Θεσσαλονίκη Χιλιάδες διαδηλωτές είπαν ΟΧΙ στο χρυσό θάνατο της Χαλκιδικής

Ήταν πραγματικά μια μεγάλη και πολύχρωμη κινητοποίηση, πάνω από έξι χιλιάδες, το Σάββατο στις 24 του Νοέμβρη. Μια διαδήλωση που έκανε αίσθηση όχι μόνο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αλλά και πέρα απο αυτό. Ήρθαν πολλοί από τη Χαλκιδική, άνθρωποι κάθε ηλικίας, αρκετοί από Κιλκίς και Θράκη, περιοχές που έχουν αντίστοιχο πρόβλημα, και πολλοί Θεσσαλονικείς, με η χωρίς καταγωγή από τη Χαλκιδική. Με ευρηματικά συνθήματα, τραγούδια, χάπενιγκς κ.λπ, οργανώθηκε μια εντυπωσιακή διαδήλωση που ξεκίνησε από το Δημαρχείο και διαμέσω της Τσιμισκή και της παραλιακής κατέληξε στο Λευκό Πύργο, αποσπώντας τη θετική στάση της πλειοψηφίας του κόσμου που βρέθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Την κινητοποίηση οργάνωσαν το συντονιστικό των κατοίκων από τη Χαλκιδική σε συνεργασία με την επιτροπή της Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη τοπικών φορέων, κυρίως πρωτοβουλιών και επιτροπών κατοίκων από τις γειτονιές της πόλης. Συμμετείχαν επίσης τα συντονιστικά από το Κιλκίς και τη Θράκη καθώς και το συντονιστικό των φορέων από την Ευκαρπία.
Η κινητοποίηση ενάντια στο εργοστάσιο-ορυχείο του θανάτου στις Σκουριές ήταν ένα πρώτο σημαντικό βήμα για να αναπτυχθεί στη Θεσσαλονίκη -και όχι μόνο- ένα διαρκές κίνημα αλληλεγγύης και υποστήριξης του αγώνα του λαού της Χαλκιδικής. Αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει νικηφόρος αυτός ο αγώνας και να καταφέρει να διώξει τους εγκληματίες της καναδικής Ελντοράντο μαζί με τους έλληνες συνεταίρους της.
Η αστυνομία, κατ' εντολή της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, έκοψε την πρόσβαση μπροστά από το καναδικό προξενείο στην περιοχή της Δραγούμη. Το πιο χαρακτηριστικό όμως ήταν η συντονισμένη σιωπή των επίσημων, ιδιωτικών και κρατικών ΜΜΕ, που ούτε είδαν ούτε άκουσαν τίποτα για τη μεγάλη διαδήλωση. Απόδειξη πως οι Έλληνες συνεταίροι των Καναδών κάνουν τα πάντα για να προχωρήσουν την επένδυση, είναι αδίστακτοι και αποφασισμένοι. Η αόρατη διαδήλωση όμως, όπως εύστοχα ονομάστηκε, πέτυχε το στόχο της. Δημιούργησε καλύτερους όρους για το κίνημα αλληλεγγύης και φυσικά ενίσχυσε το πείσμα και τη θέληση των κατοίκων της Χαλκιδικής να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Στη συγκέντρωση μπροστά στο Δημαρχείο η «Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία» μοίρασε κείμενο αλληλεγγύης στον αγώνα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Απολύσεις στους διοικητικούς υπαλλήλους των ΑΕΙ-ΤΕΙ Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων!

Λίγο καιρό μετά την ψήφιση του μνημονίου 3, η εφαρμογή όλων των αντιλαϊκών μέτρων συνεχίζεται αμείωτη. Ο προσανατολισμός του συστήματος για πλήρη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα έχει περάσει για τα καλά και στον δημόσιο τομέα. Μετά τις απολύσεις μέσω εφεδρείας, ο χορός ξανάνοιξε με τις απολύσεις στους εργαζομένους στους ΟΤΑ, αλλά και στους εργολαβικούς και διοικητικούς υπαλλήλους των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Για τους τελευταίους, τα δεδομένα δίνονται εύκολα από την περίπτωση του Παντείου, όπου 14 από τους 30 εργαζομένους είδαν την πόρτα της εξόδου. Η άμεση απάντηση των εργαζομένων έδωσε ένα πρώτο ελπιδοφόρο μήνυμα. Την ώρα που στο Πάντειο η απεργία και η κατάληψη των διοικητικών υπηρεσιών κρατάει πάνω από δύο εβδομάδες, οι εργαζόμενοι στα υπόλοιπα ΑΕΙ και ΤΕΙ προχώρησαν σε κινητοποιήσεις παρ' ότι σε μερικές περιπτώσεις (π.χ. ΑΣΟΕΕ) οι υπεύθυνοι και οι πρυτάνεις τούς έδιναν εγγυήσεις ότι δεν θα απολυθούν… σε αυτήν τη φάση.
Ο αγώνας αυτός των εργαζομένων δεν μπορεί να μείνει ξεκρέμαστος, αλλά, όπως και κάθε άλλος αγώνας, οφείλει να βρεθεί στους δρόμους και με τα υπόλοιπα κομμάτια των εργαζομένων, αλλά και της κοινωνίας συνολικά. Δεν πρέπει να υπάρχουν διαχωρισμοί ανάμεσα σε εργολαβικούς, διοικητικούς μόνιμους ή συμβασιούχους, σε εργαζομένους σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και δήμους, ανάμεσα σε εργαζομένους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Το ζητούμενο είναι ένα, η διεκδίκηση του δικαιώματος στη δουλειά και στην ίδια τη ζωή, τη ζωή με αξιοπρέπεια.
Σε αυτόν τον αγώνα οφείλουν να πάρουν θέση και οι φοιτητές και σπουδαστές. Οι απολύσεις και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα είναι εικόνες από το μέλλον της σπουδάζουσας νεολαίας, αλλά και από το παρόν που ζουν οι γονείς τους, όπως και οι νέοι εργαζόμενοι και τους αφορά άμεσα. Οφείλει το φοιτητικό κίνημα να κάνει πέρα τις απόψεις που βάζουν οι δυνάμεις του συστήματος και θέλουν τους φοιτητές αμέτοχους, αλλά και την αδράνεια της πλειοψηφίας των δυνάμεων της Αριστεράς. Οι φοιτητές και οι σπουδαστές πρέπει να μπουν στις συλλογικές τους διαδικασίες, να παλέψουν για τα δικαιώματά τους, να βγουν στους δρόμους, δείχνοντας και με αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη τους σε αυτόν τον αγώνα των εργαζομένων.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

5/12: Δίκη του διαδηλωτή Μάριου Ζέρβα, στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων – αναβολή επ΄ αόριστον

Για την Τετάρτη 5/12, είχε οριστεί η δίκη του Μάριου Ζέρβα, στο Πρωτοδικείο της Αθήνας. Ο 28χρονος δάσκαλος κολύμβησης, είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, της γενικής απεργίας της 11 Μάρτη του 2010, στην Αθήνα, όταν οι δυνάμεις καταστολής επιτέθηκαν άγρια και απρόκλητα, στους διαδηλωτές. Είχε κατηγορηθεί για «κατοχή και ρίψη μολότοφ, διατάραξη κοινής ειρήνης και απόπειρα βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης». Κατηγορίες αβάσιμες, που βασίζονταν αποκλειστικά στις μαρτυρίες αστυνομικών των ΜΑΤ, και σε «πειστήρια» όπως… «ένα μπουκάλι σαμπουάν» και «γυαλιά κολύμβησης»! Κατηγορίες, οι οποίες διαψεύδονταν, από πλήθος στοιχείων, που αποδείκνυαν την αθωότητά του (φωτογραφίες και μαρτυρίες). Είχε προφυλακιστεί, επί 43 ημέρες, στις φυλακές Κορυδαλλού, για ν΄ αφεθεί τελικά ελεύθερος, μετά από βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών και επιβολή περιοριστικών όρων, ύστερα κι από ένα ολόκληρο κίνημα συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Κατά την εκδίκαση του – σχεδόν 3 χρόνια, μετά τη σύλληψή του – απουσίαζε ο αστυνομικός των ΜΑΤ, που έκανε τη σύλληψη, ενώ πλήθος κόσμου, βρέθηκε στα δικαστήρια για να εκφράσει την αλληλεγγύη του. Η δικηγόρος του, ζήτησε άρση των περιοριστικών όρων (απαγόρευση εξόδου απ’ τη χώρα, τακτική παρουσία ανα δεκαπενθήμερο, στο αστυνομικό τμήμα), πετυχαίνοντας το δεύτερο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

1982 - 2012 Εκδήλωση για τα 30 χρόνια του ΚΚΕ(μ-λ)

Το Σάββατο 24 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για τα 30 χρόνια από τότε που «με ατμομηχανή την ΚΟΘ του τότε ΚΚΕ(μ-λ), μια ομάδα συντρόφων αποφάσισε να πάει κόντρα στην αποσύνθεση του παλιού ΚΚΕ(μ-λ) και να συνεχίσει την οργανωμένη δράση της προκειμένου να δώσει σάρκα και οστά σε μια σύγχρονη κομμουνιστική οργάνωση». Το ΚΚΕ(μ-λ) παλεύει όλα αυτά τα χρόνια, εκτός από την υπεράσπιση του κομμουνιστικού κινήματος και της επαναστατικής κατεύθυνσης, να υπερασπιστεί την ανάγκη η εργατική τάξη, όλος ο εργαζόμενος λαός, μέσα από τη δική τους οργάνωση, απορρίπτοντας τις λογικές ανάθεσης και του ρεφορμισμού, να αντισταθούν στην επίθεση του συστήματος κατά όλων όσων έχει κατακτήσει με σκληρούς αγώνες. Επίθεση που κρατάει για πάνω από 30 χρόνια και σήμερα ζούμε την κορύφωσή της. Γι’ αυτό και οι ομιλίες δεν μπορούσαν παρά να αναφερθούν και στα σημερινά, στο πως βλέπει η οργάνωση την παρέμβαση των κομμουνιστών σε μια εποχή που οι ιμπεριαλιστές, οι αστικές τάξεις στη χώρα μας αλλά και παντού στο κόσμο, πέρα από την κατάργηση των κατακτήσεων με τον ανταγωνισμό τους δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους ματοκυλίσματος των λαών . Αρκετός ήταν ο κόσμος που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της οργάνωσης. Η εκδήλωση ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς κομμάτων και οργανώσεων από το εξωτερικό: Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/Μαρξιστικό Λενινιστικό, Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαοϊστικό), Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας (Κόκκινη Δράση), Μαρξιστική Λενινιστική Οργάνωση Κόκκινο Μονομάτι (Ιράν), Μαρξιστική Λενινιστική Μαοϊστική Επαναστιτική Ομάδα Μελέτης (ΗΠΑ), Ταξική Λίγκα Νεολαίας Μεξικού, Επαναστατική-Κομμουνιστική Λίγκα Νεολαίας Αυστρίας, Ιδρυτική Επιτροπή του (μαοϊστικού) Κομμουνιστικού Κόμματος Αυστρίας, Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας. Ακολούθησε ο χαιρετισμός από το Μ-Λ ΚΚΕ και στη συνέχεια οι ομιλίες των συντρόφων Β. Σαμαρά και Α. Βογιατζόγλου. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που ο σ.Σαμαράς αναφέρθηκε στο Βασίλη Γεμιστό, του συντρόφου που "στάθηκε μπροστάρης και καθοδηγητής σ’ αυτή την προσπάθεια". Μετά τις ομιλίες ακολούθησε φαγητό και ζωντανή λαϊκή μουσική από μαθητικό συγκρότημα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η εισήγηση του σ. Ανδρέα Βογιατζόγλου

Τον περασμένο Ιούνη συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τότε που, με ατμομηχανή την ΚΟΘ του τότε ΚΚΕ(μ-λ), μια ομάδα συντρόφων αποφάσισε να πάει κόντρα στην αποσύνθεση του παλιού ΚΚΕ(μ-λ) και να συνεχίσει την οργανωμένη δράση της προκειμένου να δώσει σάρκα και οστά σε μια σύγχρονη κομμουνιστική οργάνωση.
Δεν τηρήσαμε βέβαια τις ημερομηνίες με αυστηρότητα, όχι μόνο γιατί δεν το επέτρεψαν οι συνθήκες των προηγούμενων μηνών που ήταν πλήρεις σημαντικών εξελίξεων, αλλά κυρίως γιατί στις προθέσεις μας δεν ήταν μια εκδήλωση μνήμης και αποτίμησης αλλά μια εκδήλωση όπου θα εκθέταμε τις σκέψεις μας για τις κατευθύνσεις μας για το παρόν και το μέλλον της κομμουνιστικής προοπτικής της εργατικής τάξης, του λαϊκού επαναστατικού κινήματος και της σοσιαλιστικής διεξόδου.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η ομιλία του σ. Βασίλη Σαμαρά

Αγαπητοί σύντροφοι, συντρόφισσες, φίλοι και φίλες,
Χαιρετίζω την παρουσία σας σ' αυτήν την εκδήλωση που γίνεται για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την Συνδιάσκεψη Ανασυγκρότησης του ΚΚΕ(μ-λ) το 1982.
Δεν πρόκειται να κάνω κάποιο απολογισμό εδώ. Αυτό είναι ένα ζήτημα μιας άλλης διαδικασίας. Ούτε και θα κάνω μια πλήρη αναφορά σ’ αυτά που προηγήθηκαν εκείνης της απόφασης και στην πορεία που διανύσαμε από τότε μέχρι τα σήμερα.
Θα αναφερθώ, ωστόσο, σε βασικά στοιχεία που οδήγησαν στο πάρσιμο μιας τέτοιας πρωτοβουλίας αλλά και στο πώς αυτή προχώρησε και τι προσέφερε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χαιρετισμός της αντιπροσωπείας του Μ-Λ ΚΚΕ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ χαιρετίζουμε, θερμά, την εκδήλωσή σας για τα 30 χρόνια από την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ), για τα 30 χρόνια συμβολής του στους λαϊκούς αγώνες, στην οικοδόμηση της κομμουνιστικής κατεύθυνσης, στην πάλη για την ανατροπή και το σοσιαλισμό.
Η εκδήλωσή σας, για τον απολογισμό της 30χρονης διαδρομής και τα καθήκοντα της νέας περιόδου, συμπίπτει με τη βαθειά οικονομική κρίση που εξακολουθεί να μαίνεται στα κέντρα του καπιταλισμού, με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και την άγρια διαπάλη τους για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής μέσα από στρατιωτικές επεμβάσεις και κατακτητικούς πολέμους, με μια πρωτοφανή επίθεση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού μας.
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα απανωτά, άγρια, και αβάσταχτα αντιλαϊκά μνημόνια της συγκυβέρνησης Σαμαρά και των ξένων και ντόπιων προστατών της που προκαλούν μια οικονομική και κοινωνική οπισθοδρόμηση, χωρίς ιστορικό προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της καπιταλιστικής Ευρώπης.
Η πιο στυγνή οικονομική εκμετάλλευση και αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, η τεράστια διεύρυνση της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης και το σάρωμα των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων είναι σε πλήρη εξέλιξη.
Η χώρα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο, σε ειδική οικονομική ζώνη. Οι ιμπεριαλιστές επιβάλουν ασφυχτικό διεθνή έλεγχο και επιτήρηση και υπαγορεύουν ωμά τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.
Πρόκειται γενικά για την πιο ωμή ταξική πολιτική, δουλικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, που οξύνει όλα τα μεγάλα οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και εθνικά προβλήματα, προκαλεί τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση και σπρώχνει σε βαθειά κρίση το ντόπιο καθεστώς της εξάρτησης και της υποτέλειας.
Πάνω στο έδαφος που διαμορφώνει η βάρβαρη κυβερνητική πολιτική και το ίδιο το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, ξέσπασαν, το προηγούμενο διάστημα, και συνεχίζονται, σήμερα, μεγάλες πανεργατικές απεργιακές κινητοποιήσεις, που παρόμοιές τους δεν είχαμε δει τις τελευταίες δεκαετίες, κινητοποιήσεις που αγκάλιασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε όλη τη χώρα, δείχνοντας έμπρακτα τη δύναμη της γραμμής του μαζικού πανεργατικού -παλλαϊκού αγώνα.
Εξακολουθεί, βέβαια, το επίπεδο ανάπτυξης του κινήματος να είναι αναντίστοιχο προς το μέγεθος της αντιλαϊκής επίθεσης, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με το σημερινό επίπεδο οργάνωσης και συνείδησης των μαζών, με τη γραμμή και τις δυνάμεις που κυριαρχούν στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, με τη γενικότερη αρνητική κατάσταση που επικρατεί στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Και αυτή ακριβώς η κατάσταση που αντανακλά τους συσχετισμούς δυνάμεων βάζει τη σφραγίδα της και ερμηνεύει την αδυναμία απόκρουσης των βάρβαρων μέτρων και καλλιεργεί κάθε είδους συγχύσεις και ηττοπάθειες.
Όσο αυτοί οι αγώνες, που αναπτύσσονται, δεν συνδέονται με μια επαναστατική ιδεολογία και πολιτική που να μπορεί να τους ενοποιεί, να τους ανυψώνει σε ένα ανώτερο επίπεδο και να τους δίνει σταθερή προοπτική και ευρύτερους στόχους, δεν θα ξεφεύγουν από το σημερινό επίπεδο των ρεφορμιστικών αυταπατών και οι εργαζόμενοι δεν θα είναι σε θέση να υπερασπίσουν αποτελεσματικά τα ζωτικά τους συμφέροντα, πολύ περισσότερο να αμφισβητήσουν την εξουσία των κυρίαρχων δυνάμεων. Αυτή ακριβώς η κατάσταση αναδεικνύει ξανά και ξανά τη μεγάλη υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος και της αναδημιουργίας του επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος της εργατικής τάξης. Πρόκειται για ένα θεμελιακό ζήτημα που έθεσε το μαρξιστικό- λενινιστικό κίνημα της χώρας μας από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του, πριν από 50 χρόνια, όταν οι ρεβιζιονιστές ξερίζωσαν την επαναστατική ψυχή του ΚΚΕ και το μετέτρεψαν σε ένα οπορτουνιστικό-ρεφορμιστικό κόμμα.
Ο στόχος της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος δεν θα κατακτηθεί μέσα από οπορτουνιστικές συνταγές που επιτείνουν τη σύγχυση και την αποϊδεολογικοποίηση στις γραμμές του κινήματος, αλλά θα προκύψει σε βάθος χρόνου μέσα από σκληρούς ιδεολογικούς και πολιτικούς αγώνες των κομμουνιστών, χωρίς ταλαντεύσεις και πισωγυρίσματα που ακυρώνουν τους πολύχρονους αντιρεβιζιονιστικούς αγώνες, μέσα από την πρωτοπόρα δράση τους στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, μέσα από το ρίζωμα και το άπλωμα των δεσμών τους με την εργατική τάξη, μέσα από τη συσπείρωση, την κριτική, το διάλογο και την αντιπαράθεση ανάμεσα σε όλους τους κομμουνιστές, όπου κι αν βρίσκονται, πάνω στα βασικά ιδεολογικά και πολιτικά προβλήματα του κομμουνιστικού κινήματος, που πρέπει να ανοιχτούν και να συζητηθούν σε πλατειά κλίμακα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Μια νέα κατάσταση δημιουργείται τον τελευταίο χρόνο ανάμεσα στις δυο οργανώσεις μας που αφήνει πίσω της μια μακρά, αρνητική περίοδο άγονων αντιπαραθέσεων οι οποίες δεν ωφέλησαν κανένα και, πολύ περισσότερο, την κοινή συμβολή μας στην υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος. Όχι, βέβαια, πως τώρα λύθηκαν και ξεπεράστηκαν, ως δια μαγείας, τα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν κοντά τρείς δεκαετίες. Όμως, η πολιτική απόφαση των δύο οργανώσεων να αλλάξουμε σελίδα διαμορφώνει το πλαίσιο να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, χωρίς προκαταλήψεις και αρνητικές φορτίσεις. Δεν πρέπει, βέβαια, να θεωρήσουμε πως τώρα έχει μπει σε λειτουργία ο αυτόματος πιλότος που μας οδηγεί με ασφάλεια. Θα χρειαστούν επίμονες, συντονισμένες, συνειδητές προσπάθειες για να σταθεροποιήσουμε τη νέα κατάσταση και να κάνουμε στέρεα βήματα μπροστά, αφήνοντας οριστικά πίσω μας την προηγούμενη κατάσταση.
Τη νέα σελίδα στις σχέσεις μας την ανοίξαμε έχοντας επίγνωση πως ανάμεσα στις δύο οργανώσεις μας υπάρχουν διαφορές απόψεων, ορισμένες μάλιστα σημαντικές σε ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα. Για εμάς, το Μ-Λ ΚΚΕ, το πρόβλημα δεν είναι αν αυτές τις διαφορές θα τις βάλουμε κάτω από το χαλί, αλλά αν πρώτα απ’ όλα θα αναδείξουμε, θα προβάλουμε και θα πραγματώσουμε αυτά που μας ενώνουν και είμαστε σύμφωνοι. Και αυτά δεν είναι λίγα. Είναι πολύ περισσότερα από τις διαφορές μας. Είναι όλα αυτά που μας επέτρεψαν να δημιουργήσουμε την Πρωτοβουλία για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, να θέσουμε και να παλέψουμε τους ευρύτερους πολιτικούς στόχους και τα μέτωπα πάλης, είναι όλα αυτά που μας επέτρεψαν να δώσουμε μια σκληρή, διπλή πολιτική μάχη σε κεντρικό επίπεδο παρεμβαίνοντας «εφ όλης της ύλης», είναι όλα αυτά που τώρα σχεδιάζουμε και θέλουμε να κάνουμε πράξη.
Στηριγμένοι σε αυτά που έχουμε κατακτήσει, να κάνουμε στέρεα βήματα μπροστά, δίνοντας τη δική μας συμβολή στον αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χαιρετισμός του TKP/ML (Τουρκία)

Προς την Κεντρική Eπιτροπή του ΚΚΕ(μ-λ)
Αγαπητοί συντρόφισσες και σύντροφοι,

Στην 30ή επέτειο του κόμματός σας, εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΤ/ΜΛ εκφράζουμε τους θερμούς επαναστατικούς χαιρετισμούς στα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ(μ-λ).

Αξιότιμοι σύντροφοι,
Το ΚΚΕ (μ-λ) έχει πολύ σημαντική θέση στο επαναστατικό κίνημα της Ελλάδας. Είναι ξεκάθαρη η θέση του κόμματός σας μέσα στην ταξική πάλη, κόμμα που οικοδομήθηκε από το 1982 ενάντια σε κάθε ρεβιζιονιστική, οπορτουνιστική άποψη και αντίληψη. Το ΚΚΕ (μ-λ) είναι πρωτοποριακή δύναμη της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού. Χωρίς το κόμμα είναι αδύνατη αυτή η πορεία. Οσοι δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό πρέπει να δουν τις εξεγέρσεις που έγιναν στις χώρες της Αφρικής και της Μ. Ανατολής. Σε αυτές τις χώρες, λόγω της ανυπαρξίας του κομμουνιστικού κόμματος, οι εξεγέρσεις δεν μπόρεσαν να πάρουν ανατρεπτικό χαρακτήρα. Αυτή η εικόνα μάς επιβεβαιώνει το ρόλο των κομμουνιστικών κομμάτων στην ταξική πάλη.
Το ΚΚΕ(μ-λ), όσο σημαντική θέση έχει στο επαναστατικό κίνημα της Ελλάδας άλλο τόσο σημαντικό είναι και για το κίνημα της χώρας μας. Ως το κομμουνιστικό κόμμα της γειτονικής χώρας, έχει συμβάλει και έχει προσφέρει αξιοσημείωτη υποστήριξη στην ταξική πάλη της χώρας μας. Μετά τη φασιστική-στρατιωτική χούντα του '80 στην Τουρκία, η αλληλεγγύη του ΚΚΕ(μ-λ) προς χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες ήταν ιστορικής σημασίας. Αυτή η αλληλεγγύη εκφράσθηκε και προς το κόμμα μας. Οι σχέσεις των δυο κομμάτων, που ξεκίνησαν πριν από 30 χρόνια, συνεχίζουν μέχρι σήμερα στη βάση της ειλικρίνειας και της εμπιστοσύνης. Τα κόμματά μας έχουν γίνει κυματοθραύστης στις προσπάθειες των δυο ηγεμονικών (αστικών) τάξεων να σπείρουν το μίσος ανάμεσα στους δύο λαούς μας. Οι αδελφικές σχέσεις των κομμουνιστικών κομμάτων είναι ένα παράδειγμα των φιλικών δεσμών που συνδέουν τους λαούς μας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να αποτρέψει το βάθεμα της κρίσης. Η κρίση εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, τα μέτρα που παίρνονται δεν μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση. H οικονομική κρίση δημιουργεί σε όλο τον κόσμο μαζική ανεργία και προκαλεί πτώχευση των κρατών.
Η οικονομική και πολιτική κρίση που εμφανίστηκε πρώτα στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα σε λίγο διάστημα απλώθηκε σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία. Τα πιο καταστρεπτικά αποτελέσματα φαίνονται στην Ευρωζώνη. Μερικοί από τη μια μεριά αναζητούν λύσεις από την ΕΕ και κάποιοι από την άλλη μεριά απαιτούν την έξοδο των χωρών που έχουν δημοσιονομικό πρόβλημα και αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της πτώχευσης. Και οι δυο επιλογές δεν μπορούν να είναι συνταγή σωτηρίας.
Στο ερώτημα γιατί η κρίση χτύπησε πρώτα την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, η απάντηση είναι ότι αυτές οι χώρες πολιτικά και οικονομικά είναι εξαρτημένες από τον ιμπεριαλισμό. [...]
Από την αρχή της κρίσης, πρώτα οι λαοί της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών αντιδρούν και αντιστέκονται στις πολιτικές λιτότητας. Οι μάζες με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις εκφράζουν την άρνηση τους να πληρώσουν την κρίση. Εχουμε μπει σε περίοδο ζύμωσης της επαναστατικής προοπτικής. Το ζήτημα είναι η κατεύθυνση της οργής των μαζών. Τα κινήματα της Ελλάδας και της Ισπανίας έχουν μακρόχρονη εμπειρία και παράδοση αγώνων. Η συνάντηση των λαϊκών αγώνων με τη σωστή καθοδήγηση θα δημιουργήσει νέες ελπίδες για το μέλλον.

Συντρόφισσες-συντροφοι,
Στην Τουρκία έχουμε μπει σε μια περίοδο αδίστακτης λεηλασίας, υποδούλωσης και καταπίεσης που εφαρμόζεται από όλους τους φασιστικούς κρατικούς μηχανισμούς. Το κουρδικό κίνημα δέχεται ανελέητη επίθεση την οποία προσπαθούν να αποκρύψουν στο όνομα του περιβόητου «εκδημοκρατισμού». Το κουρδικό κίνημα είναι σε κατάσταση περικύκλωσης από τις στρατιωτικές και πολιτικές δυνάμεις του φασιστικοί κράτους και άρνησης της ταυτότητας του. Αυτα τα γεγονότα δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα ανάμεσα στο κουρδικό και το τούρκικο έθνος, που μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Η τουρκική αστική τάξη δεν έχει να ασχοληθεί μόνο με το Κουρδικό και την οικονομική κρίση. Πρέπει να ανταποκριθεί και στις απαιτήσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμοί στην περιοχή. Η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚP) και οι ηγεμονικές δυνάμεις της Τουρκίας κάτω από την πίεση των ιμπεριαλιστών ακολουθούν πιο επιθετική εξωτερική πολίτικη. Η Τουρκία, που αναφέρεται στα σχέδια των αφεντικών ως «περιφερειακή δύναμη» και «ημι-προεδρία στο μεγάλο σχέδιο της Μέσης Ανατολής», παρασύρεται με γρήγορο ρυθμό στο βάλτο της Μέσης Ανατολής.
Ο ρόλος της Τουρκίας στα σχέδια των ΗΠΑ για τη Συρία αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο. Η επίθεση στα συριακά εδάφη ως απάντηση στη λεγόμενη συριακή επίθεση αποδεικνύει το ρόλο του χωροφύλακα που έχει αναλάβει η Τουρκία. Η πολιτική που ακολουθεί στο θέμα της Συρίας δεν έχει σχέση μόνο με τα περιφερειακά σχέδια, έχει και με τα εσωτερικά ζητήματα.
[...] Το κόμμα μας, σε πιθανό αντιδραστικό πόλεμο της Τουρκίας εναντίον της Συρίας, δεν θα υποστηρίξει ούτε τη μία ούτε την άλλη αντιδραστική τάξη. Σε περίπτωση πολέμου, το κόμμα μας, κατηγορώντας τις πολιτικές του πολέμου, θα πάρει μια πρακτική θέση ενάντια στις δυο αντιδραστικές τάξεις.

Συντρόφισσες/οι
Οι καταπιεσμένοι λαοί και οι καταδικασμένες στη μιζέρια μάζες δεν μπορούν να αντέξουν το σύστημα που επιβάλλεται από τους ιμπεριαλιστές και τους δούλους τους. Είναι ένα σύστημα που οικοδομείται πάνω στην αρπαγή του μόχθου και στη σκλαβιά. Όμως, ούτε οι ιμπεριαλιστές ούτε οι δούλοι τους αισθάνονται άνετα. Η ανελέητη επίθεση του κεφαλαίου σε όλο τον κόσμο βρίσκεται αντιμέτωπη με την αντίσταση των λαών. Καταπιεσμένοι λαοί και έθνη είναι στο πόδι. Στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Μ. Ανατολή και στον αραβικό κόσμο. Από την Ασία μέχρι τη Λατινική Αμερική, από την Ινδία μέχρι τις Φιλιππίνες και σε όλα τα μέτωπα όπου εμφανίζονται, τα επαναστατικά κινήματα ενοχλούν τα μονοπωλιακά κέντρα.
Εκφράζουμε τους θερμούς χαιρετισμούς μας και ευχόμαστε καλό αγώνα.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ του

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ/ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χαιρετισμός της Ιδρυτικής Επιτροπής (μαοϊστικού) Κομμουνιστικού Κόμματος (Αυστρία)

Προς την Κεντρική Επιτροπή και όλους τους συντρόφους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας(μαρξιστικού – λενινιστικού)

Αγαπητοί σύντροφοι!
Στις 24 του Νοέμβρη θα γιορτάσετε την 30η επέτειο του κόμματός σας. Λυπούμαστε πολύ, που δεν μπορούμε να βρισκόμαστε κοντά σας σε μια τέτοια ιστορική στιγμή, αλλά χαιρετίζουμε την επέτειο των 30 χρόνων του κόμματός σας, στέλνοντας επαναστατικούς, κόκκινους χαιρετισμούς σε όλους τους συντρόφους!
Το κόμμα σας διατηρεί μια μακρινή δόξα και παράδοση για τον αγώνα του ενάντια στο ρεβιζιονισμό και τον οπορτουνισμό. Η παράδοσή σας είναι πολύ πιο μακρινή από τη δικιά μας, και πράγματι η ιστορία του κόμματός σας έχει τις ρίζες άνω των 30 χρόνων . Γνωρίζουμε για την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων Κομμουνιστών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αϊ – Στράτη, για τις χυδαίες επιθέσεις του Ρεβιζιονισμού ενάντια στους Έλληνες Κομμουνιστές των ανατολικών ευρωπαϊκών χωρών και για το μεγαλείο της ιδεολογικής πάλης, που διεξήγαν ενάντια σε αυτές τις επιθέσεις. Σε αυτή την περίοδο, οι αληθινοί κομμουνιστές έκαναν το σημαντικό βήμα να έρθουν σε ρήξη ιδεολογικά και οργανωτικά με τον Ρεβιζιονισμό. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα αυτής της πορείας ήταν η οικοδόμηση των πρώτων Μαρξιστικών – Λενινιστικών Οργανώσεων των Ελλήνων Κομμουνιστών κόντρα στο ρεβιζιονισμό και τον οπορτουνισμό του παλιού ΚΚΕ. Αυτό άνοιγε το δρόμο προς τη συγκρότηση ενός νέου Κομμουνιστικού Κόμματος της εργατικής τάξης και του ελληνικού λαού. [...].

Μετά το θάνατο του συντρόφου Μάο και το τέλος της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης και της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στην Κίνα, το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα έρχεται ξανά σε κρίση, και μόνο κάποια λίγα κόμματα και οργανώσεις μπορούσαν να διεξάγουν ένα σημαντικό αγώνα ενάντια στην ιδεολογική σύγχυση και στις νέες μορφές του ρεβιζιονισμού. Το κόμμα σας είναι μία από αυτές τις δυνάμεις. Με την πρώτη σας Συνδιάσκεψη για την Ανασύσταση του ΚΚΕ(μ-λ) το 1982, κάνατε ένα πολύ σημαντικό βήμα. Με αυτή τη συνδιάσκεψη, ιδρύσατε το κόμμα με νέες βασικές αρχές ενός σκληρού αγώνα ενάντια στο ρεβιζιονισμό, τον οπορτουνισμό και την ιδεολογική σύγχυση. Από τότε, εφοδιασμένοι με τις αποφάσεις της Πρώτης Συνδιάσκεψης, της Δεύτερης Συνδιάσκεψης και τις Αποφάσεις της Καθοδήγησης από το 1984, το κόμμα σας λειτουργεί πάνω σε αυτή τη βάση και γι’ αυτό το λόγο αποτελεί ένα σπουδαίο παράδειγμα για εμάς.
Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο της ιμπεριαλιστικής ανταγωνιστικότητας για το ξαναμοίρασμα των αποικιών. Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μία πολύ πιο σκληρή καταπίεση του ελληνικού λαού και της εργατικής τάξης. Αλλά, όπου υπάρχει καταπίεση, θα υπάρξει και η αντίσταση. Αυτή η αντίσταση, που βλέπουμε σήμερα, και η πάλη του ελληνικού λαού και της εργατικής τάξης είναι ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους του κομμουνιστές, τους εργάτες και τους λαούς, που παλεύουν σε όλο τον κόσμο. Στα 30α του γενέθλια, το Κόμμα σας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό – λενινιστικό) στην πορεία του για την επανάσταση για λαϊκή δημοκρατία στην Ελλάδα, έχει να αντιμετωπίσει πολλά και μεγάλα καθήκοντα. Ελπίζουμε σε εσάς και είμαστε σίγουροι, πως το κόμμα σας θα λύσει όλα του τα προβλήματα και τα καθήκοντά του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο – γιατί είσαστε ένα εργατικό, αγωνιστικό και διεθνέιστικό Κόμμα! Υποσχόμαστε να σας υποστηρίξουμε στον αγώνα σας. Σε αυτό το πλαίσιο – για παράδειγμα – νομίζουμε, ότι στο κοντινό μέλλον θα ήταν πολύ σημαντικό να ενισχυθεί το κίνημα αλληλεγγύης με την πάλη του ελληνικού λαού, ιδιαίτερα στις ιμπεριαλιστικές χώρες, όπως επίσης θα ήταν πολύ σημαντικό οι κομμουνιστικές και αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις να ενωθούν σε διεθνές επίπεδο, για να δουλέψουν από κοινού τα καθήκοντά τους στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Αυτά τα καθήκοντα μπορούν να εκπληρωθούν , μόνο αν προσανατολιστούμε στο να κτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στα εργατικά και στα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα. Πιστεύουμε, ότι το Κόμμα σας έκανε και κάνει σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και θεωρούμε, ότι θα έχετε σημαντικό και καθοδηγητικό ρόλο σε αυτό το έργο. Σας έχουμε εμπιστοσύνη, ότι θα λύσετε τα καθήκοντά σας και θα χαιρόμασταν, αν μας ήταν δυνατό να έρθουμε σε πιο στενή επαφή στο κοντινό μέλλον. Θα ήταν σπουδαίο, αν μπορούσαμε στα επόμενα 30 χρόνια (και για πολύ περισσότερο!) να βαδίσουμε από κοινού στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την αντίδραση και το φασισμό – στον αγώνα μας για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού, για τη λαϊκή δημοκρατία, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό.
Χαιρετίζουμε την 30η επέτειο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (μαρξιστικού – λενινιστικού)
Κάτω ο φασισμός και ο ιμπεριαλισμός!
Ζήτω ο Μαρξισμός- Λενινισμός – Μαοϊσμός! Ζήτω η Παγκόσμια Προλεταριακή Επανάσταση!

Καθοδηγητικό Όργανο
Ιδρυτική Επιτροπή (μαοϊστικού) Κομμουνιστικού Κόμματος
Αυστρία, Νοέμβρης 2012

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΕΤΤΕΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Η Ταξική Πορεία καταγγέλλει τη σύλληψη και παραπομπή στο αυτόφωρο τεσσάρων εργαζομένων της Γενικής Ταχυδρομικής στο Αιγάλεω και τριών μελών του ΔΣ του ΣΕΤΤΕΑ, του κλαδικού σωματείου στις ταχυμεταφορές, του προέδρου Κώστα Στάμου, του γεν. γραμματέα Κώστα Λέντη και του Χρήστου Γιαμπουράνη.
Η τρομοκρατικού χαρακτήρα σύλληψη έγινε κατά τη διάρκεια κινητοποίησης στο συγκεκριμένο υποκατάστημα της Γενικής Ταχυδρομικής με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλονται από το Σεπτέμβρη. Οι εργαζόμενοι είχαν κηρύξει για σήμερα το πρωί στάση εργασίας. Όταν η στάση εργασίας έληξε οι υπεύθυνοι του υποκαταστήματος αρνήθηκαν να αναθέσουν δουλειά στους εργαζόμενους. Αντί γι’ αυτό η μητρική εταιρεία δήλωσε ότι κλείνει το συγκεκριμένο υποκατάστημα και έστειλε φορτηγά για να παραλάβουν τα εμπορεύματα προκειμένου να τα διακινήσει αυτή. Οι εργαζόμενοι του υποκαταστήματος αντιστάθηκαν σε αυτήν τη μεθόδευση, αφού έγινε φανερό ότι το μόνο που ενδιέφερε την εταιρεία ήταν «να γίνει η δουλειά» και όχι το τι θα απογίνουν οι εργαζόμενοι. Υπενθυμίζουμε ότι η πρότασή της προς αυτούς ήταν και παραμένει να απασχοληθούν με δίμηνη σύμβαση (!!!) στη μητρική, αλλά αφού υπογράψουν οικειοθελή αποχώρηση από το υποκατάστημα, αφού δηλαδή απαλλάξουν τη μητρική από την υποχρέωση καταβολής των χρωστούμενων και το αφεντικό του υποκαταστήματος από την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεων.
Η προκλητική σύλληψη και δίωξη των εργαζομένων δεν πρέπει να περάσει αναπάντητη. Η υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά, με αξιοπρεπείς όρους και μισθούς είναι υποχρέωση κάθε εργαζόμενου. Η αντίσταση στον εργασιακό μεσαίωνα και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, στο μέλλον της ανεργίας και της εξαθλίωσης είναι όρος για την επιβίωση των εργαζομένων.

• Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής.
• Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων και την απόσυρση των κατηγοριών.
• Απαιτούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και την εξασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας.

Αθήνα, Παρασκευή 7 Δεκέμβρη 2012

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ! ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ!

Η νεολαία δεν θα ξεχάσει το Δεκέμβρη του ‘08. Κατέχει μια ξεχωριστή θέση στη μνήμη και στη συνείδησή της. Γιατί στο πρόσωπο του αιμόφυρτου Αλέξη βλέπει ακόμα τα όνειρα και τις προσδοκίες της που γκρεμίζονται καθημερινά από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης. Γιατί καταλαβαίνει ότι πίσω από τους «ειδικούς φρουρούς», που πάτησαν τη σκανδάλη, υπήρχε η πολιτική που τους «όπλισε» το χέρι. Η ίδια πολιτική που σαρώνει δικαιώματα και σπρώχνει τις οικογένειες μας στη φτώχεια και την ανέχεια. Γιατί συνεχίζει να ζει στην ασφυκτική καθημερινότητα που την έκανε να εξεγερθεί, η οποία γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο μαύρη…

Σήμερα, 4 χρόνια μετά, η βαρβαρότητα που βιώνουν ο λαός και η νεολαία δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Τα αλλεπάλληλα μέτρα και Μνημόνια των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ καταδικάζουν τον κόσμο της δουλειάς σε αργό θάνατο. Η χώρα μετατρέπεται σε μια τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη εξαθλίωσης και δυστυχίας. Τα εφιαλτικά νούμερα της ανεργίας ξεπερνάνε το 1,5 εκατομμύριο, ενώ την ίδια στιγμή στη λίστα προστίθενται καθημερινά οι χιλιάδες απολυμένοι από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Οι μισθοί και οι συντάξεις στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα, οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται και προχωράει το ολοκληρωτικό ξεπούλημα κάθε σπιθαμής δημόσιας περιουσίας. Ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, με πιστό τους όργανο όλες τι προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως και την τωρινή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, έχουν επιδοθεί σε έναν ανελέητο πόλεμο στο λαό, από τον οποίο δεν σκοπεύουν να παραιτηθούν από μόνοι τους.

Παράλληλα με όλα αυτά προχωράει και η ισοπέδωση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Ο νόμος-πλαίσιο στο χώρο των ΑΕΙ-ΤΕΙ έρχεται να μας προετοιμάσει για το μέλλον των σύγχρονων δούλων που μας επιφυλάσσουν, εναρμονίζοντας την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην πραγματικότητα που διαμορφώνει η επίθεση του συστήματος. Τα όρια σπουδών και οι διαγραφές, τα δίδακτρα, η αντικατάσταση των πτυχίων από πιστωτικές μονάδες, η κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος και κάθε φοιτητικής παροχής σε σίτιση και στέγαση αφαιρούν από την πλειοψηφία της νεολαίας κάθε δυνατότητα να σπουδάσει. Στρώνουν το έδαφος για το πανεπιστήμιο του Μνημονίου, στο οποίο θα έχουν θέση μόνο οι «λίγοι και εκλεκτοί», μια μειοψηφική ελίτ.

Και όποιος τολμήσει να αντιδράσει σε αυτόν τον ορυμαγδό, το σίγουρο είναι ότι πολύ γρήγορα θα νιώσει βαρύ το γκλομπ του ΜΑΤατζή πάνω στο κεφάλι του. Η τρομοκρατία και η κρατική καταστολή βρίσκονται, πλέον, στην ημερήσια διάταξη. Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις πνίγονται στα χημικά, ενώ κάθε προσπάθεια αντίστασης στην κυρίαρχη πολιτική ποινικοποιείται και καταστέλλεται. Κάθε δημοκρατικό δικαίωμα χτυπιέται βάναυσα και μέσα σε όλα αυτά βρίσκει έδαφος και σηκώνει κεφάλι το φασιστικό ερπετό της Χρυσής Αυγής, χύνοντας το ρατσιστικό του δηλητήριο και τρομοκρατώντας με τη σειρά του το λαό και νεολαία. Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η καταπάτηση Ασύλου στο ΑΠΘ

μετά την πορεία στις 17 του Νοέμβρη, καθώς και η εισβολή των ΜΑΤ, λίγες εβδομάδες μετά, με στόχο να σπάσουν τον ηρωικό αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων.

Έναν αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά και το μεροκάματο, για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, για το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή. Η απεργία των εργολαβικών του ΑΠΘ κρατάει σθεναρά για πάνω από δύο μήνες και έχει δημιουργήσει, μαζί με τις κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, των εργαζομένων στους δήμους και τους ΟΤΑ, ατέλειωτους πονοκεφάλους σε κυβέρνηση, εργολάβους και πρυτανείες. Γι’ αυτό και έσπευσαν να τον τσακίσουν με αστυνομικές επιθέσεις, συλλήψεις και καταδικαστικές αποφάσεις. Οι εργαζόμενοι, όμως, δεν λυγίζουν τόσο εύκολα. Ο δρόμος της αντίστασης και του αγώνα που βαδίζουν, εκτός από το ότι πρέπει να συναντήσει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Αυτό που μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο, άλλωστε, η «επέτειος» της εξέγερσης της νεολαίας, είναι ότι η γενιά μας δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια στην προσπάθεια των από πάνω να τη διαγράψουν από το χάρτη. Θα αντισταθεί, θα συγκρουστεί, θα εξεγερθεί! Θα επιλέξει το δρόμο του οργανωμένου, πολιτικοποιημένου και μαζικού αγώνα, στο πλευρό της λαϊκής πάλης, για να είναι οι μελλοντικοί «Δεκέμβρηδες» νικηφόροι. Μακριά από κάθε λογής αυταπάτες για «αριστερούς σωτήρες» που θα αναδειχθούν από τις κάλπες. Ξεπερνώντας άλλους, που με τα μεγάλα και ωραία επαναστατικά τους λόγια και τώρα, όπως και τότε, αποχωρούν με «ελαφρά πηδηματάκια» από κάθε αναμέτρηση του λαού με τις δυνάμεις του συστήματος.

Στο κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης βρίσκονται οι λύσεις στα προβλήματά μας! Μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση και το μεσαίωνα που μας επιβάλλουν!

ΝΑ ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΝΑ ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ!

* Αθώωση των απεργών εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ, δικαίωση των αιτημάτων και του αγώνα τους.
* Κάτω τα χέρια από το Άσυλο, κάτω τα χέρια από τους αγώνες!
* Κάτω η κρατική τρομοκρατία και καταστολή.
* Να ανατρέψουμε τα βάρβαρα μέτρα και την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και τρόικας.
* Κάτω ο νόμος-πλαίσιο και οι ταξικοί φραγμοί.
* Έξω οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ από τη χώρα.
* Πάλη για Σπουδές-Δουλειά-Ελευθερίες-Ανεξαρτησία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μαθητική Αντίσταση: Μ' αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας!

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που σφαίρα αστυνομικού δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, μαθητή 15 χρονών. Αυτό ήταν το έναυσμα για να βγούμε μαθητές, φοιτητές κι ο υπόλοιπος Λαός στους δρόμους σε ένα διαρκή και μαζικό αγώνα! Στο πρόσωπο του Αλέξη είδαμε το πρόσωπο του συμμαθητή μας ή και του εαυτού μας! Έγινε σε όλους μας ξεκάθαρο ότι αυτό το σύστημα για να επιβληθεί και να υποτάξει, δεν διστάζει να βγάλει το όπλο και να πυροβολήσει.
Και δεν ήταν μεμονωμένο ή τυχαίο περιστατικό, όπως τα ΜΜΕ θέλαν και θέλουν να μας πείσουν, αλλά μια ακόμη απόδειξη ότι αυτή η πολιτική τρομοκρατεί και σκοτώνει. Είναι η ίδια πολιτική που σήμερα, με την αστυνομία να περιπολεί και να τραμπουκίζει σε κάθε γειτονιά, συλλαμβάνει στις προσυγκεντρώσεις των διαδηλώσεων, μας ποτίζει με χημικά και μας δέρνει για να καταστείλει τους αγώνες μας και να μας κάνει να σκύψουμε το κεφάλι.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Όσο τα μέτρα τους μας εξαθλιώνουν, μας πετάνε έξω απ’ το σχολείο και μας στερούν το δικαίωμά μας στην εργασία, δεν θα θυμόμαστε τον Αλέξη με ενός λεπτού σιγή, αλλά η δολοφονία του συμμαθητή μας θα μας οργίζει και το κίνημα του Δεκέμβρη θα πυροδοτεί τους νέους, τους δικούς μας αγώνες!

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 6ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ!

Εγώ που κάνω όνειρα κι έχω πολλά ωραία να χάσω
κάνω και την αρχή, δεν γουστάρω να’ συχάσω!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

6 Δεκέμβρη 2008. Η κυβέρνηση της ΝΔ συντόνιζε την εκδικητική μανία του κεφαλαίου ενάντια στις αγωνιστικές διαθέσεις της νεολαίας που μόλις είχε βγει από ένα νικηφόρο αγώνα στα σχολειά και τα πανεπιστήμια. Οι αλήτες φοιτητές, οι ανεπρόκοποι, οι θαμώνες των Εξαρχείων, αυτοί που διαταράσσουν την τάξη και άλλα τέτοια έφτιαχναν το κλίμα καθοδηγούμενα από την κυβέρνηση της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ και σύσσωμα τα ΜΜΕ. Είναι αυτό το αντιδραστικό κλίμα ενάντια στην νεολαία και τον αγωνιζόμενο λαό που όπλισε το χέρι του Σαραλιώτη και δολοφόνησε εν ψυχρώ τον 16 χρονο Γρηγορόπουλο, που αμέσως έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς και ενός ολόκληρου λαού. Η δολοφονία που έγινε η αφορμή να εκδηλωθεί ο Δεκέμβρης της νεολαίας.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη έκφρασε την οργή του λαού και της νεολαίας ενάντια στο καπιταλιστικό- ιμπεριαλιστικό σύστημα, ενάντια στις πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της μαζικής εξαθλίωσης. Ο λαός και η νεολαία εκδήλωσαν έμπρακτα την οργή τους απέναντι σε ένα σύστημα που τους αλυσοδένει και τους σκοτώνει εν ψυχρώ. Ο Δεκέμβρης έσπασε τον φόβο και τον τρόμο που προσπάθησαν να μας επιβάλλουν έκφρασε τις διαθέσεις και τις επιθυμίες τον καταπιεζόμενων για μια ζωή με ελευθερίες.
Από τότε έως τα σήμερα κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Η ελληνική αστική τάξη παράδωσε τον ελληνικό λαό στους δυτικοευρωπαίους και αμερικάνους ιμπεριαλιστές και έβαλε την χώρα στον γύψο των μνημονίων. Οι πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της μαζικής εξαθλίωσης παροξύνθηκαν. Οδήγησαν τον μισό πληθυσμό της χώρας 5.500.000 έλληνες να ζουν στα όρια της φτώχειας με μια επίσημη ανεργία της τάξης του 26%. Την ίδια ώρα που το ελληνικό κεφάλαιο πλέον κάτω από την άμεση εποπτεία των ξένων αφεντικών δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να θωρακίζεται απέναντι στον εχθρό λαό. Η κυβέρνηση της τρόικας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ενισχύουν το πραγματικό κράτος και θωρακίζουν το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο απέναντι στις αυριανές εξεγέρσεις και αντιστάσεις του λαού. Φτιάχνουν στρατιωτική αστυνομία, ετοιμάζονται να απαγορεύσουνε τις διαδηλώσεις, εφαρμόζουν τον τρομονόμο απέναντι στους λαϊκούς αγωνιστές, συλλαμβάνουν και τρομοκρατούν όποιον αντιστέκεται στις πολιτικές τους. Στο πρόσωπο των μεταναστών βρήκανε τον αδύναμο κρίκο ώστε να νομιμοποιήσουν τον φόβο και τον τρόμο, ώστε να ξεφτιλίσουν την ανθρώπινη αξία. Συνεχίζουν πιο έντονα να τροφοδοτούν το μίσος τον σωμάτων ασφαλείας ενάντια στους μετανάστες, στον λαό και την νεολαία, ενώ πλέον η πολιτική τους υπέθαλψε και ενίσχυσε το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής. Και συνεχίζουν… Αυτό επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο. Πως θα μας αλυσοδέσουν, θα μας φιμώσουν, θα μας πειθαναγκάσουν να αποδεχτούμε το μέλλον της σύγχρονης δουλείας. Πως θα καταφέρουν να μας κάνουν κρέας για τα κανόνια τους στις σύγχρονες σταυροφορίες που ετοιμάζουν στην Μέση Ανατολή.

Να μην τους περάσει. Και ο λαός πρέπει και μπορεί να συνεχίσει τον αγώνα του. Να ανεβάσει μάλιστα και τον πήχη ψηλότερα. Αυτό επιβάλλει η εποχή μας.
Η δολοφονία του Αλέξη μας θυμίζει με ποιον έχουμε να κάνουμε, ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός για το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, μέχρι που είναι αποφασισμένοι να φτάσουν.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Να οργανωθούμε στην γειτονιά μας, στην δουλειά μας, στα σχολεία και τις σχολές
Να μην επαναπαυτούμε. Δεν υπάρχουν εύκολες και γρήγορες λύσεις και εκλογικές νίκες.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, από τον δρόμο του μαζικού και παρατεταμένου αγώνα.
Μόνο έτσι μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και την ζωή μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Θεσσαλονίκη 6 Δεκέμβρη 2012

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Για μια χώρα «ελκυστική» στους πλούσιους

Εκτός ελέγχου και σε κατάσταση πανικού η κυβέρνηση, ασθμαίνοντας αμολιέται να προλάβει προθεσμίες (ενόψει Γιούρογκρουπ, συνόδων κορυφής, επισκέψεων των ελεγκτών της τρόικας), να εκπληρώσει τελεσίγραφα (που λήγουν το 2012, το 2014, το... 2020 ή 2022!), να ξοφλήσει όπως όπως τις δεσμεύσεις και απαιτήσεις των «δανειστών» που διαρκώς αυξάνουν, σαλεύοντας διαρκώς κάτω από την απειλή να μην εκταμιευτεί η δόση, παρά την τήρηση όλων των καταστροφικών δεσμεύσεων από μια «κυβέρνηση της... επαναδιαπραγμάτευσης». Για να αποφύγει μάλιστα η κυβέρνηση το ενδεχόμενο του περαιτέρω «ακρωτηριασμού» της παρακάμπτει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προκρίνει την πραξικοπηματική εφαρμογή όλων όσα ψήφισε με οριακή πλειοψηφία στη Βουλή. Με «έκτακτες και κατεπείγουσες» πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (έκτακτη η κρίση!), με υπουργικά διατάγματα και εγκυκλίους, έξω από κάθε διαδικασία, ελπίζοντας να κρατηθεί στη ζωή. Όπως και οι προηγούμενες «σωτήριες» κυβερνήσεις της τρόικας, κάνει ό,τι της ζητηθεί. Και όμως, η δόση (που τόσο χρειαζόμασταν «γιατί στις 16 Νοέμβρη τελειώνουν τα λεφτά» - ακόμη 16 Νοέμβρη έχουμε!) αναβάλλεται έως ότου συμφωνήσουν στο μοίρασμα της λείας οι ιμπεριαλιστές και οι δορυφόροι τους.
Φταίνε τα δύσκολα τεχνικά ζητήματα και οι δύσκολοι υπολογισμοί βεβαιώνουν τα μεγάλα αφεντικά στην Ουάσινγκτον, στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Πράγματι, είναι δύσκολοι οι υπολογισμοί της μοιρασιάς όταν ληστεύεις μια ολόκληρη χώρα, είναι σχεδόν αξεπέραστα τα «τεχνικά ζητήματα» όταν επιδιώκεις να εδραιώσεις την πολιτική και οικονομική κυριαρχία καταβροχθίζοντας μια ολόκληρη χώρα, ανταγωνιζόμενος άλλα αρπακτικά. 11 ώρες διήρκησε ο ενδοϊμπεριαλιστικός και... χαμογελαστός αλληλοσπαραγμός στο Γιουρογκρούπ χωρίς να υπάρξει συμφωνία. Η συμφωνία αναβάλλεται για την επόμενη σύνοδο κορυφής. Έως την επόμενη ασυμφωνία και εμπλοκή με χαμογελαστά αλληλομαχαιρώματα.
Ωστόσο, το εγχώριο κουκλοθέατρο έχει άλλη γνώμη για τα αίτια της εμπλοκής: Φταίνε οι χειρισμοί του Σαμαρά, απαγγέλλει ο Τσίπρας (πόσο γρήγορα μαθαίνει αυτό το παιδί!). Φταίει η Μέρκελ, ξεσπαθώνει η επίσημη ειδησεογραφία. Δεν φταίει κανείς, αφού τελικά θα εκταμιευτεί η δόση, μουρμουρίζει ο κυβερνητικός θίασος και τα «παπαγαλάκια» που έχει στο κλουβί.
Πράγματι, η δόση (αυτή αλλά και οι επόμενες), κάποτε θα εκταμιευτεί. Δεν μπορεί χωρίς δάνεια και δανεισμό να επιβιώσει ο ιμπεριαλισμός. Ούτε βέβαια η ελληνική κεφαλαιοκρατία που έχει μάθει στην περιορισμένη ηγεμονία με δανεικά. Για τον λαό ωστόσο τα δάνεια δεν είναι πάρα μια ακόμη θηλιά που διαρκώς θα σφίγγει, αν δεν την κόψει η λαϊκή αντίσταση και διεκδίκηση.
Οι περίφημοι μηχανισμοί ελέγχου και εποπτείας των «δανειστών» σηματοδοτούν έναν απόλυτο οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της χώρας που είχε να δει η ανθρωπότητα από την εποχή της αποικιοκρατίας. Η επιβολή αυστηρότατων κυρώσεων σε ΔΕΚΟ, ΟΤΑ και υπουργεία (δηλαδή, σε όλον τον δημόσιο τομέα) σε περίπτωση αποκλίσεων από τους μνημονιακούς προϋπολογισμούς σημαίνει την ολοκληρωτική και οριστική απαλλαγή του κράτους από κάθε υποχρέωση απέναντι στους πολίτες και σε όλους του τομείς. Χωρίς υγεία, πρόνοια, παιδεία και με απολύσεις.
Στα ψιλά γράμματα του 3ου μνημονίου, εξάλλου, υπάρχουν ρήτρες φτώχειας, περικοπών και απολύσεων που εξασφαλίζουν το αζημίωτο για το κεφάλαιο σε κάθε αποτυχία του προγράμματος. Ο «αυτόματος μηχανισμός διόρθωσης και ποινών» ορίζει την υποχρέωση της κυβέρνησης να προβαίνει σε περικοπές κάθε είδους αν αποτύχουν π.χ. οι αποκρατικοποιήσεις. Και ποιοι, παρακαλώ, είναι οι υποψήφιοι αγοραστές των αποκρατικοποιημένων επιχειρήσεων; Είναι οι ίδιοι οι δανειστές, το ιμπεριαλιστικό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Και όσο δεν αγοράζει ο «αγοραστής», θα τιμωρείται ο «πωλητής»! Φοβερές οι διαρθρωτικές αλλαγές που... έπρεπε να γίνουν από καιρό! Δικό τους το μαχαίρι, δικό τους το φιλέτο, δικό τους το πιάτο που έχει το φιλέτο, δικό τους το τραπέζι που κρατά το πιάτο που έχει το φιλέτο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ούτε το εγχώριο τραπεζικό σύστημα πρόκειται να εξαιρεθεί από αυτό το δεξιοτεχνικό ξεπούλημα στους «δανειστές». Για να σπάσει η «ραχοκοκαλιά» της εγχώριας οικονομίας και να αποφασίζουν «οι δανειστές» τι θα χρηματοδοτείται, όπως αρμόζει σε ένα προτεκτοράτο στην ιμπεριαλιστική εποχή.
Όμως ακόμα και τα προτεκτοράτα οφείλουν να είναι «ελκυστικά» στους πλούσιους (σε όλους τους πλούσιους, ακόμα και στους «δικούς μας»). Στους πλούσιους αλλοδαπούς που αγοράζουν οικόπεδα και εκτάσεις θα δίνεται μπόνους η άδεια παραμονής, χωρίς ωστόσο δικαίωμα εργασίας. Για να γίνει η χώρα «ελκυστική» στα υψηλά εισοδήματα και να ανοίξει η κτηματική αγορά, όπως πληροφορούμαστε. Είναι η «λαϊκίστικη» εκδοχή των πολυπόθητων ξένων επενδύσεων. Τελικά, το μεγαλύτερο αμάρτημα στη χώρα είναι να εργάζεσαι, να πληρώνεσαι, να μην είσαι πλούσιος, αλλά ξένος.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Νατοϊκοί χορηγοί στα σχολεία των Χανίων

Ακόμη μία προσπάθεια εξωραϊσμού της λειτουργίας των αμερικανονατοϊκών βάσεων και «ξεπλύματος» των εγκλημάτων τους απέναντι στον λαό μας

Όταν τον Ιούνιο του 2012 καταγγείλαμε τη συνεργασία του Δήμου Χανίων με την αμερικάνικη πρεσβεία για εκπαιδευτικά, μορφωτικά και πολιτιστικά προγράμματα, γράφαμε ότι « γι’ άλλη μια φορά επιχειρείται και από τη δημοτική αρχή να συγκαλυφθεί ο πραγματικός ρόλος των ΗΠΑ στον τόπο μας και να εξωραϊστούν οι δραστηριότητές τους. Πολλές φορές στο παρελθόν η αμερικάνικη βάση έχει "προσφερθεί" να βάψει σχολεία, να καθαρίσει δημόσιους χώρους κ.λπ.».
Το επόμενο βήμα ήταν Γερμανοί νατοϊκοί της βάσης στο Ακρωτήρι Χανίων να ζητήσουν από σχολεία να δεχτούν τις προσφορές τους (σχολικά είδη, φωτοτυπικό και ψυγείο) με τον όρο να κοινοποιηθούν δημόσια οι ευχαριστίες των σχολείων για τη χορηγία. Δημοσιεύτηκε λοιπόν στον τοπικό Τύπο, παραμονές της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ολόκληρο αφιέρωμα για τις χορηγίες των νατοϊκών με φωτογραφίες των στρατιωτικών, με ελάχιστους διευθυντές είναι αλήθεια, επιβεβαιώνοντας ότι ο στόχος τους είναι ο εξωραϊσμός της λειτουργίας των αμερικανονατοϊκών βάσεων στον τόπο μας. Η γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων στις 15 Νοέμβρη υιοθέτησε ψήφισμα των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: «Οι νατοϊκοί "ξεπλένουν" τα εγκλήματά τους απέναντι στον λαό μας και στους γειτονικούς λαούς με χορηγίες στα σχολεία. Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την επιβολή της εφτάχρονης δικτατορίας και τη διχοτόμηση της Κύπρου χρησιμοποιούν τον τόπο μας σαν ορμητήριο των δολοφονικών τους εκστρατειών ενάντια στους γειτονικούς λαούς. Αυτοί που καταστρέφουν χώρες, όπως πρόσφατα τη Λιβύη, και οδηγούν εκατοντάδες λαούς στην προσφυγιά και στην εξαθλίωση, που ετοιμάζονται να ανοίξουν νέες εστίες πολέμου στην περιοχή μας και να εμπλέξουν τη χώρα σε αυτές, δεν μπορούν να κρύψουν τα εγκλήματά τους με τις δηλώσεις συμπαράστασης και τις "φιλανθρωπίες" τους.
Αυτές οι ενέργειες αποτελούν προσβολή στα αντιιμπεριαλιστικά και φιλειρηνικά αισθήματα του λαού μας, ιδιαίτερα παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όταν στις δυο κολόνες της πύλης δέσποζαν τα συνθήματα «Έξω αι ΗΠΑ», «Έξω το ΝΑΤΟ», και ο χανιώτικος λαός εκφράζει μόνιμα και σταθερά τη διάθεσή του να φύγει το καρκίνωμα των βάσεων απ’ τον τόπο μας.
Η Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων καταγγέλλει αυτές τις υποκριτικές ενέργειες, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι η νατοϊκή παρουσία στον τόπο μας ακριβοπληρώνεται απ’ τον ελληνικό λαό, και καλεί τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς να αρνηθούν αυτές τις χορηγίες. Αρνούμαστε στο όνομα του χρέους να διαλυθεί η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και οι μαθητές μας να γίνουν βορά στα χέρια των κάθε λογής χορηγών».
Στις μέρες μας που εντείνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, ΕΕ, Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία κ.λπ.) και η ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο πολεμικής αντιπαράθεσης των ιμπεριαλιστών, οι Αμερικανονατοϊκοί προετοιμάζονται σε όλα τα επίπεδα. Στους άμεσους στόχους για τη χώρα μας είναι η καθυπόταξη του λαού και των εργαζομένων όχι μόνο με την επιβολή των μέτρων της εξαθλίωσης και της υπερεκμετάλλευσης του τόπου, αλλά με την κρατική βία και καταστολή και την ιδεολογική και πολιτική χειραγώγηση, ώστε να αποδεχτούν να δουλεύουν σαν δούλοι για να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους αυτοί και το ντόπιο κεφάλαιο, αλλά και να δεχθεί η νεολαία αδιαμαρτύρητα να τη χρησιμοποιήσουν σαν κρέας στα κανόνια τους. Για να μην αφυπνιστούν τα αντιιμπεριαλιστικά-αντιπολεμικά αισθήματα του λαού μας. Για να μην ξαναβγεί το αντιβασικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στους δρόμους. Να μην μας φανεί λοιπόν παράξενο αν ο επόμενος όρος για τις χορηγίες τους είναι να μοιράζονται φυλλάδια του ΝΑΤΟ στα σχολεία ή να στρατολογούν μαθητές για τις εκστρατείες τους, όπως γίνεται στις ΗΠΑ στα σχολεία των φτωχογειτονιών. Δυστυχώς, το κίνημα των εκπαιδευτικών (και η Αριστερά στην πλειοψηφία της) έχει υποτιμήσει, μέχρις αποδοχής, την «πολιτιστική επέλαση» των ιμπεριαλιστών, κλείνει τα μάτια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών τον Μάρτη του 2012 κατήγγειλαν ότι σχολική σύμβουλος στην Αττική κάλεσε εκπρόσωπο της πρεσβείας των ΗΠΑ σε σεμινάριο εκπαιδευτικών, όπου προπαγάνδιζε τις δραστηριότητες της πρεσβείας. Η γερμανική πρεσβεία στην αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς κάλεσε τα σχολεία που διδάσκουν γερμανικά να παραλάβουν απ’ την πρεσβεία δωρεάν εκπαιδευτικό υλικό.
Τη φετινή σχολική χρονιά είναι αποκαλυπτικά τα παραδείγματα για τον ρόλο και τις επιδιώξεις των χορηγών. Η επιδίωξη από μεριάς της κυβέρνησης και της τρόικας για κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης έχει αφήσει τα σχολεία χωρίς βασικά λειτουργικά έσοδα. Αποτέλεσμα, οι «χορηγοί» να έχουν πέσει σαν τα κοράκια και οι απαιτήσεις τους να είναι κραυγαλέες. Κάλυψη των επιφανειών των σχολείων με διαφημίσεις (Πειραιάς). Στο Ηράκλειο της Κρήτης εταιρεία κινητής τηλεφωνίας μοίρασε φυλλάδια σε σχολείο για την ασφάλεια στο διαδίκτυο, διαφημίζοντας τον εαυτό της. Η ΕΛΜΕ Κιλκίς κατήγγειλε διευθύντρια σχολείου γιατί αποδέχτηκε χορηγία, χωρίς να ερωτηθεί ο σύλλογος καθηγητών, με αντάλλαγμα να ονομαστεί μια αίθουσα σχολείου «Αίθουσα Μποδοσάκη» και πλήθος άλλα γεγονότα που έρχονται ή δεν έρχονται στη δημοσιότητα, για να μην αναφερθούμε στη δωρεά 3.000 ευρώ από οίκο ανοχής σε σχολείο στην Πάτρα, για την οποία ο περιφερειάρχης εκπαίδευσης άρον άρον κάλεσε το σχολείο να μην την αποδεχτεί.
Ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο αντιδραστική, αντιλαϊκή πολιτική που τους οδηγεί στην εξαθλίωση και στην απόγνωση. Συνθλίβονται από τις επιδιώξεις-απαιτήσεις των τροϊκανών που ανταγωνίζονται το ποιος θα φάει το μεγαλύτερο ή ολόκληρο το μερίδιο από τα κέρδη που αποφέρουν το ξεζούμισμα του λαού και το ξεπούλημα του πλούτου της χώρας. Η αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό (τρικομματική κυβέρνηση και όλοι όσοι στηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης), προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους δίνουν βορά τους εργαζόμενους στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Δεν θα διστάσουν (και το έχουν δείξει πολλές φορές στο παρελθόν) να εκτελέσουν οποιαδήποτε εντολή των ιμπεριαλιστών και να παραδώσουν τη νεολαία βορά στα γεράκια του πολέμου.
Τα διλήμματα θα τίθενται σε όλα τα επίπεδα καθημερινά, όλο και πιο αμείλικτα. Αποδοχή της «μοίρας» που μας επιφυλάσσουν και προδιαγράφουν με τα μνημόνιά τους και με τις ιμπεριαλιστικές τους επιδιώξεις ή οργάνωση-αντίσταση-αγώνας για το δικαίωμα στη ζωή και για το μέλλον των παιδιών μας, κόντρα στις λογικές συνυπευθυνότητας για το χρέος, τις αυταπάτες για τον ρόλο της ΕΕ και των ΗΠΑ, τη συγκάλυψη του ρόλου της ντόπιας ολιγαρχίας και των κινδύνων που άμεσα ξετυλίγονται μπροστά μας από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή μας;

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Με αφορμή κάποια νέα φαινόμενα στην Iατρική Aθήνας…

Τα όσα συνέβησαν στις τελευταίες γενικές συνελεύσεις του προηγούμενου μήνα εμπεριέχουν αφενός μεν τους γενικότερους όρους που έχουν διαμορφωθεί, ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, στo πλαίσιo των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, αφετέρου δε τα ειδικά χαρακτηριστικά που μπορεί να εντοπίσει κανείς σε μια σχολή, όπως η Ιατρική, τόσο σε σχέση με την κοινωνική της σύνθεση όσο και με τις πολιτικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν σε αυτή.
Ο λόγος για τα πλαίσια αντικατάληψης τα οποία εμφανίστηκαν και κατατέθηκαν από «ανεξάρτητους» φοιτητές και, παρ’ όλο που δεν υπερίσχυσαν, κατάφεραν να έχουν μια σχετικά πλατιά απήχηση. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που σίγουρα δεν πρέπει να προσπεραστεί σαν προσωρινό και περιστασιακό. Αντίθετα, χρήζει ερμηνείας και απάντησης, πόσω μάλλον όταν το περιεχόμενο των εν λόγω πλαισίων ξεπερνούσε σε αντιδραστικότητα τα αντίστοιχα των καθεστωτικών παρατάξεων (Νέας Προοπτικής, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), με προτάσεις για την αλλαγή του προγράμματος σπουδών, τη διανομή βιβλίων στα αγγλικά για τη «μείωση των κρατικών εξόδων μετάφρασης», μέχρι και την κατάργηση της δυνατότητας του συλλόγου να πραγματοποιήσει γενική συνέλευση καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου μήνα.
Θα μπορούσε να δώσει κανείς πολλές και διαφορετικές απαντήσεις όσον αφορά το «από πού μας ήρθε πάλι αυτό;». Μέχρι και το ότι βρίσκουν έδαφος εντός του συλλόγου και υφέρπουν ακόμα και ακροδεξιές νοοτροπίες. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι αντανακλά στοιχεία μιας κατάστασης που τείνει, πλέον, να παγιωθεί στους συλλόγους. Από τη μεριά μας, έχουμε τοποθετηθεί αρκετές φορές γι’ αυτήν και έχουμε προσπαθήσει να ψηλαφήσουμε τους όρους και τις αιτίες της.
Η αίσθηση που διακατέχει ένα όλο και διευρυνόμενο κομμάτι των φοιτητών είναι ότι δεν ανήκουν σε κάποιο συλλογικό όργανο. Το χειρότερο είναι ότι πολλές φορές η αίσθηση γίνεται πεποίθηση και η απαξίωση των συλλόγων απολήγει ακόμα και σε μια καθαρά εχθρική στάση προς οτιδήποτε έχει σχέση με αυτούς. Είναι δεδομένο ότι η επίθεση του συστήματος δημιουργεί ασφυκτικές πιέσεις στο φοιτητόκοσμο για την ολοκλήρωση των σπουδών του, γεγονός που τον έχει σπρώξει μαζικά στα βιβλία και στις παρακολουθήσεις. Άλλο τόσο δεδομένο είναι ότι μεγάλο μέρος της νεολαίας είναι αηδιασμένο από τις πρακτικές των καθεστωτικών δυνάμεων, οι οποίες με τη σειρά τους επιστρατεύουν κάθε μέσο για να υπονομεύσουν τις συλλογικές διαδικασίες.
Θα ήταν, όμως, λάθος να μην αναγνωρίσουμε ευθύνες και στην «άλλη πλευρά». Η κυρίαρχη Αριστερά στα πανεπιστήμια (ΠΚΣ,ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝ) φαίνεται πως αντιμετωπίζει τους συλλόγους σαν σφραγίδες, τις οποίες πρέπει να διεκδικήσει για να διακοσμήσουν την εκάστοτε «αποψάρα» και «προγραμματάρα», έτσι ώστε να μπορεί κάθε δύναμη στη συνέχεια να τις περιφέρει προς επιβεβαίωση της γραμμής και της δυναμικής της. Έχουν συμβάλει με αυτόν τον τρόπο στην απονέκρωσή τους από εργαλεία πάλης και σε μια άτυπη «παραταξιοποίησή» τους.
Αυτό που δεν μπορεί να παραβλέψει, πάντως, κανείς είναι ότι η νεολαία είναι καζάνι που βράζει. Βιώνει την επίθεση στις σπουδές της αλλά και συνολικότερα σαν κομμάτι του λαού και αναζητεί χώρο και τρόπο έκφρασης. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στις συλλογικές διαδικασίες μπορεί να ξεπεραστεί μόνο αν αποκτήσει πίστη στις ίδιες τις δυνάμεις της. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε διακηρύξει και παλεύουμε σαν κατεύθυνση «την είσοδο της πολιτικής μέσα στις σχολές». Γιατί αυτό σημαίνει ενεργοποίηση και ανάληψη ρόλου από την πλειοψηφία των φοιτητών. Πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη συσπείρωση γύρω από στόχους πάλης που θα τα βάζουν με το γκρίζο συσχετισμό και θα οδηγούν σε νίκες. Μόνο μέσα από την απόφαση της νεολαίας να μπει στον αγώνα για ΣΠΟΥΔΕΣ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εστίες Θεσσαλονίκης: Άλλοι στον αγώνα κι άλλοι για το κόμμα!

Δεκάδες τα προβλήματα που προκύπτουν τελευταία για τις φοιτητικές εστίες της Θεσσαλονίκης, όπως η υποχρηματοδότηση, η διακοπή σίτισης, η απουσία θέρμανσης, ο νέος εσωτερικός κανονισμός που περιλαμβάνει καταβολή ενοικίου, διαγραφές οικοτρόφων, ανταποδοτικά κριτήρια κ.ά. Όλα αυτά αναδεικνύουν μία και βασική αναγκαιότητα. Την άμεση ενεργοποίηση και οργάνωση του Συλλόγου Οικοτρόφων.
Σ’ αυτήν την κατεύθυνση γίνονται ορισμένες προσπάθειες από την Πρωτοβουλία Εστιών να κινητοποιηθούν οι οικότροφοι κυρίως μέσα από γενικές συνελεύσεις. Ήδη το τελευταίο διάστημα πραγματοποιήθηκαν 2 συνελεύσεις, όπου και αποφασίστηκαν δράσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Επιπλέον, ορίστηκαν εκλογές του συλλόγου για τις 4 Δεκέμβρη, γεγονός που αποτελεί μια ευκαιρία να γνωρίσουν οι οικότροφοι την ύπαρξη συλλόγου, καθώς είναι σχεδόν άγνωστο στους περισσότερους.
Ωστόσο, πάντα υπάρχουν οι «καλοθελητές», που προσπαθούν να βάλουν εμπόδια στην οργάνωση του κόσμου και να αποπροσανατολίσουν τις μάζες. Στην προκειμένη περίπτωση, έντονο είναι το πρόβλημα με τη δράση και τις τακτικές της ΚΝΕ. Η άρνηση σύνδεσης των ζητημάτων των Δ΄ εστιών με τα υπόλοιπα προβλήματα των εστιών, με τη γενικότερη κατάσταση και τις αιτίες αυτής, η καλλιέργεια προσωπικών και όχι πολιτικών σχέσεων με τους οικότροφους, η ανάδειξη των εκλογών ως της λύσης στο πρόβλημα και η απαξίωση της δύναμης των γενικών συνελεύσεων και του συλλόγου, η συνεχής καταγγελία στην Πρωτοβουλία Εστιών ότι συμμετέχει στις κινητοποιήσεις με τη ΓΣΕΕ επειδή αυτή καλούσε στις πορείες σε συμπόρευση με τους απεργούς-εργολαβικούς του ΑΠΘ, η απομόνωση των οικοτρόφων και η προσπάθεια να μην έρθουν σε επαφή μεταξύ τους είναι κάποιες από τις τακτικές της, οι οποίες έχουν οδυνηρά αποτελέσματα στη συγκρότηση του κόσμου. Αποπολιτικοποιούν (ή κρατούν αποπολιτικοποιημένους) τους οικοτρόφους, αναδεικνύουν τα συλλογικά προβλήματα ως ατομικά, καλλιεργούν εκλογικές αυταπάτες και οδηγούν σε λογικές ανάθεσης, αποπροσανατολίζουν από το πρόβλημα και αποσυγκροτούν. Στόχος μόνο η «καρέκλα» στο Δ.Σ. και η στήριξη των δράσεων του ΠΑΜΕ. Ούτε λόγος για το κίνημα και την αντίσταση του κόσμου.
Με όλα αυτά καλούμαστε να δώσουμε μια μεγάλη μάχη ενάντια σε όλες αυτές τις λογικές και ενάντια στις επιδιώξεις του συστήματος, ώστε να αναδείξουμε το μόνο δρόμο για τη νίκη. Αυτόν του μαζικού και οργανωμένου αγώνα. Τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μιας και πρόκειται για την πιο κρίσιμη περίοδο για το μέλλον των εστιών.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις στη νότια Εύρωπη

Απέναντι στις πολιτικές της εξοντωτικής λιτότητας, της άγριας εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, της ακόμη πιο άγριας καταστολής, που υιοθετούν και προωθούν οι κυβερνήσεις όλων των ευρωπαϊκών χωρών και που τις ενορχηστρώνουν οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ, διαγράφεται ολοένα και περισσότερο καθαρά η ανάδειξη ενός πλατιού και μαζικού μετώπου αντιστάσεων απένατι σε αυτές τις πολιτικές. Κινητοποιήσεις που επιχειρούν να θέσουν κατ’ αρχήν τους όρους ανατροπής αυτής της εξέλιξης των πραγμάτων και συγχρόνως να προδιαγράψουν την ανάγκη αλλά και τη δυνατότητα μιας άλλης πραγματικότητας και μιας ελπιδοφόρας προοπτικής.
Σε ό,τι αφορά την παρούσα φάση, η ευρωπαϊκή, και όχι μόνο, ειδησεογραφία γέμισε με ρεπορτάζ και εικόνες των απεργιακών κινητοποιήσεων στο πλαίσιο της «Ευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης», όπως ονομάστηκε το κάλεσμα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εργατικών Συνδικάτων (ETUC). Οι κινητοποιήσεις θεωρητικά στηρίχθηκαν από 85 εργατικά συνδικάτα σε 36 ευρωπαϊκές χώρες που εκπροσωπούνται από το European Trade Union Confederation και έχουν, συνολικά, 60 εκατομμύρια μέλη. Τα νούμερα αυτά είναι εντυπωσιακά. Ωστόσο η εντυπωσιακή μαζικότητα και ο δυναμισμός κινητοποιήσεων τα τελευταία δύο χρόνια είναι περισσότερο συνέπεια των πραγματικών συνθηκών που διαμορφώνει η επίθεση του κεφαλαίου παρά των συνθηκών που έχει διαμορφώσει πριν και τώρα η δεδομένη συνδικαλιστική πραγματικότητα. Οι πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις ήταν πολυπληθείς και ογκώδεις και σε πολλές περιπτώσεις αποτέλεσαν δυναμικές αντιπαραθέσεις με την άθλια πολιτική των κυβερνήσεών τους. Αυτό το τελευταίο αφορά κύρια την Ισπανία και την Πορτογαλία και σε κάποιον βαθμό και την Ιταλία. Τις χώρες δηλαδή του «ευρωπαϊκού Νότου» (όχι πλέον με τη γεωγραφική σημασία του όρου), που μαζί με την Ελλάδα (η οποία σταθερά βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα) έχουν αρκετά «έγκαιρα» στοχοποιηθεί από τις χώρες του «πλούσιου Βορρά» για τις ταλαντεύσεις και το ταλάνισμα της ευρωζώνης. Πρωταγωνιστής και καθοδηγητής αυτής της εξέλιξης, ως γνωστόν, τα ειδικότερα και ιδιαίτερα συμφέροντα του γερμανικού κεφαλαίου όπως τα εκφράζει σήμερα η κυβέρνηση Μέρκελ.
Είναι γεγονός πάντως πως οι απεργιακές κινητοποιήσεις που κάλεσε η ETUC είχαν ένα εντυπωσιακό άπλωμα σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και εκτός ΕΕ. Αθροιστικά δεκάδες εκατομύρια εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. Ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία. Εδώ όμως δεν είχαμε απεργία, όπως και σε άλλες χώρες, αλλά εκδηλώσεις και συλλαλητήρια συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τις χώρες του «ευρωπαϊκού Νότου». Η αλληλεγγύη στους αγώνες των εργαζομένων αλλά και μεταξύ των εργαζόμενων, χωρίς αμφιβολία, αποτελεί έναν βασικό όσο και ουσιαστικό στοιχείο που χαρακτηρίζει και τον βαθμό πολιτικής συνειδητοποίησης της όλης κατάσστασης. Ωστόσο, και για την κλίμακα που αναφερόμαστε καθώς και για τα ζητήματα που παίζονται στη φάση αυτή και απλώνονται σε πολλά επίπεδα, το ζήτημα της συμπαράστασης, και η συνθηματολογική του διαμόρφωση όπως ετέθη και τίθεται, αναπαράγει, και όχι μόνο εννοιολογικά, ένα πλαίσιο το οποίο δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι βοηθά τη συνειδητοποίηση της πραγματικής κατάστασης και το πολιτκό της υπόβαθρο.
Το «είμαστε όλοι Έλληνες» ή «όλοι Ισπανοί και Πορτογάλοι» έχει σίγουρα ένα συναισθηματικό βάρος και ανάλογο αντίκτυπο. Αλλά έχει όμως και κάποιες άλλες προεκτάσεις οι οποίες ελέγχονται βάσιμα για τον προσανατολισμό που χαράσσουν. Αναιρούν την ταξικότητα του ζητήματος και επιπλέον κρατούν αποστάσεις γι' αυτά που συμβαίνουν. Τα οποία συμβαίνουν «αλλού» και σε «άλλους»! Στην έκταση και στη σκληρότητα που συμβαίνουν ενδεχομένως να είναι έτσι, και είναι έτσι ως έναν βαθμό. Πόσο «αλλού» είναι όμως και πόσο ακόμα θα είναι οι «άλλοι»;
Το πλαίσιο της άγριας επίθεσης του κεφαλαίου για τους εργαζόμενους δεν έχει εθνικότητα, πέρα από τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης χώρας. Στην ΕΕ και σε πολύ σύντομο διάστημα βλέπουμε το πλαίσιο αυτό να παίρνει ολοένα και πιο σταθερά χαρακτηριστικά και μάλιστα τέτοια που να είναι παντού εφαρμόσιμα. Είτε με μνημόνιο είτε όχι, είτε στον Νότο είτε στον Βορρά και στην Ανατολή, ο «παρονομαστής» τείνει να γίνει κοινός. Τα «μέτρα» (ο εύσχημος όρος της άγριας επίθεσης) απλώνουν προς κάθε κατεύθυνση και με ταχύτατους ρυθμούς. Οι εργαζόμενοι (άνεργοι) του «φτωχού Νότου», αλλά και του «πλούσιου Βορρά», θα δείξουν πραγματική ταξική αλληλεγγύη αντιπαλεύοντας τον κοινό ταξικό εχθρό στη χώρα τους και στο έδαφος που ξετυλίγεται η πραγματική ταξική σύγκρουση!
Ωστόσο, όπως και να το προσεγγίσει κανείς το ζήτημα, σε καμιά περίπτωση δεν αναιρείται το δυναμικό στοιχείο των όποιων μέχρι σήμερα κινητοποιήσεων από το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν καταγράφουν την αποτελεσματικότητα που απαιτούν οι περιστάσεις. Διότι από την άλλη είναι βέβαιο πως υπάρχουν αποτελέσματα που δεν καταγράφονται άμεσα και ξεφεύγουν από τα σημερινά πλαίσια του θεσμοθετημένου επίσημα αναγνωρίσιμου συνδικαλισμού. Είναι γεγονός πως οι άμεσες συνέπειες της, χωρίς όρια, επίθεσης του κεφαλαίου έχει σαν αποτέλεσμα καθημερινά να γεννιούνται και να αναπτύσσονται αντιστάσεις σε επιμέρους χώρους και οι οποίες με τον τρόπο τους περιγράφουν την πολλαπλότητα των μορφών πάλης που γεννά η ανάγκη αλλά και η οργή. Αυτή η νέα και άγρια πραγματικότητα σαν μια κατάσταση που ο ορίζοντάς της χάνεται σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, αναπόφευκτα δίνει χώρο και ανοίγει πεδίο σε ένα μεγάλο φάσμα ανθρώπων (μεμονωμένων, απαλλοτριωμένων, αγανακτισμένων κ.λπ.) να θέλουν και να επιζητούν να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Σήμερα περισσότερο στον Νότο της Ευρωπης, αύριο ίσως παντού...
Χ. Β.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »