Το ιστολόγιο της Προλεταριακής Σημαίας παύει να λειτουργεί. Από αυτό το Σαββατοκύριακο συγχωνεύεται με την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια νέα κοινή ιστοσελίδα της οποίας η διεύθυνση θα είναι η http://www.kkeml.gr/.

6 Ιουν 2011

Μπορούμε να νικήσουμε!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η κυβέρνηση και τα μεγάλα της αφεντικά, ξένα και ντόπια, έχοντας τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού κόσμου, έχουν επιβάλλει στον κόσμο της δουλειάς και στη νεολαία δυσβάσταχτες συνθήκες διαβίωσης που καθημερινά γίνονται όλο και πιο εφιαλτικές. Αυτή η κατάσταση και μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Ο λαός και η νεολαία οργισμένοι, κάθε μέρα όλο και πιο μαζικά πλημμυρίζουν τις πλατείες, αντιστέκονται και αγωνίζονται για να πάρει η κυβέρνηση πίσω όλα τα σκληρά και βάναυσα μέτρα και να επιστρέψει στο λαό όλα αυτά που λεηλάτησε.
Παλεύουν ταυτόχρονα και δυναμώνουν την πάλη τους για να μην περάσει το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» της βαρβαρότητας.
Ολοι στους δρόμους και στις πλατείες με μεγαλύτερη δύναμη και αποφασιστικότητα για να τσακίσουμε τις δυνάμεις της επίθεσης και τα σκοτεινά τους σχέδια που στόχο έχουν να προετοιμάσουν νέα αντιλαϊκά πολιτικά σενάρια για να εκτονώσουν την οργή του λαού.
Μπορούμε να αντισταθούμε, μπορούμε να νικήσουμε!

Το Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ)
6 Ιούνη 2011

Αριστερά στη πλατεία:

Να μην αποπροσανατολιζόμαστε
από το βασικό μας στόχο!
Να συντρίψουμε το ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, το νέο "σύμφωνο λεηλασίας"!

Χωρίς να περάσει μέσα από ουσιαστική συζήτηση, με στόχο να αποφευχθεί η αντιπαράθεση απόψεων και λογικών για τον προσανατολισμό του κινήματός μας (στα μουλωχτά στην πραγματικότητα) πάρθηκε η από-φαση για “ΗΜΕΡΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ». Στην απόφαση αυτή αναφέρεται ότι: «Πιθανότατα τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τη συνέλευση στο Σύνταγ-μα, αλλά και όλη την κοινωνία είναι δύο και από αυτά πηγάζουν όλα τα άλλα: πρώτον, αντιμετώπιση του προβλήματος του δημοσίου χρέους, δεύτερον, η έλλειψη ή και απόλυτη απουσία δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων σε αυτή τη χώρα (με δυο λέξεις αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς)».
Στην ίδια απόφαση, με πρόσχημα την ενημέρωση του λαού, αναφέρεται: «Για να αποκτήσει πλήρη γνώση ο λαός και να μπορεί να αποφασίσει δημοκρατικά και με καθαρή κρίση αποφασίσαμε: “Το συντομότερο δυ-νατό…να οργανώσουμε μία ημέρα λαϊκής διαβούλευσης και ενημέρωσης με 4-5 καλεσμένους ομιλητές που να αναπτύξουν όλες τις αντίστοιχες απόψεις σχετικά με την αντιμετώπιση του χρέους και τη δανειακή σύμβαση του μνημονίο.».
Για τις ανάγκες της μεθόδευσης δημιουργείται ανοιχτή ομάδα οργάνωσης η οποία “κατά σύμπτωση” επιλε-γεί τους ομιλητές. Τελικά, για τη Δευτέρα 6/6 καλείται εκδήλωση (συνέλευση τη βαφτίζουν) με ομιλητές «ει-δικούς» και αστέρες των καναλιών (κομματικά στελέχη κάποιοι από αυτούς) για να περάσουν και με δήθεν νομιμοποίηση της συνέλευσης τις απόψεις τους για την κρίση.

5 Ιουν 2011

9 ΙΟΥΝΗ: ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ ΔΕΚΟ
15 ΙΟΥΝΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Η μεγAλη επIθεση στο λαO ξεκIνησε
Να ξεσηκωθούμε, να αντισταθούμε και να τους τσακίσουμε!
Η κυβέρνηση, για λογαριασμό των μεγάλων της αφεντικών, ξένων και ντόπιων, ξεκίνησε τη μεγάλη επίθεση στο λαό. Επίθεση πρωτόγνωρη σε αγριότητα και βαρβαρότητα. Επίθεση τρομοκρατική και εφιαλτική για όλο τον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου, για τη νεολαία της χώρας.
Θέλουν να μας εξοντώσουν, να κάνουν τη ζωή μας κόλαση. Αυτόν τον στόχο έχει το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα», ο νέος γύρος βάναυσων και σκληρών μέτρων που ανακοίνωσαν και βιάζονται να υλοποιήσουν με ταχύτατες διαδικασίες. Μέτρα για να ξεζουμίσουν ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους και να τσακίσουν όλα τους τα δικαιώματα. Για να μειώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις στα όρια της φτώχειας. Για να καταργήσουν οριστικά τις συλλογικές συμβάσεις.
Ξεκίνησαν το άμεσο και γενικευμένο ξεπούλημα των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων με στόχο την ενίσχυση της δράσης του μεγάλου κεφαλαίου. Ξεπουλάνε τα πάντα: ΔΕΗ, ΟΤΕ, τρένα, αεροδρόμια, λιμάνια ακόμη και το νερό. Κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία και μια σειρά υπηρεσίες που εξυπηρετούν το λαό. Αυξάνουν και διευρύνουν την φοροεπιδρομή στα λαϊκά στρώματα. Καταργούν και περικόπτουν συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Με δυο λόγια, αρπάζουν βίαια τα ήδη φτωχά εισοδήματα του λαού μας και τα μεταφέρουν στους τραπεζίτες, τους βιομήχανους και σε όλα τα αρπαχτικά του μεγάλου κεφαλαίου.
Με όλα αυτά τα βάναυσα και αντιλαϊκά μέτρα, οι απολύσεις θα εκτιναχτούν στα ύψη, η ανεργία και η φτώχεια θα μπουν σε όλα τα σπίτια των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Ήδη οι άνεργοι και μισοάνεργοι έχουν φτάσει στο 30%.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

θα συντρίψουμε το νέο "σύμφωνο λεηλασίας"!

Απίστευτο, και όμως συμβαίνει! Λίγες φορές στην πρόσφατη ιστορία των αγώνων μας βρισκόμαστε τόσο κοντά στο να πετύχουμε μια μεγάλη νίκη σε βάρος του κατεστημένου, της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Όλο αυτό τον χρόνο που μας πέρασε (για να μην πάμε πιο πίσω), βιώσαμε για τα καλά στο πετσί μας τι σημαίνει ΔΝΤ, τι σημαίνει "βοήθεια" από την ΕΕ, τι σημαίνει "σωτηρία" από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Χρειάστηκε να χάσουμε πολλά, να επιδεινωθεί η θέση μας και το βιοτικό μας επίπεδο για να καταλήξουμε στο ότι δεν υπάρχει άλλη λύση απ' το να πάρουμε την υπόθεση της αντίστασης στα χέρια μας. Βγήκαμε στους δρόμους, στις πλατείες, με επιμονή, με υπομονή προκειμένου να διοχετεύσουμε την οργή και την αγανάκτησή μας σε μια και μόνη πολιτική κατεύθυνση: NA ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ!
Εκτός από την οργή και αγανάκτηση, αρχίσμαε να συσσωρεύουμε εμπειρίες από τις ήττες και τις διαδοχικές επιθέσεις που δεχτήκαμε στο όνομα του μνημονίου και δεν καταφέραμε να αποκρούσουμε. Δεν μπορούμε να καθόμαστε αδιαμαρτύρητα να μας βιάζουν. Δεν μας έδιναν λύση οι εκλογές τους. Δεν μας ικανοποιεί η προοπτική του ν' αλλάξει ο Μανωλιός... Δεν αποτελούσε για μας παρά μόνο εκτόνωση η φαεινή περί δημοψηφίσματος απ' όπου και να προερχόταν. Δεν ψάχνουμε για δήθεν νέους μεσσίες, "άφθαρτους" που θα μας έπαιρναν από το χέρι. Αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι χρειαζόμαστε πιο ριζικές λύσεις, πιο ριζοσπαστική προοπτική την οποία να υπηρετήσουμε και να προωθήσουμε εμείς οι ίδιοι. Χωρίς μεσολαβητές και καλοθελητές.

4 Ιουν 2011

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση στις 16/9 για το κέντρο της Αθήνας σε συνδυασμό με τις «προτάσεις» του δημάρχου Καμίνη, τις δηλώσεις Διαμαντοπούλου για το άσυλο και άλλες που ακολούθησαν από διάφορους κυβερνητικούς παράγοντες αναφέρονται σε πολλά ζητήματα που το καθένα θα μπορούσε να είναι αντικείμενο ξεχωριστού άρθρου. Ναρκωτικά, εγκληματικότητα, εκπαίδευση, υγεία, άνεργοι, άστεγοι, αναπλάσεις δρόμων και περιοχών, ασφάλεια και βέβαια μετανάστες.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι, σε καιρό που οι όποιες κοινωνικές υπηρεσίες, με την απόλυση των συμβασιούχων του δήμου, αποδιοργανώνονται, οι εξαγγελίες για τις ευπαθείς ομάδες των κατοίκων μοιάζουν μάλλον με θράσος από μεριάς του συστήματος, όπως και οι αντίστοιχες για χτίσιμο οχτώ νέων σχολείων (με ΣΔΙΤ φυσικά) σε περιοχές που καταργούν ήδη υπάρχοντα.

H «συναίνεση» της καμαριέρας

Του Δημήτρη Μάνου
Το μεγάλο «ζητούμενο»
Η υπόθεση Στρος Καν, πέρα από τα εμφανή (ή και… αφανή, τουλάχιστον ακόμα) πολιτικά της δεδομένα -που αναλύονται και αλλού στην «ΠΣ»-, έχει σαφώς μια μεγάλη οικονομική διάσταση.
Θέτει όμως προς συζήτηση και προβληματισμό μια έννοια της οποίας το τελευταίο διάστημα γίνεται κατάχρηση: της λεγόμενης συναίνεσης.
Διότι αν η σεξουαλική μανία του κορυφαίου του ΔΝΤ δεν προϋπόθετε τη… συναίνεση της καμαριέρας (αντίθετα, τη θέριευε, αν πάρουμε υπόψη το βιτσιόζικο παρελθόν του ιθύνοντος!), ούτε η μανία του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ούτε η ακόρεστη δίψα των «αγορών» για κέρδη προϋποθέτουν κάποιου είδους συναίνεση από τα εμπλεκόμενα μέρη. Τουλάχιστον χωρίς εισαγωγικά.
Στην πραγματικότητα οι «συναινέσεις» για τις οποίες μιλάει ο ιμπεριαλιστικός κόσμος είναι υφαρπαγμένοι καταναγκασμοί, ωμοί ή περισσότεροι ραφιναρισμένοι εκβιασμοί, επιβολή δυνάμεων του «ανώτερου» προς τον «κατώτερο». Στην καλύτερη περίπτωση αντιπροσωπεύουν λιγότερο ή περισσότερο μόνιμους συμβιβασμούς εξισορρόπησης δυνάμεων. Με ποικίλα μέσα και μεθόδους και φυσικά χωρίς ενδοιασμούς. Και αυτό αφορά βέβαια τις χώρες που βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία τους, δηλαδή είναι εξαρτημένες από αυτούς, αλλά και τις μεταξύ τους σχέσεις μέσα στο πλαίσιο που ονόμαζαν παλιότερα τόσο ουδέτερα οι οικονομολόγοι ως «παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας». Δηλαδή τη διαβάθμιση της ιμπεριαλιστικής δύναμης.

Ζάππειο ΙΙ ή Μνημόνιο; Ενα ψεύτικο δίλημμα

Διαβάζοντας την πρόταση της ΝΔ για την έξοδο από την κρίση, όπως την παρουσίασε ο Α. Σαμαράς στο Ζάππειο στις 12 Μαΐου, δυσκολεύεται να βρει κανείς τα στοιχεία εκείνα που δικαιολογούν όλη τη φασαρία που ξεσήκωσε η αξιωματική αντιπολίτευση μιλώντας για ένα σχέδιο εναλλακτικό της πολιτικής του μνημονίου που οδηγεί στην έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη.
Η ουσία περικλείεται στη δήλωση του Σαμαρά ότι δε διαφωνεί με τους στόχους του μνημονίου, αλλά με τους τρόπους που επιλέγει η κυβέρνηση να τους υλοποιήσει. Οι στόχοι υποτίθεται ότι είναι η μείωση του ελλείμματος, η επιστροφή για δανεισμό στις αγορές και η λήξη του μνημονίου. Στην ουσία, βέβαια, οι στόχοι είναι η καταλήστευση του λαϊκού εισοδήματος, το ξεπούλημα και η υποδούλωση της χώρας και το τσάκισμα της εργατικής τάξης.

Εκλογικός απολογισμός Αγωνιστικών Κινήσεων

Θετικά και ελπιδοφόρα κρίνονται τα εκλογικά αποτελέσματα των Αγωνιστικών Κινήσεων. Θετικά γιατί μπόρεσαν και κατέγραψαν αξιοσημείωτη άνοδο για τα μεγέθη τους, τόσο σε απόλυτο αριθμό ψήφων όσο και σε ποσοστό, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι δυνάμεις που έχουν αναφορά στην Αριστερά, είτε σημειώνουν πτώση είτε συγκρατούν τις δυνάμεις τους. Ελπιδοφόρα γιατί αποτυπώνουν, ώς ένα βαθμό, μια εν δυνάμει νέα και αντίστροφη πορεία σε σχέση με αυτή που είχε παγιωθεί τα τελευταία χρόνια. Μια διαδικασία και προσπάθεια που αφορά επί της ουσίας τα ίδια τα σχήματα, την πολιτική και συνδικαλιστική παρουσία, λειτουργία, προφίλ, υπεύθυνη παρέμβαση.
Σε καμία περίπτωση δεν είμαστε από αυτούς που θα κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί με διάφορα τεχνάσματα, όπως άλλωστε συνηθίζεται από άλλους σε αντίστοιχους εκλογικούς απολογισμούς. Κάτι τέτοιο δεν αρμόζει στην αριστερή λογική και αντίληψη. Είμαστε συνηθισμένοι να αντιμετωπίζουμε την κατάσταση και την πραγματικότητα κατάφατσα, να προσπαθούμε να δώσουμε λύσεις, να διορθώνουμε καθυστερήσεις και αδυναμίες που βέβαια συνεχίζουν να υπάρχουν. Επίσης συνηθίζουμε να είμαστε μετρημένοι στις εκτιμήσεις μας, απέχοντας από βερμπαλισμούς και απογειώσεις, αλλά σίγουροι και αταλάντευτοι για τις σημερινές απαιτήσεις, αναγκαιότητες και στόχους μας.

Φοιτητικές Εκλογές 2011:
Φωτογραφία της προσωρινής στασιμότητας του Φ.Κ.

Χωρίς την αποχή που αναμένονταν (ελάχιστη αύξηση της συμμετοχής), χωρίς ζύμωση ανάλογη των παλαιότερων ετών, χωρίς να αντανακλαστούν πλήρως οι εξελίξεις που υπάρχουν στην κοινωνία, χωρίς η Αριστερά να κεφαλαιοποιήσει την οργή (έκανε και τίποτα ουσιώδες για να την εκφράσει;) οι φετινές φοιτητικές εκλογές ήταν μία φωτογραφία της προσωρινής στασιμότητας του φοιτητικού κινήματος. Και λέμε προσωρινής, γιατί η πολιτική επιλογή να μείνουν οι φοιτητές έξω από το επίκεντρο της μνημονιακής θύελλας έχει ήδη πιάσει τα όρια της, και… «ες αύριο τα σπουδαία» για το φοιτητικό κίνημα. Αποτυπώνοντας μια κατάσταση σύγχυσης, αναβρασμού, αυταπατών και αποσπασματικών κινητοποιήσεων, οι φοιτητικές εκλογές δεν εξέφρασαν, και δεν θα μπορούσαν με την υπάρχουσα κατάσταση στο κίνημα, την οργή των φοιτητικών μαζών, αλλά περισσότερο αντανάκλασαν το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, χωρίς μάλιστα να έχουμε τη μαζική αποχή-αποστοίχιση από τους εκφραστές των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Παρόλα αυτά, οι φοιτητικές εκλογές, και παρά τη συντονισμένη προσπάθεια απαξίωσης, υπονόμευσης και γελοιοποίησής τους, παραμένουν μια ζωντανή διαδικασία του φ.κ., που στηρίζεται από δεκάδες χιλιάδες κόσμου, και δεν έχει απολέσει, όπως πολλοί θα ελπίζανε, τα χαρακτηριστικά συνδικαλιστικής οργάνωσης. Η μαζική συμμετοχή στις εκλογές, παραμένει βασικό εμπόδιο στις διαχρονικές προσπάθειες των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, όπως και της ΠΚΣ φέτος, να διαλύσουν το θεσμό.

ΟΠΑΠ Επιχειρησιακή σύμβαση με μείωση 14%

«Πρωτοπόρος» για μια ακόμη φορά ο ΟΠΑΠ, ο προς πλήρη ιδιωτικοποίηση οργανισμός «επίσημου τζόγου». Παρότι είναι μια από τις επιχειρήσεις κορυφαίας κερδοφορίας στη χώρα, υπέγραψε τρίχρονη επιχειρησιακή σύμβαση με μειώσεις μισθών 14%, αύξηση των ωρών εργασίας από 7,5 σε 8 την ημέρα και μείωση των υπερωριών κατά 50%. Η σύμβαση αυτή αφορά τους 240 μόνιμους υπαλλήλους της επιχείρησης η οποία είναι και η πρώτη εισηγμένη ΔΕΚΟ που υπογράφει επιχειρησιακή σύμβαση.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, φυσικά, το ότι αυτή η σύμβαση υπογράφτηκε τις ίδιες μέρες που η κυβέρνηση εξήγγελλε την άμεση ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ, αφού σαν στόχο έχει να παραδώσει τους εργαζόμενους ως «φτηνό υλικό» στους επίδοξους αγοραστές. Το χειρότερο είναι ότι τη σύμβαση αυτή την ενέκρινε η γενική συνέλευση των εργαζομένων.
Όσο για τους υπόλοιπους εργαζόμενους του οργανισμού, αυτοί θα εξακολουθούν να εργάζονται κάτω από συνθήκες ανασφάλειας καθώς ο ΟΠΑΠ είναι από τους πρώτους διδάξαντες της «ελαστικής» εργασίας. Να θυμίσουμε ότι εξακολουθεί να απασχολεί εργαζόμενους με συμβάσεις μιας ημέρας!
Το πόσο χάρηκαν τα αστικά επιτελεία από αυτήν την «επιτυχία» (που δουλευόταν για πάνω από τρεις μήνες) φάνηκε και από την προβολή που της δόθηκε από τα αστικά ΜΜΕ. Για να μαθαίνουν και οι υπόλοιποι...

3 Ιουν 2011

Συλλογικό κείμενο

Κάτω από την μπότα τις τρόικα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΆΟΣ, επιτίθεται ξανά, λυσσασμένα στους εργαζόμενους και το λαό, με το λεγόμενο "μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα". Με τα νέα βάρβαρα μέτρα στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, στην Υγεία και την Πρόνοια, στα επιδόματα και με νέα δυσβάσταχτη φορολογία. Με το τεράστιο κύμα ιδιωτικοποιήσεων ξεπουλιέται η χώρα και χιλιάδες εργαζόμενοι θα πεταχτούν στο δρόμο.
Η εξάρτηση της χώρας από τους "δανειστές" της, ΔΝΤ και ΕΕ, όχι μόνο διέξοδος δεν είναι αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια το λαό σε χρεωκοπία.

Η κατάσταση είναι πολύ κρίσιμη και μόνο μέσα από τη συλλογικότητα και την οργάνωση των λαϊκών αντιστάσεων μπορούν να δημιουργηθούν όροι για:

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΑΚΕΤΟ!
ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΔΝΤ, της ΕΕ, και της κυβέρνησης!

Η οργή του λαού μας πρέπει να γίνει εξέγερση, να γίνει κίνημα που θα σαρώσει και θα ανατρέψει την πολιτική της λιτότητας, της φτώχειας, της ανεργίας, της κοινωνικής ερήμωσης. Μια πολιτική που θέλει να υποδουλώσει τη ζωή μας για δεκαετίες, που θέλει να έχει το λαό και τους εργαζόμενους, την εργατική τάξη που παράγει τον πλούτο, αναλώσιμους, σύγχρονους δούλους παραδομένους στις ορέξεις του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, το λαό (κρέας) για πολέμους και τη χώρα ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Γιατί μόνο μέσα από μεγάλα ξεσπάσματα και εξεγέρσεις οι λαοί διεκδικούν τη ζωή τους, το μέλλον, μια άλλη κοινωνία, δίκαιη χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση, χωρίς πολέμους.

MΕΓΑΛΗ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
εκδήλωση στο Εκτός των Τειχών

1 Ιουν 2011

Η περίθαλψη συγχωνεύεται (Β)

Έχει περάσει ένας μήνας από το τελευταίο άρθρο για την έκθεση Λιαρόπουλου περί συγχωνεύσεων και πολλά έχουν δει το φως της δημοσιότητας που αποσαφηνίζουν ακόμα περισσότερο το αντιδραστικό τοπίο της πολιτικής της κυβέρνησης στον χώρο της υγείας. Οι εκτιμήσεις που έβλεπαν ότι απ' όπου έχει περάσει η τρόικα (π.χ. Ρουμανία) ο χώρος της υγείας συρρικνωνόταν αρχίζουν να επιβεβαιώνονται δραματικά. Οι προτάσεις απλών διοικητικών ενοποιήσεων νοσοκομείων που δεν θα έθιγαν την υγειονομική περίθαλψη του λαού και δεν θα ακουμπούσαν τα δικαιώματα των εργαζομένων αποδείχτηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, κάλπικες.
Στην πραγματικότητα οι γνωστές δηλώσεις Λοβέρδου ότι η τρόικα ζητάει 10.000 κρεβάτια και ο υπουργός Υγείας… αντιστέκεται, ή ότι το επόμενο έτος θα κοπεί το 40% της χρηματοδότησης στα δημόσια νοσοκομεία αν δεν έχει αποτελέσματα η φετινή πολιτική περικοπών στον χώρο της υγείας, μεταφραστήκαν άμεσα σε δραστική μείωση κλινών σε νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα φέτος και πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι των δηλώσεών του!

Έληξε η επίσχεση στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Μέρος των δεδουλευμένων κατεβλήθη στους εργαζομένους

Την Παρασκευή 20 Μάη κατεβλήθησαν στους εργαζομένους του Θριασίου Νοσοκομείου τα δεδουλευμένα εξαιρέσιμα δύο μηνών (Δεκέμβρης 2010 και Γενάρης 2011). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι στο Θριάσιο είναι από τους λίγους εργαζομένους που κατάφεραν να πληρωθούν, μια και στα περισσότερα νοσοκομεία που βρίσκονταν σε κατάσταση αναμονής δεν πληρώθηκαν ή πήραν μόνο τα δεδουλευμένα ενός μήνα.
Οι εργαζόμενοι στο Θριάσιο Νοσοκομείο βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας σχεδόν έναν μήνα, ενώ μαζί με τους εργαζομένους στο ΕΚΑΒ αλλά και με άλλα σωματεία οργάνωσαν από κοινού επιτυχημένες συγκεντρώσεις στο υπουργείο Υγείας και επέβαλαν, στην τελευταία συγκέντρωση εκεί, και στην ΠΟΕΔΗΝ να καλέσει πανελλαδικά τα σωματεία σε επίσχεση, υποχρεώνοντάς την σε ανατροπή προηγούμενων τοποθετήσεών της.
Έτσι ανέστειλαν την επίσχεση εργασίας αφού τους υποσχέθηκαν ότι στις 13-6-2011 θα πληρωθούν και για τους μήνες Φλεβάρη και Μάρτη 2011, όπως και στις 14/7/2011 για τους μήνες Απρίλη και Μάη, ενώ παράλληλα ήρθε και η έγκριση για το 50% της ετήσιας πίστωσης.

Νοσοκομεία στα Πατήσια: νέα λαϊκή συνέλευση για να μην κλείσουν

Στη δεύτερη λαϊκή τους συνέλευση προχωρούν οι κάτοικοι στα Πατήσια την Παρασκευή 3/6 στις 6.30 το απόγευμα στο πάρκο Φιξ (Πατησίων και Καυταντζόγλου). Στόχος η ευρύτερη δυνατή συμμετοχή κόσμου από την περιοχή για συζήτηση και πορεία στη συνέχεια με κεντρικό αίτημα να μην κλείσουν-συγχωνευθούν τα νοσοκομεία 7ο ΙΚΑ, Πατησίων και Παμμακάριστος. Για τον σκοπό αυτό έχει εκδοθεί σχετική προκήρυξη και αφίσα, ενώ έχουν προγραμματιστεί παρεμβάσεις.
Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους μιας περιοχής χωρίς νοσοκομείο, αφού και τα τρία που υπάρχουν σήμερα προβλέπεται να συγχωνευθούν με το Αγία Όλγα. Φυσικά η συγχώνευση αυτή είναι το πρώτο βήμα που θα οδηγήσει στην πλήρη απαξίωσή τους, στη μετατροπή τους σε νοσοκομεία δεύτερης κατηγορίας, με ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε υποδομές.

Tα γεγονότα στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας και οι τραμπουκισμοί της ηγεσίας του ΠΑΜΕ

Σε μια περίοδο κλιμακούμενης επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζόμενων στη χώρα, σε μέρες δύσκολες για την εργατική τάξη και το λαό, σε καιρούς που η ανεργία και η εξαθλίωση σε όλες τις μορφές χτυπάει την πλειοψηφία των λαϊκών οικογενειών, το ζήτημα της οργάνωσης και της πάλης όλου του λαού είναι πρώτιστο καθήκον και ζωτικό ζήτημα για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής τους από την καταστροφή όπου την οδηγεί η κυβέρνηση, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές πάτρωνες.
Με βάση αυτή την αντίληψη έχει συγκροτηθεί από το Φλεβάρη η Πρωτοβουλία Ανέργων Λάρισας, με τη συμμετοχή εργαζόμενων-ανέργων από διάφορους κλάδους αλλά και νέων χωρίς δουλειά (πτυχιούχων ή χωρίς πτυχίο) σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μαζικό κίνημα διεκδίκησης που να αγκαλιάσει ένα δυναμικό εργαζόμενων και νέων που κάτω από το βάρος της ανεργίας βρίσκεται διασκορπισμένο και ανοργάνωτο απέναντι στην κόλαση της ανεργίας.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ TA ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο των σκύλων στις 22 Μάη η εκδήλωση αλληλεγγύης -ενημέρωσης των επιτροπών αγώνα Χαλκιδικής με τη συνεργασία και τη στήριξη των επιτροπών γειτονιάς Θεσσαλονίκης για τον αγώνα των κατοίκων της Β. Α. Χαλκιδικής. Με αυξημένη μαζικότητα, συγκεντρώθηκαν γύρω στα 500 άτομα για να ενημερωθούν και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, καθώς το θέμα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και από την πλευρά των κατοίκων της Θεσσαλονίκης, μια που συνολικά στη Χαλκιδική υπάρχουν 110.000 καλοκαιρινές κατοικίες. Είναι κατανοητό πως οι συνέπειες από την κατασκευή του νέου μεταλλείου και του χώρου ταφής των τοξικών αποβλήτων, πέρα από την υποβάθμιση της ζωής, την καταστροφή του περιβάλλοντος και τελικά την ερήμωση της Β. Α. Χαλκιδικής, θα είναι ορατές και στη Θεσσαλονίκη, μια που θα μεταφέρεται σκόνη με κυάνιο και άλλα δηλητηριώδη μέταλλα.

Σύσκεψη ...μη απάντησης στις φασιστικές επιθέσεις

Σε αποτυχία κατέληξε και η δεύτερη σύσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στις 23/5, ανάμεσα σε διάφορες συλλογικότητες της Aριστεράς (ΔΕΑ, Κίνηση «Απελάστε το ρατσισμό», Κόκκινο, Δίκτυο, YRE, Ξεκίνημα, ΑΚΟΑ, ΟΚΔΕ, ΕΕΚ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΑΡΑΝ) στην οποία παρέμβηκε και η οργάνωσή μας, που είχε σαν θέμα τη διοργάνωση διαδήλωσης στην Αθήνα για την καταγγελία των πρόσφατων φασιστικών επιθέσεων στο κέντρο. Κι ενώ από μεριάς των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ τέθηκε εισηγητικά και με ιδιαίτερη έμφαση η συμμετοχή όλων στη διαδήλωση που καλούνταν στην Πλατεία Αμερικής, το Σάββατο 28/5 από τοπικές συλλογικότητες (Πάρκο Κύπρου και Πατησίων κ.ά.) και η διοργάνωση μιας κεντρικής διαδήλωσης σε περίπου τρεις εβδομάδες (ημερολογιακά κοντά στο αντιρατσιστικό φεστιβαλ), από μεριάς των συνιστωσών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπήρξε ιδιαίτερη εμμονή η κεντρική αυτή διαδήλωση να πορευτεί στους δρόμους πέριξ της «επίμαχης» περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα, και με εκτιμήσεις συμμετοχής κόσμου έως και... 10.000. Η σύσκεψη οδήγησε σε έντονη, παραταξιακού τύπου, αντιπαράθεση μεταξυ των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε αλληλοκατηγορίες για συμμετοχή ή μη σε προηγούμενες διαδηλώσεις (15/1), σε κατηγορίες για «εκλογικά κόστη», σε έκφραση λογικών πέρα και έξω από το στόχο διοργάνωσης μιας μαζικής πολιτικής καταγγελίας του φαινομένου αυτού, ανάδειξης των αιτιών της μετανάστευσης και έκφρασης της αντίθεσης στην επίθεση που δέχονται από το σύστημα τόσο οι έλληνες όσο και οι μετανάστες εργάτες. Σε πλήρη αναντιστοιχία με τις μεγαλεπήβολες κραυγές περί «τσακίσματος του φασισμού», οι συλλογικότητες και οργανώσεις της Αριστεράς δεν στάθηκαν ικανές -συνέπεια της πολιτικής τους λογικής- να διοργανώσουν καν μια μαζική πολιτική απάντηση. Φανταστείτε να μιλάγαμε και για... άμεση!