πανό κρεμιούνται στα σχολεία. «Δολοφόνοι». Οι μαθητές προγραμματίζουν νέες κινητοποιήσεις, νέα μαζικά συλλαλητήρια.
Μέσα σε λίγες μόνο ώρες, άλλαξαν ολόκληρες συνειδήσεις. Αναζητήθηκε η αγωνιστική διέξοδος. Στα σχολεία έγιναν μαζικές διαδικασίες και συνελεύσεις που δεν έχουν γίνει σε καμιά εκπαιδευτική κινητοποίηση τα τελευταία χρόνια. Ενιωσαν την ανάγκη να πάρουν το λόγο. Να πουν τη γνώμη τους για όσα συμβαίνουν. Να υπερασπιστούν τις διαδηλώσεις απέναντι σε ένα σύστημα που τις θέλει στο περιθώριο, που τις απονομιμοποιεί. Να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους ως αγωνιστές και όχι ως τρομοκράτες όπως τους θέλει το σύστημα. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά σε μακρύ πολιτικό χρόνο, οι μαθητές έκαναν άλματα στην πολιτικοποίησή τους. Ξεπέρασαν αδυναμίες που κουβαλούσαν μέχρι και πριν λίγες εβδομάδες, στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους το φθινόπωρο.
Το τρομακτικό ζήτημα για το σύστημα είναι ότι οι μαθητές εκφράζουν κάτι πολύ περισσότερο από οργή. Το γεγονός της δολοφονίας του Αλέξη αποκάλυψε στα μάτια των μαθητών μια αλήθεια, μια πραγματικότητα που ένιωθαν να τους κατακλύζει αλλά δεν μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν σε πολιτική βάση. Αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του συστήματος, τους στόχους της πολιτικής του, το αντικείμενο της επίθεσής του. Και απέναντι σε όλο αυτό τον ορυμαγδό των εξελίξεων και των γεγονότων, απέναντι στη συντονισμένη προσπάθεια του συστήματος, των υποστηρικτών του και των μηχανισμών ιδεολογικής χειραγώγησης που γαλουχεί, οι μαθητές δεν τρομοκρατήθηκαν, δεν φοβήθηκαν. Πλησίασαν τα σώματα ασφαλείας σε απόσταση αναπνοής και σ’ αυτούς είδαν όχι μόνο αυτούς που δολοφόνησαν τον Αλέξη, αλλά αυτούς που δολοφονούν καθημερινά τη ζωή τους και τσακίζουν τα δικαιώματά τους. Είδαν αυτούς που προστατεύουν οι ασπίδες και τα κλομπ, εντόπισαν τον κύριο υπεύθυνο για το μαύρο μέλλον με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι.
Οσο κι αν προσπάθησαν οι συνήθεις καλοθελητές του κινήματος να εγκλωβίσουν τους μαθητές στην, όχι απλώς αντικινηματική λογική τους, αλλά σε μια λογική πέρα για πέρα εχθρική για το κίνημα, δεν τα κατάφεραν. Τι κι αν ενεργοποίησαν το ΣΑΣΑ για μια ακόμη φορά, πέρα και έξω από κάθε συλλογική διαδικασία; Οι μαθητές είχαν ήδη συντονιστεί στην κατεύθυνση του αγώνα και της διαδήλωσης, της αντιπαράθεσης με το σύστημα. Τι κι αν πανικόβλητοι προσπάθησαν στα σχολεία όπως και στις σχολές να απαγορεύσουν ουσιαστικά τις συνελεύσεις; Οι μαθητές αποφάσισαν συλλογικά.
Ο δρόμος που άρχισαν να βαδίζουν οι μαθητές, ο δρόμος του αγώνα και της πάλης, είναι ένας δρόμος που δεν φαίνεται να τελειώνει εύκολα. Η οργή τους, που με γοργούς ρυθμούς μετουσιώνεται σε πολιτικοποιημένη κινηματική δράση, θα συνεχίσει να πλημμυρίζει τους δρόμους και να δίνει ελπίδα σε όλο το λαό. Θα συνεχίσουν με τη ζωντάνια τους και την αποφασιστικότητά τους να φωνάζουν με όλη τους τη δύναμη πως… «ό,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω»…

Στη συνείδησή μας, στη συνείδηση όλου του λαού μας...

Στη συνείδησή μας, στη συνείδηση όλου του λαού μας καταγράφηκε η άγρια ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η προαποφασισμένη και εν ψυχρώ εκτέλεσή του στις 6/12. Η σφαίρα του οπλισμένου εκφραστή της κρατικής τρομοκρατίας που στόχευσε την ύπαρξή του, τη διαπέρασε και εξοστράκισε -με αμετάκλητο τρόπο- στην ψυχή και στη συνείδηση κάθε νεολαίου, κάθε λαϊκού ανθρώπου, κάθε εργαζόμενου, κάθε μετανάστη και κάθε αγωνιστή πλούτο συναισθημάτων αλλά και γρήγορη συνειδητοποίηση του πραγματικού προσώπου του συστήματος και των εκφραστών του.
Το πλήθος που σε δευτερόλεπτα συγκεντρώθηκε στα Εξάρχεια δεν ήταν σιωπηλό. Ξεχείλιζε από γνήσια οργή και αγανάχτηση και, παρά τον αποκλεισμό της περιοχής που επέβαλε η κρατική τρομοκρατία, διέδωσε το γεγονός.
Η αστυνομοκρατία δεν στάθηκε ικανή να συγκρατήσει την οργή του λαού. Ο τρόμος δεν ήταν ικανός να φοβίσει τους αυτόπτες μάρτυρες που, βέβαιοι γι' αυτά που είδαν, αψήφισαν τα σχέδια που ήδη είχαν αρχίσει να απεργάζονται οι καταπιεστές και οι τρομοκράτες.
Έτρεξαν πανικόβλητοι οι κρατικοί τρομοκράτες στον Ευαγγελισμό, μα το νεκρό σώμα του 15χρονου παιδιού “φρουρούνταν” ήδη από το συγκεντρωμένο πλήθος.
Οι πρώτες διαδηλώσεις που ξέσπασαν ήδη από το βράδυ δεν είχαν καμία αβεβαιότητα για τα συνθήματά τους. Οι μαθητές και οι νεολαίοι αλλά και οι άνθρωποι κάθε ηλικίας που κατέκλυαν το κέντρο της Αθήνας αλλά και τις γειτονιές της τις επόμενες μέρες δεν είχαν κανένα ερωτηματικό. Γρήγορα συνειδητοποιούσαν πως οι σφαίρες τους, μέσω του 15χρονου, στοχεύουν το λαό που αντιστέκεται στην επίθεσή τους. Ένα μεγάλο κίνημα αντίστασης και περιφρούρησης δικαιωμάτων και καταχτήσεων εξαπλώθηκε και περνούσε από τα χέρια των 15χρονων και της νεολαίας στα χέρια των εργαζόμενων και ξανά. Ένα κίνημα που λοιδώρησε τις ψευτοφιλολογίες για το χάσμα των γενεών και το βόλεμα και βγήκε στο δρόμο της οργάνωσης, της αντίστασης και της πάλης. Διεκδίκησε τη δική του απάντηση και τσαλαπάτησε τις λατρεμένες όλων δημοσκοπήσεις. Δημιούργησε τους όρους ώστε όχι μόνο οι εκφραστές του συστήματος αλλά και οι εξωραϊστές και οι μεταρρυθμιστές του να μην μπορούν πλέον να στήνουν εκπομπές – δώρα στις κοινοβουλευτικές λογικές. Έφτιαξε εστίες αντίστασης σε κάθε γειτονιά. Έφτιαξε καθημερινές πορείες και διαδηλώσεις που τρόμαξαν όσους φοβούνται το λαϊκό κίνημα, που ανάγκασε άλλους να κοιτάζουν από τη γωνία των Χαυτείων την πραγματοποίηση μιας μεγαλειώδους -σχεδόν απαγορευμένης- διαδήλωσης στις 10/12 και άλλους να κάνουν μόνο συγκεντρώσεις. Έσπασε τον τρόμο και δεν χάρισε την απάντησή του στις διαθεσιμότητες για εθνική ενότητα. Έβγαλε την κουκούλα των δήθεν αγαναχτισμένων παρακρατικών αλλά και των πλιατσικολόγων του μόχθου του λαού και της νεολαίας. Έβαλε όλες τις πόλεις της χώρας στο συντονισμό των αγωνιστικών κινητοποιήσεων χωρίς να διαθέτει πούλμαν για μεταφορά πληρωμένων ή εγκλωβισμένων σε κοινοβουλευτικές λογικές ψηφοφόρων.
Ένα κίνημα που πρέπει να επαγρυπνεί στη νέα πρόκληση της δήθεν υπεράσπισης του αμετανόητου κατηγορουμένου. Μιας υπεράσπισης που δεν είναι βασικά αποτέλεσμα της ματαιοδοξίας ή της κάρπωσης δημοσιότητας από τον lifestyle απαξιωμένο εκπρόσωπό της αλλά μια κλιμάκωση της πρόκλησης και της προσπάθειας για τρομοκράτηση του λαού και της νεολαίας.

10 Δεκ 2008

βίντεο από την 2ρη πορεία στην Αθήνα

9 Δεκ 2008

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΤΟ ΚΚΕ (μ-λ) καταγγέλλει την εν ψυχρώ δολοφονία του νεαρού μαθητή το βράδυ της 6 Δεκεμβρίου. Θεωρεί ότι η δολοφονία, δεν ήταν μια άτυχη στιγμή ενός «νταή» αστυνομικού ή μιας, άσχημα εκπαιδευμένης και οργανωμένης αστυνομίας.
Είναι η φυσική συνέπεια μιας πολιτικής που ενισχύει και αποθρασύνει τις δυνάμεις καταστολής απέναντι στον εχθρό λαό. Είναι η φυσική συνέπεια της δολοφονίας του πακιστανού μετανάστη στις 26 Οκτώβρη. Είναι η φυσική συνέπεια της «ζαρντινιέρας», της καθημερινής άγριας καταστολής των αγώνων της νεολαίας και των εργαζομένων. Είναι η φυσική συνέπεια της πρόσφατης καταστολής απέναντι στις φοιτητικές πορείες και ο άγριος ξυλοδαρμός των φοιτητών, αλλά και του οργίου δακρυγόνων και καταστολής απέναντι στις χιλιάδες που διαδηλώνουν αυτές τις ημέρες. Αυτή ακριβώς η πολιτική είναι που όπλισε το χέρι του δήμιου του Αλέξη.
ΤΟ ΚΚΕ (μ-λ) θεωρεί ότι η όλο και πιο συχνή χρήση των μηχανισμών καταστολής ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ.
Είναι η φυσική εξέλιξη μιας κυβέρνησης στριμωγμένης που βρίσκεται στη χειρότερη θέση απ' όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας…
Μιας κυβέρνησης με μειωμένα τα ποσοστά της στα γκάλοπ, με αποψιλωμένο το στενό πρωθυπουργικό περιβάλλον μέσα από «αποκαλύψεις» εμπλοκής του σε σκάνδαλα.
Μιας κυβέρνησης που βρίσκεται εδώ και καιρό στο στόχαστρο των πολιτικών κέντρων που βλέπουν ότι στις απαιτήσεις τους για ευθυγράμμιση στα σχέδιά τους στην ευρύτερη περιοχή, με βάση τον ολοένα εντεινόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, δεν μπορεί να ανταποκριθεί κατά πως θα ήθελαν.
Μιας κυβέρνησης με εμφανή την έλλειψη ισχυρών στηριγμάτων από πλευράς των ευρωπαίων εταίρων που όχι μόνο δεν συζητούν τη χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας αλλά και από το καλάθι στήριξης των 150 δισ. που εξήγγειλαν «δεν έχουν να της δώσουν» λόγω ελλείμματος.
Μιας κυβέρνησης που με μόνη της επιλογή να φορτώνει την κρίση στους εργαζόμενους με έναν προϋπολογισμό φορομπηχτικό και ληστρικό, που εντείνει την άμεση αφαίμαξη των εργαζόμενων με νέα λιτότητα, που επιτίθεται στα εργασιακά δικαιώματα που απέμειναν, ροκανίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.
Μιας κυβέρνησης που για να διασωθεί πρέπει να αποδείξει στα κάθε λογής πολιτικά κέντρα ότι και θέλει και μπορεί να έχει το λαό στο περιθώριο. Αυτή είναι λοιπόν που όπλισε το χέρι του δήμιου του Αλέξη.

Από την άποψη αυτή ο Αλέξης δεν θα βρει δικαίωση πουθενά αλλού, παρά στην ενίσχυση των αγώνων της νεολαίας, στο δυνάμωμα της αντίστασης των εργαζομένων.
Όχι σε αυτούς τους αγώνες που ΘΑ ξεσπάσουν σε κάποιο μακρινό μέλλον αλλά σε αυτούς που ΗΔΗ αναπτύσσονται.
Η οργή και η αγανάκτηση ας τροφοδοτήσουν το δυνάμωμα ενός νέου κύματος φοιτητικών αγώνων που ήδη κάνουν ξανά την εμφάνισή τους.
Ας βρουν διέξοδο στην ενίσχυση των μαθητικών αγώνων, στη νεολαία που πιο πολύ από όλους θεωρεί τον Αλέξη δικό της.
Ας βρουν διέξοδο στους απεργιακούς αγώνες των εργαζομένων, που η πάλη τους φροντίζει για τα δικαιώματα όχι μόνο αυτής της γενιάς αλλά και αυτής που έρχεται.

ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΚΑΤΩ Η ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!
9 Δεκέμβρη 2008
ΚΚΕ(μ-λ)

8 Δεκ 2008

βίντεο από την πορεία-απάντηση στη δολοφονία του 15χρονου

φωτογραφία από την πρώτη διαδήλωση για τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου






φωτογραφίες από την πρώτη διαδήλωση για τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου


Νεολαίοι του ΚΚΕ(μ-λ) για τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου


7 Δεκ 2008

Το σύστημα δολοφονεί... Πρέπει να οργανωθούμε

Γενικές Συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα παντού

Το Σάββατο 6 Δεκέμβρη δολοφονήθηκε 16χρονος από την αστυνομία σε κεντρικό δρόμο των Εξαρχείων, μετά από διαπληκτισμό της παρέας δεκαεξάχρονων με τους αστυνομικούς ενός περιπολικού. Ένας από τους αστυνομικούς τράβηξε το πιστόλι του και πυροβόλησε εν ψυχρώ στην καρδιά τον 16χρονο. Το παιδί πέθανε πριν προλάβει να έρθει ασθενοφόρο στο σημείο. Μετά από την δολοφονία έγιναν άμεσα διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, ενάντια στην κρατική καταστολή και τους φονιάδες του συστήματος.
Είναι ολοφάνερο ότι μια σειρά από γεγονότα, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του παιδιού, αποδεικνύουν ότι υπάρχει πολιτική επιλογή έντασης των κατασταλτικών μηχανισμών που βαράνε πλέον στο ψαχνό και ανεξέλγκτα. Εμείς, οι νεολαίοι, που έχουμε δώσει μάχες όλο το προηγούμενο διάστημα και έχουμε έρθει σε σύγκρουση με το σύστημα, γνωρίζουμε, ξέρουμε... ξέρουμε ποιο είναι το σύστημα και τη μηχανισμούς βγάζει μπροστά όταν δυσκολεύεται. Έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Με τους ειδικούς φρουρούς που πυροβολούσαν σε διαδήλωση των φοιτητικών συλλόγων το Φλεβάρη του 2007, το βάναυσο χτύπημα της φοιτητικής διαδήλωσης στις 8 Μάρτη όταν ψηφίζονταν ο Νόμος- Πλαίσιο, όταν συνελήφθησαν οι συνάδελφοί μας και όταν δικάστηκαν. Έχουμε στις πλάτες μας το απρόκλητο χτύπημα της τελευταία διαδήλωσης των φοιτητικών συλλόγων στην Αθήνα, την Πέμπτη 4 Δεκέμβρη.
Η απάντησή μας στη βία του κράτους και των δυνάμεων καταστολής είναι οι αγώνες μας. Με μαζικό κίνημα απαντάμε στην τρομοκρατία που θέλουν να επιβάλλουν. Με ευρύτερη λαϊκή συσστράτευση και αγώνα σπάμε στην πράξη τον εκφοβισμό. Η νεολαία, μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους και τις γενικές συνελεύσεις, πρέπει να πάρει αποφάσεις καταδίκης των γεγονότων και αγώνα ενάντια στην κρατική καταστολή. Με διαδηλώσεις μαζί με τον υπόλοιπο λαό να απαντήσουμε, κόντρα σε λογικές βεντέτας ή ατομικής βίας, μεμονωμένων ατόμων ή ομάδων, που προσπαθούν να υποκαταστήσουν την πάλη του λαού με υποτίθεται «δυναμικές» ενέργειες.

Όλοι στις Συνελεύσεις όλοι οι φοιτητές στο δρόμο


Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ- ΤΕΙ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ)

Η εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξη είναι έργο της κυβέρνησης

Ο λαός και η νεολαία ΔΕΝ ΘΑ ΣΚΥΨΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!

Στους δρόμους! Ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί!



Το ΚΚΕ(μ-λ) καταγγέλλει σε όλο το λαό και τη νεολαία την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου από τις δυνάμεις καταστολής.

Η δολοφονία είναι η φυσική συνέπεια της καθημερινής ενίσχυσης και αποθράσυνσης των δυνάμεων καταστολής. Είναι η φυσική συνέπεια της δολοφονίας του πακιστανού μετανάστη στις 26 Οκτώβρη. Είναι η φυσική συνέπεια της «ζαρντινιέρας», της καθημερινής άγριας καταστολής των αγώνων της νεολαίας και των εργαζομένων. Η πρόσφατη καταστολή απέναντι στην φοιτητική πορεία της Πέμπτης και ο άγριος ξυλοδαρμός των φοιτητών προϊδέαζε για την πολιτική απόφαση της έντασης της κρατικής τρομοκρατίας από μεριάς της κυβέρνησης.

Το όργιο ψεμάτων από τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης δεν μπορεί να κρύψει ότι έχουμε να κάνουμε με μια καθαρή, απροσχημάτιστη και εν ψυχρώ δολοφονία. Όπως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με τη δολοφονία του Καλτέζα, έτσι και η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται να βάψει με το αίμα του μαθητή Αλέξη τα χέρια της στην επιδίωξή της να τρομοκρατήσει το λαό και τους εργαζόμενους μπροστά στην ογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια που η κρίση και η αντιλαϊκή της πολιτική προκαλούν.

Είναι δεδομένο ότι όσο η κρίση του συστήματος εντείνεται, όσο η φτώχεια και η ανεργία οξύνονται, τόσο θα κλιμακώνεται η καταστολή και η τρομοκρατία απέναντι στον εχθρό λαό.

Ο λαός και η νεολαία όμως ΔΕ ΘΑ ΣΚΥΨΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

Στους δρόμους! Ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί!


Σάββατο 7 Δεκέμβρη 2008



ΚΚΕ(μ-λ)

Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό)

4 Δεκ 2008

Εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στη Σάμο


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η οικονομική κρίση έχει ήδη αρχίσει να κάνει ορατές τις επιπτώσεις της . Τα προβλήματα του λαού πληθαίνουν, η φτώχεια και η ανεργία εκτοξεύονται, ενώ το κεφάλαιο προωθεί με μεγαλύτερη ένταση την πολιτική αφαίρεσης δικαιωμάτων και κατακτήσεων από την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία. Η αντίσταση και η μαζική πάλη αποτελεί την πραγματική διέξοδο.
Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις, η Κ.Ο.Σάμου του ΚΚΕ(μ-λ) διοργανώνει εκδήλωση-συζήτηση τη Δευτέρα 8/12, στις 6μμ στο Πανεπιστήμιο Καρλοβασίου (πρώην Εμπορική Σχολή).

30 Νοε 2008

Πλούσιος διάλογος στη βιβλιοπαρουσίαση

Την Τρίτη 25 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε με σημαντική επιτυχία η παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Σαμαρά, Η Αριστερά μπροστά στον εαυτό της στο Πολιτιστικό Κέντρο των Εργαζομένων του ΟΤΕ. Εκτός από τον συγγραφέα, για το βιβλίο και γενικότερα για τα ζητήματα της Αριστεράς μίλησαν ο δημοσιογράφος Θανάσης Σκαμνάκης και ο πανεπιστημιακός Σπύρος Σακελαρόπουλος, και οι δύο αγωνιστές της ριζοσπαστικής αριστεράς. Την εκδήλωση διοργάνωσε η συνδικαλιστική ομάδα Πρωτοβουλία Εργαζομένων στον ΟΤΕ.
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι τέτοιου είδους εκδήλωση και μάλιστα με θέμα τη φύση και τις αναγκαιότητες του αριστερού κινήματος δεν είχε ξαναγίνει στο συγκεκριμένο χώρο. Η συζήτηση χαρακτηρίστηκε από τον αρκετά πλούσιο διάλογο στον οποίο συμμετείχαν ενεργά οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ που παρευρέθηκαν. Καταδεικνύει όχι απλώς την επικαιρότητα του συγκεκριμένου βιβλίου, αλλά ακόμα περισσότερο ότι οι εξελίξεις στο χώρο της Αριστεράς απασχολεί όλο και περισσότερο τους ίδιους τους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν με τον χειρότερο τρόπο την εντεινόμενη κρίση.

Τα «κολπάκια» της ΚΟΕ στο Περιστέρι

Έως και απαράδεκτη χαρακτηρίστηκε από μέλη της «Πρωτοβουλίας Περιστεριού ενάντια σε φτώχεια-λιτότητα-ανεργία» η στάση της ΚΟΕ στο Περιστέρι.
Την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, ημέρα συγκρότησης της Πρωτοβουλίας, πάρθηκε απόφαση για κάλεσμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στον εμπορικό πεζόδρομο του Περιστεριού και πικετοφορία στους δρόμους της πόλης. Όταν, την επόμενη κιόλας ημέρα, η ΚΟΕ ενημερώθηκε και καλέστηκε να στηρίξει τη συγκέντρωση, ανακοίνωσε ότι οι επιτροπές Ακρίβεια-Στοπ είχαν ήδη προγραμματίσει συγκέντρωση για την ίδια ημέρα και ώρα στο σταθμό του μετρό στον Άγιο Αντώνιο!!! Στάση που προκάλεσε την αγανάκτηση μελών της Πρωτοβουλίας, καθώς εκπρόσωπος της ΚΟΕ συμμετείχε σε προηγούμενες συσκέψεις για τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας, είχε συμφωνήσει με το κείμενο-κάλεσμα για τη συγκρότησή της, και σε κάθε περίπτωση γνώριζε ότι υπάρχει σε εξέλιξη μια προσπάθεια κοινής δράσης για το ζήτημα, αλλά και για το ραντεβού της Τετάρτης και στο οποίο, όπως ενημέρωσε το ίδιο απόγευμα, δεν θα μπορούσε να παραβρεθεί.
Παρ’ όλα αυτά, η ΚΟΕ δεν μπήκε καν στο κόπο να ενημερώσει για την κίνησή τους αυτή. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν της έγινε η πρόταση από το Συνασπισμό για κάποιου είδους συμπόρευση ή συνεύρεση των δύο συγκεντρώσεων οι εκπρόσωποι της ΚΟΕ αρνήθηκαν να πάρουν θέση δηλώνοντας «αναρμόδιοι» να πάρουν θέση εκ μέρους των επιτροπών τους καθώς, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, είναι πολύ πλατιές και δεν αποτελούνται μόνο από μέλη της ΚΟΕ. Ωστόσο, αυτό που δεν φρόντισαν να μας πουν είναι εάν οι επιτροπές γνώριζαν για την προσπάθεια συγκρότησης πρωτοβουλίας στο Περιστέρι και τι θέση είχαν πάρει γι’ αυτό, ούτε μας είπαν ποια θέση πήρε η ΚΟΕ στο πλαίσιο των επιτροπών αυτών σχετικά με την ανάγκη συμπόρευσης και κοινής δράσης με άλλες δυνάμεις. Δεν ήθελαν καν να μας πουν για το ποια διαδρομή σχεδίαζαν να ακολουθήσουν το βράδυ της Πέμπτης! Αυτό που μας είπαν είναι ότι, αν θέλαμε να πάμε στη δική τους συγκέντρωση και να πορευτούμε πίσω από τις επιτροπές, δεν θα μας έκαναν δα και αλυσίδες!!!
Αντιλαμβανόμαστε απόλυτα την αγωνία της ΚΟΕ. Στον πολιτικό κατήφορο που έχει πάρει είναι δύσκολο να ανακόψει ταχύτητα. Το αντίθετο μάλιστα. Επιταχύνει με όρους που κάνουν την επιστροφή όλο και πιο αδύνατη. Έχοντας συλλάβει το μεγαλοφυές σχέδιο της... αυτοπροβολής της, προσπαθεί να το υπηρετήσει με τους χειρότερους όρους. Επικοινωνιακές φούσκες, ακτιβισμοί, αστικορεφορμιστικές απόψεις, λαϊκισμός του χειρότερου είδους, παράλληλα με μια αφ’ υψηλού -έως και υπονομευτική- αντιμετώπιση των υπόλοιπων δυνάμεων της Αριστεράς.
Αυτό που δεν αντιλαμβανόμαστε είναι εάν θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο υπηρετούν το κίνημα. Εάν δηλαδή θεωρούν ότι το λαϊκό-εργατικό κίνημα οικοδομείται με «κολπάκια», με διπροσωπίες και με την αλληλοϋπονόμευση των αριστερών δυνάμεων ή με ανοιχτά χαρτιά, με ξεκάθαρες θέσεις και στάση, μέσα από την ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση αλλά και την κοινή δράση, όπου αυτό είναι δυνατό, των αριστερών-προοδευτικών δυνάμεων.

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)