Συνωστισμός αεροπλανοφόρων

Ένδειξη πιο ρεαλιστικής στάσης από τους δυτικούς ή κάτι άλλο, η επιστροφή του Γάλλου πρέσβη στη Δαμασκό τη Δευτέρα και η ανακοίνωση για την επάνοδο και του Αμερικανού συναδέλφου του τις επόμενες ημέρες; Η κρίση γύρω από τις εσωτερικές εξελίξεις στη Συρία είναι πολύ πιο περίπλοκη και επικίνδυνη από αυτήν στην Λιβύη και ανοιχτή σε διάφορες εκπλήξεις το επόμενο διάστημα. Την ίδια στιγμή η Αμερικανίδα υπ.Εξ. επιμένει στην ανάγκη απομάκρυνσης του Άσαντ, η Δύση ενισχύει διάφορες κυρώσεις έστω και χωρίς απόφαση του ΟΗΕ και ο Αραβικός Σύνδεσμος πιέζει τη Δαμασκό και πιέζεται για προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Παράλληλα το αίμα συνεχίζει να ρέει στους δρόμους των συριακών πόλεων και πληθαίνουν τα στοιχεία πως ένοπλες ομάδες με εξωτερική συνδρομή επιχειρούν οργανωμένα.

Η ανακοίνωση πως το ρωσικό αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ» και το ανθυποβρυχιακό «Ναύαρχος Τσαμπανένκο» ξεκίνησαν από τη Βόρεια Θάλασσα με ρότα για τη Μεσόγειο, έχοντας σκοπό να βρεθούν στα ανοιχτά της Συρίας σε δυο μήνες, καθώς και η εσπευσμένη αποστολή μιας ρωσικής φρεγάτας από τη Μαύρη Θάλασσα στο συριακό αγκυροβόλιο στην Ταρσό υποδεικνύουν πως η κρίση στη Συρία αλλά και οι διάφορες αντιπαραθέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο αποκτούν κεντρικό ενδιαφέρον. Ήδη στην περιοχή πλέει το αμερικανικό υπεραεροπλανοφόρο «Τζορτζ Μπους» και όσο κι αν οι Ρώσοι επιμένουν πως η αποστολή ήταν από καιρό προγραμματισμένη, όλοι καταλαβαίνουν πως με αυτόν τον τρόπο θέλουν να υπογραμμίσουν προς την Ουάσιγκτον πως το συριακό καθεστώς δεν θα είναι εύκολος και απροστάτευτος στόχος.

Η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, οι σημαντικές ανατροπές που διαδραματίζονται στην Αίγυπτο και συνολικά στον αραβικό κόσμο και το πάντα ανοικτό μέτωπο των Αμερικανών και των Ισραηλινών με το Ιράν αποτελούν από μόνα τους πολύ επικίνδυνα δεδομένα. Η τύχη της Συρίας σε αυτή τη ρευστή και περίπλοκη εξίσωση είναι πολύ σημαντικό ζήτημα και γι αυτό πρέπει να είναι ο καθένας έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Πακιστάν-ΗΠΑ Από τη «δύσκολη» σχέση στην κρίση

Και τα μισά να είναι αλήθεια από τα ρεπορτάζ των πακιστανικών ΜΜΕ για τις οργισμένες αντιδράσεις που ξεσήκωσε η αμερικανική επίθεση σε πακιστανικά φυλάκια στη μεθόριο με το Αφγανιστάν, φτάνει για να αντιληφθεί κανείς το αντιαμερικανικό κύμα που σαρώνει τη χώρα. Ισλαμιστές, κοσμικοί… μέχρι και χριστιανικές κοινότητες κατέβηκαν στους δρόμους της Λαχόρης, στο Καράτσι, στο Ραβαλπίντι, στο Πεσαβάρ και αλλού, φωνάζοντας «θάνατος στην Αμερική» και κρατώντας πακιστανικές σημαίες, σε μια πρωτόγνωρη επίδειξη εθνικής ενότητας. Ακόμα και αν ορισμένες από τις αντιδράσεις ευνοήθηκαν από την κυβέρνηση, που στριμωγμένη θέλει να στείλει απειλητικά μηνύματα στην Ουάσιγκτον, είναι ολοφάνερο πως το κλίμα που επικρατεί στη μεγάλη πλειοψηφία των Πακιστανών δεν είναι σκηνοθετημένο.
Η τελευταία πράξη που δημιούργησε σημαντική ρωγμή στις –από καιρό- δύσκολες αμερικανο-πακιστανικές σχέσεις διαδραματίστηκε το βράδυ της 25 προς 26 του Νοέμβρη στην αφγανική μεθόριο. Με πρόσχημα την καταδίωξη μιας ομάδας ενόπλων της φιλο-ταλιμπανικής ισλαμικής ΤPP, που δρα στο Πακιστάν, αμερικάνικα αεροπλάνα και ελικόπτερα βομβάρδισαν θέσεις του πακιστανικού στρατού σκοτώνοντας 24 στρατιώτες. Η επίθεση συνεχίστηκε παρά το γεγονός πως επί δύο ώρες οι Πακιστανοί έστελναν απεγνωσμένα μηνύματα. Ακόμη, η επίθεση στους Πακιστανούς και όχι στην ισλαμική ΤPP δικαίωσε και όσους αξιωματούχους στο Πακιστάν ισχυρίζονται πως πίσω από τη συγκεκριμένη ομάδα βρίσκονται τα δίκτυα της CIA που επιχειρούν να εκθέσουν το Πακιστάν στη Δύση. Ηταν η όγδοη (!) «κατά λάθος» αμερικάνικη αεροπορική επίθεση στον πακιστανικό στρατό τα τελευταία τρία χρόνια, που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε 72 τουλάχιστον στρατιώτες και αξιωματικούς, και συνέχεια μιας αλυσίδας κρίσεων το 2011, που έχουν φέρει σε πολύ τεταμένη κατάσταση τις σχέσεις της χώρας με την υπερδύναμη. Η επιδρομή–δολοφονία του Μπιν Λάντεν από ειδικές αμερικανικές δυνάμεις μέσα στο έδαφος του Πακιστάν, η σύλληψη ενός αμερικανού αρχι-πράκτορα και το ξήλωμα του δικτύου του και οι συνεχείς επικρίσεις των ΗΠΑ για την ανοχή των Πακιστανών στο λεγόμενο τρομοκρατικό δίκτυα Χακάνι ήταν οι κορυφαίες αντιπαραθέσεις του προηγούμενου διαστήματος.
Η αμερικανο-πακιστανική δύσκολη σχέση που ξεκίνησε από την αρχή της εισβολής στο Αφγανιστάν απηχεί τα διαφορετικά συμφέροντα και ιεραρχήσεις που έχει η κάθε πλευρά για τις εξελίξεις στην περιοχή και κυρίως για το ρόλο του Αφγανιστάν. Η δύσκολη αυτή σχέση διατηρήθηκε με πολλά προβλήματα όλα αυτά τα χρόνια, εκτός των άλλων γιατί το Πακιστάν χρησιμοποιήθηκε και σαν βασικός δρόμος ανεφοδιασμού του κατοχικού ΝΑΤΟϊκού στρατού στο Αφγανιστάν. Τώρα, όμως, όσο πλησιάζει η ώρα της αποχώρησης (;) και του μετα-κατοχικού μέλλοντος τόσο ξαναναδεικνύονται οι σημαντικές διαφορές. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια ελεγχόμενη μετα-κατοχική κατάσταση με ενσωμάτωση –αν είναι δυνατόν– μερίδας των Ταλιμπάν στις πολιτικές διαδικασίες, αλλά κυρίως να αποφευχθεί μια επανάκαμψη των ακραίων ισλαμιστών και των δικτύων που σχετίζονται με την Αλ-Κάιντα. Αντίθετα το Πακιστάν, επιδιώκοντας το Αφγανιστάν να παραμείνει κράτος με ειδική σχέση μαζί του (το στρατηγικό βάθος που χρειάζεται έναντι της Ινδίας), θέλει με κάθε τρόπο να κρατήσει ανοικτές τις πόρτες για όλα τα μετα-κατοχικά ενδεχόμενα, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι πως τα σημερινά ανδρείκελα στην Καμπούλ με δυσκολία θα επιβιώσουν αν φύγουν οι αμερικανοί πεζοναύτες που τους προστατεύουν. Το Πακιστάν θέλει μια πολιτική διαδικασία εξομάλυνσης και σχέσεων με τις ισλαμικές ομάδες που έχουν ενισχυθεί και μέσα στην επικράτειά του, ειδικά στη μεθόριο με το Αφγανιστάν και τις βορειοδυτικές επαρχίες, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς που απαιτούν σκληρή αντιμετώπιση, επιλογή που με μαθηματική ακρίβεια θα αποσταθεροποιήσει τη χώρα και θα ενισχύσει τους κινδύνους για διαμελισμό.
Το πακιστανικό καθεστώς αντέδρασε έντονα, αν και μένει να δούμε αν εννοεί να υλοποιήσει τις αποφάσεις που πήρε εν θερμώ. Εκλεισε τα μεθοριακά περάσματα ανεφοδιασμού των ΝΑΤΟϊκών στο Αφγανιστάν, δεν πήρε μέρος στη διάσκεψη της Βόννης για το μέλλον του Αφγανιστάν και έδωσε διορία ως τις 15 του Δεκέμβρη στο αμερικανικό προσωπικό της αεροπορικής βάσης Σαμσί στο Μπαλουχιστάν να αποχωρήσει. Η Σαμσί είναι μια βάση της CIA η οποία, με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πραγματοποιεί επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και στο Ιράν. Οι προσπάθειες της Ουάσιγκτον, με απανωτά τηλεφωνήματα της Χίλαρι και του Ομπάμα που εκφράσανε τη λύπη τους για το «ατυχές» περιστατικό, μέχρι τώρα δεν έχουν κάμψει τους Πακιστανούς. Φυσικά η διάρρηξη των σχέσεων δεν είναι μια εύκολη υπόθεση για καμία από τις δύο πλευρές, πολύ περισσότερο που το Πακιστάν αποτελεί πυρηνική δύναμη, έστω και δεύτερης γραμμής, και μένει να δούμε τις εξελίξεις μέχρι την επόμενη κρίση.
Πάντως αποτελούσε τον ορισμό του οξύμωρου η εικόνα από την έναρξη των εργασιών της Βόννης 2, δέκα χρόνια μετά την πρώτη σύνοδο, που και τότε οι Δυτικοί μοίρασαν δισεκατομμύρια δολάρια στους Αφγανούς… στα λόγια. Εκατό χώρες και οργανισμοί και περίπου εξήντα υπουργοί πήραν μέρος στην εναρκτήρια συνεδρίαση στις 5 του Δεκέμβρη με επικεφαλής τους Μέρκελ, Χίλαρι, Ζιπέ και Καρζάι και έλειπε το κράτος-κλειδί στις αφγανικές εξελίξεις. Δηλαδή το Πακιστάν.
Δέκα χρόνια μετά τη δυτική, με επικεφαλής τους Αμερικάνους, εισβολή και κατοχή του Αφγανιστάν και τα ποτάμια αίματος που προξένησε, η Ουάσιγκτον πέτυχε το ακατόρθωτο. Ούτε στο Αφγανιστάν να βρει σταθερή λύση και στο Πακιστάν να αντιμετωπίζει μια πανεθνική αντίθεση και κατακραυγή. (Η εσπευσμένη αναχώρηση του προέδρου Ζαρντάρι για ιατρικούς λόγους στο Ντουμπάι μπορεί να μη στενοχώρησε τους Πακιστανούς, που τον θεωρούν διεφθαρμένο και «φυτευτό», αλλά είναι ακόμη αδιευκρίνιστο αν σχετίζεται με τις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό του καθεστώτος.)

Δ.Π.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ρωσία. Βουλευτικές εκλογές Ξεθωριάζει η εικόνα του Πούτιν

Η επισημοποίηση, πριν από περίπου δύο μήνες, της (αναμενόμενης) υποψηφιότητας Πούτιν στις προεδρικές εκλογές της 4ης Μάρτη 2012 προδιέγραφε για μία δωδεκαετία το βασικό πολιτικό σκηνικό της Ρωσίας. Εκτός ίσως δραματικών εξελίξεων, που όμως με βάση τα δεδομένα της στιγμής δεν φαίνεται να προκύπτουν σε ένα ορατό μέλλον. Ως γνωστόν, η προεδρική θητεία με συνταγματική τροποποίηση επεκτάθηκε από τα πέντε στα έξι χρόνια.
Οι βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής έδειχναν να έχουν διαδικαστικό χαρακτήρα, αφού προεξοφλούνταν η άνετη νίκη του κόμματος του Πούτιν «Ενωμένη Ρωσία», με επικεφαλής τον νυν πρόεδρο Μεντβέντεφ. Απ' ό,τι φαίνεται όμως, δεν εξελίσσονται τόσο γραμμικά τα πράγματα.
Με καταμετρημένο το σύνολο σχεδόν των ψήφων, το κόμμα του Πούτιν «Ενωμένη Ρωσία», με 49,54 και 253 έδρες από τις 450 της βουλής, καταγράφει απώλειες περίπου 15% σε σχέση με το 2007 (64,3%) και χάνει την πλειοψηφία των 2/3 στη βουλή. Το ΚΚΡΟ του Ζουγκάνοφ, η μετεξέλιξη του ΚΚΣΕ, αυξάνει σημαντικά το ποσοστό (19,16% από 11,6%) και τη δύναμή του στη βουλή (96 από 57 έδρες). Ακολουθούν το σοσιαλδημοκρατικό «Δίκαιη Ρωσία» με 13,22% (7,7%) και το «Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα» του εθνικιστή Ζιρινόφσκι με 11,66% (8,1%). Εκτός βουλής και κάτω από το όριο του 7% έμεινε το κεντροδεξιό Γιάμπλοκο με 1,6%. Η αποχή, τέλος, κινήθηκε στα γνωστά επίπεδα του 45%-50%.
Τόσο αυτό καθαυτό το αποτέλεσμα των εκλογών όσο και η όλη διαδικασία καταγράφουν, και μάλιστα έντονα, κάποιες αντιφατικές πλευρές της ρωσικής πολιτικής πραγματικότητας και οι οποίες με τη σειρά τους αντανακλούν γενικότερες κοινωνικές/πολιτικές αντιθέσεις της μετασοβιετικής Ρωσίας. Μέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, γινόταν λόγος για προσπάθεια νοθείας και εκβιασμού του αποτελέσματος. Και λίγα μόλις εικοσιτετράωρα από το κλείσιμο της κάλπης το ζήτημα αρχίζει να παίρνει έκταση όχι μόνο από τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Μόσχας, αλλά και από δηλώσεις των ηγετών της αντιπολίτευσης. Ο Ζουγκάνοφ, που έχει πάρει κάποιον αέρα από το αποτέλεσμα, πέρα από το γεγονός ότι εμφανίζεται διαλλακτικός, με παραινέσεις προς την πλευρά Πούτιν για συνεργασία στη νέα βουλή, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αν αποκαλυφθεί όλη η έκταση της νοθείας. Εκτιμά ότι οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και προχωρά ένα βήμα παραπέρα συγκρίνοντας την κατάσταση με την Αίγυπτο των τελευταίων ημερών τού Μουμπάρακ. Οι αντιδράσεις αυτές αναγκάζουν την πλευρά Πούτιν-Μεντβέντεφ στις πρώτες αναδιπλώσεις. Ο πρώτος άλλωστε έχει μπροστά του τις κρισιμότερες προεδρικές εκλογές σε τρεις μήνες περίπου, και σίγουρα δεν θα ήθελε να κυριαρχήσουν σε αυτό το διάστημα τέτοια ζητήματα. Ο νυν πρόεδρος Μεντβέντεφ δεσμεύεται πως αν αποδειχτούν μεγάλης έκτασης νοθείες σε κάποιες περιφέρειες, εκεί θα επαναληφτούν οι εκλογές. Τόνισε πάντως πως το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα, παραδεχόμενος εμμέσως πως τα προηγούμενα απείχαν σημαντικά.

Ο απόλυτος έλεγχος της εξουσίας από τις μερίδες που εκφράζει ο Πούτιν και με τον τρόπο που αυτή εξασκείται σε όλη τη διάρκεια της θητείας του, είτε ως προέδρου είτε ως πρωθυπουργού, υπογραμμίζει μια βασική αδυναμία του περάσματος από τις πολιτικές δομές του μπρεσνιεφικού καθεστώτος (με όλα τα συμπαρομαρτούντα) στις πρωτόγνωρες συνθήκες της μετασοβιετικής εποχής. Το πέρασμα αυτό δεν αποκατέστησε (όπως ίσως κάποιοι από τους τότε πρωταγωνιστές θα περίμεναν) μια αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτό που επιδίωκε η άρχουσα τάξη για τον εαυτό της και στις πολιτικές μορφές με τις οποίες αυτό θα περνούσε σε ολόκληρη την κοινωνία. Άλλωστε οι μορφές πολιτικής διακυβέρνησης που υιοθετούνται αποτελούν μεταφορά μοντέλων της Δύσης, που όμως εκεί έχουν άλλες αφετηρίες και μακρόχρονες και αιματηρές πορείες διαμόρφωσης. Το πρόβλημα ωστόσο δεν βρίσκεται στις μορφές αλλά στην όλη διάρθρωση και στις ισορροπίες των διαφόρων συμπλεγμάτων δύναμης και εξουσίας που δημιούργησε η κατάρρευση. Είναι φανερό πως παραμένουν ανοιχτά και εκκρεμή ζητήματα τόσο σε ό,τι αφορά το επίπεδο της ανασυγκρότησης του εσωτερικού μετώπου όσο και σε αυτό που προκαλεί αυτή η εκκρεμότητα ως συνέπεια στο κύρος και στον ρόλο της Ρωσίας σε διεθνές επίπεδο. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως, μιλώντας για τα μεγέθη που αντιπροσωπεύει η Ρωσία στους παγκόσμιους συσχετισμούς, οι ισορροπίες στο εσωτερικό μέτωπο είναι σε άμεση συνάρτηση με τον ρόλο της σε αυτούς τους συσχετισμούς. Η διεθνής παράμετρος, όπως συμβαίνει με κάθε ιμπεριαλιστή, καθορίζει σε σημαντικό βαθμό και τις εξελίξεις στο εσωτερικό μέτωπο. Είναι γεγονός –όπως άλλωστε εκτιμούν και οι νέοι κρεμλινολόγοι–, πως η δημοτικότητα του Πούτιν οφείλεται κατά βάση στις επιτυχίες με τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες που αποτελούν και το σημερινό περίγυρο της Ρωσίας. Ιδιαίτερα για τη στάση του σε Ουκρανία και Καύκασο, που μέχρι στιγμής είναι από τις πιο σοβαρές προκλήσεις της Δύσης, και κυρίως των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, απέναντι στη Ρωσία. Ωστόσο η πίεση των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ είναι μόνιμη και εντεινόμενη. Το ζήτημα της «αντιπυραυλικής ασπίδας» είναι σε εξέλιξη και περνά σε ένα κρίσιμο στάδιο με την ταυτόχρονη μεθόδευση και του «ιρανικού στόχου». Η αντιπαράθεση της Ρωσίας –πέρα από τη σκληρή διπλωματική γλώσσα– προσπαθεί να οικοδομηθεί και στη βάση αντίστοιχων και ανάλογων κινήσεων. Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, ο Μεντβέντεφ εγκαινίασε ένα σύγχρονο σύστημα ραντάρ και βαλλιστικών πυραύλων στο Καλίνινγκραντ, δηλώνοντας πως αυτή η ενέργεια της Ρωσίας είναι «θέμα ασφάλειας και κύρους». Από την άλλη, βγαίνουν στον ρωσικό Τύπο ειδήσεις, όπως σε ένα πρόσφατο δημοσίευμα της «Πράβντα», ότι η Ρωσία έχει αποφασίσει να συνεργαστεί στενά με την Κούβα σε αντιστάθμισμα της αμερικανικής στάσης στο θέμα της αντιπυραυλικής ασπίδας. Ότι δηλαδή θα ξεκινήσει να προμηθεύει με στρατιωτικό οπλισμό την Κούβα και ενδεχομένως να ξανανοίξει τις βάσεις που έκλεισε ο Γιέλτσιν, ενώ ήδη οι δύο χώρες έχουν υπογράψει σύμβαση για την κατασκευή και εργοστασίου πυρομαχικών. Σε όλα αυτά δεν υπήρξε κάποια αντίδραση από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Για μεν το οπλικό σύστημα στο Καλίνινγκραντ λέγεται ότι ο Μεντβέντεφ βιάστηκε να το εγκαινιάσει, για προεκλογικούς λόγους, και ότι για να είναι επιχειρησιακά έτοιμο πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια. Όσο για την επαναπροσέγγιση της Κούβας, πέρα από τις διαθέσεις της Ρωσίας, εκτιμάται και σε τι κατάσταση είναι πλέον η Κούβα για να αποδεχτεί μια τέτοια επαναπροσέγγιση.
Πάντως η Ουάσιγκτον, και με αφορμή τις εκλογές, δεν έχασε την ευκαιρία και επανέφερε, μετά από χρόνια, το ζήτημα της «δημοκρατίας» στη Ρωσία!..

Χ.Β

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

30 χρόνια μετά, αποσύρεται οριστικά η θανατική καταδίκη του Μουμία Αμπού-Τζαμάλ

Ο 58χρονος ακτιβιστής και δημοσιογράφος, Μουμία, που υπήρξε επίσης μέλος των Μαύρων Πανθήρων, κατηγορήθηκε για τη δολοφονία ενός αστυνομικού στη Φιλαδέλφεια στις 9 Δεκεμβρίου 1981. Σε μια ρατσιστικά φορτισμένη δίκη ο Μουμία είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Παρά τις αλλεπάλληλες εφέσεις και την εν τω μεταξύ παραδοχή τρίτου για τη δολοφονία, το αμερικανικό κράτος, για καθαρά πολιτικούς λόγους, επέλεγε να τον κρατάει σε ομηρία μέχρι σήμερα.
Ο αγώνας και το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει πλέον να στραφεί προς την κατεύθυνση της άμεσης απελευθέρωσης του Μουμία μιας και το αμερικανικό κράτος είναι αποφασισμένο να τον κρατήσει στη φυλακή μέχρι να πεθάνει. Λευτεριά στο Μουμία!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Άγιοι Ανάργυροι - Καματερό. Συνεχίζονται οι ενέργειες ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ

Εδώ και έναν μήνα η «Ανοιχτή συνέλευση Αγίων Αναργύρων - Καματερού» προσπαθεί να ανοίξει το ζήτημα σε επίπεδο γειτονιάς. Η αλήθεια είναι ότι χρειάστηκαν αρκετές συζητήσεις στο πλαίσιό της για να υλοποιηθεί η συγκεκριμένη κίνηση. Τον τελευταίο μήνα έγιναν προσπάθειες να γίνουν συνελεύσεις σε πέντε γειτονιές των Αγίων Αναργύρων και του Καματερού. Εξαιρετικά επιτυχημένες ήταν οι συνελεύσεις στον Άτταλο, στον Άγιο Τρύφωνα και στο Γεροβουνό (συνοικίες του Καματερού), που ήδη γίνονται κάθε Κυριακή εδώ και έναν μήνα, ενώ έγινε και η πρώτη συνέλευση στην περιοχή της Ανάκασας. Εκφρασμένη η διάθεση όσων συμμετείχαν να μην πληρώσουν το χαράτσι, αλλά και προβληματισμός πώς θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα στο ρεύμα από το κράτος. Μόνο το στερέωμα των επιτροπών-συνελεύσεων ανά γειτονιά και η πλαισίωσή τους από τους κατοίκους μπορεί να υπερασπίσει τον λαό.
Για άλλη μια φορά διαπιστώσαμε το βάθος της επίθεσης και την ταχύτατη εξάπλωση της φτώχειας στα πλατιά λαϊκά στρώματα. Δεκάδες οι περιπτώσεις χαμηλοσυνταξιούχων που αδυνατούν να πληρώσουν το χαράτσι της ΔΕΗ. Αρκετές οικογένειες που έχουν ήδη πρόβλημα να πληρώσουν την όποια ρύθμιση για τον «κανονικό» λογαριασμό και τους έχει γίνει ήδη διακοπή. Στην πιο τραγική από αυτές τις περιπτώσεις αποφασίστηκε η επανασύνδεση του ρεύματος με ευθύνη της συνέλευσης. Η συγκεκριμένη μονογονεϊκή οικογένεια ζούσε χωρίς ρεύμα για ενάμιση χρόνο και ο δήμος τής έστειλε διαταγή πληρωμής για τα απλήρωτα δημοτικά τέλη!
Η ίδια ευαίσθητη δημοτική αρχή που μετά τις καταγγελίες του σε βάρος των κατοίκων που αδυνατούν να πληρώσουν τα χαράτσια έφτασε να προτείνει στο δημοτικό συμβούλιο «χαρατσοδάνειο». Βέβαια το συγκεκριμένο δημοτικό συμβούλιο διακόπηκε από την παρέμβαση της ανοιχτής συνέλευσης. Στο δημοτικό συμβούλιο έγινε και δεύτερη παρέμβαση στις 29/11 από τη συνέλευση του Αγίου Τρύφωνα. Η παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο από τη συνέλευση της περιοχής του Αγίου Τρύφωνα αποφασίστηκε στην πρώτη συνέλευση της περιοχής που έγινε την Κυριακή 27/11. Βασικό αίτημα ήταν να παρθεί απόφαση από το δημοτικό συμβούλιο ώστε να αποσύρει η δημοτική αρχή τις απαιτήσεις πληρωμής δημοτικών τελών που έχουν σταλεί από τον δήμο σε συμπολίτες μας οι οποίοι επί αρκετούς μήνες τώρα ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα λόγω αδυναμίας πληρωμής του. Ταυτόχρονα να στηρίξει οικονομικά τους μακροχρόνια ανέργους της περιοχής. Επίσης προκλήθηκε να πάρει θέση το δημοτικό συμβούλιο στηρίζοντας τους πολίτες που δεν μπορούν και δεν θέλουν να πληρώσουν το χαράτσι της ΔΕΗ.
Η δημοτική αρχή προσπάθησε να αποφύγει την επί της ουσίας δέσμευση διαχωρίζοντας τους δημότες σε έχοντες και μη. Με τον γνωστό «εξορθολογισμό» του συστήματος που προσπαθεί αφενός να διασπά τον λαό που παλεύει και αφετέρου να αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας όσον αφορά τους «έχοντες». Η συνέλευση αρνήθηκε να συζητήσει έναν τέτοιο διαχωρισμό και απαίτησε από τον δήμο να ταχθεί ξεκάθαρα ενάντια στα χαράτσια και να στηρίξει τον αγώνα των κατοίκων. Η δέσμευση του δήμου ότι θα μεσολαβήσει προκειμένου να επανασυνδεθεί η ηλεκτροδότηση σε σπίτια που είναι χωρίς ρεύμα εδώ και μήνες είναι μια πρώτη νίκη των συνελεύσεων.
Την Τετάρτη 30/11 το πρωί μέλη των ανοιχτών συνελεύσεων συγκεντρώθηκαν στην ΔΕΗ των Αγίων Αναργύρων και για αρκετές ώρες σε μια παρέμβαση που στόχο της είχε να διαδώσει τη συγκρότηση συνελεύσεων και να καλέσει τους δημότες του Καματερού και των Αγίων Αναργύρων να αντισταθούν στα άδικα χαράτσια.
Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο, γιατί άμεσα θα πρέπει να γειωθούν οι συνελεύσεις γιατί θα κληθούν να υπερασπιστούν τα μέλη τους, καθώς οι λογαριασμοί πλησιάζουν στη λήξη τους. Στο πλαίσιο αυτό οι ανοιχτές συνελεύσεις του Καματερού έχουν προγραμματίσει διαδήλωση στο κέντρο του Καματερού το Σάββατο 10 Δεκέμβρη. Η συνέλευση κάθε γειτονιάς θα ξεκινήσει από τη γειτονιά της και όλες μαζί θα συναντηθούν στο κέντρο, προσπαθώντας να μαζικοποιήσουν ακόμα περισσότερο την αντίσταση στο χαράτσι.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ – Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων

• Με παρέμβασή της και με μαζική παρουσία στο δημοτικό συμβούλιο Ηλιούπολης την 7/12, η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης, για δεύτερη φορά, έθεσε το ζήτημα των ακύρωσης των χαρατσιών της ΔΕΗ και της ανάγκης να συνεχιστεί η έμπρακτη άρνηση πληρωμής τους. Ο δήμος Ηλιούπολης σταμάτησε από 2/12 τη συλλογή αρνήσεων πληρωμής των δημοτών, δείχνοντας έτσι ότι προσχηματικά και κάτω από την πίεση του κόσμου οδηγήθηκε στο γενικόλογο προηγούμενο ψήφισμά του, υποσχόμενος ότι “θα σταθεί στο πλευρό των δημοτών”. Κάτω από τη μαζική παρουσία στο συμβούλιο δήλωσαν πως θα επανεξετάσουν τη συλλογή δηλώσεων και για το επόμενο διάστημα. Η Ανοιχτή Συνέλευση βέβαια, εδώ και πολύ καιρό, προχωράει αυτόνομα και ανεξάρτητα από το δήμο σε συνελεύσεις γειτονιών, σε παρεμβάσεις στη ΔΕΗ και σε μαζικές καταθέσεις αρνήσεων πληρωμής αλλά και σε από κοινού κινητοποιήσεις με συνελεύσεις κατοίκων όμορων δήμων των νοτίων για τα χαράτσια.
• Την παρουσία των ΜΑΤ στην Ηλιούπολη το πρωί της 6/12, ημέρα μαθητικών κινητοποιήσεων και στην Ηλιούπολη, κατήγγειλε επίσης με παρέμβασή της η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων στο δημοτικό συμβούλιο. Παρουσία που είχε σκοπό να τρομοκρατήσει του μαθητές και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή τους στη μαθητική συγκέντρωση στην Αθήνα αλλά και τοπικά. Σε μια περίοδο που οι μαθητές βιώνουν μια έντονη ταξικότητα μέσα μέσα στα σχολεία, που προσπαθούν να οργανώσουν τον αγώνα τους και βγαίνουν στο δρόμο, διάφορα προγράμματα “ψυχολογικής υποστήριξης” στα σχολεία κάνουν την εμφάνισή τους, προωθούμενα απ΄ τους δήμους, που διαβλέπουν έναν κίνδυνο κοινωνικής αναταραχής. Απ' την άλλη, η παρουσία (αλλά και η αποδοχή της παρουσίας) των ΜΑΤ έρχεται να επιβεβαιώσει ότι “και με το καρότο και με το μαστίγιο” πρέπει πάση θυσία η έξοδος της νέας γενιάς στο προσκήνιο να αντιμετωπιστεί σαν αντικοινωνική διαταραχή.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ν. Ιωνία Αττικής

Τις τελευταίες δύο βδομάδες συγκροτήθηκαν δύο επιτροπές κατοίκων ενάντια στα χαράτσια, σε δύο, αντίστοιχα, γειτονιές της Ν. Ιωνίας: στον Περισσό-Πευκάκια και στην Καλογρέζα.
Οι επιτροπές, μέσα από τις παρεμβάσεις τους με προκηρύξεις, αφισέτα αλλά και τις συζητήσεις-συνελεύσεις τους, επιδιώκουν να επισημάνουν την αναγκαιότητα να συναντηθεί ο κόσμος της γειτονιάς, του τετραγώνου, της πολυκατοικίας, να συζητήσει και να παλέψει μαζί με το γείτονα ενάντια στα χαράτσια (τα σημερινά της ΔΕΗ αλλά και όσα άλλα έπονται), με στόχο να ονοματιστούν οι υπεύθυνοι (ΕΕ, ΔΝΤ, κυβέρνηση) και να φτιαχτεί ένα όσο το δυνατόν πλατύτερο δίκτυο αλληλεγγύης και αντίστασης.
Επισημαίνουν ιδιαίτερα ότι δεν αρκεί η ανάθεση στο Δήμο Ν. Ιωνίας -που από τους πρώτους δήμους κινήθηκε ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ, δίνοντας οδηγίες και μαζεύοντας τις αιτήσεις των δημοτών (οι οποίες μέχρι πριν από μια βδομάδα ανέρχονταν περίπου σε 2.500)- όλης της κινητοποίησης ενάντια στο χαράτσι. Αλλωστε, οι καλλικρατικοί δήμοι είναι κομμάτι του κρατικού μηχανισμού και οι πιέσεις απέναντι σε «απείθαρχους» δημάρχους αυξάνονται είτε με την απειλή πειθαρχικών διώξεων είτε με τη συμμετοχή στις τριμερείς επιτροπές που προβλέπει η νέα κυβερνητική εγκύκλιος.
Οι επιτροπές επιδιώκουν να συντονιστούν μεταξύ τους αλλά και με επιτροπές όμορων γειτονιών που ανήκουν στο ίδιο υποκατάστημα της ΔΕΗ για μαζικότερες παρεμβάσεις εκεί.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Περιστέρι: συγκρότηση Πρωτοβουλίας Κατοίκων ενάντια στα χαράτσια

Μετά το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Ανέργων Περιστερίου, την Κυριακή 20 Νοέμβρη, έγινε πλατιά συζήτηση στην πλατεία Δημαρχείου για τα χαράτσια όπου συμμετείχαν αρκετές δεκάδες κάτοικοι της πόλης. Το αποτέλεσμα της συζήτησης ήταν η συγκρότηση Πρωτοβουλίας Κατοίκων ενάντια στα χαράτσια. Διοργανώθηκε παράσταση διαμαρτυρίας στη ΔΕΗ Περιστερίου την Τρίτη 22 Νοέμβρη όπου έγινε και συνάντηση με τη διευθύντρια από αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων, με την απαίτηση να γίνονται δεκτοί οι λογαριασμοί όσων επιθυμούν να πληρώσουν το αντίτιμο του ρεύματος, πράγμα που δεν έγινε δεκτό. Η κίνηση αυτή έδωσε το παρών στη δίκη των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ την Τετάρτη 30 Νοέμβρη, όπως και την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη έξω από το ΣτΕ μαζί με εκατοντάδες αγωνιστές ενάντια στα χαράτσια από όλη την Αττική. Στη συζήτηση της Κυριακής 4 Δεκέμβρη τέθηκε το ζήτημα του συντονισμού των διαφόρων κινήσεων και πρωτοβουλιών του Περιστερίου ενάντια στα χαράτσια. Με στόχο να προχωρήσει στην πράξη ο συντονισμός και με ορίζοντα την Τρίτη 13 Δεκέμβρη, που ο τοπικός διδασκαλικός σύλλογος καλεί στις 8 το πρωί σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τη ΔΕΗ Περιστερίου, αποφασίστηκε η διοργάνωση πορείας στο Περιστέρι την Παρασκευή 9 Δεκέμβρη στις 6 το απόγευμα, στο κέντρο της πόλης. Η Πρωτοβουλία Κατοίκων έχει κυκλοφορήσει προκήρυξη και αφισάκι που καλεί τον λαό να μην πληρώσει τα χαράτσια και να συμμετάσχει στις προγραμματισμένες κινητοποιήσεις.
Παράλληλα με τις ενέργειες ενάντια στα χαράτσια, η Πρωτοβουλία Ανέργων Περιστερίου έχει εντείνει τις δραστηριότητές της στο Περιστέρι όπου έχουν γίνει μια σειρά από παρεμβάσεις. Το τελευταίο διάστημα ο δήμος έχει ανακοινώσει τη δημιουργία Κοινωνικού Παντοπωλείου, πράγμα που ήταν ένα από τα αιτήματα της Πρωτοβουλίας Ανέργων απέναντι στη δημοτική αρχή. Η Πρωτοβουλία Ανέργων έχει κυκλοφορήσει ανακοίνωση όπου καταγγέλλει τη στάση του δήμου που επικαλούμενος τον «Καλλικράτη» δεν παραχωρεί κονδύλια για το Κοινωνικό Παντοπωλείο αλλά απλά θα προβεί σε διανομή αγαθών από «χορηγίες». Οι εν λόγω «χορηγίες» θα καλύπτουν περίπου εκατό δικαιούχους τον μήνα, σύμφωνα με τα λεγόμενα της δημοτικής αρχής, ενώ μόνο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ του Περιστερίου είναι περίπου 13.000. Τέλος, η Πρωτοβουλία Ανέργων Περιστερίου, σε μια προσπάθεια συντονισμού με άλλες προσπάθειες συγκρότησης ανέργων στην Αττική, συνδιοργανώνει μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα την Πέμπτη 15 Δεκέμβρη στις 6:00 το απόγευμα και πορεία στο υπουργείο Εργασίας. Η κινητοποίηση έχει σαν βασικό στόχο να αναδειχθεί ευρύτερα το πρόβλημα της ανεργίας ως ζήτημα πάλης για το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Το βασικό αίτημα είναι η χορήγηση Ταμείου Ανεργίας σε όλους τους ανέργους, για όλο το διάστημα της ανεργίας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σεπόλια, Κολωνός, Ακαδημία Πλάτωνα

Στα Σεπόλια, στον Κολωνό και στην Ακαδημία Πλάτωνα το κίνημα κατά των χαρατσιών ξεκίνησε τον Σεπτέμβρη με τα χαράτσια της εφορίας και τώρα με τη ΔΕΗ απέκτησε πιο ποιοτικά χαρακτηριστικά, με την έννοια της μαζικότητας, της οργάνωσής του και των στοχεύσεών του. Εκφράζεται μέσα από τη Λαϊκή Συνέλευση που έκανε τα πρώτα της βήματα κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού ξεσηκωμού.
Χαρακτηριστικό όλων των συνελεύσεων μέχρι τώρα είναι η μαζική και ζωντανή παρουσία κατοίκων όλων των ηλικιών, επαγγελματικών κατηγοριών, ανέργων, συνταξιούχων και νέων ανθρώπων, κάτι που εκφράζεται και στην καθημερινή δραστηριότητα. Συμμετέχουν και τη στηρίζουν όλες οι δυνάμεις και αγωνιστές του κινήματος και της Αριστεράς, πλην βεβαίως του ΚΚΕ. Η συνέλευση λόγω της έκτασης και του πληθυσμού που καλύπτει έχει δημιουργήσει τέσσερα στέκια-σημεία συνάντησης τα οποία έχουν και τη σχετική τους αυτονομία ως προς τις δραστηριότητές τους. Υπάρχει και η σκέψη μήπως τελικά μετατραπούν σε ξεχωριστές συνελεύσεις, όπως έγινε με τα Θυμαράκια.
Οι δραστηριότητες είναι καθημερινές και ξεκινάνε από το μοίρασμα φυλλαδίων και φτάνουν στις πορείες στις γειτονιές, σχεδόν κάθε Σάββατο. Η αποδοχή της είναι μεγάλη και ήδη προγραμματίζονται ή συζητιούνται πιο αναβαθμισμένες παρεμβάσεις σε ΔΕΗ, τράπεζες κ.λπ. Αυτό που θα ξεχωρίζαμε αυτές τις μέρες είναι η έκφραση αλληλεγγύης στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας με την παρουσία στο εργοστάσιο και την συγκέντρωση υλικής βοήθειας.
Απόψεις διαφορετικές ως προς τους προσανατολισμούς φυσικά και υπάρχουν, όπως και αντιπαραθέσεις,κάτι που θα εντείνεται όσο πλαισιώνεται από περισσότερο κόσμο. Κυριαρχεί όμως η ανάγκη της κοινής στάσης και της αλληλεγγύης απέναντι στην επίθεση των… χαρατσιών και οι όποιες αντιθέσεις λύνονται σε ένα συναγωνιστικό κλίμα, όση ένταση και αν βγάζουν. Έπειτα οι διαφορετικές απόψεις μπορούν, αν υπάρχει η διάθεση, να λειτουργούν και προωθητικά σε ένα κίνημα. Η αντικειμενική πραγματικότητα εξάλλου βοηθάει στην επίλυση των διαφορών πολύ περισσότερο από τις όποιες συζητήσεις.
Μια και αναφέρθηκε, μια παρατήρηση για το ΚΚΕ. Ενώ και στις περιοχές μας διαθέτει άφθονες συλλογικότητες (γυναικών, ανέργων, στέκι εργαζομένων, συλλόγους που ελέγχει όπως και την Ένωση Γονέων) όχι μόνο δεν έχει παρουσιάσει καμιά αξιόλογη δραστηριότητα, αλλά κινείται και αντιθετικά προς τη συνέλευση! Δηλαδή το μόνο αξιόλογο που έχει κάνει μέχρι τώρα είναι να κολλούν πάνω από τα αφισάκια της συνέλευσης τα δικά τους με υπογραφή ΠΑΜΕ ή και να τα σκίζουν! Παρ’ όλο που σχεδόν πλήρως έχει υιοθετήσει τα συνθήματα και τις απόψεις της συνέλευσης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Για την εκκένωση από τα ΜΑΤ της κατάληψης ΕΠΙΒΙΩΣΗ στη Θεσσαλονίκη

Ανακοίνωση Τύπου

Η Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την σημερινή αστυνομική επέμβαση εκκένωσης του κατειλημμένου, από άστεγους ανέργους και μετανάστες, κτιρίου στην Φράγκων, που παλιότερα στέγαζε το νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» και για χρόνια ήταν εγκαταλειμμένο. Η αστυνομία, κάνοντας μια πρωτοφανή κινητοποίηση κατάφερε επιτυχώς! να προσαγάγει στο αστυνομικό τμήμα της Πλατείας Δημοκρατίας αρκετούς από τους απεγνωσμένους και αβοήθητους άστεγους μεταξύ αυτών και ένα οκτάχρονο κορίτσι, αποδείχνοντας για μια ακόμη φορά πως η κρατική καταστολή δουλεύει καλά απέναντι στους ανίσχυρους. Την αστυνομία προσκάλεσε η καθολική "Μονή Βικεντίου Αδελφών Ελέους Αγ. Παύλου" που είναι και ιδιοκτήτρια του κτιρίου, μη δείχνοντας κανένα έλεος… ακόμη και παραμονή Χριστουγέννων. Η κατάληψη «Επιβίωση» γέννημα της φτώχειας που δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση και οι πολιτικές των κυβερνήσεων των εντολοδόχων του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτέλεσε μια από τις πολλές προσπάθειες αυτό-οργάνωσης του λαού της Θεσσαλονίκης, τον τελευταίο καιρό. Αυτές οι συλλογικές προσπάθειες δεν πρόκειται να λυγίσουν και να υποχωρήσουν απέναντι στην κρατική και αστυνομική καταστολή. Θα συνεχιστούν και θα ενισχυθούν έτσι ώστε ο οργανωμένος λαός και η εργατική τάξη να σηκώσουν περήφανα το κεφάλι τους, να αντισταθούν και να ανατρέψουν την βάρβαρη πολιτική της εξαθλίωσης, της ανεργίας και της πείνας.
ΚΟΘ του ΚΚΕ(μ-λ)
Θεσσαλονίκη 13 του Δεκέμβρη 2011

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Τέσσερις μήνες απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στην «Ελευθεροτυπία»

Τέταρτος μήνας ομηρίας συμπληρώθηκε για τους εργαζόμενους στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», που παραμένουν απλήρωτοι από το καλοκαίρι, αντιμετωπίζοντας πια πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο πτώχευσης της επιχείρησης και τη συνεπαγόμενη απώλεια των θέσεων εργασίας, των δεδουλευμένων και των αποζημιώσεων. Ολο αυτό το διάστημα, το μόνο που ακούνε από την πλευρά της εργοδοσίας είναι απειλές για «λουκέτο», εκκλήσεις για εργασιακή «ειρήνη» στο φόντο των διαπραγματεύσεων με τις τράπεζες, αόριστες υποσχέσεις χωρίς καμία δέσμευση, σχέδια αναπτυξιακά με ορίζοντα... 24ώρου, χρονοδιαγράμματα εξόδου από το αδιέξοδο που δίνουν τη θέση τους σε νέα χρονοδιαγράμματα, ήξεις-αφήξεις για τα επιχειρησιακά πλάνα τους, αναθέματα στις τράπεζες που δεν δανείζουν «τη μόνη αντιμνημονιακή φωνή» στον Τύπο. Ηταν μια τακτική καλλιέργειας αυταπατών και κερδίσματος χρόνου με στόχο τη διαίρεση των εργαζομένων, την εξώθηση όσο περισσότερων γίνεται στην οικειοθελή αποχώρηση λόγω της οικονομικής εξουθένωσής τους, τη δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους (το εργατικό κόστος πάντως εκμηδενίστηκε!) και το ανώδυνο πέρασμα στη συνέχεια (εφόσον θα υπήρχε συνέχεια) ενός business plan που προέβλεπε την απόλυση των μισών εργαζομένων (πάνω από 400) σε πρώτη φάση και βλέπουμε...
Οι εργαζόμενοι, ζώντας όλον αυτόν τον καιρό την επιχείρηση Σοκ και Δέος στο πετσί τους, πέρασαν από διάφορες φάσεις: από την άρνηση αντιμετώπισης της πραγματικότητας και της σκληρής επίθεσης ως την οργή, την αγανάκτηση και, εσχάτως, την απελπισία. Τον τελευταίο μήνα, κατορθώνοντας να απομονώσουν τις εργοδοτικές φωνές και να «σύρουν» τα όχι και τόσο πρόθυμα για κινητοποιήσεις σωματεία τους, προχώρησαν σε έναν απεργιακό αγώνα (μία 24ωρη, μία 48ωρη και μία 3ήμερη που έγινε 4ήμερη μαζί με την κλαδική απεργία) πρωτόγνωρο για τα σύγχρονα δεδομένα του Τύπου. Η κλιμάκωση αυτή βοήθησε έναν κόσμο να αισθανθεί και πάλι όρθιος, αξιοπρεπής, εργαζόμενος που μάχεται στο πλευρό άλλων εργαζομένων απέναντι σε μια σαρωτική επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του. Χαρακτηριστικά, αρκετοί εργαζόμενοι που ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας το ανέβαλαν προκειμένου να πάρουν μέρος σε έναν ενεργητικότερο αγώνα, τον απεργιακό. Κόσμος βοηθήθηκε να ξεκαθαρίσει με τις όποιες αυταπάτες και να δει κατάματα την ταξική θέση που του επιφυλάσσει το σύστημα.

Τι συμβαίνει λοιπόν στα ΜΜΕ;

Μια ολομέτωπη επίθεση εξελίσσεται και στο χώρο των ΜΜΕ, αντίστοιχη με αυτήν που δέχονται όλοι οι εργάτες και οι εργαζόμενοι στη χώρα μας. Εκδότες και καναλάρχες, ευρισκόμενοι σε έναν λυσσώδη ανταγωνισμό για το ποιος θα επιβιώσει στη σοβούσα κρίση, επιδιώκοντας να αποσπάσουν και το μερίδιο των ανταγωνιστών τους που θα λυγίσουν, προβαίνουν σε μια σαρωτική εκκαθάριση στις επιχειρήσεις τους. Εχοντας στήριγμα όλους τους αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν τα δύο τελευταία χρόνια, εξαπολύουν συντονισμένη και ολομέτωπη επίθεση στους εργαζόμενούς τους μειώνοντας σταδιακά τις αποδοχές τους (15-20% τη μία, άλλο 20% την άλλη και έπεται συνέχεια), απολύοντας ομαδικά, προωθώντας ατομικές συμβάσεις και εκ περιτροπής εργασία. Μπόμπολας, Αλαφούζος και Ψυχάρης, χρησιμοποιώντας πια ως παράδειγμα-φόβητρο την κατάσταση των εργαζομένων στην «Ελευθεροτυπία», τρομοκρατούν, εκβιάζουν και καταπατούν τις συλλογικές συμβάσεις. Στην ίδια συχνότητα και μικρότερα «μαγαζιά», όπως το «Κέρδος», η «Espresso», η «Sportday», ο Σπορ FM, οι Αττικές Εκδόσεις του Φιλιππόπουλου. Ακόμα και στο τηλεοπτικό τοπίο, περιπτώσεις όπως του Alter και του Star τείνουν να γενικευτούν, την ώρα που οι εργαζόμενοι στην κρατική ΕΡΤ υφίστανται όλο το αντεργατικό «πακέτο» του δημόσιου τομέα με το ενιαίο μισθολόγιο-φτωχολόγιο και τις εφεδρείες-απολύσεις.
Τα σωματεία στο χώρο του Τύπου, δέσμια μιας μακροχρόνιας στάσης υποταγής, συνδιαλλαγής και απραξίας απέναντι στις εργοδοτικές ορέξεις, δεν δείχνουν ικανά να εμπνεύσουν τους εργαζόμενους και να συντονίσουν έναν αγώνα αποφασιστικό για το μέλλον του κλάδου. Οι ήττες που έχουν δεχθεί τα δύο τελευταία χρόνια από μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ βαρύνουν το βιογραφικό των εργατοπατέρων, που έχουν πέσει σε ανυποληψία. Ωστόσο, η αμφισβήτηση στο πρόσωπό τους δεν έχει καταφέρει ως τώρα να μετουσιωθεί σε μια συνολική πρόταση οργάνωσης από τα κάτω, παρ' ότι επιμέρους εγχειρήματα εργασιακών επιτροπών στον ΔΟΛ, στην «Ελευθεροτυπία», στην «Απογευματινή» έχουν κάνει σημαντικά βήματα. Σε μια κρίσιμη για τον κλάδο στιγμή, όπου το μόνο που θα μπορούσε να ανακόψει την επίθεση είναι ο συντονισμένος απεργιακός αγώνας διαρκείας σε όλες τις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, τα κλαδικά σωματεία δείχνουν να μη θέλουν και να μην μπορούν να δώσουν τη μάχη.
Το τοπίο στα ΜΜΕ θα αλλάξει δραματικά. Οι λίστες της ανεργίας θα εγγράψουν χιλιάδες νέα μέλη, ενώ η επισφαλής εργασία (χαμηλές αμοιβές, με «μπλοκάκια», χωρίς δικαιώματα) θα γίνει μόνιμο καθεστώς. Η αποτροπή αυτής της μαύρης προοπτικής δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι, όμως, επιβεβλημένη. Θα περάσει μέσα από το σπάσιμο του φόβου και τη χειραφέτηση των εργαζομένων, μέσα από την ανάκτηση της εμπιστοσύνης στις δυνάμεις τους, στην αποτελεσματικότητα της συλλογικής δράσης και της ταξικής αλληλεγγύης. Ο χρόνος που χάθηκε ήταν πολύτιμος. Ο χρόνος που έρχεται θα είναι καθοριστικός...

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Νίκη των εργαζομένων της ΑΓΝΟ στο Κορωπί

Μία σημαντική νίκη ενάντια στις αντεργατικές μεθοδεύσεις της εργοδοσίας πέτυχαν οι εργαζόμενοι της γαλακτοβιομηχανίας ΑΓΝΟ στο Κορωπί. Με την άμεση πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας στις 29 Νοέμβρη ανάγκασαν την εργοδοσία να ανακαλέσει τις τέσσερις από τις οχτώ απολύσεις που είχε πραγματοποιήσει τις προηγούμενες ημέρες (οι υπόλοιποι δεν ήθελαν να επιστρέψουν).
Αρχικά η εργοδοσία προχώρησε σε απολύσεις πέντε εργαζομένων στις 22 Νοέμβρη, ενώ μερικές μέρες μετά απέλυσε τρεις ακόμη οι οποίοι συμμετείχαν και στην εργοστασιακή επιτροπή. Στην απεργία τους οι εργαζόμενοι ήρθαν αντιμέτωποι όχι μόνο με τις προσπάθειες της εργοδοσίας να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό, αλλά και με τις δυνάμεις των ΜΑΤ που προσπάθησαν να σπάσουν την απεργιακή περιφρούρηση. Ωστόσο, τόσο η επιμονή τους όσο και η στήριξη που βρήκαν, όταν δέχτηκαν την επίθεση των ΜΑΤ, από μεταφορείς-εργολάβους που βρίσκονταν έξω από το εργοστάσιο περιμένοντας να παραδώσουν φορτία, απέτρεψε το σπάσιμο του απεργιακού κλοιού.
Η νίκη αυτή ήρθε σαν συνέχεια της επιτυχημένης 48ωρης απεργίας των εργαζομένων του εργοστασίου για την καταβολή δεδουλευμένων δύο μηνών που τους χρωστούσε η εργοδοσία, και είναι ένα ακόμη δείγμα τόσο των μεθοδεύσεων που δρομολογούνται καθημερινά στους χώρους δουλειάς όσο και των ελπιδοφόρων εστιών αντίστασης που ξεσπούν όλο και πιο συχνά.
Είναι χαρακτηριστικό (θυμίζοντας και την περίπτωση της Χαλυβουργίας) ότι στο εργοστάσιο της ΑΓΝΟ στη Θεσσαλονίκη οι εργαζόμενοι ακόμη περιμένουν τα δεδουλευμένα δύο μηνών, αφού το εκεί σωματείο αρνείται να προκηρύξει αγωνιστικές κινητοποιήσεις, ενώ η εργοδοσία πρόβαλε και την απαίτηση μείωση των μισθών κατά 11% για ένα χρόνο.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Χανιά. Εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ)

Τη Δευτέρα 5 Δεκέμβρη έγινε στην πόλη μας εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) με θέμα τις πολιτικές εξελίξεις, τις κατευθύνσεις της πάλης και την πρόταση μετωπικού συντονισμού, κοινής δράσης και αγώνα. Η εκδήλωση, την οποία παρακολούθησαν δεκάδες αγωνιστές, ήταν ιδιαίτερα ζωντανή. Αμέσως μετά την εισήγηση, αρκετοί σύντροφοι και συναγωνιστές πήραν τον λόγο και τοποθετήθηκαν τόσο για τις πολιτικές εξελίξεις όσο και για τη συγκεκριμένη πρόταση της οργάνωσής μας. Παρ' όλο που η κομματική οργάνωση Χανίων φρόντισε με δημόσιο κάλεσμα από τον τοπικό Τύπο, με μοίρασμα καλέσματος στην απεργία της 1ης Δεκέμβρη και με ιδιαίτερη πρόσκληση σε οργανώσεις της Αριστεράς που δραστηριοποιούνται στην πόλη μας, ΑΡΑΝ, ΝΑΡ, καμιά οργάνωση δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα.
Όλοι οι ομιλητές που τοποθετήθηκαν αναφέρθηκαν στις σημερινές συνθήκες που βιώνει ο λαός μας με βάση τη βάρβαρη επίθεση που έχουν εξαπολύσει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο στα εργατολαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, αλλά και στους πολλαπλούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τον λαό μας εξαιτίας της εξάρτησης της χώρας και της πολιτικής της υποτέλειας που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες. Με ιδιαίτερα θετικά λόγια τοποθετήθηκαν πάνω στο ζήτημα που θέτει η πρόταση. Παρά το ότι οι δυσκολίες είναι υπαρκτές, είναι επιτακτική ανάγκη η κοινή δράση και ο συντονισμός να αναβαθμιστούν. Αυτό ακούγεται σαν αυτονόητο, το αναζητάει ένας κόσμος που θέλει να αντισταθεί και δεν έχει στήριγμα, αλλά ουσιαστικά μέχρι σήμερα δεν έχει περπατήσει.
Αυτό που τονίστηκε από τη μεριά της εισήγησης είναι ότι το ΚΚΕ(μ-λ) γνωρίζει ότι για να γίνει πράξη η πρότασή του πρέπει να υπερνικηθούν εμπόδια, προκαταλήψεις και αρνητικά προηγούμενα. Όμως είναι επιβεβλημένη ανάγκη των καιρών και όσοι αντιλαμβάνονται και θέλουν να υπηρετήσουν τον λαό και το κίνημα θα πρέπει να συμβάλουν σε αυτήν την κατεύθυνση. Τοποθετώντας έτσι το ζήτημα, η συζήτηση τώρα ανοίγει και η οργάνωσή μας έχει τη διάθεση, την επιμονή και την ωριμότητα να στηρίξει μια τέτοια κατεύθυνση και θα το κάνει.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Πολιτική εκδήλωση στο Ηράκλειο

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη, στο «Πολύκεντρο Νεολαίας», στο Ηράκλειο, η πολιτική εκδήλωση που οργάνωσε η κομματική οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) της πόλης. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η προώθηση της πρότασης του ΚΚΕ(μ-λ) για τη συγκρότηση μόνιμου, κεντρικού, μετωπικού συντονισμού, συζήτησης, κοινής δράσης και μαζικού αγώνα, στο φόντο των πολιτικών εξελίξεων.
Στην κεντρική τους εισήγηση οι δύο σύντροφοι, αφού περιέγραψαν το πλαίσιο των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας και διεθνώς, επιχειρηματολόγησαν στο ποια στοιχεία πρέπει να έχει η πρόταση για ένα αριστερό μέτωπο αντίστασης και πάλης του λαού μας.
* Ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, στην εξάρτηση και στην υποδούλωση της χώρας και του λαού.
* Για την ανάγκη ενίσχυσης της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης και της διεθνιστικής αλληλεγγύης στο κίνημα.
* Για την ανάγκη να προσανατολιστούν ιδεολογικά και πολιτικά οι οργανώσεις του λαού και της νεολαίας σε μια κατεύθυνση συνολικής αντιπαράθεσης με το σύστημα, συγκροτώντας σε μια πορεία τους όρους της επαναστατικής τους προοπτικής.
* Γιατί δεν «χωράμε» στις προτάσεις λαϊκής εξουσίας, αντιμνημονιακού μετώπου, αντικαπιταλιστικού προγράμματος, των ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν δεκάδες αγωνιστές, ανένταχτοι αριστεροί, καθώς και εκπρόσωποι από άλλες οργανώσεις που είχαν προσκληθεί (Μ-Λ ΚΚΕ, ΚΟΕ, ΚΟΑ).
Δεν ήλθαν, αν και είχαν προσκληθεί (παρ’ όλο που σε κινηματικές διαδικασίες βρισκόμαστε συχνά μαζί) και θα θέλαμε την άποψή τους για την πρότασή μας, συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΝΑΡ, ΑΡΑΝ) -και, θεωρούμε, όχι τυχαία.
Στη συζήτηση και στις τοποθετήσεις που ακολούθησαν, υπήρχε γενικά μια συμφωνία όσον αφορά την περιγραφή της επίθεσης του συστήματος, της σημασίας της αντίστασης της εργατικής τάξης και του λαού, τις ευθύνες της Αριστεράς στο να βγει μπροστά και να ανοίξει δρόμους...
Όταν όμως η τοποθέτηση πλησίαζε στο πιο συγκεκριμένο, στο τι πρωτοβουλίες και ιεραρχήσεις πρέπει να μπουν σήμερα, αναδεικνύονταν και διαφορετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση, τις προτεραιότητες, καθώς και μια επιρροή από λογικές «αριστερών» προτάσεων.
Οι σύντροφοι από το Μ-Λ ΚΚΕ αναφέρθηκαν στα ρήγματα που υπάρχουν στο ιμπεριαλιστικό μέτωπο, στην αναγκαιότητα να έχουμε ξεκάθαρο ποιους έχουμε απέναντι (την εξαρτημένη αστική τάξη και τους ιμπεριαλιστές προστάτες) και στην ανάγκη ενίσχυσης των λαϊκών αντιστάσεων. Όσον αφορά την πρόταση συντονισμού και κοινής δράσης, τοποθετήθηκαν θετικά με το πλαίσιο και την κατεύθυνση που βάζει, καθώς και με τα χαρακτηριστικά της κίνησης.
Ο εκπρόσωπος από την ΚΟΕ ανέφερε στην τοποθέτησή του πως η χώρα βρίσκεται σε οικονομική και πολιτική κατοχή (όχι στρατιωτική), και γι' αυτό απαιτείται η πιο πλατιά ενότητα του λαού για να φύγει η χούντα, ενάντια στα χαράτσια, με χαρακτηριστικά που αναδείχτηκαν στις πλατείες κ.λπ. Δεν καλύπτονται (θεωρούν λίγο) το να καλούμε τον κόσμο να αντισταθεί και ότι το «ουστ» και η μούντζα δεν αφορούσε μόνο τον Γιωργάκη, αλλά το σύνολο του πολιτικού συστήματος.
Ο εκπρόσωπος από την ΚΟΑ αναφέρθηκε στην ανάγκη αντίστασης και αγώνα για την ανατροπή των αντιλαϊκών μέτρων. Όμως η ανατρεπτική Αριστερά πρέπει να θέτει και εργατικά, προγραμματικά προτάγματα. Απουσιάζει, π.χ., το πρόγραμμα που να απαντά στο ερώτημα, εντάξει, έξω από την ΕΕ, και μετά πού, τι είναι το εναλλακτικό που προτείνουμε; Τόνισε επίσης ότι είναι σημαντικό να ξαναγίνουν τα συνδικάτα ταξικά και πρέπει να καλούμε τους εργάτες να το παλέψουν μέσα από αυτά. Επίσης ότι οι προτάσεις τους για διαγραφή του χρέους κ.λπ. αφορούν σε μια εργατική κυβέρνηση και όχι για άμεσα, όπως δεν ξεκαθαρίζεται από άλλους...
Τοποθετήθηκαν και άλλοι συναγωνιστές και σύντροφοι. Διάχυτη ήταν η αγωνία να μπει ένα φρένο στην επίθεση, να γίνουν αποτελεσματικοί οι αγώνες, να πάει μπροστά η κομμουνιστική υπόθεση.
Γενικά είμαστε ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή και την κουβέντα που έγινε. Ακόμη πιο ικανοποιημένοι, από τον τρόπο που κινήθηκε η οργάνωση, από τις ιδιαίτερες συζητήσεις που έγιναν και από τη θετική αποδοχή που συναντούσε η πρότασή μας. Θα μπορούσε ο κόσμος που παρευρέθηκε να ήταν πολύ περισσότερος, γιατί, πραγματικά, απευθυνθήκαμε πλατιά και γιατί είχαμε τέτοια μηνύματα. Μηνύματα αγωνίας από έναν κόσμο για τη ζωή του που βλέπει να του τη ρημάζουν κάθε μέρα, αλλά και πίεσης, για να μπει μπροστά η Αριστερά.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εκδήλωση στην Ξάνθη Για τις πολιτικές εξελίξεις και την πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ)

Έγινε με αρκετή επιτυχία, την Κυριακή 4 Δεκέμβρη, η πολιτική εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στην Ξάνθη. Την εισήγηση για την πολιτική κατάσταση έκανε ο Σ. Χατζησάββας, ενώ ακολούθησε η εισήγηση του Τ. Σαπουνά ο οποίος ανέπτυξε την πρόταση για τη συγκρότηση ενός μετωπικού συντονισμού κοινής δράσης και αγώνα.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν αρκετοί αγωνιστές, κυρίως νέοι, και εκπρόσωποι από άλλες οργανώσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ν.ΚΑ, ΣΥΝ). Τόσο από τους εισηγητές όσο και από τους εκπροσώπους των οργανώσεων, αλλά και από τους άλλους συναγωνιστές, αναδείχθηκε πλήθος ζητημάτων και έγινε ζωντανή συζήτηση. Η κρίση στην ΕΕ, το περιεχόμενο της αντιιμπεριαλιστικής πάλης και γενικά της πάλης του λαού, η επίθεση του συστήματος, η στάση της Αριστεράς, οι προτάσεις και τα προτάγματά της, οι μορφές και το περιεχόμενο της κοινής δράσης ήταν τα βασικά ζητήματα που απασχόλησαν τη συζήτηση.
Οι περισσότεροι ομιλητές στάθηκαν θετικά απέναντι στην πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ), τονίζοντας ότι η ανάγκη πλέον για σταθερές κεντρικές πολιτικές συνεργασίες είναι έκδηλη. Υπήρξαν όμως και προβληματισμοί από άλλους αγωνιστές, μήπως αυτή η πρόταση σημαίνει απομάκρυνση του ΚΚΕ(μ-λ) από συνεργασίες που στήνονται «από τα κάτω», όπως η Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης, κάτι που φυσικά αποκλείστηκε κατηγορηματικά από τους εισηγητές.
Πέρα από συμφωνίες ή διαφωνίες σε διάφορα ζητήματα, αυτό που αναδείχθηκε ήταν ότι υπάρχει ανάγκη να συνεχιστεί η πολιτική συζήτηση ανάμεσα σε οργανώσεις και αγωνιστές, την ίδια στιγμή που θα πρέπει να επιδιώκεται με σταθερό τρόπο η κοινή δράση.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Τα χαράτσια της ΔΕΗ, οι κυβερνητικοί ελιγμοί και οι στόχοι πάλης του κινήματος

Η επιβολή των χαρατσιών στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το κίνημα αντίστασης που έχει αναπτυχθεί ενάντιά τους έφεραν στο προσκήνιο «αχαρτογράφητες περιοχές» εκτεταμένης φτώχειας, εξαθλίωσης και αδυναμίας χιλιάδων λαϊκών ανθρώπων να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες.
Κόσμος που εδώ και καιρό ζει στο σκοτάδι, χωρίς ρεύμα, με απλήρωτους λογαριασμούς, είτε λόγω ανεργίας είτε απλήρωτης δουλειάς είτε γιατί το μεροκάματο που μπαίνει στο σπίτι δεν φτάνει ούτε για φαγητό. Κόσμος χωρίς θέρμανση, που προσπαθεί να ζεσταθεί όπως μπορεί και άλλος που ξεπαγιάζει τελείως αβοήθητος. Παιδιά και νέοι που διακόπτουν σχολείο και σπουδές για να ριχτούν στην αναζήτηση ενός μεροκάματου που θα δώσει μια ανάσα στη μάχη επιβίωσης της οικογένειας. Μικρά παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν να τους προσφέρουν το αντίτιμο ενός κουλουριού για το σχολείο.
Η αντιλαϊκή λαίλαπα σαρώνει κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών, ισοπεδώνει τις ζωές των εργαζομένων και φέρνει απόγνωση σε εκατομμύρια ανθρώπους στη χώρα μας. Εκατοντάδες χιλιάδες (για 500.000 λένε κάποιες μελέτες που πρόσφατα δημοσιεύτηκαν) είναι αυτοί που βρίσκονται στην απόλυτη εξαθλίωση, χωρίς κανένα εισόδημα, χωρίς ελπίδα για το μέλλον.
Για όλον αυτόν τον κόσμο που καθημερινά μεγαλώνει ο αριθμός του, η δουλειά, το μεροκάματο, ο μισθός η σύνταξη, το επίδομα ανεργίας που να καλύπτει το κόστος μιας στοιχειωδώς ανθρώπινης ζωής, αποτελεί κύριο πρόβλημά του. Το γεγονός ότι έχουμε φτάσει στο επίπεδο τμήματα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού να μην μπορούν στοιχειωδώς να συντηρηθούν πρέπει να αποτελέσει το κεντρικό ζήτημα πάλης για οργανώσεις, κόμματα, σωματεία επιτροπές και πρωτοβουλίες που βρίσκονται από τη μεριά της υποστήριξης των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων.
Η κυβέρνηση Παπαδήμου προσπαθώντας να εκτονώσει τη λαϊκή κατακραυγή που έχει ξεσηκωθεί ενάντια στα χαράτσια προχωράει με διευκρινιστικές εγκυκλίους σε ρυθμίσεις, εξαιρέσεις, δημιουργία τριμελών επιτροπών εξέτασης, διακανονισμούς πληρωμών, καθυστέρηση διακοπών κ.ά. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι μπροστά τους έχουν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη γραφειοκρατικό τέρας που στήνει το αστικό κράτος με σκοπό να επιβάλει την αντιλαϊκή του πολιτική στις πλάτες τους.
Από τη μία μπορούμε να πούμε ότι το κίνημα που έχει ξεσηκωθεί ανάγκασε την κυβέρνηση να προχωρήσει σε κάποιες «ρυθμίσεις», από την άλλη όμως είναι φανερό ότι απέναντι σε αυτούς τους κυβερνητικούς ελιγμούς όχι μόνο δεν μπορούμε να σταματήσουμε, αλλά θα πρέπει να κλιμακωθούν οι προσπάθειες οργάνωσης και αντίστασης του κόσμου με κεντρικό αίτημα να πάρει η κυβέρνηση πίσω τα χαράτσια.
Η ανατροπή της πολιτικής των συνεχών χαρατσιών των αστικών κυβερνήσεων στις εργατικές-λαϊκές οικογένειες αποτελούν ένα κομμάτι της πάλης τους που θα εμποδίσει την ακόμη μεγαλύτερη βύθιση της ζωής τους στην εξαθλίωση. Από την άποψη αυτή, η οργανωμένη και μαζική αντίσταση με τη μη πληρωμή των χαρατσιών στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, οι συνελεύσεις και οι επιτροπές κατοίκων αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στη γενικότερη πάλη του λαού ενάντια στην επίθεση αστικών κυβερνήσεων, ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ.
Είναι η νόμιμη και δίκαιη άμυνα του λαού στη ληστρική επιδρομή στη ζωή του από τις μαύρες δυνάμεις του συστήματος.
Ο αγώνας αυτός για να είναι μαζικός και να φέρει νίκες πρέπει πρώτα από όλα να στηρίζεται στον ίδιο τον κόσμο, στις δυνάμεις του, στην αλληλεγγύη του. Δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανέναν που θα λειτουργεί για λογαριασμό του με διαφόρων επιπέδων αναθέσεις, είτε καθαρά αστικού είτε «κινηματικού» χαρακτήρα.
Δεν μπορούμε να στηρίξουμε τον αγώνα σε αποφάσεις των δήμων και πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να αναθέσουμε την απόκρουση των μέτρων σε φορείς που εφαρμόζουν καθημερινά τη συνολική αντιλαϊκή πολιτική με την υλοποίηση του «Καλλικράτη», των απολύσεων μέσω της εργασιακής εφεδρείας, του χαρατσώματος με τα δημοτικά τέλη. Οι παρεμβάσεις σε δήμους και περιφέρειες δεν μπορούν να αποτελούν αυτοσκοπό και να εξαντλούν τη δυναμική του κόσμου, αλλά έναν από τους όρους συγκρότησης, μαζικοποίησης, πολιτικοποίησης και συνέχισης της πάλης.
Δεν μπορούμε να αναθέσουμε τον αγώνα σε «κομάντο» επανασύνδεσης του ρεύματος, ούτε να αποδεχθούμε διάφορες οργανώσεις σαν «αυθεντικούς» και μοναδικούς εκπροσώπους της πάλης. Η ενεργητική λαϊκή αλληλεγγύη οικοδομείται μέσα σε ανοικτές και πλατιές διαδικασίες οργάνωσης και πάλης. Αποτελεί οργανικό στοιχείο της αντίστασης του εργαζόμενου λαού στη συνολική επίθεση που δέχεται και πολιτικό στοιχείο που χρωματίζει την προοπτική του αγώνα του. Δεν μπορούμε να αναθέσουμε την αλληλεγγύη στην εκκλησία, ούτε στις ΜΚΟ, επαναπαυόμενοι στις κοινωνικές τους «ευαισθησίες», ούτε μπορεί να υποκατασταθεί από τα «κοινωνικά» παντοπωλεία, ιατρεία, φαρμακεία που στήνουν φορείς και οργανώσεις, θεωρώντας ότι καλύπτουν έτσι τις πραγματικές ανάγκες τους εργαζόμενου λαού στο «κενό» που αφήνουν αστικές κυβερνήσεις και κράτος.
Η κατεύθυνση κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα, χωρίς θέρμανση, χωρίς φαγητό είναι πρώτα από όλα ζήτημα διεκδίκησης, ζήτημα κινήματος και πάλης, ζήτημα οργάνωσης του εργαζόμενου λαού στη βάση των δικών του ταξικών συμφερόντων. Έξω από αυτούς τους πολιτικούς όρους πράξεις και κινήσεις που ξεκινούν από διαθέσεις βοήθειας και αλληλεγγύης μπορούν να μετατραπούν σε «εθελοντική» προσφορά στον εξωραϊσμό του συστήματος και μάλιστα να θεωρούν οι φορείς τους ότι παράγουν και κινηματικό «έργο», αντίστοιχο ή ανάλογο της ΕΑΜικής παράδοσης με τον αγώνα για την επιβίωση του λαού στα μαύρα χρόνια της Κατοχής. Σε όλους αυτούς όμως θέλουμε να θυμίσουμε ότι το γνωστό αντάρτικο τραγούδι μετά τον στίχο «το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα» ακολουθεί ο στίχος «έφτιαξε ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ» και στη συνέχεια «έχει πρόγραμμα ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», δίνοντας με μερικές μόνο λέξεις όλο το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα του λαϊκού αγώνα.
Η πάλη ενάντια στα χαράτσια στους λογαριασμούς της ΔΕΗ δεν μπορεί να ξεκοπεί από την πάλη ενάντια στη φτώχεια και στην εξαθλίωση που προκαλεί το πετσόκομμα μεροκάματων, μισθών και συντάξεων. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί η άρνηση πληρωμής των χαρατσιών να γίνεται «θεωρία» για το κίνημα και τη στάση του κόσμου απέναντι στην επίθεση του συστήματος. Οι δυνάμεις του κινήματος παλεύουν για να ανατρέψουν αυτή την πολιτική και όχι να δείξουν ανυπακοή ή απειθαρχία με το «δεν πληρώνω». Γιατί, όπως συνεχώς λέμε και φαίνεται και στην κοινωνία με δραματικό τρόπο, όλο και περισσότεροι αναγκαστικά «δεν πληρώνουν» γιατί δεν έχουν. Και δεν είναι μόνο η ΔΕΗ αλλά και το νερό, το αέριο ή το πετρέλαιο, το σουπερμάρκετ, η λαϊκή, το τηλέφωνο, ο γιατρός, το νοσοκομείο, τα φάρμακα και ο κατάλογος συνεχώς μακραίνει. Έτσι για όλο και μεγαλύτερα κομμάτια των λαϊκών στρωμάτων το «δεν πληρώνω» θα αποτελεί κάτι ξένο που δεν τους αφορά, που είναι μακριά από την τραγική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν μέσα στην ανέχεια και πολλές φορές μπορεί και να ακούγεται στα αυτιά τους και σαν σύνθημα και σαν στάση αυτών που ακόμα «έχουν», σπέρνοντας έτσι ψεύτικες αντιθέσεις ανάμεσα στον λαό. Το «δεν πληρώνω» μεροκάματα, μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, υγεία, παιδεία, ασφαλιστικά ταμεία, κοινωνικές παροχές και υποδομές στην πραγματικότητα είναι η καθημερινή πολιτική της εργοδοσίας και των αστικών κυβερνήσεων, η πολιτική του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου της ληστείας του πλούτου και του κόπου του κόσμου της δουλειάς. Με αυτή την πολιτική αναμετριέται σήμερα ο εργαζόμενος λαός και παλεύει για την ανατροπή της.
Από την άλλη πλευρά, αυτή του κινήματος, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε συστηματικές προσπάθειες διάφορων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, αλλά και της αυτονομίας-αναρχίας, και μέσα από την πάλη ενάντια στα χαράτσια να αναπαραγάγουν τη γενική τους πολιτική αντίληψη και στη βάση αυτή να φτιάξουν τη δική τους επιτροπή, το δικό τους συντονιστικό, που να χωρέσει όλη τους την πολιτική πλατφόρμα χωρίς «μινιμαλισμούς». Για ακόμη μία φορά αναδεικνύεται η υποτίμηση του μαζικού αγώνα, για άλλη μία φορά υπονομεύεται η κλιμάκωση της πάλης και η νικηφόρα προοπτική της από αντιλήψεις και πρακτικές που θέλουν να κερδίσουν «πολιτική υπεραξία» στις πλάτες του κινήματος και όχι να το υπηρετήσουν συμβάλλοντας στην ανάπτυξή του, στον καθορισμό μάχιμων πολιτικών στόχων πάλης, στην οργάνωση της μαζικής αντίστασης του λαού.
Αυτές οι λογικές όμως μπορούν να παραμεριστούν και να κατανοηθούν σαν λαθεμένες και αδιέξοδες μόνο σαν αποτέλεσμα της μαζικής εισδοχής του κόσμου στις διαδικασίες του κινήματος, φέρνοντας στο επίκεντρο της συζήτησης και της δράσης τα πραγματικά ζητήματα και τις ανάγκες του.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Το κίνημα κατά των χαρατσιών

Το κίνημα κατά των χαρατσιών με αφορμή το τέλος για τα σπίτια εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο. Δεν υπάρχει γειτονιά στις πόλεις και χωριό που να μην οργανώνονται πρωτοβουλίες, συνελεύσεις και επιτροπές με σοβαρό αριθμό εργαζόμενων, ανέργων, συνταξιούχων, νεολαίων να συμμετέχουν σε καθημερινή βάση και με πολύ ζωντανό τρόπο όχι μόνο στην υλοποίηση των αποφάσεων, αλλά και στη διαμόρφωσή τους. Άνθρωποι που λίγο καιρό πριν δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι θα συμμετέχουν σε τέτοιου είδους διαδικασίες. Ανακαλύπτουν την δύναμη της συλλογικής αντίστασης απέναντι σε μια πολιτική που τους εξαθλιώνει και τους καταστρέφει τη ζωή. Που τους γκρεμίζει τα όνειρα και δεν τους αφήνει να ελπίζουν ούτε για τα παιδιά τους. Που τους αναγκάζει να πουλάνε ό,τι με κόπο έχουν αποκτήσει για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν όχι μόνο στην πληρωμή των χαρατσιών, αλλά και στην καθημερινή διαβίωσή τους. Τα συναισθήματα που συναντά κανείς στις συνελεύσεις έχουν απ’ όλα. Από την οργή έως την αγωνία για το πού πάμε, μέχρι και τη μεγάλη στεναχώρια. Έτσι οι συλλογικότητες αντίστασης μετατρέπονται και σε ένα αποκούμπι όπου οι άνθρωποι του λαού παίρνουν κουράγιο, βλέπουν ότι δεν είναι μόνοι τους. Κατεβαίνουν σε πορείες τοπικές και κεντρικές, δηλώνουν την με κάθε τρόπο αλληλεγγύη τους στους γείτονές τους αλλά και σε απεργιακές κινητοποιήσεις, ιδιαίτερα το διάστημα αυτό στους εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας.
Αυτό που κυριαρχεί σε όλες τις συζητήσεις είναι το «ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ», με την έννοια ότι για όλους έχουν κοπεί οι μισθοί, οι συντάξεις και όποια άλλα εισοδήματα, άλλοι δεν έχουν καθόλου λόγω ανεργίας και από αυτούς ελάχιστοι παίρνουν τα επιδόματα που δεν φτάνουν ούτε για τη διατροφή τους, πόσο μάλλον να πληρώσουν λογαριασμούς και χαράτσια! Αυτό το «ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ» κυριάρχησε στο γνωστό τρίπτυχο των συλλογικοτήτων που δραστηριοποιήθηκαν για τα χαράτσια από τις αρχές του φθινοπώρου. Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι το τελευταίο διάστημα δυνάμεις και αγωνιστές του κινήματος ζητούν να αφαιρεθεί, γιατί λέει εκφράζει γκρίνια, μιζέρια και… κακομοιριά! Λες και δεν είναι η πραγματικότητα, λες και δεν συναντάμε το απόλυτο «δεν έχω» καθημερινά μπροστά μας, λες και δεν ξεδιπλώνεται σε όλο του το «μεγαλείο» και σε διαστάσεις που δεν τις φανταζόμασταν μέχρι τώρα ή δεν αγχώνει τους πάντες, μια και όλοι είμαστε υποψήφιοι σε λίγο να μην έχουμε πράγματι ούτε για τα απολύτως αναγκαία.
Αντί το «ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ» να μετατραπεί σε δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης πρέπει να φύγει και να μετατραπεί σε κίνημα του «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», κυρίως για ιδεολογικούς λόγους! Λες και το ένα είναι αντιθετικό του άλλου, κριτικάρουν έως και λοιδορούν ανθρώπους του λαού, εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους, γιατί νιώθουν άσχημα που δεν έχουν! Αντί να τους στηρίξουν και την αγωνία τους να τη μετατρέψουν σε δύναμη αντίστασης για να έχουν όχι μόνο σπίτι, φως και νερό, αλλά και μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, εισοδήματα τέτοια που να μπορούν να αντεπεξέλθουν με άνεση στη ζωή τους αλλά, γιατί όχι, και να πληρώσουν ό,τι τους επιβάλλει το σύστημα (που δεν είναι μόνο τα νέα χαράτσια), τους κατηγορούν και από πάνω!
Και εδώ πάμε στην ουσία του πράγματος. Είμαστε και συμμετέχουμε με όλες μας τις δυνάμεις στο κίνημα των χαρατσιών όχι μόνο γιατί γενικά και αόριστα θεωρούμε ότι η επιβολή τους είναι άδικη ή επειδή όντως δεν αναγνωρίζουμε τη δικαιολογία (χρέος) για την οποία επιβάλλονται, αλλά κυρίως γιατί θεωρούμε ότι έρχονται προσθετικά μετά τις μειώσεις και καταργήσεις των μισθών στη μεγαλύτερη αφαίμαξη του λαού προς όφελος του κεφαλαίου. Είναι μέρος της επίθεσης σε κάθε τι που έχει κατακτήσει ο λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια.
«Η "εισφορά αλληλεγγύης" και το "τέλος επιτηδεύματος", όπως εξοργιστικά ονομάζει τα νέα χαράτσια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και το "τέλος ακινήτων" που θα ενσωματωθεί στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, είναι μία ακόμη αφαίμαξη στο εισόδημα του λαού, μετά τις μειώσεις μισθών, συντάξεων, επιδομάτων ανεργίας, μετά τις τεράστιες αυξήσεις σε είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, με τη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση να γίνεται θηλιά που πνίγει την κάθε λαϊκή οικογένεια».
Αυτά λέγαμε στην ανακοίνωσή μας τον Σεπτέμβρη και εξακολουθούν να ισχύουν με το παραπάνω και με την τωρινή κυβέρνηση!
Είναι γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις στις ανακοινώσεις και στις ενέργειες συλλογικοτήτων η διάσταση του μισθού και των εισοδημάτων είτε έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα είτε και δεν υπάρχει καθόλου, ενώ είναι η βάση της επίθεσης του συστήματος απέναντι στον εργαζόμενο λαό. Η δικαιολογία είναι ότι μια συλλογικότητα γειτονιάς δεν μπορεί να διεκδικήσει μισθούς, ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο στους εργασιακούς χώρους. Αυτό το μόνο που θα μπορούσε να θέσει είναι η μεγάλη καθυστέρηση που παρουσιάζεται στους χώρους δουλειάς στο να ενταχθούν στο κίνημα κατά των χαρατσιών. Η συμμετοχή του οργανωμένου εργατικού κινήματος σε οποιοδήποτε κίνημα είναι καθοριστική για την έκβασή του και πράγματι θα πρέπει να το δούμε πολύ πιο σοβαρά.
Αυτό όμως δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με την αναγκαιότητα ανάδειξης του ζητήματος των μισθών και στις γειτονιές. Στο κάτω κάτω, αυτοί που εντάσσονται στο κίνημα δεν είναι απλά ιδεολόγοι που θεωρούν ότι δεν είναι σωστό να πληρώσουν, αλλά κατά συντριπτική πλειοψηφία εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι και νέοι που βλέπουν ότι με τα κάθε είδους χαράτσια μπορεί να μην τους κόβεται άμεσα ό,τι έχει απομείνει από τους μισθούς, τα επιδόματα και τις συντάξεις, αλλά για να τα πληρώσουν θα χρειαστούν σε ορισμένες περιπτώσεις τα αντίστοιχα πολλών μηνών! Η ένταξη, ως κύρια αιχμή, του ζητήματος των μισθών και εισοδημάτων στο κίνημα θα εκφράσει την πραγματική διάσταση της επίθεσης και θα λειτουργήσει πιεστικά στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αντίθετες ή βρίσκουν για δικαιολογία τη διασπορά στους τόπους κατοικίας των εργαζόμενων, για να μην ασχοληθούν. Θα βοηθήσει τους ίδιους τους ανθρώπους που συμμετέχουν στο κίνημα στις γειτονιές να μεταφέρουν το πνεύμα αντίστασης και διεκδίκησης και στους τόπους δουλειάς τους, όσο δύσκολο και αν φαντάζει αυτό.
Ένα άλλο ζήτημα που διαφεύγει πολλές φορές είναι το πού στοχεύουμε. Αντικειμενικά οι συγκεντρώσεις έξω από τη ΔΕΗ είναι σωστές και αναγκαίες, κινδυνεύουμε όμως έτσι να ξεχάσουμε ότι ο κύριος υπεύθυνος αυτής της πολιτικής είναι η κυβέρνηση που εκτελεί τις έξωθεν εντολές, η ΔΕΗ είναι απλώς το όχημα που έρχεται να μας επιβάλει το ένα από τα πολλά χαράτσια. Θα πρέπει να ξαναθυμηθούμε τις εφορίες, το υπουργείο Οικονομικών, την κυβέρνηση και την τρόικα!
Το «ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ» λοιπόν είναι η διαπίστωση της πραγματικότητας, το «ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ» και «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ» η απάντηση, η άμυνα. Το εσείς φταίτε γι’ αυτά και «ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΜΑΣ» θα πρέπει να γίνει η αιχμή του λαϊκού και εργατικού κινήματος, η επίθεση αν θέλουμε να μιλάμε με έναν όρο αρκετά κακοποιημένο στην Αριστερά τις τελευταίες δεκαετίες!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Φορο-χαράτσωμα διαρκείας

Σε μια χρονιά έντασης της κρίσης και κορύφωσης της ύφεσης, με μείωση εισοδημάτων και εκτίναξη της ανεργίας, όπου οι λαϊκές οικογένειες γονατίζουν από τα διαδοχικά βάρβαρα μέτρα και δοκιμάζονται από τη φτώχεια και την εξαθλίωση, ο κρατικός προϋπολογισμός που ψηφίστηκε από την τρικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ προβλέπει νέα ένταση και νέα κλιμάκωση του φορολογικού ξεζουμίσματος λαού και εργαζομένων:
- 7,1% αύξηση στα φορολογικά έσοδα θα ’χουμε μέσα στο 2012.
- 29,1% περισσότεροι από το 2011 θα ’ναι οι άμεσοι φόροι που θα πληρώσουν τα φυσικά πρόσωπα.
- 217,6% (!) περισσότεροι φόροι θα εισπραχθούν από τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας κ.λπ.
Λαός και εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν περισσότερους φόρους και περισσότερα χαράτσια και την ίδια στιγμή έχουμε προκλητική φοροασυλία και φοροελαφρύνσεις για τις μεγάλες επιχειρήσεις: 22% λιγότεροι προβλέπονται οι άμεσοι φόροι που θα πληρωθούν στο 2012 από τα νομικά πρόσωπα!
Και μόνο τα παραπάνω νούμερα από τον κρατικό προϋπολογισμό του 2012 είναι υπεραρκετά για να γίνει κατανοητή η φορολογική καταιγίδα που ξέσπασε πάνω στα λαϊκά εισοδήματα.
Για τα εισοδήματα του 2011 θα ισχύσει αναδρομικά (από 1/1/2011) νέα φορολογική κλίμακα και το αφορολόγητο θα ’ναι μειωμένο στα 5.000 ευρώ (από 12.000 ευρώ που ήταν πέρσι). Ουσιαστικά δηλαδή μιλάμε για κατάργηση του αφορολόγητου, μιας και πλέον θα φορολογούνται όλοι όσοι το εισόδημά τους ξεπερνά τα 5.000 ευρώ. Με τις αλλαγές αυτές (ν. 4024/2011) θα σημειωθεί μεγάλη και απότομη φορολογική επιβάρυνση κυρίως των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Μόνο από τη μείωση του αφορολόγητου, πάνω από 2,5 εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι θα πληρώσουν επιπλέον φόρο μέχρι και 700 ευρώ. Ποσοστιαία, η φορολογική επιβάρυνση από τη μείωση-κατάργηση του αφορολόγητου κυρίως βαρύνει τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, ενώ κλιμακωτά μειώνεται για τα μεγάλα εισοδήματα (πίνακας).

σύνολο εισοδήματος	σύνολο φόρου		μεταβολή 2010/2011
	2010	2011	€	%
5.000 €	0	0	-	-
12.000 €	0	700 €	+ 700 €	-
16.000 €	720 €	1.420 €	+ 700 €	+ 97,22%
26.000 €	3.200 €	3.920 €	+ 720 €	+ 22,50%
40.000 €	8.000 €	8.820 €	+ 820 €	+ 10,25%
60.000 €	15.600 €	16.420 €	+ 820 €	+ 5,26%
100.000 €	31.600 €	32.420 €	+ 820 €	+ 2,59%

Μισθωτοί και συνταξιούχοι από 1.1.2012 θα υποστούν επιπλέον μείωση στις καθαρές μηνιαίες αποδοχές τους λόγω της αυξημένης παρακράτησης φόρου με βάση τη νέα κλίμακα.
Προκλητικές και άνευ προηγουμένου είναι και οι προβλέψεις για το αφορολόγητο «ευπαθών ομάδων» όπως νέοι κάτω των 30 ετών, συνταξιούχοι άνω των 65 και ΑμΕΑ. Ενώ για αυτές τις κατηγορίες φορολογούμενων ορίζεται ως «ευνοϊκό» αφορολόγητο τα 9.000 ευρώ (αντί για 5.000 ευρώ των υπόλοιπων), εντούτοις μπαίνει ως προϋπόθεση «το δηλωθέν εισόδημα να μην υπερβαίνει τις 9.000 ευρώ»! Απλοελληνικά: συνταξιούχος με εισόδημα π.χ. 9.500 ευρώ έχει αφορολόγητο τα 5.000 ευρώ και θα πληρώσει φόρο 450 ευρώ, ενώ συνταξιούχος με εισόδημα μέχρι 8.999 ευρώ έχει αφορολόγητο τα 9.000 και δεν θα πληρώσει φόρο! Μιλάμε για καθαρό εμπαιγμό!
Από τη φορομπηχτική επέλαση της κυβέρνησης δεν γλιτώνουν ούτε οι οικογένειες με παιδιά, αφού έχουμε πραγματικό τσεκούρωμα στο αφορολόγητο των παιδιών. Ετσι, π.χ., για μια τρίτεκνη οικογένεια το αφορολόγητο λόγω τέκνων μειώνεται στα 12.000 ευρώ (από 23.500 ευρώ που ήταν πέρυσι) και ο φόρος που θα πληρώσει φέτος είναι 2.595 ευρώ περισσότερος από πέρυσι!
Στα παραπάνω θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τις περικοπές που έχουμε στις φοροαπαλλαγές για ενοίκια, τόκους στεγαστικών δανείων, ιδιαίτερα μαθήματα και φροντιστήρια, ιατρικά έξοδα, ασφάλιστρα κ.λπ. Πρόκειται για πραγματική κατεδάφιση. Συγκεκριμένα:
- Εισφορές σε ταμεία ασφάλισης: Με το προηγούμενο φορολογικό καθεστώς ολόκληρο το ποσό των εισφορών μείωνε το φορολογητέο εισόδημα. Τώρα μόνο το 10% των εισφορών αφαιρείται από το φόρο.
- Αφορολόγητο αναπήρων: Πριν ήταν 14.400 ευρώ (12.000+2.400) και τώρα μειώνεται στα 7.000 ευρώ (5.000+2.000).
- Φροντιστήρια: Με το προηγούμενο καθεστώς είχαμε μείωση φόρου μέχρι 240 ευρώ για κάθε παιδί. Με το νέο φορολογικό καθεστώς δικαιολογείται μείωση φόρου μόνο μέχρι 100 ευρώ για κάθε παιδί.
- Ενοίκια (κύριας κατοικίας ή παιδιών που σπουδάζουν): Μέχρι σήμερα είχαμε μείωση φόρου μέχρι 240 ευρώ. Τώρα μπαίνει ανώτατο πλαφόν στα 100 ευρώ.
- Εξοδα ιατρικής και νοσοκομειακής περίθαλψης: Πριν εξέπιπτε από το φόρο το 20% αυτών των δαπανών και μέχρι 6.000 ευρώ. Τώρα εκπίπτει μόνο το 10% και μέχρι 3.000 €.
- Ασφάλιστρα: Πριν εξέπιπτε από το φόρο το 20% των ασφάλιστρων ζωής, ατυχήματος κ.λπ. και μέχρι 2.400 ευρώ ανά οικογένεια. Τώρα εκπίπτει μόνο το 20% και μέχρι 2.400 ευρώ.
- Τόκοι στεγαστικών δανείων: Αναγνωρίζονται για αφαίρεση από το φόρο μόνο το 10% των τόκων και μόνο για τους τόκους που αναλογούν στο τμήμα του δανείου μέχρι 200.000 ευρώ. Με το προηγούμενο καθεστώς αφαιρούνταν το 20% των τόκων.
Και δεν σταματάμε εδώ. Μέσα στους μήνες που έρχονται τα λαϊκά στρώματα θα κληθούν να πληρώσουν μια σειρά από «έκτακτα» χαράτσια. Μαζική φορο-χαρατσο-επιδρομή που θα οδηγήσει στη φτώχεια και στην απόγνωση χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά:
- όπως το 2011 έτσι και το 2012 (προβλέπεται μέχρι και το 2014) οι μισθωτοί θα κληθούν να πληρώσουν την «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» (από 1% έως 4% ανάλογα με το εισόδημά τους)
- όπως το 2011 έτσι και το 2012 οι επιτηδευματίες και ελευθεροεπαγγελματίες θα κληθούν να πληρώσουν το «ετήσιο τέλος επιτηδεύματος» που από 300 ευρώ πέρυσι φέτος θα ’ναι αυξημένο σε 400 ευρώ (για πόλεις μέχρι 200.000 κατοίκους) και 500 ευρώ (για πόλεις με πάνω από 200.000 κατοίκους)
- όπως το 2011 έτσι και το 2012 οι κάτοχοι ακινήτων θα κληθούν να πληρώσουν το «έκτακτο ειδικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών» (χαράτσι της ΔΕΗ). Υπολογίζεται ότι μέσα στο 2012 θα μαζευτούν 2,2 δισ. ευρώ περισσότερα από το 2011! Αν μέσα στο 2012 αυξηθούν οι τιμές ζώνης των ακινήτων, θα ’χουμε επιπλέον αύξηση στο χαράτσι της ΔΕΗ μέχρι και 33%!
- μέσα στο 2012 αναμένεται να έρθουν αναδρομικά τα εκκαθαριστικά για το «φόρο ακίνητης περιουσίας» του 2010, του 2011 και του 2012! Ισχύει βέβαια το αφορολόγητο των 200.000 ευρώ, αλλά με τις διαδοχικές αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες όλο και περισσότεροι μικροϊδιοκτήτες πιάνονται στην «τσιμπίδα» του ΦΑΠ.
Και «μόνο» στα παραπάνω να αρκεστούμε, γίνεται φανερό ότι δύσκολες μέρες περιμένουν τους εργαζόμενους. Η φοροεπιδρομή λεηλατεί καθημερινά τα λαϊκά εισοδήματα. Η φτώχεια και η εξαθλίωση αγκαλιάζουν όλο και περισσότερες λαϊκές οικογένειες. Και όλα δείχνουν ότι ακόμα δεν «τελειώσαμε». Οσο και αν ο Βενιζέλος υποστηρίζει ότι δεν θα ’χουμε άλλα φορολογικά-εισπρακτικά μέτρα, η επίθεση θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί. Με δικαιολογία τις «μειώσεις στα έσοδα» και τις «αποκλίσεις στους στόχους του προϋπολογισμού», σύντομα νέα μέτρα θα παρθούν σε βάρος των εργαζόμενων. Μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο κατανοητό ότι «δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε». Η ανατροπή αυτής της πολιτικής γίνεται όρος ζωής για το λαό μας, όρος ζωής για τον καθένα μας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »