Το ιστολόγιο της Προλεταριακής Σημαίας παύει να λειτουργεί. Από αυτό το Σαββατοκύριακο συγχωνεύεται με την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια νέα κοινή ιστοσελίδα της οποίας η διεύθυνση θα είναι η http://www.kkeml.gr/.

30 Νοε 2008

Ανταποκρίσρεις από τον εορτασμό του Πολυτεχνείου

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΜΑΖΙΚΗ Η ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ


Παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες κυβέρνησης, αστυνομίας και δικαστικής αρχής να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας και πανικού, καθώς μιλούσαν μέρες πριν για πιθανά επεισόδια, για την παρουσία χιλιάδων αστυνομικών και για φημολογούμενες ταραχές, χιλιάδες κόσμου, νεολαίοι και εργαζόμενοι της Θεσσαλονίκης, κατέβηκαν και φέτος για να τιμήσουν την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η αντιλαϊκή επίθεση που έχει εξαπολυθεί το τελευταίο διάστημα σε βάρος των εργαζομένων με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, το δικαίωμα στην εκπαίδευση που για άλλη μια φορά βρίσκεται στο στόχαστρο με την αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων και ΚΕΣ, τα δημοκρατικά δικαιώματα που παραβιάζονται καθημερινά ολοένα και περισσότερο συγκέντρωσαν στο χώρο μπροστά στο Πολυτεχνείο χιλιάδες διαδηλωτές. Εξάλλου, τα πολεμοχαρή σχέδια των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών έκαναν για ακόμα μια χρονιά περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρο το πέρασμα της πορείας από το αμερικάνικο προξενείο για να καταγγελθεί η αμερικανική ιμπεριαλιστική πολιτική. Τέλος, η ανάγκη υπεράσπισης του πανεπιστημιακού ασύλου, ώστε να μην πάψει να αποτελεί ο χώρος του πανεπιστημίου πόλο έλξης και ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης ιδεών και κινημάτων (παρά τις προσπάθειες του εισαγγελέα) κατέστησαν απολύτως αναγκαία την επιστροφή της πορείας και τη διάλυσή της στο Πολυτεχνείο.
Η ΚΝΕ και το ΚΚΕ, με όποιες αποφάσεις ΔΣ φοιτητικών συλλόγων μπόρεσαν να συγκεντρώσουν, και σε συνεργασία με την Επιτροπή Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο, ξεκίνησαν όμως όσο πιο νωρίς μπορούσαν, αφού πρώτα ξεκαθάρισαν ότι η πορεία θα πήγαινε μόνο μέχρι το αμερικανικό προξενείο, όπου και θα διαλυόταν.
Το Συντονιστικό των 12 φοιτητικών συλλόγων που με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων αποφάσισαν η πορεία να επιστρέψει στο Πολυτεχνείο, ξεκίνησε μία ώρα αργότερα. Μαζική και δυναμική ήταν η παρουσία χιλιάδων φοιτητών. Τα μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων Φοιτητών–Σπουδαστών είχαν ιδιαίτερη, ζωντανή και μαζική παρουσία στη διαδήλωση των φοιτητικών συλλόγων. Μετά τους φοιτητικούς συλλόγους και τις φοιτητικές παρατάξεις ακολουθούσαν οι πολιτικές οργανώσεις και άλλες συλλογικότητες. Το ΚΚΕ(μ-λ) έδωσε δυνατό παρόν με δικό του μπλοκ, με τη διακίνηση της εφημερίδας και του περιοδικού του.
Και ένα τελευταίο σχόλιο: η παρουσία της αστυνομίας ήταν ιδιαίτερα διακριτική. Αποτέλεσμα να μην προκληθεί το παραμικρό επεισόδιο. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του για το ποιος είναι υπεύθυνος για τις φασαρίες που γίνονται κάθε φορά.


Ηράκλειο


Μαζική ήταν η συμμετοχή των πολιτών στο φετινό εορτασμό για τα 35 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, παρά τη βροχή που έπεσε λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση. Η μαζική παρουσία της νεολαίας (φοιτητικοί σύλλογοι), δείχνει ότι τα οράματα του Νοέμβρη την εμπνέουν και παραμένουν ζωντανά. Αλλωστε τα τελευταία χρόνια, μέσα από αγωνιστικές κινητοποιήσεις, έχει αποδείξει ότι μπορεί και θέλει να αγωνίζεται για την υπεράσπιση του δικαιώματός της στη μόρφωση και τη δουλειά. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Ελευθερίας και ακολούθησε πορεία στους κεντρικούς δρόμους του Ηρακλείου με τη συμμετοχή περίπου 1.000 πολιτών.
Στην εκδήλωση και την πορεία παρέμβηκε με δικό της μπλοκ η κομματική οργάνωση Ηρακλείου. Μοίρασε πλατιά το έντυπο υλικό της και συζήτησε με αρκετό κόσμο. Προσπάθησε να αναδείξει τα ζητήματα της περιόδου (φτώχεια, ανεργία, ακρίβεια, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι) και την αναγκαιότητα ύπαρξης Μετώπου Αντίστασης στην κυβερνητική καταιγίδα.

Η Τρομοκρατία Δε Μας Σταματά…

Τη Δευτέρα 17/11 οι φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο του Πολυτεχνείου και υπερασπίζονταν τον πολιτικό τους χώρο, τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των συλλόγων τους και το άσυλο, δέχτηκαν τη φασιστική-τραμπούκικη επίθεση 250 κρανοφόρων-ροπαλοφόρων της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης. Με το πρόσχημα της κατάθεσης στεφανιού για να «τιμήσουν» τους αγωνιστές του Νοέμβρη του ΄73 πέταξαν ξύλα, πέτρες και κροτίδες, χτύπησαν και έστειλαν στο νοσοκομείο 4 φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο. Και σα να μην έφτανε αυτό, την Πέμπτη 20/11 150 Δαπίτες- ΟΝΝΕΔίτες επιτέθηκαν σε φοιτητές του συλλόγου γεωπονίας-μέλη της ΕΑΑΚ όταν αυτοί ανάρτησαν στο τραπέζι τους την καταγγελία του συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Το αποτέλεσμα ήταν 2 φοιτητές στο νοσοκομείο, ο ένας μάλιστα με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Προκλητική ήταν η στάση της Πανσπουδαστικής που κατήγγειλε τους «αριστεριστές» και τους απέδιδε ευθύνες για τη συκοφαντία του αγώνα, τη μη υπεράσπιση του ασύλου και τη «στήριξη της πολιτικής της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ», αφήνοντας στο απυρόβλητο τις φασιστικές επιθέσεις που αυτοί δέχτηκαν από τη ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ.
Ολα αυτά δε συνέβησαν τυχαία στη συγκεκριμένη περίοδο. Είναι κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης που δέχονται τα δικαιώματα των φοιτητών τα τελευταία χρόνια μέσα από την εφαρμογή της συγκεκριμένης αντιφοιτητικής πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με το νόμο 3549 (νόμος- πλαίσιο), το νόμο της Αξιολόγησης, το νόμο για τα ΚΕΣ και την κατάργηση του δωρεάν βιβλίου. Επιπλέον, η μεθόδευση τέτοιων ενεργειών από το «μακρύ χέρι της κυβέρνησης» στις σχολές συκοφαντεί το άσυλο και εξυπηρετεί τον άσβεστο πόθο της κυβέρνησης τελικά να το καταργήσει. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που το φοιτητικό κίνημα έχει δείξει τη δυναμική του και οι αγώνες των φοιτητών έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, οι προσπάθειες τρομοκράτησης του κόσμου εντείνονται. Θέλουν να πάψουμε να αγωνιζόμαστε, να μη διανοούμαστε να κατέβουμε στους δρόμους, να σταματήσουμε να διεκδικούμε. Θα τους απαντήσουμε ότι οι προσπάθειες συκοφάντησης του αγώνα μας και τρομοκράτησής μας θα πέφτουν στο κενό όσο μέσα από τους συλλόγους και τις μαζικές διαδικασίες μας θα εναντιωνόμαστε με ανυποχώρητο αγώνα στην αντιλαϊκή-αντιεκπαιδευτική πολιτική και θα διασφαλίζουμε τα δικαιώματά μας.

…στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

ΙΤΑΛΙΑ: Διαδήλωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, η παλαιστινιακή κοινότητα στην Ιταλία και η Δημοκρατική Ενωση Αράβων Παλαιστινίων οργανώνουν σήμερα στη Ρώμη πανιταλική διαδήλωση. Ανάμεσα στις οργανώσεις που συμμετέχουν είναι και οι CARC, που σε προκήρυξή τους εκφράζουν την «χωρίς όρους διεθνιστική αλληλεγγύη και υποστήριξη στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού και στην υπόθεση της απελευθέρωσης απ’ το σιωνισμό». Σύμφωνα με την οργάνωση, «η αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος στην Ιταλία, όπως και αλλού, ενισχύεται απ’ τον αγώνα ενάντια στο σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό. Ο αγώνας αυτός παίρνει δύναμη και πλησιάζει τον στόχο μιας λαϊκής και δημοκρατικής Παλαιστίνης, χάρις την αναγέννηση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος με αρχή την ιστορική νίκη των κομμουνιστών στο Νεπάλ.[…] Η συμβολή των κομμουνιστών, αντιιμπεριαλιστών και δημοκρατών στην Ιταλία είναι να αγωνιστούν ενάντια στην κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, του συνένοχου των αμερικάνων ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών».
Και τελικά « να φέρουμε στο πεζοδρόμιο το σύνθημα «να κάνουμε την Ιταλία μια νέα σοσιαλιστική χώρα» επειδή αυτό περικλείει τους αγώνες των μαζών ενάντια στην επίθεση της μπουρζουαζίας».

Απεργία πείνας μεταναστών

Την τρίτη εβδομάδα απεργίας πείνας διανύουν οι 15 μετανάστες στα Χανιά. Από τις 11/11 μπήκαν σε αυτή τη μορφή αγώνα, ρισκάροντας την ίδια τους τη ζωή στον αγώνα για… τη ζωή.
Αυτό που διεκδικούν είναι η νομιμοποίηση που ουσιαστικά δικαιούνται ακόμα και με τον αντιμεταναστευτικό νόμο του 2004. Οταν ψηφίστηκε ο νόμος είχαν ήδη καταθέσει τις αιτήσεις για διαβατήρια και άλλα έγγραφα, τα οποία απλά δεν εγκρίθηκαν μέχρι το 2004. Την αμέριστη συμπαράστασή τους έχουν εκφράσει ως όφειλαν μια σειρά αριστερές οργανώσεις και μαζικοί φορείς. Με μαζικούς όρους ο προοδευτικός κόσμος και η νεολαία της πόλης απαίτησαν τη δικαίωση του αγώνα των απεργών για άλλη μια φορά στη μαζική διαδήλωση συμπαράστασης στις 25/11.
Ωστόσο, πέρα από τον υποκριτικό ανθρωπισμό και την πραγματική αναλγησία και βαρβαρότητα του συστήματος που αντιμετωπίζουν αυτοί οι άνθρωποι, μια σειρά πολιτικά προβλήματα αδυνατίζουν τον αγώνα τους. Εναν αγώνα που -σύμφωνα με το Φόρουμ μεταναστών- στοχεύει στη δικαίωση και νομιμοποίηση ενός μεγάλου αριθμού μεταναστών που βρίσκονται στην ίδια κατηγορία με τους 15 απεργούς πείνας στα Χανιά. Η επίκληση στο γράμμα του νόμου και η απαίτηση να διαβαστεί σωστά γίνεται κυρίαρχο. Επιπλέον, δεν θίγονται ο αντιδραστικός αντιμετανευστικός, όμως, νόμος του 2004 και η συνολικότερη βάρβαρη πολιτική σε βάρος των χιλιάδων κολασμένων που έφτασαν στη χώρα μας, εγκαταλείποντας τις ρημαγμένες χώρες τους, διεκδικώντας την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.
Εχουν την αξία τους αρκετές από τις δράσεις ενός αξιόλογου αριθμού ανθρώπων που κινούνται σε ακτιβίστικο επίπεδο γύρω από το στέκι μεταναστών στα Χανιά. Ιδιαίτερα μάλιστα σε φάσεις σαν αυτή των απεργών στα Χανιά, η ενεργός συμπαράσταση είναι απαραίτητη. Αυτό όμως δεν φτάνει για να δοθεί ουσιαστική απάντηση από την εργατική τάξη, τη νεολαία και την Αριστερά σ’ ένα σοβαρό ζήτημα-πρόκληση που έχει τεθεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.
Η λεηλασία, το ρήμαγμα και η πλήρης καταστροφή ακόμα και με βόμβες χωρών και περιοχών του πλανήτη από τον ιμπεριαλισμό, που οδηγεί στα καραβάνια των μεταναστών, είναι μια πραγματικότητα που εντείνεται και θα ενταθεί και άλλο και από την καπιταλιστική κρίση. Η προσπάθεια διάσπασης της εργατικής τάξης σε χώρες σαν την Ελλάδα είναι άλλη μια πραγματικότητα των ημερών, μιας και η αστική τάξη θέλει να μπορεί να υποδέχεται τους μετανάστες με στυγνή εκμετάλλευση-καταλήστευση. Η επικόλληση της λέξης «λάθρο» σε όλους τους κατατρεγμένους που εισέρχονται στη χώρα μας ζητώντας να δουλέψουν και να παράξουν είναι μια πολιτική που δεν θίγει μόνο τους χιλιάδες που εισήλθαν στη χώρα μας μετά το 2004 – οπότε ψηφίστηκε ο αντιμεταναστευτικός νόμος. Η μαύρη εργασία των «παρανόμων» είναι ζητούμενο για το κεφάλαιο, όπως είναι η ζητούμενο και η τρομοκράτηση και η διάσπαση της εργατικής τάξης.
Μονάχα η διατύπωση της θέσης νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις μπορεί να απαντήσει πολιτικά σε όλα τα παραπάνω ζητήματα.
Με αυτή τη θέση κινείται στα Χανιά όλο αυτό το διάστημα η Ταξική Πορεία, εκφράζοντας την αλληλεγγύη της στους απεργούς πείνας. Η επίκληση στον ανθρωπισμό του συστήματος, που δίνει τη δυνατότητα για κροκοδείλια δάκρυα και υποκριτική ευαισθησία στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, στο νομάρχη της Δεξιάς και σε μια σειρά παράγοντες τους συστήματος, δεν θα λύσει το πρόβλημα των 15 ούτε, πολύ περισσότερο, των χιλιάδων κολασμένων που βιώνουν καθημερινά την απανθρωπιά του συστήματος. Γιατί το καπιταλιστικό σύστημα είναι απάνθρωπο. Κρίσιμο στον αγώνα ντόπιων και ξένων εργατών είναι να αποκαλύπτεται η βαρβαρότητα αυτή και όχι να συγκαλύπτεται.

Πετυχημένη η απεργία στην Ιντρακόμ

Μεγάλη επιτυχία είχε η 24ωρη απεργία των εργαζόμενων στον Ομιλο Ιντρακόμ, η οποία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη 20/11 με αιτήματα ενάντια στις απολύσεις που είχε εξαγγείλει η διοίκηση και για αυξήσεις στους μισθούς.
Οι εργαζόμενοι της Ιντρακόμ, πιεσμένοι επί χρόνια από τις αυξήσεις-ψίχουλα την εργασιακή ανασφάλεια και το κόψιμο παροχών (π.χ. δωρεάν μετακίνηση) βρήκαν τη διέξοδο στην απεργιακή κινητοποίηση, στην οποία συμμετείχαν σχεδόν καθολικά. Πέτυχαν, έτσι, να διαλύσουν το κλίμα της μιζέριας και της μοιρολατρίας που κυριαρχούσε το προηγούμενο διάστημα και να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι στη διοίκηση.
Είναι αλήθεια ότι η διοίκηση έδειξε μια κάποια ανοχή στην απεργία, η οποία, βέβαια, δε μειώνει σε τίποτα τη σημασία της. Είναι βέβαιο ότι ταρακουνήθηκε από τη μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων και απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι την επόμενη κιόλας μέρα επιχείρησε να τρομοκρατήσει τον κόσμο, ζητώντας ατομικές δηλώσεις για το αν η απουσία την ημέρα εκείνη ήταν απεργία ή άδεια.
Σε αυτό το κλίμα, υπήρξε μεγάλος αριθμός εργαζομένων (για πάνω από τους μισούς μιλάει η διοίκηση) που δήλωσαν αδειούχοι. Αυτό, ακόμα κι αν είναι αλήθεια, είναι αποτέλεσμα της επιχείρησης τρομοκράτησης και δεν υποδηλώνει αδιαφορία των εργαζόμενων απέναντι στην κινητοποίηση.
Σε συνάντησή της με το Δ.Σ. του Σωματείου η διοίκηση προσπάθησε να παίξει με τις λέξεις λέγοντας ότι παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις της, που αφορούσαν μείωση προσωπικού (με ατομικές συμφωνίες εθελούσιας παραίτησης) και όχι απολύσεις! Πάντως δήλωσε ότι η «μείωση του προσωπικού» θα είναι μικρότερη τελικά, ενώ ένα χειροπιαστό αποτέλεσμα που υπήρξε ήταν ότι δε θα κλείσει το εργοστάσιο της Ξάνθης, όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί.
Ωστόσο, ήταν πολύ αυστηρή απέναντι στο Δ.Σ., ουσιαστικά απέναντι στους ίδιους τους εργαζόμενους, τους οποίους κατηγόρησε ότι σκόπιμα φούσκωσαν τα νούμερα που είχε ανακοινώσει. Προχώρησε, δε, λέγοντας ότι δε θα επιτρέψει, πλέον, συνελεύσεις σε ώρα εργασίας.
Το αποτέλεσμα ήταν το Δ.Σ., μετά από πρόταση της πλειοψηφίας (ΠΑΣΚΕ), να προχωρήσει σε συνέλευση την Παρασκευή 28/11 μετά το σχόλασμα (στις 5:00 το απόγευμα). Η πλειοψηφία …πλειοδότησε σε …επαναστατικότητα (!) λέγοντας πως όποιος ενδιαφέρεται θα έρθει και ότι πρέπει να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις πιο μαζικά και πιο αποφασιστικά με νέα απεργία την Πέμπτη 4/12 και συμμετοχή στην 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ στις 10/12!
Βέβαια, είναι γνωστό ότι είναι πολύ πιο επαναστατικό να αντιλαμβάνεσαι τις πραγματικές δυνατότητες και αδυναμίες των μαζών και να προσπαθείς να αξιοποιήσεις τις πρώτες και να διορθώσεις τις δεύτερες, παρά να πετάς κορώνες και να μη διευκολύνεις τη συμμετοχή των εργαζόμενων στις μαζικές διαδικασίες.
Αυτό που θα έπρεπε να γίνει θα ήταν να μην υποταχθεί η πλειοψηφία του Δ.Σ. (και όσες δυνάμεις τη στήριξαν) στις απαιτήσεις της διοίκησης και να κάνει συνέλευση κανονικά σε ώρα εργασίας, αν χρειαστεί ακόμα και με στάση εργασίας.
Η έκδοση της εφημερίδας δε θα προλάβει τη συνέλευση της Παρασκευής, η οποία, πάντως, είναι δύσκολο, αλλά όχι και αδύνατο (με βάση και το θετικό κλίμα που δημιούργησε η απεργία), να έχει απαρτία και να πάρει απόφαση για συνέχιση του αγώνα.
Σε κάθε περίπτωση, και επειδή ήδη η διοίκηση έχει προχωρήσει σε …εθελούσιες παραιτήσεις (για 30 άτομα έχει ακουστεί), ενώ δεν πρέπει να αποκλειστούν και μη ανανεώσεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου που λήγουν, οι εργαζόμενοι της Ιντρακόμ πρέπει να συνεχίσουν την πάλη τους, γιατί αν τη σταματήσουν η συνέχεια θα είναι ακόμα χειρότερη. Να γίνουν εμπόδιο όχι μόνο στις διαθέσεις της διοίκησης, αλλά και σε όποιους καλοθελητές συνδικαλιστές είναι πρόθυμοι να βάλουν ένα τέλος σε αυτή τη δυσάρεστη (γι’ αυτούς) αγωνιστική παρένθεση.

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Στο φύλλο του «Λαϊκού Δρόμου» (εφημερίδα του Μ-Λ ΚΚΕ) της 1ης/11 αναφέρεται ότι οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών ψήφιζαν στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ για την απεργία διαρκείας «Λευκό» με δηλώσεις μάλιστα ότι η μορφή αγώνα δεν έχει σημασία.

Σε αντίθεση με τα λεγόμενα στο άρθρο, οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών από την αρχή της χρονιάς μέσα από τις προκηρύξεις τους αλλά και τις περιοδείες τους στα σχολεία έκαναν ότι μπόρεσαν για την πολιτική στήριξη της προοπτικής της απεργίας διαρκείας.
Στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου υποστήριξαν και υπερψήφισαν ασφαλώς –χωρίς ταλαντεύσεις- το πρόγραμμα δράσης για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες, προσθέτοντας την ανάγκη για δημιουργία απεργιακών επιτροπών. Χωρίς, βέβαια, να υποστείλουν τη συνολική κριτική τους απέναντι στην ηγεσία της ΟΛΜΕ.

Θα θέλαμε να πιστέψουμε ότι η διαστρέβλωση της πραγματικότητας από το «Λαϊκό Δρόμο» οφείλεται σε κακή πληροφόρηση των συντακτών του. Θα θέλαμε αλλά δυσκολευόμαστε γιατί ο κόσμος είναι μικρός και οι πράξεις του καθενός γνωστές.
Πιο πιθανό είναι το ενδεχόμενο ότι τα αδιέξοδα της χρόνιας πολιτικής γραμμής της… ΟΛΜίτιδας που έχει παραλύσει ένα μεγάλο και αγωνιστικό τμήμα των Παρεμβάσεων οδηγούν τους υποστηρικτές της γραμμής αυτής –και συντάκτες του «Λαϊκού Δρόμου»- σε αντανακλαστική υστερία «επί δικαίων και αδίκων».
Δώσαμε χρόνο στο «Λαϊκό Δρόμο» να επανορθώσει χωρίς να χρειαστεί να παρέμβουμε. Δεν το έκανε και αναγκαζόμαστε να αποκαταστήσουμε εμείς την αλήθεια.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
26/11/2008

22 Νοε 2008

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Σε μέρες που το Κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του δείχνουν ακόμα περισσότερο τον αληθινό τους εαυτό, μετατρέποντας την Κρίση τους σε Φτώχεια και Εξαθλίωση για εκατομμύρια εργαζομένων, σας καλούμε στην εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου:

Η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της του Βασίλη Σαμαρά

Ομιλητές: Θανάσης Σκαμνάκης, Δημοσιογράφος
Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Πανεπιστημιακός
και ο συγγραφέας Βασίλης Σαμαράς

Η παρουσίαση θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ
(Γ΄ Σεπτεμβρίου 110), την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008 στις 7μ.μ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΤΕ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ




ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σε μέρες που το Κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του δείχνουν ακόμα περισσότερο τον αληθινό τους εαυτό, μετατρέποντας την Κρίση τους σε Φτώχεια και Εξαθλίωση για εκατομμύρια εργαζομένων, σας καλούμε στην εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου:

Η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της του Βασίλη Σαμαρά

Ομιλητές: Θανάσης Σκαμνάκης, Δημοσιογράφος
Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Πανεπιστημιακός
και ο συγγραφέας Βασίλης Σαμαράς

Η παρουσίαση θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ
(Γ΄ Σεπτεμβρίου 110), την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008 στις 7μ.μ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΤΕ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

16 Νοε 2008

προσυγκεντρωσεις του ΚΚΕ)μ-λ) για το Πολυτεχνείο

ΑΘΗΝΑ
Κλαυθμώνος, 3:00μ.μ.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πολυτεχνείο, 5,30μμ

βιλιοπαρουσίαση στην Αθήνα

Σε μέρες που το Κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του δείχνουν ακόμα περισσότερο τον αληθινό τους εαυτό, μετατρέποντας την Κρίση τους σε Φτώχεια και Εξαθλίωση για εκατομμύρια των εργαζομένων,
σας καλούμε στην εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου.

«Η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της» του Βασίλη Σαμαρά

Ομιλητές: Θανάσης Σκαμνάκης, Δημοσιογράφος- Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Πανεπιστημιακός- και ο συγγραφέας Βασίλης Σαμαράς
Η παρουσίαση θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ την
Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008 στις 7μ.μ. - Γ΄ Σεπτεμβρίου 110

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΤΕ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ»

Κυκλοφορεί το περιοδικό Αντίθεση

Σε μια περίοδο όπου πολλοί φορείς και οργανώσεις βρίσκονται σε παράλληλες αναζητήσεις, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για ανάλογες αναφορές μέσα στο λαό, έρχεται η περιοδική αυτή έκδοση με τη φιλοδοξία να συμβάλει μέσω της παράθεσης απόψεων, διαπιστώσεων, προβληματισμών αλλά και προτάσεων στη δημιουργική αναζήτηση και το διάλογο για τη διεύρυνση της αμφισβήτησης. Μια έκδοση που θέλει να παρακολουθήσει με κριτικό βλέμμα αλλά και να ενισχύσει την ζωντάνια, τις πρωτοβουλίες, τα "εργαλεία", τις απόψεις που τα νέα κινήματα, οι νέες απόπειρες των λαών, των εργαζόμενων, της νεολαίας θα επιλέξουν στην αδιάκοπη πάλη τους με το καπιταλιστικό σύστημα.
Αντίθεση ο τίτλος μας, γιατί αυτή είναι η κινητήρια δύναμη, όχι μόνο της σκέψης αλλά και της ταξικής πάλης και της κοινωνικής διαδικασίας.
Αντίθεση στις κυρίαρχες απόψεις ενσωμάτωσης και παραίτησης.
Αντίθεση στα γονίδια της ήττας που προσπαθούν το σύστημα και οι αριστεροί απολογητές του να εμφυτεύσουν στις νέες γενιές εργαζόμενων.
Αντίθεση σε μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να καλύψει τη σαπίλα του συστήματος, επιμένοντας στο αήττητο του καπιταλισμού.
Αντίθεση, λοιπόν, επιλέξαμε να τιτλοφορήσουμε αυτή την έκδοση που θα παρουσιάζει τα κείμενα και το διάλογο που θα αναφέρονται στην 7η Συνδιάσκεψη ακριβώς διότι πιστεύουμε ακλόνητα ότι η πάλη αντιτιθέμενων απόψεων μπορεί να γεννήσει ένα νέο ρεύμα της κομμουνιστικής αντιιμπεριαλιστικής-αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που θα αναδείξει νέες προοπτικές στις αντιστάσεις που θα πρέπει να ξεδιπλωθούν για να' χει νόημα και ουσία όλη αυτή η διαδικασία αναζήτησης.
Αυτό ακριβώς έρχεται να επισημάνει ο προσδιορισμός για το λόγο και τη δραστηριότητα. Για να θυμηθούμε και τη σοβιετική θεωρητική παράδοση, η κοινωνική διαδικασία καθορίζεται από την αναπόσπαστη σχέση της άρθρωσης του λόγου και της υλοποίησής του μέσω της πράξης.

πολιτικό σχόλιο ΑΚΕΦ

Η Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στα Φροντιστήρια (AΚΕΦ) κρίνει θετικά τα αποτελέσματα στο σύλλογο εργαζομένων στα φροντιστήρια (ΣΕΦΚ).
Σε μια περίεργη συγκυρία όπου οι συνάδελφοι είναι παγωμένοι και από τις γενικότερες εξελίξεις αλλά και από την πίεση από την εργασιακή περιπλάνηση της προηγουμένης περιόδου, καταγράφηκε μια αύξηση συμμετοχής στις εκλογές του σωματείου. Είναι θετικό και το αποτέλεσμα της ΑΚΕΦ.
Θεωρούμε ότι η συμμετοχή της ΑΚΕΦ στο Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου και οι πολιτικές παρεμβάσεις της μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση όρων ώστε να αναδεικνύονται τα πραγματικά ζητήματα που αφορούν τους συναδέλφους σε σχέση με τους μισθούς, την ασφάλιση και τη δημοκρατία στους χώρους δουλειάς.
Καθοριστική ήταν η παρέμβαση της ΑΚΕΦ ώστε να εκπροσωπηθούν όλες οι δυνάμεις στο ΔΣ του σωματείου. Η ΑΚΕΦ μετά το πέρας των εκλογών έθεσε την ανάγκη να εφαρμοστεί η απλή αναλογική. Με τον αντεργατικό πασοκικό νόμο 1264, η τελευταία σε ψήφους παράταξη δεν είχε εκπροσώπηση στο νέο ΔΣ. Ασχετα με το ποια ήταν η παράταξη αυτή, η ΑΚΕΦ θεώρησε καθήκον της να θέσει σαν βασικό ζήτημα την εφαρμογή της απλής και άδολης αναλογικής στις αρχαιρεσίες σωματείου. Ηταν εντυπωσιακό και ταυτόχρονα απογοητευτικό για αριστερές δυνάμεις ότι σε πρώτη φάση η στάση τους ήταν αρνητική. Η παράταξη του ΠΑΜΕ-ΚΚΕ (Αγωνιστική Συνδικαλιστική Κίνηση) δεν συμφωνούσε και έθεσε σαν επιχείρημα την άρνηση των Παρεμβάσεων και οι Παρεμβάσεις με τη σειρά τους έπειτα από πολύωρη και θορυβώδη... συνεδρίαση αποφάσισαν τελικά (δεν μπόρεσαν να κάνουν και αλλιώς) ότι συμφωνούν με την πρόταση της ΑΚΕΦ για εφαρμογή της απλής αναλογικής. Η παράταξη του ΣΥΝ (Ριζοσπαστική Ανανεωτική Κίνηση Εκπαιδευτικών) συμφώνησε γιατί θα αποκτούσε έδρα χωρίς βέβαια να κάνει την παραμικρή αυτοκριτική για τα όργια αυτής της παράταξης στο εργατικό κίνημα για την εφαρμογή του 1264. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι δυνάμεις που έχουν προμετωπίδα τους την άποψη για την εφαρμογή της απλής αναλογικής στα σωματεία αλλά και σε κάθε εκλογική διαδικασία επέδειξαν μία αμήχανη στάση που δείχνει το πόσο διαφορά υπάρχει ανάμεσα στα λόγια και στα έργα. Πάντως, τέλος καλό όλα καλά. Η ΑΚΕΦ θεωρεί ότι η πολιτική πίεση που άσκησε οδήγησε τις υπόλοιπες παρατάξεις να αποδεχτούν την εκπροσώπηση στο ΔΣ με την απλή αναλογική. Τα μαθήματα Δημοκρατίας δίνονται στην πράξη και όχι στα λόγια και στα χαρτιά. Εκεί κρινόμαστε όλοι.

Δ.Μ. εκπρόσωπος της ΑΚΕΦ στο ΔΣ του ΣΕΦΚ

Ενάντια στη φτώχεια στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης

«Ηρθε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα ’χει χάσει»! Η φτώχεια δεν είναι πια ένα φάντασμα που πλανιέται γενικά κι αόριστα στον ορίζοντα της καθημερινότητας του καθένα μας. Είναι μια κατάσταση που ολοένα βαθαίνει και πιο πολύ, μια κατάσταση που ολοένα και βιώνουμε περισσότερο. Το αγωνιώδες πρόβλημα της επιβίωσης των λαϊκών στρωμάτων κι όχι μόνο πια βαραίνει κάθε προσπάθεια βιοπορισμού μας, κάθε σκέψη μας για το αύριο.
Και πράγματι, στις διάφορες μαζώξεις της γειτονιάς, στα καφενεία, τις πλατείες, τα στέκια, τις φιλικές επισκέψεις, δεν ακούς τίποτα άλλο από τα οικονομικά αδιέξοδά μας και τον τρόμο ενός αύριου όπου θα λέμε «το ψωμί ψωμάκι», αν δεν το λέμε κιόλας. Φυσικά δεν είναι η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε η μόνη υπαίτια για όλα αυτά, είναι η ακόρεστη και επικίνδυνη δίψα του καπιταλισμού για περισσότερα κέρδη, που σαν μανιασμένη καταιγίδα συμπαρασύρει δικαιώματα και κατακτήσεις. Αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια δεν έχουν προηγούμενο. «Ηταν το κλήμα στραβό», που λένε, «το έφαγε κι ο γάιδαρος» και «άσ’ τα, βράστα».
Πολλοί λένε, και γίνεται πεποίθηση σ’ όλους μας, ότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι αρκετό για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Πως για μια ακόμα φορά εμείς θα πληρώσουμε τα σπασμένα. Οτι οι συνέπειες της κρίσης θα φορτωθούν στην καμπούρα του εργαζόμενου. Και έτσι είναι, «παλιά μας τέχνη κόσκινο»! Μόνο που δεν πάει άλλο. Πληθαίνουν παγκόσμια τα νοικοκυριά που ζουν στις νεοεμφανιζόμενες παραγκουπόλεις και τρέφονται με λαϊκά συσσίτια. Αυτό είναι λοιπόν το ζοφερό μας μέλλον; Η φτώχεια κι η ανέχεια; Αυτόν τον κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας; Ναι, δεν πάει άλλο, ο λαός κι η εργατική τάξη δεν μπορούν να συναινέσουν σ’ όλα αυτά, αντίθετα έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν στην πολιτική αυτή και να την ανατρέψουν.
Η κομματική οργάνωση της Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ (μ-λ), πιστεύοντας ότι μόνο η οργανωμένη πάλη του λαού στους χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στα πανεπιστήμια, μπορεί να ανατρέψει το νέο γύρο επίθεσης του κεφαλαίου, ξεκίνησε εδώ και καιρό τις παρεμβάσεις στις γειτονιές της πόλης. Με έντυπο υλικό και αφίσες απευθύνθηκε στον κόσμο, επιχειρώντας να τονώσει τη διάθεσή του για διαμαρτυρία και να την κάνει διεκδίκηση, δυνατότητα και δικαίωμα αντίστασης. Στις παρεμβάσεις αυτές ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους σε Τούμπα, Αμπελόκηπους, Εύοσμο, Καλαμαριά. Μίλησε μαζί τους, κατέθεσε την άποψή της για την κρίση, τα αίτια και τους φορείς που συνέβαλαν στο ξέσπασμά της, τις επιπτώσεις της στα λαϊκά στρώματα. Εκδηλη ήταν η ανησυχία του κόσμου, ο φόβος για το αύριο και συνάμα η οργή για όλα όσα κάνουν αυτούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Οι παρεμβάσεις στις γειτονιές, τα πολυκαταστήματα θα συνεχιστούν αναβαθμισμένες, ενώ δίνεται ιδιαίτερη φροντίδα για την οργάνωση συλλογικών μορφών έκφρασης της δυσαρέσκειας του κόσμου και της υπεράσπισης των εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων του.

Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις

Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους συμπολίτες μετανάστες που ξεκίνησαν απεργία πείνας διεκδικώντας τα δικαιώματα τους για τη ζωή. Οι μετανάστες είναι θύματα της βαρβαρότητας του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος. Είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων. Είναι θύματα της ληστρικής επιδρομής του κεφαλαίου που δεν διστάζει, προκειμένου να αβγατίσει τα κέρδη του, να οδηγεί μάζες εκατομμυρίων καταπιεσμένων στην πείνα και στην εξαθλίωση.

Ενα κομμάτι αυτών των ανθρώπων είναι και οι μετανάστες που ζουν στη δικιά μας τη χώρα. Ανθρωποι κυνηγημένοι, βίαια εκτοπισμένοι από τον τόπο όπου γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και αγάπησαν. Ανθρωποι που για να φτάσουν μέχρις εδώ αναγκάστηκαν να δώσουν όλο τους το βιος στους δουλεμπόρους για να τους μεταφέρουν με τα σαπιοκάραβα ή αναγκάστηκαν να διανύσουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μέσα από τα βουνά ξυπόλυτοι και πεινασμένοι. Εφτασαν εδώ με την ελπίδα και το όνειρο για τη ζωή. Ομως η Οδύσσειά τους δεν τελειώνει εδώ. Το κυνηγητό συνεχίζεται. Γιατί το σύστημα τους θέλει παράνομους ή ημιπαράνομους για να αποτελούν πιο εύκολη λεία στην εργοδοσία. Τους θέλει ανασφαλείς με τον φόβο της απέλασης πάνω απ’ τα κεφάλια τους, ακριβώς για να μην μπορούν να «σηκώσουν κεφάλι».

Οι μετανάστες-μετανάστριες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας. Είναι αντιμέτωποι, όπως όλοι οι εργαζόμενοι, με την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης. Μια πολιτική που υπαγορεύεται από την ΕΕ και το κεφάλαιο και στόχο έχει την παραπέρα συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Αυτή η πολιτική για να μπορέσει να ανατραπεί απαιτείται η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Απαιτείται ο κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών, γιατί τα προβλήματα που γεννά η αντιλαϊκή πολιτική είναι κοινά. Γιατί τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στη χώρα μας είναι προβλήματα της εργατικής τάξης.

«Λαθραίοι» δεν είναι οι μετανάστες, λαθραίοι και παράνομοι είναι αυτοί που μας στερούν το όνειρο για τη δουλειά και τη ζωή.

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!
Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις!
Να καταργηθεί το χαράτσι που υποχρεώνουν τους μετανάστες να πληρώνουν!
Ισα εργατικά-ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους εργάτες!

Χανιά, 11-11-2008
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Απεργία στην Ιντρακόμ!

Πριν μερικές μέρες, η διοίκηση της Ιντρακόμ ανακοίνωσε στο Δ.Σ. του Σωματείου ότι πρόκειται να προχωρήσει σε απολύσεις του 5 ως 10% του προσωπικού της Intracom Telecom (θυγατρική με αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες) και περίπου 5 ως 7% της Intracom IT Services (θυγατρική με αντικείμενο την πληροφορική), δηλαδή περίπου 200 άτομα συνολικά. Η απόφαση δικαιολογήθηκε από τη γενικότερη οικονομική κρίση, αλλά και την ειδικότερη του κλάδου, ο οποίος δεν τα πάει και πολύ καλά εδώ και αρκετό καιρό.
Η πρώτη αντίδραση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. (πρόσκειται στην ΠΑΣΚΕ) ήταν η …ανεκδιήγητη πρόταση να δώσουν οι εργαζόμενοι το 40% του δώρου των Χριστουγέννων για να μη γίνει καμιά απόλυση για έξι μήνες! Η πρόταση αυτή, όπως ήταν φυσικό, εξόργισε τους εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν ήδη πληρώσει πολλά και έχουν δεχτεί απανωτά χτυπήματα με κατάργηση δικαιωμάτων και αυξήσεις-ψίχουλα.
Δεν υπήρχε, όμως, μόνο οργή. Υπήρχε και αγωνιστική διάθεση, η οποία εκφράστηκε όλες τις προηγούμενες μέρες. Η ένταση της επίθεσης και η ισοπέδωση των δικαιωμάτων έχει φέρει τους εργαζόμενους της Ιντρακόμ σε δεινή θέση, μεσούσης μιας κρίσης που δε φαίνεται να έχει τέρμα. Οι εργαζόμενοι επέλεξαν να απαντήσουν αγωνιστικά και να μην κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια να περιμένουν τη μοίρα τους. Σε βαθμό που να αναγκαστεί η πλειοψηφία να προτείνει τελικά 24ωρη απεργία (όπως ήδη είχε κάνει και το ΠΑΜΕ)! Ας σημειωθεί ότι μιλάμε για ένα Σωματείο που δίκαια χαρακτηρίζεται εργοδοτικό με τη στάση του όλα τα προηγούμενα χρόνια και το οποίο είναι η πρώτη φορά που αποφασίζει απεργία!
Αυτή η κατάσταση εκφράστηκε στη Γενική Συνέλευση στις 13/11, η οποία ήταν η μαζικότερη των τελευταίων ετών και αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από 90%) την κήρυξη 24ωρης απεργίας για την Πέμπτη 20/11, με αιτήματα να μη γίνει καμιά απόλυση και να δοθεί αύξηση 90 ευρώ σε κάθε εργαζόμενο.
Οι επόμενες ημέρες, στις οποίες θα πρέπει να προετοιμαστεί πολιτικά και οργανωτικά η απεργία, θα είναι κρίσιμες. Το σημαντικότερο είναι να πειστούν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι να απεργήσουν, να οργανωθεί η περιφρούρηση και να γίνει μια πετυχημένη απεργία που θα δώσει κουράγιο στους εργαζόμενους και θα ταρακουνήσει τη διοίκηση.
Φυσικά το ζήτημα δεν κλείνει εδώ. Ο αγώνας θα πρέπει να συνεχιστεί, γιατί η διοίκηση δε θα κάνει εύκολα πίσω. Γι’ αυτό και η επιτυχία της απεργίας είναι πολύ σημαντική. Γιατί είναι το πρώτο βήμα…

Πολιτικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων

ΑΘΗΝΑ, Εναυσμα 2008

Πάντειο, Σάββατο 29 Νοέμβρη

Το Σάββατο 29 Νοέμβρη θα γίνουν οι φετινές πολιτικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων. Θα πραγματοποιηθούν δύο παράλληλες πολιτικές εκδηλώσεις-συζητήσεις: μία που θα αφορά τους φοιτητές-σπουδαστές και μία δεύτερη μαθητική.
Η πρώτη θα καταπιαστεί με τα ζητήματα που ανοίγονται για το φοιτητικό-σπουδαστικό κίνημα με ιδιαίτερο τρόπο φέτος. Ηδη διανύουμε τη χρονιά εφαρμογής του νόμου-πλαισίου στην τρίτη βαθμίδα, ενώ το ζήτημα των ΚΕΣ μπαίνει στην τελική ευθεία μετά και την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.
Η δεύτερη συζήτηση θα περιστραφεί γύρω από τα ζητήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι μαθητές το τελευταίο διάστημα. Το εντατικό πρόγραμμα του σχολείου, του φροντιστηρίου και του πολύωρου διαβάσματος, οι προοπτικές που ολοένα συρρικνώνονται, η δραστική μείωση των εισακτέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αλλά και τα ζητήματα της προοπτικής του μαθητικού κινήματος, της οργάνωσης και πολιτικοποίησής του.
Στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων, η θεατρική ομάδα «Τζιουλλάρι» θα παρουσιάσει την παράσταση «Μπρεχτ και Χίτλερ» του Μάριου Πλωρίτη. Μια θεατρική-ιστορική παραβολή που αποτελεί σύνθεση κειμένων του Μπρεχτ και του Χίτλερ. Ξεκινώντας από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και καταλήγοντας στον Δεύτερο, παρουσιάζει το αποκρουστικό-δολοφονικό πρόσωπο του ναζισμού-φασισμού αλλά και τις αντιστάσεις και τη νίκη των αγωνιζόμενων λαών.
Για το κλείσιμο του «Εναύσματος 2008» θα προγραμματιστεί μουσικό πρόγραμμα.
Στο χώρο των εκδηλώσεων θα υπάρχουν τα πρόσφατα υλικά και οι μπροσούρες των Αγωνιστικών Κινήσεων και το τελευταίο 30ό τεύχος του περιοδικού «Εναυσμα», θα λειτουργήσει κυλικείο-μπαρ, περίπτερο του βιβλιοπωλείου και των εκδόσεων «Εκτός των Τειχών» και μαθητικό περίπτερο με υλικά της «Μαθητικής Αντίστασης».
Το αναλυτικό πρόγραμμα θα ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες από τα τραπεζάκια και τα ταμπλό των Αγωνιστικών Κινήσεων στις σχολές που παρεμβαίνουν και από το site τους www.agonistikeskiniseis.org, ενώ θα κυκλοφορήσει σύντομα αφίσα και πρόσκληση.

Πανελλαδική σύσκεψη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίστηκαν (και θα συνεχίσουν) από σοβαρούς αγώνες στους εκπαιδευτικούς χώρους. Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτελούν έκφραση, φέρουν το αποτύπωμα της μεγάλης κλίμακας επίθεσης του συστήματος σε όλα τα μέτωπα και των αντιθέσεων που αυτή δημιουργεί.
Με δεδομένη, άλλωστε, την όξυνση της οικονομικής κρίσης πρέπει να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον φόρτωμά της στις πλάτες των εργαζομένων τόσο στο οικονομικό επίπεδο (λιτότητα – περικοπές) όσο και στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων αλλά και στο επίπεδο των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Στο φόντο αυτό, πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Νοέμβρη, μετά από αρκετά χρόνια, πανελλαδική σύσκεψη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στο 2ο όροφο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (3ης Σεπτεμβρίου 48Β και Μάρνη). Η σύσκεψη είναι ανοιχτή.
Σε αυτή θα συμμετέχουν εκπρόσωποι από αρκετά μέρη της Ελλάδας. Στόχος της σύσκεψης είναι τόσο η καλύτερη ανάλυση-προσέγγιση των επιδιώξεων της αστικής τάξης -ιδιαίτερα στις δύο πρώτες εκπαιδευτικές βαθμίδες- όσο και τα καθήκοντα που προκύπτουν από την ανάλυση αυτή. Αντιγράφουμε από την πρόσκληση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών:
«Στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε, όλοι κρίνονται πάνω στις πράξεις τους. Κρίνονται από το αν θέτουν στις δυνάμεις τους στην υπηρεσία των αναγκών του κινήματος. Κρίνονται από το αν συμβάλλουν στο να δοθεί η ευκαιρία σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο να βρει τη διέξοδο του αγώνα και της συλλογικής δράσης.
Η ανάγκη απάντησης των ζητημάτων που τίθενται από την πραγματικότητα είναι επείγουσα.

Το ζήτημα της ανασυγκρότησης του κινήματος είναι ζήτημα που με προφανή πια τρόπο είναι ζήτημα ζωής. Η ανασυγκρότηση αυτή θα γίνει. Αλλά θα γίνει δια πυρός και σιδήρου! Με ελπίδες και αναστολές, με αβεβαιότητες, με προχωρήματα και πισωγυρίσματα. Με αναμέτρηση με τις πραγματικές αδυναμίες. Οποιος ελπίζει σε βελούδινο περιβάλλον βεβαιοτήτων, σιγουριάς και ασφάλειας, κάνει λάθος. Η μόνη εγγύηση που υπάρχει είναι ότι όσο ο λαός είναι στη γωνία τόσο θα αποθρασύνεται ο αντίπαλος.

Ενάντια στη λογική της ανάθεσης και στην αυταπάτη των εκλογικών συσχετισμών, ενάντια στη λογική συνδιαλλαγής με το σύστημα, η υπόθεση πρέπει να περάσει στα χέρια των εργαζομένων.
Με πίστη στον μόνο παράγοντα που μπορεί να ανασχέσει το εφιαλτικό μέλλον που μας προετοιμάζει το σύστημα: Το κίνημα και την ταξική πάλη…»



Προανάκριση – τρομοκρατία για τις μαθητικές καταλήψεις
Στα πλαίσια προανάκρισης για τις μαθητικές καταλήψεις, καλούνται αυτές τις μέρες εκατοντάδες διευθυντές σχολείων να «δώσουν πληροφορίες» για τις καταλήψεις αλλά και ονόματα προέδρων μαθητικών συμβουλίων ή άλλων μαθητών που συνδικαλίζονται! Αξίζει να σημειωθεί ότι η προανάκριση είναι αυταπάγγελτη και δε σχετίζεται καν με καταγγελίες για υποτιθέμενα αδικήματα στις καταλήψεις αυτές.
Τέτοια ήταν η κυβερνητική μανία που υπήρξαν περιπτώσεις που καλέστηκαν στη ΓΑΔΑ διευθυντές σχολείων στα οποία… δεν είχε γίνει κατάληψη.
Αυτό το πραγματικό αίσχος που θυμίζει τις πιο άθλιες χαφιέδικες πρακτικές των πιο σκοτεινών χρόνων της ελληνικής ιστορίας, πέρασε ουσιαστικά στα ψιλά των εφημερίδων. Σημαντική ευθύνη γι’ αυτό έχει και η ΟΛΜΕ, που θα έπρεπε να καλέσει σε στάση εργασίας και διαδήλωση για το ζήτημα. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ είχε φαίνεται ελπίδες από τη συνάντησή του με στέλεχος του ΥΠΕΠΘ, συνάντηση που ματαιώθηκε με πρωτοβουλία του τελευταίου! Αντίστοιχα, θέση θα έπρεπε να είχαν πάρει τόσο η ΑΔΕΔΥ όσο και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι.
Η κυβερνητική πρόκληση βασίζεται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του 1999 (του ΠΑΣΟΚ) η οποία ποινικοποιεί τις μαθητικές καταλήψεις αλλά και σε πλήθος άρθρων του Ποινικού Κώδικα που ξεκινούν από τη «διατάραξη οικιακής ειρήνης» και φτάνουν μέχρι την «παραμέληση εποπτείας ανηλίκου» με στόχο τη δίωξη και των γονέων!
Η τρομοκρατική κίνηση της κυβέρνησης, πάντως, αποδεικνύει τόσο το φόβο της μπροστά σε οποιοδήποτε κομμάτι της κοινωνίας κινείται όσο και την αποφασιστικότητα του συστήματος να επιτίθεται χωρίς προσχήματα, θίγοντας στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
Είναι καθήκον για κάθε δημοκράτη αλλά και για όλες τις πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις να πάρουν πρωτοβουλίες για να αναδειχθεί το ζήτημα, να καταγγελθεί και να μπλοκαριστεί η εκστρατεία αυτή.


Ας περιμένουμε λίγο την επανόρθωση…
Στο φύλλο του «Λαϊκού Δρόμου» (εφημερίδα του Μ-Λ ΚΚΕ) της 1ης/11 αναφέρεται ότι οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών ψήφιζαν στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ για την απεργία διαρκείας «Λευκό» με δηλώσεις μάλιστα ότι η μορφή αγώνα δεν έχει σημασία.
Παρά το γεγονός ότι τα παραπάνω είναι προκλητικά ανακριβή, θα κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και θα δώσουμε την ευκαιρία στους αρθρογράφους της εφημερίδας να επανορθώσουν. Αυτά για την ώρα…