Το ιστολόγιο της Προλεταριακής Σημαίας παύει να λειτουργεί. Από αυτό το Σαββατοκύριακο συγχωνεύεται με την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια νέα κοινή ιστοσελίδα της οποίας η διεύθυνση θα είναι η http://www.kkeml.gr/.

30 Ιαν 2008

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ



Συναδέλφισες / οι, συναγωνίστριες / ές, συντρόφισσες / οι,

Η «Πρωτοβουλία Kοινής Δράσης για τη μάχη του Ασφαλιστικού» συγκροτήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 2007, με τη συμμετοχή εργαζομένων, νέων και ανέργων, εργατικών και φοιτητικών σχημάτων. Γνωρίζουμε πως και σε άλλες πόλεις έχουν συγκροτηθεί παρόμοιες πρωτοβουλίες, με τα δικά της χαρακτηριστικά η κάθε μία: Αθήνα, Πάτρα, Βόλος, Ηράκλειο, Ξάνθη κτλ. Κοινός τόπος όλων των Πρωτοβουλιών, η αντιμετώπιση της αντιασφαλιστικής επίθεσης της κυβέρνησης. Κοινά χαρακτηριστικά: η κάθετη άρνηση του προσχηματικού διαλόγου με την κυβέρνηση, η αγωνιστική αντιμετώπιση της κυβερνητικής πολιτικής με απεργίες και διαδηλώσεις, η απόρριψη κάθε συμβιβαστικής λογικής από την πλευρά των συνδικαλιστικών ηγεσιών, η προώθηση της ενότητας του εργατικού κινήματος ενάντια σε κάθε πολιτική διαίρεσης και διάσπασης, η απάντηση στα επιχειρήματα της κυβέρνησης με την διακίνηση διαφωτιστικού υλικού σε εργασιακούς και κοινωνικούς χώρους, η συμβολή στην δραστηριοποίηση της βάσης των εργαζομένων ώστε να πάρουν τις αποφάσεις και τον αγώνα του ασφαλιστικού στα χέρια τους.
Σας καλούμε να συμμετάσχετε ενεργά στην Εκδήλωση – Συζήτηση που οργανώνουμε στην Θεσσαλονίκη, με κύρια θέματα της συζήτησης την «ασφαλιστική» και πολιτική συγκυρία, τον συντονισμό της δράσης μας για την επίτευξη ενός ισχυρού ενωτικού απεργιακού μετώπου των εργαζομένων.

Οι αρχικές τοποθετήσεις θα είναι σύντομες ώστε να δοθεί χρόνος για ουσιαστική συζήτηση και περιλαμβάνουν τις εισηγήσεις :
Κ. Μπεκιάρης, Σωματείο Λιθογράφων Αθήνας, για το συντονισμό και την ανάγκη κλιμάκωσης του αγώνα.
Σ. Σκεύος, Μέλος Δ.Σ. Σωματείου WIND, για τους στόχους και τις μορφές δράσης του κινήματος.
Γ. Σταμάτης, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, για την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης.
Α. Ταρπάγκος, Πρωτοβουλία Ασφαλιστικού Θεσσαλονίκης, για την κοινωνική πολιτική συγκυρία.

Πρωτοβουλία Κοινής Δράσης
Εργαζομένων - Ανέργων – Νέων για τη Μάχη του Ασφαλιστικού

Ιστοσελίδα: www.asfalistiko2007.blogspot.com,
e-mail: asfalistiko2007@yahoo.gr

Σάββατο – 2 – Φεβρουαρίου – 2007, 6.00 μ.μ.
Κτήριο Ε.Δ.Ο. Θεσσαλονίκης , Προξένου Κορομηλά 51,

26 Ιαν 2008

Η σαπίλα ενός συστήματος

"Ζαχοπουλειάδα"

Ροζ ιστορίες, εκβιασμοί, χορός εκατομμυρίων σε μίζες και εκδουλεύσεις, ξεκαθάρισμα λογαριασμών εξουσίας. Και σε όλους μας η ίδια σκέψη: Πόσα άλλα γίνονται που δε θα τα μάθουμε ποτέ;
Πολλά. Οπως και δε θα τα μάθουμε όλα και γι' αυτήν την υπόθεση.
Από την άλλη, βέβαια, δεν υπάρχει τίποτα το καινούριο. Υπάρχει μήπως κανείς που να πίστευε ότι οι πολιτικοί, οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι μεγαλοεκδότες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, όλοι αυτοί που αποτελούν αυτό που λέμε εξουσία ή άρχουσα τάξη, ήταν ηθικοί και τίμιοι;
Οχι βέβαια. Πρώτα και κύρια γιατί το σύστημα που υπηρετούν δεν είναι ηθικό και τίμιο. Είναι ένα σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Ενα σύστημα που ληστεύει τους πολλούς και τα δίνει στους πολύ λίγους. Αυτό το σύστημα όχι απλά υπηρετούν, αλλά συναπαρτίζουν όλοι αυτοί που σήμερα είτε κόπτονται περί της …ηθικής και εννόμου τάξεως είτε πρωταγωνιστούν σε ροζ, πράσινα, μπλε ή μαύρα σκάνδαλα.
Το σύστημα αυτό είναι σκάνδαλο από μόνο του. Είναι αυτό που λένε ότι άμα χρωστάς δέκα ευρώ στην εφορία μπορεί να πας φυλακή, αν όμως χρωστάς δέκα εκατομμύρια θα στα χαρίσουν…
Οι πολυπλόκαμες διασυνδέσεις όλων αυτών των φορέων εξουσίας μεταξύ τους είναι που δημιουργούν το πλέγμα καταπίεσης του λαού, ο οποίος είναι ο κοινός εχθρός τους, ο παραγωγός του πλούτου τους. Σε αυτό συμφωνούν, όσο κι αν ορκίζονται στο όνομά του (όσοι το κάνουν).
Από εκεί και πέρα υπάρχει η χλιδή και η καλοπέρασή τους (με ξένα κόλλυβα, βέβαια) και οι κόντρες τους. Κόντρες για το μοίρασμα της πίτας, για το ποιος θα επιβιώσει έναντι του άλλου. Κόντρες που οξύνονται όταν το ίδιο τους το σύστημα βρίσκεται σε κρίση. Και υπάρχουν και οι πιέσεις. Μεταξύ τους, αλλά (και κυρίως) απ' έξω. Από τα μεγάλα αφεντικά στα οποία οφείλουν την ύπαρξη και την ίδια τους την εξουσία.
Ολοι αυτοί οι …χλιδάτοι της εξουσίας τρώνε και πίνουνε την ίδια στιγμή που υποχρεώνουν το λαό στην πιο άγρια λιτότητα, στην ανέχεια και την εξαθλίωση. Και περιδιαβαίνουν ο ένας στο κρεβάτι του άλλου, την ίδια στιγμή που εξυμνούν την αξία της οικογένειας. Και ωθούν τους υφισταμένους τους σε εκπόρνευση για έναν ψωρομισθό, τη στιγμή που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την αξιοκρατία.
Το ζήτημα δεν είναι ότι παραβαίνουν τους κανόνες μιας συντηρητικής ηθικολογίας, η οποία, άλλωστε, από αυτούς προέρχεται για να καλύψει τις βρωμιές τους. Το ζήτημα είναι η πρόκληση. Γιατί είναι οι ίδιοι που μας ζητούν όλο και περισσότερες θυσίες "επειδή δεν αντέχει η οικονομία". Η μόνη οικονομία που δεν αντέχει είναι η δικιά μας, οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί που τινάζονται στον αέρα. Η δικά τους μια χαρά τα πάει. Οι τσέπες τους φουσκώνουν, η κουτάλα δουλεύει καλά…
Το ζήτημα, επίσης είναι η αποκάλυψη των χαρακτηριστικών τους. Γιατί είναι άλλο πράγμα όλος ο κόσμος να λέει και να ξέρει ότι τον κλέβουν και ότι όλο το παιχνίδι είναι στημένο εναντίον του και άλλο να βγαίνει τόση βρώμα στη φόρα, να παίρνει μπάλα ακόμα και υποτιθέμενους σοβαρούς εκπροσώπους του συστήματος και να ξεμπροστιάζει τα σαπρόφυτα που μας κυβερνάνε.
Αυτό, βέβαια, είναι πρόβλημα του συστήματος, όχι του λαού. Η δικιά του, ήδη καταρρακωμένη, αξιοπιστία πέφτει ακόμα χαμηλότερα. Και είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχουν καταφέρει να βρουν ούτε ένα πρόσωπο το οποίο να μην αγγίζει όλη αυτή η σαπίλα και να μπορεί να προβληθεί ως ο …αδιάφθορος που θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου.
Γιατί δεν είναι μόνο αυτά τα τελευταία που ξεκίνησαν με το σάλτο του Ζαχόπουλου. Είναι και τα παλιότερα. Οι παπάδες, οι δικαστές, οι υποκλοπές που μπήκαν στο αρχείο. Κι αυτά είναι μόνο όσα για τον άλφα ή βήτα λόγο βγήκαν στη δημοσιότητα…
Το σύστημα έχει πρόβλημα με του ίδιους του τους θεσμούς. Αυτούς που έχει φτιάξει για να χειραγωγεί και να καταπιέζει το λαό. Και του μένει, έτσι, ο βασικός του "θεσμός", η βία των δυνάμεων καταστολής, των μυστικών υπηρεσιών, των παρακολουθήσεων, της λεγόμενης δικαιοσύνης.
Για το λαό, λοιπόν, το ζητούμενο δεν είναι να αναζητήσει τους τίμιους μέσα στη σαβούρα. Ούτε, πολύ περισσότερο, να τ' ακουμπήσει στον λιγότερο βρώμικο. Δεν είναι σε καμιά περίπτωση να συμμεριστεί το πρόβλημα του συστήματος, αλλά να το αποκαλύψει, να συνειδητοποιήσει όχι μόνο το πόσο σάπιοι είναι (γιατί αυτό το ξέρει ήδη) αλλά και το ότι η εξουσία τους δεν είναι μονόδρομος. Οτι υπάρχει και άλλος δρόμος, τον οποίον πρέπει να ανακαλύψει ξανά.

Διαδήλωση στο Γιαρμούκ ενάντια στις σφαγές των Ισραηλινών στη Γάζα

Εκατοντάδες παλαιστίνιοι πρόσφυγες διαδήλωσαν στο Στρατόπεδο Προσφύγων Γιαρμούκ στη Συρία, στις 18 Φεβρουαρίου, ενάντια στις Αμερικανο-Ισραηλινές σφαγές στη Γάζα, ενάντια στη σιωνιστική επιθετικότητα απέναντι στον παλαιστινιακό λαό στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη και τη Γάζα.
Οι διαδηλωτές, με σημαίες και πανό της Χαμάς, του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και της Ισλαμικής Τζιχάντ, φώναξαν συνθήματα κατά των αμερικανοϊσραηλινών σχεδίων και της κατοχής της Παλαιστίνης, του Ιράκ και του Λιβάνου. Απηύθυναν κάλεσμα τόσο για αραβική όσο και για διεθνή υποστήριξη των Παλαιστινίων και για το άνοιγμα των συνόρων με την Αίγυπτο. Εθνικές και ισλαμικές δυνάμεις εξέφρασαν τη δέσμευσή τους για αντίσταση, σε διάφορες δηλώσεις που μοιράστηκαν στο στρατόπεδο, απαίτησαν να λήξει η πολιορκία των Παλαιστινίων απ’ τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ιδίως στη Λωρίδα της Γάζα.

Θα νικήσουμε την κατοχή*

Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης καλεί τους ελεύθερους λαούς του κόσμου να έρθουν και να δείξουν την αλληλεγγύη τους, να τοποθετηθούν ενάντια στις καθημερινές σφαγές του λαού μας στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη. Καλούμε για διεθνή αλληλεγγύη και τους λαούς σε όλο τον κόσμο να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους με την αποστολή αντιπροσωπειών και με τη διοργάνωση όσο το δυνατόν πλατύτερων εκδηλώσεων και δράσεων.
Σε επίσημο επίπεδο η διεθνής κοινότητα αποτυγχάνει και έχει αποτύχει να παρέχει προστασία στον παλαιστινιακό λαό, παρά τα επιτακτικά καλέσματα από την Παλαιστίνη για τέτοια προστασία. Κάνουμε έκκληση στα λαϊκά κινήματα και στα κινήματα αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο να αναλάβουν τέτοια προστασία σε λαϊκό επίπεδο μέσω δράσεων αλληλεγγύης.
Επαινούμε της πρωτοβουλίες που έχουν γίνει από ευρωπαϊκές και άλλες οργανώσεις αλληλεγγύης για να σπάσουν την πολιορκία απέναντι στο λαό μας και που καλούν για περαιτέρω και πιο εκτεταμένες δράσεις και για περισσότερο κόσμο να έρθει και να δράσει για να αρθεί η πολιορκία. Οι δυτικές κυβερνήσεις αποτελούν μέρος αυτής της πολιορκίας και τα έθνη του δυτικού κόσμου έχουν ευθύνη να αναλάβουν δράσεις για να σπάσουν την πολιορκία.
Εν μέσω συνεχιζόμενων σφαγών και καθημερινών εγκλημάτων ενάντια στο λαό μας, ο παλαιστινιακός λαός επανειλημμένα κάλεσε τη διεθνή κοινότητα, τα Ηνωμένα Εθνη και τους διεθνείς οργανισμούς να παρέμβουν και να σταματήσουν τις σφαγές αυτές, αλλά τα Ηνωμένα Εθνη αποτυγχάνουν ακόμη και να καταδικάσουν αυτές τις σφαγές. Η κατάσταση στην περιοχή είναι αρκετά σοβαρή για το λαό μας που ζει υπό πολιορκία στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, μιας και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αντιμέτωπος με την Αμερικανο-Ισραηλινή επιθετικότητα. Ως εκ τούτου απευθύνουμε έκκληση στα λαϊκά κινήματα και στα κινήματα αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο για να συμμετέχουν στις προσπάθειές μας για την προστασία του παλαιστινιακού λαού που βρίσκονται σε εξέλιξη και να διευρύνουν το φαινόμενο αυτό της λαϊκής προστασίας.
Σε όλο τον κόσμο, σε λαϊκό επίπεδο, η φήμη του κράτους του Ισραήλ βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο όλων των εποχών, σε όλον τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο και παντού και αυτό λόγω των δράσεων των φίλων του παλαιστινιακού λαού. Το επίπεδο της καταπίεσης που εξαπολύεται ενάντια στον παλαιστινιακό λαό αυτή την περίοδο κάνει αναγκαία την αναβάθμιση των δράσεων για να υπάρξουν μαρτυρίες, αναφορές και δράσεις ενάντια στα εγκλήματα που διαπράττονται.
Θα αντισταθούμε και θα νικήσουμε την κατοχή. Ο λαός μας έχει διαδηλώσει και πάντα θα είναι ενωμένος παρά τους εσωτερικούς πολιτικούς διαχωρισμούς σε επίπεδο κομμάτων, ο παλαιστινιακός λαός τόσο στην πατρίδα όσο και στην εξορία θα παραμείνει για πάντα ενωμένος για να υπεραμυνθεί των δικαιωμάτων μας μέχρι τη νίκη. Εμείς στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης θα συνεχίσουμε να υπεραμυνόμαστε υπέρ αυτών των δικαιωμάτων και δεσμευόμαστε για πάντα στην υπεράσπιση του λαού μας με οιονδήποτε μέσο χρειαστεί.

* Η ανακοίνωση του Λαϊκού Μετώπου δημοσιεύτηκε στις 18 Γενάρη 2008, ενόψει της εγκληματικής πολιορκίας των σιωνιστών στη Λωρίδα της Γάζας και τις εντεινόμενες δολοφονικές επιθέσεις.

Με ΜΑΤ και δακρυγόνα ενάντια στους λιμενεργάτες

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Με ΜΑΤ, λιμενικούς και δακρυγόνα απάντησε η κυβέρνηση στη μαζικότατη συγκέντρωση που έγινε την Παρασκευή 11 Γενάρη στον Πειραιά την ώρα που συνεδρίαζε η διοίκηση του ΟΛΠ με στόχο την επικύρωση των σχεδίων ιδιωτικοποίησης του ΣΕΜΠΟ.
Περισσότεροι από 2.000 εργαζόμενοι (λιμενεργάτες και εργαζόμενοι που συμμετείχαν σε ένδειξη συμπαράστασης) διαδήλωσαν από την πλατεία Καραϊσκάκη προς το Μέγαρο του ΟΛΠ το οποίο ήταν από νωρίς «ζωσμένο» από τις δυνάμεις καταστολής με στόχο τον αποκλεισμό της πρόσβασης στους εργαζόμενους.
Με συνθήματα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και τον εκβιασμό των «εθελούσιων» αποχωρήσεων, οι εργαζόμενοι έφτασαν μπροστά στην είσοδο του ΟΛΠ, απαιτώντας να σταματήσουν οι διαδικασίες για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού.
Στην απαίτηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της Ομοσπονδίας και του Σωματείου τους να επιτραπεί η είσοδος εκπροσώπων των εργαζομένων στην αίθουσα που συνεδρίαζε η διοίκηση του ΟΛΠ, οι δυνάμεις καταστολής απάντησαν με δακρυγόνα και βίαιη απώθηση των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι, μέσα στο ασφυκτικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί, υποχώρησαν για λίγο αλλά αμέσως μετά ανασυγκροτήθηκαν και επέστρεψαν στην είσοδο του ΟΛΠ, αποδεικνύοντας τη διάθεσή τους να επιμείνουν στην υπεράσπιση του αγώνα τους.
Ωστόσο, δεν ήταν αντίστοιχη και η διάθεση της συνδικαλιστικής τους ηγεσίας η οποία δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να ανταποκριθεί στις διαθέσεις των εργαζομένων και άρχισε να αποχωρεί καλώντας σε διαδήλωση στους δρόμους του Πειραιά. Γεγονός που δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τη στάση της συγκεκριμένης ηγεσίας το επόμενο διάστημα, ιδιαίτερα μάλιστα αν συνδυαστεί με τη λογική της «εθνικής ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας» που προωθείται από το Σωματείο και την Ομοσπονδία.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν και εργαζόμενοι της Ταξικής Πορείας με προκήρυξη και πικέτες διαδηλώνοντας την αλληλεγγύη τους στο σημαντικό αυτό αγώνα.

Συνεχίζουν τον αγώνα οι εργαζόμενοι στα λιμάνια

ΝΕΟΣ ΓΥΡΟΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΣΕ ΠΕΙΡΑΙΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Με την προσπάθεια του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, Βουλγαράκη, να παρουσιάσει ως «μοιραία» την ιδιωτικοποίηση των Σταθμών Εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ) στα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης απαντάει η κυβέρνηση στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των λιμενεργατών που συνεχίζονται αμείωτες. «Μην έχετε όμως καμία αμφιβολία ότι το σχέδιο σε λίγο θα είναι νόμος του κράτους...» δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα μετά την άκαρπη συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Πρόκειται για δηλώσεις που θέλουν να σπείρουν την απογοήτευση στους εργαζόμενους, να κλονίσουν την αγωνιστικότητά τους και να τους κάνουν να αποδεχθούν μοιρολατρικά το «αναπόφευκτο» της ιδιωτικοποίησης.
Μάλιστα, ο Βουλγαράκης δεν μένει μόνο σε αυτό. Παίζοντας για μια ακόμη φορά το χαρτί των «εθελουσιών αποχωρήσεων» με δελεαστικά κίνητρα, προσπαθεί να διασπάσει το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων στα λιμάνια καθώς και να απομονώσει τη συνδικαλιστική τους ηγεσία. Έτσι, προσφέροντας υψηλές αποζημιώσεις (πάντα ως υποσχέσεις) και πλασματικό χρόνο για τη συνταξιοδότηση σε 350 περίπου εργαζόμενους σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη ευελπιστεί να δημιουργήσει ρωγμές που θα αξιοποιήσει για την ολοκλήρωση της αντεργατικής αυτής εξέλιξης. Επιπλέον, καλεί τους εργαζόμενους «να μην χαθούν αυτά τα οφέλη για τους εργαζόμενους εξαιτίας ενός πολιτικού μαξιμαλισμού» προσπαθώντας να πείσει ότι η συνέχιση των αγώνων θα αποτελέσει ζημιά για τους εργαζόμενους.
Βέβαια, αποκρύπτει εσκεμμένα ο Βουλγαράκης το ότι στα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης εργάζονται συνολικά 2.500 περίπου εργαζόμενοι των οποίων τα δικαιώματα και οι όροι εργασίας θα δεχτούν σοβαρά πλήγματα από την προωθούμενη ιδιωτικοποίηση. Η δήλωση του Βουλγαράκη ότι το νομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση διασφαλίζει πλήρως όλα τα εργασιακά δικαιώματα δεν πείθει κανένα. Γιατί το βέβαιο είναι ότι καμία «δέσμευση» στα χαρτιά δεν πρόκειται να τηρηθεί εφόσον προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση, όπως έχουν δείξει και αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν.

Οι εργαζόμενοι επιμένουν, παρά την τρομοκρατία
Αυτά τα γνωρίζουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Γι’ αυτό, εξάλλου, επιμένουν στον αγώνα τους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό που απέτρεψε τις αντίστοιχες περσινές προσπάθειες της κυβέρνησης ήταν ο δικός τους αγώνας και τίποτε άλλο. Αγώνας που ανάγκασε την κυβέρνηση μέχρι και να σύρει στα δικαστήρια τους λιμενεργάτες στην προσπάθειά της να τους κάμψει και να τους τρομοκρατήσει. Σε αυτόν τον αγώνα επιμένουν και σήμερα έχοντας σαν επιπλέον στοιχεία την αλληλεγγύη και άλλων εργαζομένων, αλλά και το θετικό αγωνιστικό κλίμα που διαμόρφωσε η μεγαλειώδης απεργία στις 12 του Δεκέμβρη. Στοιχεία που εκφράστηκαν και με τη μαζικοποίηση των μέχρι τώρα κινητοποιήσεων σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη.
Επιμένουν, λοιπόν, οι εργαζόμενοι και εξαγγέλλουν νέο γύρο κινητοποιήσεων με πρώτο σταθμό την 24ωρη απεργία που έχουν κηρύξει για την Τετάρτη 30 Γενάρη, αλλά και τη συνέχιση της αποχής από την υπερωριακή εργασία και την εργασία τα Σαββατοκύριακα για όλο το Φλεβάρη. Στάση που αναμένεται να στριμώξει ακόμη περισσότερο την κυβέρνηση η οποία δεν αισθάνεται καθόλου μα καθόλου άνετα, παρά τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο Βουλγαράκης.
Απόδειξη για το στρίμωγμά της αποτελεί και η επιστράτευση των κρατικών μηχανισμών καταστολής ενάντια στους λιμενεργάτες. Και στην κινητοποίηση της 11ης Γενάρη στον Πειραιά και στην αντίστοιχη κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη, ΜΑΤ και λιμενικοί προσπάθησαν να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, αλλά και χτυπώντας τους διαδηλωτές.

Η ολόπλευρη στήριξη του αγώνα, καθήκον όλων των εργαζομένων
Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι η εξέλιξη αυτού του αγώνα θα κρίνει πολλά, τόσο στο ζήτημα της προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και στο ζήτημα της συνολικότερης αντεργατικής πολιτικής που προωθεί το κεφάλαιο. Πρέπει επίσης να είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση θα επιμείνει στην επιλογή της αυτή, τόσο γιατί πιέζεται από το κεφάλαιο και τις εξελίξεις στο ζήτημα των θαλάσσιων μεταφορών όσο και γιατί κρίνεται η συνολικότερη δυνατότητά της να υλοποιήσει τις αντεργατικές πολιτικές για τις οποίες έχει δεσμευτεί. Γι’ αυτό και θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο προκειμένου να κάμψει τον αγώνα αυτό.
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο αποτελεί καθήκον για κάθε εργαζόμενο, για κάθε ταξικό αγωνιστή η ολόπλευρη στήριξη του αγώνα αυτού. Στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, ιδιαίτερα εκεί που κρίνονται αντίστοιχα ζητήματα (όπως π.χ. στις ΔΕΚΟ) το ζήτημα της αλληλεγγύης στον αγώνα των λιμενεργατών πρέπει να μπει στην πρώτη γραμμή. Το έχουν ανάγκη οι ίδιοι, αλλά το έχουν ανάγκη και όλοι οι εργαζόμενοι.

15 Ιαν 2008

ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

Στις 12 Δεκέμβρη η εργατική τάξη έδειξε τη δύναμή της!
Η 12η του Δεκέμβρη δεν είναι μια μέρα που θα ξεχαστεί. Είναι η μέρα που η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι της χώρας πλημμύρισαν τους δρόμους υπερασπιζόμενοι τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα. Είναι η μέρα που, μέσα από τη μαζικότερη απεργιακή κινητοποίηση, μέσα από συγκλονιστικές διαδηλώσεις σε όλη την χώρα, κυβέρνηση και κεφάλαιο πήραν την απάντηση που έπρεπε: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ! Η ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Η αγανάκτηση των εργαζομένων για την προκλητική επίθεση της κυβέρνησης στην ασφάλιση, η συσσωρευμένη οργή για την πολιτική της λιτότητας, της φτώχιας και της ανεργίας, για την ολομέτωπη αντεργατική επιδρομή που προωθείται τα τελευταία χρόνια, εκφράστηκαν με τον καλύτερο τρόπο στις 12 του Δεκέμβρη γεμίζοντας με κουράγιο και ελπίδα όλους τους εργαζόμενους. Ήταν η μέρα που φάνηκε ότι μόνο οι εργαζόμενοι και η πάλη τους έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την πολιτική αυτή. Η παραίτηση του υπουργού Εργασίας, Μαγγίνα, και το προσωρινό μπλοκάρισμα της αντιασφαλιστικής επίθεσης ήταν αποτέλεσμα αυτής της απεργίας.
Το μήνυμα της 12ης Δεκέμβρη είχε κι άλλους αποδέκτες: Το ΠΑΣΟΚ, που προσπαθεί δήθεν να κάνει αντιπολίτευση υπερασπιζόμενο τον αντιασφαλιστικό νόμο του Ρέππα, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ και ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ. Τις συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ οι οποίες είναι για μια ακόμη φορά έτοιμες να παζαρέψουν τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων όπως έκαναν στο παρελθόν. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έκαναν τίποτε για τη συνέχιση του αγώνα, περιμένοντας τις κινήσεις της κυβέρνησης, το γεγονός ότι εξακολουθούν να στηρίζουν το νόμο Ρέππα πάνω στον οποίο πατάνε και τα νέα μέτρα της κυβέρνησης είναι απόδειξη του ότι μέλημά τους δεν είναι η ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων αλλά η ενίσχυση της δικής τους θέσης στο παζάρι με τις δυνάμεις του κεφάλαιου.

Καμία επανάπαυση! - Κανένας εφησυχασμός!
Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν θα παραιτηθεί εύκολα από τους στόχους της. Ο ίδιος ο Καραμανλής δηλώνει ότι θα επιμείνει στην αντιασφαλιστική «μεταρρύθμιση», ενώ δρομολογεί τις διαδικασίες για την κατάθεση νομοσχεδίου στη Βουλή, ξεκαθαρίζοντας ότι το ασφαλιστικό αποτελεί ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για την κυβέρνηση. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι, αφού κεφάλαιο και ΕΕ απαιτούν να παρθούν άμεσα τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα και η ΝΔ είναι δεσμευμένη να το κάνει. Οι ενοποιήσεις των ταμείων και η χειροτέρευση των όρων ασφάλισης για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, η περικοπή των πρόωρων συντάξεων, η συρρίκνωση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, το χτύπημα της περίθαλψης και της πρόνοιας παραμένουν στην κυβερνητική ατζέντα μαζί με άλλα που δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Αυτό που πιθανά μπορεί να αλλάξει είναι η τακτική της κυβέρνησης, η αναζήτηση συμμάχων στο νέο γύρο της επίθεσης.
Όσοι προσπαθούν (κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ, αστικά ΜΜΕ, συνδικαλιστική ηγεσία) να μας πείσουν ότι η κυβέρνηση θα αρκεστεί σε ήπιες αλλαγές που δεν θα αφορούν παρά μικρές ομάδες εργαζομένων, θέλουν να διασπάσουν την ενότητα των εργαζομένων, να σπείρουν τον εφησυχασμό και να αποδυναμώσουν την απαραίτητη συνέχεια του αγώνα.

Συνεχίζουμε στο δρόμο του αγώνα!
Να επιμείνουμε στο δρόμο του αγώνα και της αντίστασης. Ενάντια σε όσους θέλουν να θολώσουν τα νερά, ενάντια σε όσους ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν τους αγώνες μας. Στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία να κρατήσουμε ζωντανή την αγωνιστική φλόγα, να οργανώσουμε καλύτερα την πάλη μας.
Η 12η του Δεκέμβρη απέδειξε ότι αυτή η πολιτική ΜΠΟΡΕΙ να ανατραπεί, ότι οι εργαζόμενοι ΜΠΟΡΟΥΝ να νικήσουν. Ας μετατρέψουμε, λοιπόν, τη δυνατότητα αυτή σε βεβαιότητα!

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!
NA ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΡΕΠΠΑ-ΣΙΟΥΦΑ!
ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ!
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ!
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΒΑΡΕΩΝ-ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ!
ΠΛΗΡΗΣ-ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

ΚΚΕ(μ-λ)
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό)

cpgml@otenet.gr,

www.kkeml.gr

12 Ιαν 2008

Αχμάντ Μασλαμάνι: Η Παλαιστίνη έχασε ένα σπουδαίο αγωνιστή

Στις 7 Γενάρη 2008, πέθανε σε ηλικία 49 ετών από καρδιακή προσβολή ο δρ. Αχμάντ Μασλαμάνι, ένας από τους πιο ξεχωριστούς ηγέτες του κινήματος για την παλαιστινιακή απελευθέρωση. Ο Μασλαμάνι ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ιδρυτής των Επιτροπών Υγειονομικής Εργασίας, στέλεχος της Καμπάνιας ενάντια στο Τείχος καθώς και μέλος της Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής της ILPS, όπου είχε εκλεγεί στο Δεύτερο Συνέδριο. Ο θάνατός του αποτελεί μια πολύ βαριά απώλεια για το λαό της Παλαιστίνης και μάλιστα σε μια δύσκολη καμπή του αγώνα του.
Ο Μασλαμάνι γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και από πολύ μικρός αφιερώθηκε στον αγώνα για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του τόπου του. Σπούδασε ιατρική στη Ρουμανία και επέστρεψε στην Παλαιστίνη στα μέσα της δεκαετίας του 1980 παίζοντας ηγετικό ρόλο στην πρώτη και τη δεύτερη Ιντιφάντα. Το σιωνιστικό καθεστώς αναγνώρισε στο πρόσωπό του έναν επικίνδυνο αντίπαλο και γι' αυτό κατά καιρούς τον φυλάκισε υπό απάνθρωπες συνθήκες. Συνολικά πέρασε επτά χρόνια στις σιωνιστικές φυλακές, τελευταία φορά από το Σεπτέμβρη του 2005, λίγο μετά το συνέδριο της ILPS, έως το Μάρτη του 2006.
Τελευταία του παρέμβαση σε διεθνές επίπεδο ήταν η συμμετοχή του στο συνέδριο της Μαδρίτης, τον περασμένο Δεκέμβρη, όπου σθεναρά αντιστάθηκε στην προσπάθεια της ισπανικής κυβέρνησης να το μετατρέψει σε απολογητή της κατοχής και του κατακερματισμού της Παλαιστίνης.
Η είδηση του θανάτου του έγινε πρώτο θέμα σε όλες τις ιστοσελίδες στον κόσμο που στηρίζουν την παλαιστινιακή αντίσταση. Εκτός των άλλων, συλλυπητήριες ανακοινώσεις εξέδωσαν η ΚΕ του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου και η Γραμματεία της ILPS.

ΝΕΠΑΛ: Συμφωνία για εκλογές τον Απρίλη

Επανήλθαν στην προσωρινή κυβέρνηση οι εκπρόσωποι το ΚΚ Νεπάλ (Μαοϊκού) ύστερα από τη νέα συμφωνία που επιτεύχθηκε ανάμεσα στα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους μαοϊκούς, στις 23 του Δεκέμβρη, κατόπιν πολυήμερων διαπραγματεύσεων. Στα 23 σημεία της συμφωνίας προβλέπεται μεταξύ άλλων η ανακήρυξη του Νεπάλ σε ομοσπονδιακή λαϊκή δημοκρατία στην πρώτη συνεδρίαση της Συντακτικής Συνέλευσης (με πλειοψηφία 2/3 του προσωρινού Κοινοβουλίου, αυτό μπορεί να γίνει σε έκτακτη περίπτωση και πριν από τις εκλογές ), η πλήρης ανάληψη όλων των εξουσιών του αρχηγού του κράτους από τον μεταβατικό πρωθυπουργό, η ενσωμάτωση του ΛΑΣ στον νέο εθνικό στρατό του Νεπάλ, η καθιέρωση ενός μικτού εκλογικού συστήματος (335 έδρες αναλογικά και 240 έδρες με το πλειοψηφικό) και ορισμένα άλλα μέτρα που αφορούν τα θύματα του εμφυλίου, τις κατασχεθείσες περιουσίες και την τύχη των φυλακισμένων. Επιστέγασμα της συμφωνίας είναι η διεξαγωγή των εκλογών για τη Συντακτική Συνέλευση ως τα μέσα του ερχόμενου Απρίλη.
Στη διήμερη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, που έγινε τις πρώτες ημέρες του χρόνου στην Κάβρε, ο ηγέτης του, Πρατσάντα, επισήμανε την αποφασιστικότητα του κόμματος για την ομαλή και ελεύθερη διεξαγωγή των εκλογών και τόνισε την ανάγκη να προφυλαχτεί η εθνική ακεραιότητα και η δημοκρατία στη χώρα από εξωτερικές επεμβάσεις και τις αντιδραστικές δυνάμεις που συνωμοτούν . Η Κ.Ε. αποφάσισε να προχωρήσει στη σύνταξη του εκλογικού μανιφέστου του κόμματος και στον προσδιορισμό των υποψήφιων βουλευτών. Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο εκπρόσωπος του κόμματος στα ΜΜΕ και υπουργός Επικοινωνιών κατήγγειλε τις δηλώσεις του αρχηγού του στρατού ο οποίος, φεύγοντας για επίσημο ταξίδι στην Κίνα, αντιτάχθηκε δημόσια στην ενσωμάτωση των μαχητών του ΛΑΣ και επισήμανε πως τέτοιες δηλώσεις είναι έξω από το πνεύμα της συμφωνίας που υπογράφτηκε.
Χωρίς τίποτε να μπορεί να θεωρείται δεδομένο, είναι σίγουρο πως στην προοπτική των εκλογών οι εξελίξεις στο Νεπάλ θα πάρουν μια νέα επιτάχυνση, ενώ θα πυκνώσουν οι προσπάθειες επηρεασμού τους από το εξωτερικό. Ας μην ξεχνάμε πως και στη γειτονική Ινδία το 2008 είναι εκλογική χρονιά,

Μ’ αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας

Δεκέμβρης 1990. Το τέλος της χρονιάς βρίσκει το σύνολο σχεδόν των σχολείων και των σχολών κατειλημμένα σε όλη τη χώρα. Ο κόσμος της εκπαίδευσης δίνει τη μάχη ενάντια στο πολυνομοσχέδιο του υπουργού Παιδείας Κοντογιαννόπουλου. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έρχεται αντιμέτωπη με την οργή του λαού και της νεολαίας.
Γενάρης 1991. Οι αποφάσεις για συνέχιση των καταλήψεων παίρνονται η μια μετά την άλλη στις σχολές και τα σχολεία όλης της χώρας. Η νεολαία είναι αποφασισμένη να δώσει την κόντρα μέχρι τη νίκη και ο λαός στέκεται στο πλευρό της. Η κυβέρνηση, έχοντας χάσει οποιοδήποτε άλλο μέσο υπεράσπισης της πολιτικής της, επιδίδεται σε ένα πρωτοφανές όργιο τρομοκρατίας. Οι ογκώδεις διαδηλώσεις καταστέλλονται με λύσσα. Οι τραμπουκισμοί από πλευράς των δεξιών μαθητικών και φοιτητικών οργανώσεων εντείνονται. Σε μια περίοδο όπου σε παγκόσμιο επίπεδο διακηρύσσεται το «τέλος της Ιστορίας», το σύστημα στη χώρα μας αδυνατεί να «συμμορφώσει» το λαό και τη νεολαία.
Πάτρα, 9 Γενάρη 1991. Η τοπική οργάνωση της ΟΝΝΕΔ εξαπολύει ένα πρωτοφανές όργιο βίας ενάντια στην αγωνιζόμενη νεολαία. Καταφέρνει να ανακαταλάβει το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο με επικεφαλής τα στελέχη της Καλαμπόκα, Σπίνο και Μαραγκό, μετά από ξυλοδαρμό των μαθητών. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται έξω από το σχολείο. Ο αγωνιστής Νίκος Τεμπονέρας, καθηγητής του σχολείου και στέλεχος του ΕΑΜ, προσπαθώντας να μπει στο προαύλιο πέφτει θανάσιμα χτυπημένος από το λοστό του Νίκου Καλαμπόκα.
Σε όλες τις πόλεις της χώρας ξεσπούν διαδηλώσεις. Στα σχολεία σηκώνονται μαύρα πανό με μοναδικό σύνθημα: «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ». Στην Αθήνα, στις 11 Γενάρη, οι δρόμοι πλημμυρίζουν από μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους, από εκατοντάδες χιλιάδες λαού. Η κυβέρνηση δίνει κι αυτή την τελευταία της μάχη. Η διαδήλωση καταστέλλεται βίαια και τα επεισόδια διαρκούν έως το επόμενο πρωί. Δακρυγόνα, συλλήψεις, ξυλοδαρμοί, κυνηγητό. Στο κτίριο του Κ. Μαρούση ξεσπάει πυρκαγιά από δακρυγόνο των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να προστεθούν 4 ακόμη νεκροί στη λίστα. Η κυβέρνηση έχει ηττηθεί… Το πολυνομοσχέδιο αποσύρεται και ο υπουργός Παιδείας παραιτείται. Ο Καλαμπόκας καταδικάζεται για να απελευθερωθεί λίγα χρόνια αργότερα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ…
17 χρόνια μετά το κίνημα του ’90-’91, η νεολαία δημιουργεί καινούρια μεγαλειώδη γεγονότα, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο τη μνήμη του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα. Εχοντας απέναντί της μια κυβέρνηση και ένα σύστημα αποφασισμένο να της πετσοκόψει τα δικαιώματα και να τη ματώσει και πάλι αν χρειαστεί. Μην έχοντας πλάι της την επίσημη αντιπολίτευση, αλλά έχοντας την οργή της από την επίθεση που δέχεται κι εκείνη και όλος ο λαός. 17 χρόνια μετά η νεολαία, στο πλευρό του λαού, δείχνει ότι δεν έχει ξεχάσει το Νίκο Τεμπονέρα και ότι θα συνεχίσει να παλεύει για όσα εκείνος δεν πρόλαβε...

Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Εργάτες, εργαζόμενοι

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξαναέβαλε στο στόχαστρο τα λιμάνια. Ξεκινώντας από αυτά του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης -και σκοπεύοντας να το κάνει και για τα άλλα μεγάλα λιμάνια της χώρας- παραχωρεί τους Σταθμούς Εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ) στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Ένα χρόνο μετά την αποφασιστική νίκη των λιμενεργατών και το σταμάτημα της απόπειρας ιδιωτικοποίησης, η κυβέρνηση -σε συνεργασία με τις διοικήσεις του ΟΛΠ και του ΟΛΘ- επαναφέρει το ζήτημα. Είναι τέτοια η βιασύνη της να τα δώσει όλα στο κεφάλαιο που επιταχύνει τους αντίστοιχους διαγωνισμούς, ενώ παράλληλα αδιαφορεί για το παρόν και το μέλλον των εργατών στο λιμάνι.
Είναι η ίδια κυβέρνηση που ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ την Ολυμπιακή, τα Ταχυδρομεία, τις Τράπεζες, τα πάντα. Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει αποφασίσει να παραχωρήσει γη και νερό στο ιδιωτικό κεφάλαιο προκειμένου αυτό να θησαυρίσει, να αυγατίσει τα κέρδη του.
Είναι η ίδια κυβέρνηση που για τους εργαζόμενους το μόνο που προβλέπει είναι ένταση της λιτότητας, της φτώχιας και της ανασφάλειας. Που προωθεί την ολομέτωπη επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων. Που προωθεί το μοντέλο του ελαστικοποιημένου, ανασφάλιστου, απασχολήσιμου και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενου.
Εργάτες, εργαζόμενοι
Εμπόδιο σε αυτήν την εξέλιξη -όπως και πέρσι τέτοια εποχή- αποτελούν οι λιμενεργάτες. Γνωρίζοντας ότι αυτοί θα είναι οι πραγματικά χαμένοι αυτής της υπόθεσης, γνωρίζοντας ότι οι εργασιακές σχέσεις θα χειροτερέψουν με γοργούς ρυθμούς από την επόμενη κιόλας ημέρα της ιδιωτικοποίησης έχουν ήδη ξεκινήσει τις κινητοποιήσεις τους. Παρά τη λασπολογία, την τρομοκρατία και τις διώξεις που χρησιμοποίησε εναντίον τους η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις προηγούμενες κινητοποιήσεις, παρά την αντιπαλότητα που δείχνουν απέναντί τους διάφοροι εμπορικοί σύλλογοι, οι λιμενεργάτες επιμένουν να υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους ενάντια στις κυβερνητικές προθέσεις.
Αυτή τη φορά έχουν να αντιμετωπίσουν και την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να τους δελεάσει. Με δόλωμα τις εθελούσιες αποχωρήσεις και τις μετατάξεις στο Δημόσιο η κυβέρνηση θέλει να «ξεμπερδέψει» με το πρόβλημα αυτό. Μέχρι τώρα οι λιμενεργάτες δηλώνουν ανυποχώρητοι και εξαγγέλλουν νέες κινητοποιήσεις, ωστόσο το βέβαιο είναι ότι οι κυβερνητικές πιέσεις θα ενταθούν. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητη η στήριξη του αγώνα αυτού από όσο το δυνατό περισσότερους εργαζόμενους.
Ο αγώνας των λιμενεργατών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών αφορά όλη την εργατική τάξη. Είναι ένας αγώνας που κρίνει πολύ περισσότερα ζητήματα. Κρίνεται η εξέλιξη όλης της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης η οποία εξαρτάται άμεσα από τον τρόπο λειτουργίας των λιμανιών. Κρίνεται το συνολικό καθεστώς εργασίας σε όλα τα τμήματα του λιμανιού.
Πάνω απ’ όλα, όμως, κρίνεται η δυνατότητα των εργαζομένων να αντιστέκονται στις αντεργατικές επιλογές της αστικής τάξης και του κεφάλαιου, να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους, να διεκδικούν και να νικούν. Και νίκη χωρίς αγώνα δεν υπάρχει. Το απέδειξαν οι εκατοντάδες χιλιάδες απεργών στις 12 του Δεκέμβρη, το απέδειξαν οι ίδιοι οι λιμενεργάτες ένα χρόνο πριν. Τώρα ήρθε η ώρα να το αποδείξουμε ξανά!

- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ!
- ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ!
- ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΕΘΕΛΟΥΣΙΕΣ» ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ!
- ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ!

Ταξική Πορεία

Tηλ.: 693 - 73 67 124
E-mail: taxikiporeia@yahoo.gr

16 Δεκ 2007

Συγκλονιστικές οι απεργιακές συγκεντρώσεις

Πλημμύρισαν οι δρόμοι της Αθήνας

Μυριόστομη, αποφασιστική, απεργιακή απάντηση στην αντιασφαλιστική επιδρομή που προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και επιβάλλουν κεφάλαιο και ΕΕ έδωσαν εργαζόμενοι και νεολαία με τη συμμετοχή τους στην απεργία της 12ης Δεκέμβρη στην Αθήνα. Με δυσκολία μπορεί να περιγράψει κανείς τη χαρά και τη συγκίνηση των εργαζομένων που συμμετείχαν στη μεγαλειώδη αυτή κινητοποίηση που μόνο με τις απεργιακές συγκεντρώσεις ενάντια στα μέτρα Γιαννίτση μπορεί να συγκριθεί. Πολλοί από αυτούς, σκαρφαλωμένοι σε δέντρα και κάγκελα προσπαθούσαν να δουν από πού αρχίζει και πού τελειώνει το απεργιακό ποτάμι. Μάταια, όμως, καθώς όλη η Πατησίων, από το Πεδίο του Άρεως μέχρι τα Χαυτεία, και όλη η Σταδίου, από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, ήταν γεμάτες απεργούς. Ήταν τέτοια η μαζικότητα που από τις 11:30 και μετά με δυσκολία μπορούσε κανείς να διασχίσει τη συγκέντρωση. Δρόμος και πεζοδρόμια ήταν ασφυχτικά γεμάτα.
Το κλίμα των προηγούμενων ημερών, η ανταπόκριση των εργαζομένων στις εξορμήσεις για τη μαζικοποίηση της απεργίας, η συσσωρευμένη οργή απέναντι σε μια προκλητική κυβέρνηση, εκφράστηκαν με τον καλύτερο τρόπο τη μέρα της απεργίας. Από πολύ νωρίς, οι δρόμοι της Αθήνας μαρτυρούσαν το μέγεθος της απεργιακής συγκέντρωσης. Σχεδόν δύο ώρες νωρίτερα άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι διαδηλωτές, ενώ όσο περνούσε η ώρα η μαζικότητα αυξανόταν κατακόρυφα.
Μαζικότατα τα μπλοκ των σωματείων και των ομοσπονδιών, εκεί που σε άλλες απεργίες με το ζόρι φαίνονταν ή δεν υπήρχαν καν. Εντυπωσιακή η μαζικότητα των μπλοκ της ΔΕΗ, της Ολυμπιακής, του ΟΤΕ, των ΕΛΤΑ και της ΟΤΟΕ, ενώ και τα πρωτοβάθμια σωματεία είχαν αξιοσημείωτη συμμετοχή.
Οι προσυγκεντρώσεις στο Μουσείο στις οποίες καλούσαν σωματεία και σχήματα εργαζομένων (μεταξύ αυτών και η Ταξική Πορεία) πολύ γρήγορα έχασαν το χαρακτήρα της προσυγκέντρωσης, αφού έγιναν ένα με το κύριο σώμα της απεργιακής συγκέντρωσης που εκτεινόταν με γοργούς ρυθμούς.
Οι συζητήσεις και τα «πηγαδάκια» που είχαν στηθεί παντού, οι χιλιάδες προκηρύξεις και έντυπα που διακινούνταν μαρτυρούσαν τη δίψα και την αγωνία των συγκεντρωμένων να μοιραστούν την αγωνία τους και τον προβληματισμό τους για όλα αυτά που τους ετοιμάζει το σύστημα, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να βάλουν φρένο, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.
Η διαδήλωση που ακολούθησε επιβεβαίωσε με ξεκάθαρο τρόπο την αποφασιστικότητα των εργαζομένων, αφού οι δρόμοι της Αθήνας γέμισαν με συνθήματα καταγγελίας της αντιασφαλιστικής επιδρομής. Χαρακτηριστικό του μεγέθους της διαδήλωσης το γεγονός ότι όταν η κεφαλή της έφτανε στο Σύνταγμα οι διαδηλωτές στο Πολυτεχνείο δεν είχαν καν ξεκινήσει!
Εκεί, στο Σύνταγμα, ήταν που οι δυνάμεις καταστολής αποφάσισαν να παίξουν το ρόλο τους με αφορμή την προσπάθεια τριών εναεριτών της ΔΕΗ να καλύψουν τρεις χαφιεδοκάμερες από αυτές που κατέγραφαν τη διαδήλωση. Ωστόσο, η διαδήλωση συνεχίστηκε κανονικά παρ’ ότι και στα Προπύλαια ένα τμήμα της αποτελούμενο από εργατικά σχήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, δέχτηκε -εντελώς απρόκλητα- νέα, σφοδρότερη επίθεση από τις δυνάμεις των ΜΑΤ.
Η επόμενη μέρα βρήκε τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς με άλλο αέρα. Είχαν αποδείξει -και το ένιωσαν- ότι έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την πολιτική αυτή. Αυτό που περίμεναν ήταν το επόμενο ραντεβού στους δρόμους!

* Το δρόμο της απομόνωσης επέλεξε για μια ακόμη φορά η ηγεσία του ΠΑΜΕ. Καλώντας τα σωματεία που ελέγχει σε ξέχωρη συγκέντρωση στην Πλατεία Κοτζιά το μόνο που κατάφερε ήταν να στερήσει τη δυνατότητα από την εργατική τάξη να διαδηλώσει ενιαία ενάντια στην αντεργατική αυτή επίθεση. Την ώρα που η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση ήταν σε εξέλιξη, το ΠΑΜΕ ξεκινούσε βιαστικά τη διαδήλωσή του προς το Σύνταγμα μην τυχόν και συναντηθεί με τους -κατά πολύ περισσότερους- «συμβιβασμένους» απεργούς της Πατησίων!!!


Λαοπλημμύρα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης!

Ο κόσμος της εργασίας έδωσε αποφασιστική απάντηση στην αντιασφαλιστική λαίλαπα

Χιλιάδες λαού συνέρευσαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης την Τετάρτη 12 Δεκέμβρη για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στην αντιασφαλιστική επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση. Εργοστάσια, τράπεζες, ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ κ.ά), Ολυμπιακή, ΕΦΕΤ, νοσοκομεία, σχολεία -δημόσια αλλά και ιδιωτικά- έκλεισαν και οι εργαζόμενοι προσήλθαν στην απεργιακή συγκέντρωση. Δημοσιογράφοι, εργαζόμενοι στην Ιντρακομ, τεχνικοί, εργαζόμενοι στη Θεμελιοδομή, εργαζόμενοι στα Ελληνικά Πετρέλαια, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, κανείς δεν έλειψε από το ραντεβού του αγώνα. Η απεργία κινήθηκε σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Και η οργή αλλά και αποφασιστικότητα των εργαζομένων φάνηκε από τη μεγαλειώδη συμμετοχή τους και στην απεργιακή συγκέντρωση. Τόσος κόσμος είχε να συμμετάσχει σε διαδήλωση από την απεργιακή πορεία ενάντια στο νόμο Γιαννίτση τον Απρίλη του 2001.
Η απεργιακή συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο χώρο μπροστά στο ΕΚΘ. Οι διάφοροι «χαρτογιακάδες» εκπρόσωποι της διοίκησης του ΕΚΘ εκφώνησαν φλύαρους και πομπώδεις υποκριτικούς λόγους, στους οποίους οι εργαζόμενοι δεν έδιναν καμιά σημασία. Αντίθετα αναζητούσαν και έπαιρναν πρόθυμα όλα τα φυλλάδια και τα έντυπα που διακινούσαν συνδικαλιστικά σχήματα και οργανώσεις, τα οποία παρουσίαζαν και ανέλυαν το μέγεθος της επίθεσης.
Ξεχωριστή στιγμή, όταν έφτασαν στο χώρο της συγκέντρωσης οι εργαζόμενοι στην ΕΛΒΟ με επικεφαλής ένα όχημα της πυροσβεστικής -το αποτέλεσμα του μόχθου και της προσπάθειας των εργαζομένων σε μία από τις λίγες βιομηχανίες που έχουν παραμείνει ανοιχτές στη βόρεια Ελλάδα και την οποία η κυβέρνηση σχεδιάζει να κλείσει.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν, με αποφάσεις των συλλόγων τους, μπλοκ φοιτητών αλλά και μαθητών, οι οποίοι είχαν πραγματοποιήσει προσυγκέντρωση στο Πολυτεχνείο.
Ακολούθησε μεγαλειώδης πορεία στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Λαοπλημμύρα! Οταν οι πρώτοι διαδηλωτές έφταναν στην πλατεία Δημοκρατίας (στον Βαρδάρη), οι τελευταίοι δεν είχαν φτάσει ακόμα στο ύψος της Βενιζέλου στην Εγνατία. Και η Θεσσαλονίκη έστειλε αποφασιστικό μήνυμα στην κυβέρνηση.
Με δυο πανό και μεγάλη μαζικότητα συμμετείχε στην απεργιακή συγκέντρωση η Πρωτοβουλία Κοινής Δράσης Εργαζομένων για τη μάχη του Ασφαλιστικού, η οποία το προηγούμενο διάστημα είχε αφιερώσει όλες της τις δυνάμεις στην προπαγάνδιση της απεργίας με μοίρασμα πάνω από 10.000 προκηρύξεων και αφισοκολλήσεις στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς της Θεσσαλονίκης.
Αισθητή παρουσία έκανε το μπλοκ της Ταξικής Πορείας που συμμετείχε στη συγκέντρωση και πορεία με δικό του πανό, στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Κοινής Δράσης Εργαζομένων για τη μάχη του Ασφαλιστικού. Διακινήθηκε ευρύτατα το εφημεριδάκι της Ταξικής Πορείας που βρήκε θετικότατη απήχηση. Επίσης, αίσθηση προκάλεσαν οι συναγωνιστές από την πρωτοβουλία εργαζομένων στους ΟΤΑ που συμμετείχαν στο μπλοκ με δικές τους πικέτες. Με πικέτες και προκηρύξεις συμμετείχαν στο μπλοκ και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών.
Επίσης, μοιράστηκαν χιλιάδες προκηρύξεις του ΚΚΕ(μ-λ) και διακινήθηκε η «Προλεταριακή Σημαία».
Από την άλλη υπήρχε, για άλλη μια φορά, και η χωριστή πορεία του ΠΑΜΕ. Η ηγεσία του κάθε άλλο παρά ευχαριστημένη πρέπει να είναι. Διαχωρίστηκαν από ένα μεγάλο κομμάτι εργαζομένων, μαχητικό, αγωνιστικό, πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που κατόρθωσε να συγκεντρώσει η πορεία του ΠΑΜΕ, η οποία κινήθηκε στα γνωστά ενδοπαραταξιακά της μεγέθη.

Η πρώτη μάχη δόθηκε και στην Πάτρα. Να μην υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα!

Τα ποσοστά συμμετοχής στην απεργία ήταν υψηλά και στην Πάτρα. Κατά γενική ομολογία, η κινητοποίηση ήταν σαφώς μεγαλύτερη από εκείνη του 2001.
Πάνω από 10.000 διαδηλωτές και στις δύο απεργιακές συγκεντρώσεις, με εκείνη του ΠΑΜΕ να είναι ελαφρώς μικρότερη.
Δυστυχώς όλο το προηγούμενο διάστημα, ενώ στα λόγια το σύνολο των πέρα του ΠΑΜΕ πολιτικών δυνάμεων σωστά καταδίκαζαν την διασπαστική λογική του, δεν έγινε κατορθωτό να συντονιστούμε με στόχο την κοινή δράση για τη μεγαλύτερη μαζικοποίηση της απεργίας. Εχουμε το παράδοξο να κατανοείται πως η διάσπαση στα δύο λειτουργεί στην κατεύθυνση της απομαζικοποίησης, αλλά στο κομμάτι του κόσμου που δεν είναι υπό την επιρροή του ΠΑΜΕ ο καθένας λειτουργεί κομματικοκεντρικά. Το επόμενο διάστημα έχουμε καθήκον να κινηθούμε στη λογική του συντονισμού για τις επόμενες κινήσεις μας.
Ο πόλεμος με την κυβέρνηση για να μην περάσει η λαίλαπα που θα σαρώσει τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα μόλις ξεκίνησε. Τα μηνύματα από την Πάτρα, όπως και από το σύνολο της χώρας, είναι εξαιρετικά. Μπορούμε να οδηγήσουμε σε ήττα την πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ, να ξεπεράσουμε την υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία, την διασπαστική λογική του ΠΑΜΕ, τη μίζερη λογική της πολυδιάσπασης και του αποσυντονισμού των υπολοίπων πολιτικών χώρων.
Στις 12 Δεκέμβρη ήμασταν πολλοί. Μπορούμε να γίνουμε περισσότεροι. Εχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Στους δρόμους του αγώνα μπορούμε να το επιβάλουμε. Να μην υποστείλουμε τη σημαία της αντίστασης. Μπορούμε να νικήσουμε.

ΛΑΡΙΣΑ

Χιλιάδες εργαζόμενοι κατέκλυσαν την κεντρική πλατεία όπου πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της 12ης Δεκέμβρη από το Εργατικό Κέντρο. Η μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων, που πρέπει να ξεπερνούσαν τις 4.000, ήταν η έκφραση της οργής και της αγανάκτησής τους απέναντι στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης και του κεφαλαίου και η απόδειξη, για μία ακόμα φορά, ότι στο δρόμο και στους αγώνες οι εργαζόμενοι νιώθουν τη δύναμή τους, συγκροτούν τις αντιστάσεις τους για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Στη Λάρισα, επειδή το Εργατικό Κέντρο ελέγχεται από το ΠΑΜΕ, είχαμε ξεχωριστή συγκέντρωση από την ΑΔΕΔΥ που τη στήριξε και ο ΣΥΡΙΖΑ με πολύ μικρή συμμετοχή κόσμου, δείχνοντας έτσι τη λογική κάποιων που είναι, δήθεν, ενάντιοι στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις και με την ενότητα του κινήματος. Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ με πανό συμμετείχε στην συγκέντρωση και πορεία, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα με μαζικό μοίρασμα προκήρυξης και αεροπανό καλούσε στην απεργία.


ΒΟΛΟΣ

Πλημμύρισαν οι δρόμοι από χιλιάδες εργαζόμενους που συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της 12ης Δεκέμβρη. Από το εργατικό κέντρο έως τη νομαρχία, όπου κατευθύνθηκε η πορεία, με συνθήματα οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά μέτρα της κυβέρνησης. Η απεργία είχε καθολική συμμετοχή τόσο στα εργοστάσια της περιοχής όσο και στις ΔΕΚΟ, στις δημόσιες υπηρεσίες και στα σχολεία, ενώ στη συγκέντρωση συμμετείχαν και φοιτητές του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας. Το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε ξεχωριστή συγκέντρωση, με πολύ λιγότερο κόσμο, και η πορεία που έκανε φρόντισε να μην πλησιάσει καθόλου την κεντρική λες και άμα έσμιγαν οι εργαζόμενοι στον δρόμο θα χαλούσε το ταξικό μήνυμα της απεργίας και δεν θα ενισχύονταν.
Η Πρωτοβουλία Αγώνα ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση συμμετείχε με συγκροτημένο μπλοκ και πανό στη συγκέντρωση και στην πορεία, ενώ το προηγούμενο διάστημα με παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους (νοσοκομείο, ΑΓΕΤ, ΙΚΑ, ΟΣΕ, οικοδομές) και στο κέντρο της πόλης μοίρασε χιλιάδες προκηρύξεις (τετρασέλιδο) με κάλεσμα στην απεργία και στον αγώνα ενάντια στην επίθεση κυβέρνησης - κεφαλαίου. Στην απεργιακή συγκέντρωση μοιράστηκε πλατιά προκήρυξη του ΚΚΕ(μ-λ) που συμμετείχε και στήριξε το μπλοκ της Πρωτοβουλίας Αγώνα.

ΑΡΤΑ

Μεγάλη η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία
Ούτε η βροχή μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στη συμμετοχή των εργαζόμενων της πόλης μας στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στις 12 Δεκέμβρη, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την καθολική τους αντίθεση στις αντιασφαλιστικές επιλογές της κυβέρνησης, δηλώνοντας ταυτόχρονα τη θέλησή τους να υπερασπιστούν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
Πάνω από 1.500 εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αλλά και πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες, συγκεντρώθηκαν στο χώρο του Εργατικού Κέντρου Αρτας και με πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης κατέληξαν στη νομαρχία. Είναι χαρακτηριστικό της μαζικότητας ότι ο όγκος της πορείας, παρά τον άσχημο καιρό, ήταν αισθητά μεγαλύτερος από την αντίστοιχη πορεία που έγινε ενάντια στο νομοσχέδιο Γιαννίτση το 2001.
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης που συγκροτήθηκε στην πόλη μας από συνδικαλιστές και εργαζόμενους σε εργασιακούς χώρους και του δημόσιου τομέα (νοσοκομείο, καθηγητές κ.λπ.) και του ιδιωτικού τομέα (οικοδόμοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι κ.λπ.) συνέβαλε στην επιτυχία αυτής της απεργίας. Με την προπαγάνδισή της στο κέντρο της πόλης με αφίσα και προκήρυξη. Με περιοδείες σε χώρους δουλειάς (νοσοκομείο, δημαρχείο, ΙΚΑ, σχολεία, οικοδομές, εργοστάσια ΒΙΚΗ, ΙΟΝ κ.λπ.), συζητώντας με τους εργαζόμενους και τονίζοντας την αναγκαιότητα της συμμετοχής τους στην απεργιακή συγκέντρωση της 12ης Δεκέμβρη.
Ο εργαζόμενος κόσμος ανταποκρίθηκε. Εστειλε το μήνυμα της αντίστασης σε αυτούς που απεργάζονται πίσω από την πλάτη τους την αφαίρεση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.
Ηδη οι τοπικοί κυβερνητικοί παράγοντες με απειλές και κινδυνολογίες προσπαθούσαν να εμποδίσουν τους εργαζόμενους να απεργήσουν (π.χ. στο νοσοκομείο με το προσωπικό ασφαλείας).
Εστειλε επίσης το μήνυμα και σε αυτούς (ΠΑΜΕ) που θέλουν να περιχαρακώσουν το κίνημα, να το αποψιλώσουν, να το διασπάσουν. Για να μπορούν μετά να το ελέγχουν απόλυτα, αξιοποιώντας το κομματικά. Η μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων στην απεργιακή συγκέντρωση απέδειξε ότι το μαζικό μέτωπο αντίστασης των εργαζομένων στην νέα αντιασφαλιστική επιδρομή της κυβέρνησης και του κεφαλαίου μπορεί και πρέπει να οικοδομηθεί.

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αρωμα από το 2001 είχε η απεργία, η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της Τετάρτης. Ολες τις προηγούμενες μέρες είχες την αίσθηση ότι αυτή την απεργία οι εργαζόμενοι θα την έκαναν «δική τους υπόθεση». Και φαίνεται πως τα κατάφεραν. Με τη μαζική τους συμμετοχή διαδήλωσαν την πρόθεσή τους να αντισταθούν στην αντιασφαλιστική επίθεση. Η Ταξική Πορεία βοήθησε σε αυτή την κατεύθυνση με τις παρεμβάσεις της, τόσο σε χώρους δουλειάς στην πόλη όσο και με την ομιλία εκπροσώπου της στην απεργιακή συγκέντρωση και με το μπλοκ της στην πορεία που ακολούθησε.

ΚΑΡΔΙΤΣΑ

Απρίλη του 2001 (κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό Γιαννίτση) θύμιζε η Τετάρτη 12 Δεκέμβρη και στην Καρδίτσα, με τα πολύ υψηλά ποσοστά συμμετοχής στην απεργία και τη μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων στις απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες (μια του Εργατικού Κέντρου και μια – πολύ μικρότερη - του ΚΚΕ). Με τη μαζική τους συμμετοχή οι εργαζόμενοι έκφρασαν τόσο την αντίθεσή τους στην αντιασφαλιστική επιδρομή όσο και τη διάθεσή τους να αγωνιστούν για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά μέτρα.
Για την επιτυχία της απεργίας και της απεργιακής συγκέντρωσης κινήθηκε δραστήρια όλο το προηγούμενο διάστημα η «Πρωτοβουλία Εργαζόμενων Καρδίτσας Ενάντια στην Αντιασφαλιστική Επίθεση». Αρκετά έγκαιρα (από τα τέλη Νοέμβρη) η «Πρωτοβουλία» προσπάθησε να αναδείξει το ασφαλιστικό ζήτημα στην Καρδίτσα, να ξεπεράσει την αδράνεια και την υποταγή των επίσημων συνδικαλιστικών φορέων και να συμβάλει στη μάχη της απεργίας καθώς και στην οργάνωση της αντίστασης στην αντιασφαλιστική επίθεση. Με κάλεσμα της «Πρωτοβουλίας» πραγματοποιήθηκαν στο Εργατικό Κέντρο της πόλης δύο συσκέψεις εργαζομένων (με πάνω από 50 συμμετέχοντες) με θέμα το ασφαλιστικό. Για την προπαγάνδιση της απεργίας οργανώθηκε συνέντευξη τύπου προς τα τοπικά ΜΜΕ (5/12), κυκλοφόρησε προκήρυξη της «Πρωτοβουλίας» (η οποία διακινήθηκε μαζικά με εξορμήσεις σε εργασιακούς χώρους και στην πόλη) και τυπώθηκε και σχετική αφίσα. Η «Πρωτοβουλία» παρέμβηκε και την Τετάρτη 12/12 στη συγκέντρωση και πορεία του Εργατικού Κέντρου, με ξεχωριστό μπλοκ (το μόνο συγκροτημένο) το οποίο συσπείρωσε πολλούς εργαζόμενους και που με τα συνθήματά του έδωσε παλμό και ζωντάνια στην πορεία.
Η ιδιαίτερα θετική παρέμβαση της «Πρωτοβουλίας» (κατά γενική ομολογία εχθρών και «φίλων») οφείλει να συνεχιστεί και να δυναμώσει. Ετσι και αλλιώς κυβέρνηση και κεφάλαιο δεν παραιτούνται εύκολα από τους στόχους τους, έτσι και αλλιώς έπονται και άλλες μάχες για τους εργαζόμενους. Και σ’ αυτές τις μάχες οφείλουμε να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Ξάνθη

Με μεγάλη συμμετοχή στην απεργία και στην πορεία οι εργαζόμενοι της Ξάνθης εκδήλωσαν την αγανάκτησή τους και τη διάθεσή τους να αντισταθούν στα αντιασφαλιστικά μέτρα της κυβέρνησης.
Η συμμετοχή στην απεργία ήταν πρωτόγνωρη, μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα, ενώ στα συνεταιριστικά εργοστάσια ήταν καθολική. Η σχετικά μικρότερη συμμετοχή στον ιδιωτικό τομέα –κυρίως στις μικρές επιχειρήσεις- οφείλεται στην εργοδοτική τρομοκρατία και φυσικά στην αδράνεια του Εργατικού Κέντρου. Το ίδιο μεγάλη ήταν και η πορεία του Εργατικού Κέντρου και των σωματείων, που ήταν η μεγαλύτερη εργατική πορεία των τελευταίων χρόνων (1.000 διαδηλωτές), που μόνο με τις μεγάλες αντιπολεμικές διαδηλώσεις μπορεί να συγκριθεί.
Ξεχωριστή βέβαια πορεία έκανε το ΠΑΜΕ, που πέρασε δίπλα από τη συγκέντρωση του ΕΚ, προκαλώντας την αγανάκτηση του συγκεντρωμένου κόσμου. Ηταν σίγουρα μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, χωρίς όμως να ξεπερνάει το 1/5 αυτής του Εργατικού Κέντρου. Από τη στάση των στελεχών του ΠΑΜΕ σε συσκέψεις και συνελεύσεις σωματείων, που έγιναν εν όψει της απεργίας, φάνηκε ότι ένοιωθαν την πίεση του κόσμου για ενιαίες πορείες, τουλάχιστον σ’ αυτή τη συγκυρία. Ετσι, στη σύσκεψη των Εργατικών Κέντρων της περιφέρειας Αν. Μακεδονίας-Θράκης και των διοικήσεων των σωματείων της Ξάνθης παρουσία κλιμακίου της ΓΣΕΕ, ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ –μέλος της ΓΣΕΕ- κάλεσε μεν στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις του, αλλά με συγκρατημένο έως και με απολογητικό τρόπο, ενώ στη συνέλευση του συλλόγου των νομαρχιακών υπαλλήλων που αποφάσισε τη συμμετοχή στην πορεία του ΕΚ, δεν αναφέρθηκε καν ότι γίνεται και δεύτερη πορεία.
Σημαντική ήταν η συμβολή της Πρωτοβουλίας εργαζομένων-ανέργων-φοιτητών για το ασφαλιστικό, τόσο στην προπαγάνδιση της απεργίας, όσο και στο να πάρει η πορεία αγωνιστικά χαρακτηριστικά. Η Πρωτοβουλία συγκρότησε ένα πολύ μαζικό και αγωνιστικό μπλοκ, το οποίο μάλιστα ενισχύθηκε κατά τη διάρκεια της πορείας από εργαζόμενους που ήθελαν να εκφραστούν αγωνιστικά, δεδομένου ότι τα υπόλοιπα μπλοκ ήταν υποτονικά.
Οσο δε για την προετοιμασία της απεργίας, η Πρωτοβουλία μοίρασε χιλιάδες προκηρύξεις σε εργασιακούς χώρους (στα μεγαλύτερα εργοστάσια, στο νοσοκομείο, στα σχολεία, στη νομαρχία), στις κινητοποιήσεις των συνεταιριστικών εργοστασίων, στο παζάρι και σε πιάτσες οικοδόμων, καθώς και σε μειονοτικά χωριά, όπου μοιράστηκε προκήρυξη γραμμένη στα τούρκικα. Επίσης κολλήθηκαν εκατοντάδες αφίσες, βγήκαν ταμπλό και έγιναν παρεμβάσεις σε συσκέψεις σωματείων που έγιναν από κλιμάκια της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.
Στη συγκέντρωση διακινήθηκε πλατιά το εφημεριδάκι της Ταξικής Πορείας και μοιράστηκε προκήρυξη του ΚΚΕ(μ-λ), καθώς και των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ, για την εκδήλωση που διοργανώνουν στις 15/12.
Πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι η Πρωτοβουλία πραγματοποιεί νέα ανοιχτή συνέλευση (που ανακοινώθηκε στην πορεία) στις 17 Δεκέμβρη στις 9:00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο, προκειμένου να εκτιμήσει τη μέχρι τώρα δράση της, αλλά και την κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τη μεγάλη απεργία, και να προγραμματίσει τα επόμενα βήματα του αγώνα.




Χανιά

Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες (κατά διαστήματα καταρρακτώδης βροχή), χιλιάδες εργαζόμενοι, νεολαίοι, συνταξιούχοι, μετανάστες ,άτομα κάθε ηλικίας, κατέκλυσαν την πλατεία της δημοτικής αγοράς για να διαδηλώσουν ενάντια στην αντιασφαλιστική επιδρομή, για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην ασφάλιση και τη σύνταξη. Η πλατεία γέμισε πραγματικά από κόσμο (πάνω από 2.500) που είχε την υπομονή και περίμενε μέσα στη βροχή να τελειώσουν οι ομιλίες και να συμμετάσχει στη διαδήλωση που ακολούθησε. Σίγουρα δεν έχουμε συνηθίσει στην πόλη μας να βλέπουμε συχνά τόσο μεγάλες συγκεντρώσεις. Ομως δεν νομίζουμε ότι ήταν έκπληξη. Είναι μεγάλη η οργή και η αγανάκτηση που υπάρχουν διάχυτες στο λαό των Χανίων απέναντι στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, απέναντι στο κύμα της ακρίβειας που πραγματικά «τσακίζει κόκαλα», οργή και αγανάκτηση που εκφράζονται σε κάθε συζήτηση. Παρά την ανεμπιστοσύνη που υπάρχει τόσο προς τις τοπικές συνδικαλιστικές ηγεσίες όσο και προς τις ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ο κόσμος ψάχνει την ευκαιρία να δείξει όχι μόνο την οργή του, αλλά και τη διάθεση του ν’ αγωνιστεί για τα δικαιώματά του. Η πανελλαδική απεργία στις 12 Δεκέμβρη του έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Η μαζική συμμετοχή του λαού στο συλλαλητήριο διέψευσε για άλλη μια τους κάθε λογής εργατοπατέρες που σε κάθε ευκαιρία βρίζουν τους εργαζόμενους «που αδιαφορούν για τα προβλήματά τους», θέλοντας έτσι να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες για τη διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος. Αποτελεί επίσης μια παρακαταθήκη για το αύριο. Για τους αγώνες της επόμενης μέρας. Γιατί οι εργαζόμενοι δεν ξεμπέρδεψαν με αυτή την 24ωρη.Ο αγώνας πρέπει να κλιμακωθεί για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής. Για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά μέτρα.
Η Ταξική Πορεία συμμετείχε στο συλλαλητήριο με δικό της μπλοκ και ομιλία στη συγκέντρωση. Μισή ώρα νωρίτερα πραγματοποίησε προσυγκέντρωση έξω από το δημαρχείο και έκανε πορεία μέχρι την πλατεία της αγοράς. Τις προηγούμενες μέρες προπαγάνδισε πλατιά την απεργία και το συλλαλητήριο, με μοίρασμα προκήρυξης σε εργασιακούς χώρους και στο κέντρο της πόλης.
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε:
1) Τη στάση του ΠΑΜΕ. «Κατέλαβε» μία ώρα νωρίτερα την πλατεία της αγοράς. Πραγματοποίησε τη συγκέντρωσή του και αποχώρησε κάνοντας ξεχωριστή πορεία με λίγο παραπάνω από 100 άτομα. Την ίδια ώρα που κατηγορούν την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ -και σωστά- για τη διάλυση του κινήματος, οι ίδιοι πράττουν ακριβώς τα αντίστοιχα. Ανακοίνωσαν δύο φορές ότι θα κάνουν συνέλευση στο σωματείο οικοδόμων, που ελέγχουν, και δεν πάτησαν ούτε τα μέλη του ΔΣ που ανήκουν στο ΠΑΜΕ.
2) Τη στάση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας φοιτητών Πολυτεχνείου. Ηρθαν στην πλατεία με το πανό του συλλόγου, πέρασαν μπροστά και αποχώρησαν νωρίτερα, πραγματοποιώντας ξεχωριστή πορεία, χωρίς φυσικά να υπάρχει απόφαση του συλλόγου για κάτι τέτοιο. Φαίνεται ότι θέλουν να μιμηθούν τα διασπαστικά μαθήματα του ΠΑΜΕ.

13 Δεκ 2007

Αθήνα: απεργία για το ασφαλιστικό (το μπλοκ της Ταξικής Πορείας)



11 Δεκ 2007

Μαζικά στην απεργία!

Όλοι στους δρόμους!

Εργάτες, εργαζόμενοι

Στις 12 Δεκέμβρη δίνουμε την πρώτη μεγάλη μάχη για να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή. Οι ανάγκες απαιτούν να απεργήσουμε μαζικά και να βγούμε όλοι στους δρόμους και να διαδηλώσουμε την οργή μας ενάντια σε όλους εκείνους που χρόνια τώρα γκρεμίζουν και σαρώνουν τις καταχτήσεις και τα δικαιώματά μας.
Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού κόσμου, στη βάση των απαιτήσεων και των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και της ΕΕ, στοχεύει να σαρώσει οτιδήποτε θυμίζει δικαιώματα και καταχτήσεις.
Με τους νόμους Σιούφα (1992) και Ρέππα (2002) οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έβαλαν φουρνέλο στα θεμέλια της κοινωνικής ασφάλισης. Σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ σχεδιάζει να κατεδαφίσει τα πάντα:
• Επιχειρεί την παραπέρα αύξηση του εργασιακού βίου και τη μείωση των συντάξεων.
• Προωθεί τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων των ΔΕΚΟ και άλλων κλάδων και την ένταξη των ασφαλισμένων τους στο ΙΚΑ.
• Θέλει να περιορίσει δραματικά τη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων με τελικό στόχο τη διάλυση του θεσμού αυτού.
• Σχεδιάζει την αλλαγή του υπολογισμού των συντάξεων με στόχο τη μείωσή τους, ενώ παράλληλα επιχειρεί και τη μείωση των επικουρικών συντάξεων.
• Στοχεύει στο χτύπημα των πρόωρων και των αναπηρικών συντάξεων.

Αυτό που πραγματικά θέλει και προωθεί το κεφάλαιο και το πολιτικό προσωπικό του, είναι να μην έχουν οι εργαζόμενοι κανένα δικαίωμα. Μας θέλουν χωρίς ασφάλιση, περίθαλψη και σύνταξη. Να μην έχουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά, να ζούμε με την ανεργία στα ύψη και τη φτώχεια να αγκαλιάζει όλο και περισσότερους. Μας θέλουν χωρίς συλλογικές συμβάσεις και χωρίς δυνατότητες συλλογικής δράσης. Θέλουν να ζούμε σε συνθήκες γενικευμένης και καθημερινής ανασφάλειας, ώστε να μπορεί το κεφάλαιο να ασκεί πάνω μας την απόλυτη κυριαρχία του.
Η αντιασφαλιστική επιδρομή αποτελεί μέρος της συνολικής αντεργατικής και αντιλαϊκής επίθεσης και αν περάσει τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Γι’ αυτό οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη μαζικά και αγωνιστικά. Οι αγώνες μας για να μην περάσει η αντιασφαλιστική επιδρομή δεν κλείνουν με την απεργία της Τετάρτης, αλλά ανοίγουν και πρέπει να συνεχιστούν μέχρι την νίκη.
Το προηγούμενο υπάρχει και είναι αυτό που το 2001 υποχρέωσε την κυβέρνηση Σημίτη σε υποχώρηση αποσύροντας το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο Γιαννίτση. Αυτό είναι που τρομάζει και τους σημερινούς πρωταγωνιστές της νέας επιδρομής, όπως τους τρόμαξε και ο πρόσφατος παρατεταμένος αγώνας της σπουδάζουσας νεολαίας.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες
Είναι βέβαιο πως η μαζική συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις θα επηρεάσει σημαντικά τη δυναμική των αγώνων και μετά την απεργία. Είναι επίσης βέβαιο πως οι εργατοπατέρες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δεν είναι διατεθειμένοι να στηρίξουν ουσιαστικά και αποφασιστικά τους αγώνες ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση. Ο βίος και η πολιτεία τους δείχνει πως με την πρώτη ευκαιρία θα αναζητήσουν διαδικασίες συμβιβασμού και υποταγής. Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι περισσότερο από άλλη φορά οφείλουν να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα δικά τους χέρια και να οικοδομήσουν παντού εστίες αντίστασης, ώστε να αφαιρέσουν κάθε δυνατότητα υπονόμευσης των αγώνων.
Ούτε η ηγεσία του ΠΑΜΕ είναι διατεθειμένη να στηρίξει τους αγώνες και την κλιμάκωσή τους. Αντίθετα, περιορίζει την πάλη σε μικροκινητοποιήσεις συμβολικού χαρακτήρα και διαμαρτυρίας.

Οι μάχες για να μην περάσει η αντιασφαλιστική καταιγίδα ξεκίνησαν και σε αυτές θα κριθούν όλοι από τη θέση που παίρνουν. Οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και τους ταξικούς αγώνες οφείλουν μέσα από την κοινή τους δράση να πρωτοστατήσουν στον ξεσηκωμό των εργαζομένων και να ενισχύσουν την πεποίθησή τους ότι μπορούν να ανατρέψουν την αντιασφαλιστική λαίλαπα και να ανοίξουν δρόμους για την προώθηση των ευρύτερων στόχων τους.

ΚΚΕ(μ-λ)


10 Δεκ 2007

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!


Τούρκοι, δημοκράτες αγωνιστές, μετανάστες στη Γερμανία, έγιναν στόχος επίθεσης από την Γερμανική αστυνομία η οποία έκανε επιδρομές σε σπίτια και συλλόγους μεταναστών, τους συνέλαβε και τους κράτησε σε αστυνομικά τμήματα, στις 5 Δεκέμβρη, σε 8 διαφορετικές Γερμανικές πόλεις. Κατηγορήθηκαν ότι ήταν μέλη και οπαδοί του ΤΚΡ/ΜL
Αυτή η επίθεση είναι μέρος της συνολικής επίθεσης των ιμπεριαλιστών κατά της εργατικής τάξης και του λαού και στοχεύει να τους τρομοκρατήσει και να κάμψει την αντίσταση τους.
Οι αγώνες των εργαζομένων και του λαού, μεταξύ του είναι και οι Τούρκοι αγωνιστές, είναι δίκαιοι. Αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και τις πολεμικές τους επιδρομές που μακελεύουν τους λαούς.
Εμείς που υπογράφουμε το παρακάτω κείμενο και συμμετείχαμε στη Διεθνιστική Συνάντηση, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στην Αθήνα, στις 8-9/12/2007 καταδικάζουμε τις βίαιες επιθέσεις της Γερμανικής αστυνομίας κατά των Τούρκων αγωνιστών.
Απαιτούμε να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!
ΖΗΤΩ Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Υπογραφές:
CARC- Ιταλία
MLPU- Ουκρανία
CEBRASPO- Βραζιλία
ANNISU (P) – CPN (Maoist) – Νεπάλ
ILPS-Pilippine Section- Φιλιππίνες
ΚΚΕ (μ-λ) - Ελλάδα

Η Λατινική Αμερική και η δυναμική των κινημάτων

Αθήνα, Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007, 19:00

Γκίνη, Πολυτεχνείο

Συζητάμε για τα προβλήματα και την πάλη των λαών της Λατινικής Αμερικής, με την Raquel Scarlatelli, δημοσιογράφο και εκπρόσωπο του RFDPR (Επαναστατικό Μέτωπο Υπεράσπισης Λαϊκών Δικαιωμάτων), ένα δίκτυο μαζικών οργανώσεων εργατών, αγροτών και φοιτητών από τη Βραζιλία με έντονη πολιτική δράση σε ολόκληρη τη χώρα. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 10 Δεκέμβρη, 19:00 στο κτίριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο.

2 Δεκ 2007

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

ΑΘΗΝΑ
ΠΕΜΠΤΗ 13 Δεκέμβρη - 6:30μ.μ. κτίριο Γκίνη - ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Μετά το μεγάλο φοιτητικό ξεσηκωμό ενάντια στο νόμο πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16, το ερώτημα επανέρχεται: το κίνημα είναι όπως λένε οι κυρίαρχοι «χαμένος κόπος» ή μπορεί να δώσει διέξοδο; Υπάρχουν όρια για την ανάπτυξη και συνειδητοποίηση του κινήματος της νεολαίας και ποια κατεύθυνση πρέπει αυτό να έχει; Ποιος ο πολιτικός ρόλος της νεολαίας στην κοινωνία;
Για το λόγο αυτό, οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ διοργανώνουν στα πλαίσια του Εναύσματος 2007, εκδήλωση στην οποία θα μιλήσουν οι:
Lekhanath Neupane: πρόεδρος της Παννεπαλέζικης Εθνικής Ανεξάρτητης Σπουδαστικής Ένωσης (Επαναστατικής)-ANNISU(R) και ο
Gopal Krishna Neupane: μέλος του διεθνούς τμήματος ANNISU(R)
μεταφέροντας την εμπειρία των μεγάλων αγώνων της νεολαίας του Νεπάλ.
Θα συζητηθούν ο ρόλος και η θέση της νεολαίας στην επαναστατική πάλη του λαού του Νεπάλ, το λαϊκό σχολείο στις απελευθερωμένες περιοχές, οι ανάγκες της νεολαίας και τα προβλήματα της εκπαίδευσης, η προσπάθεια για την επίλυσή τους, μέσα από τη σκοπιά του μεγάλου λαϊκού κινήματος του Νεπάλ.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ!

Η κυβέρνηση βρίσκεται στην τελική ευθεία, έτοιμη να εξαπολύσει την αντιασφαλιστική επιδρομή και να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει από τις προηγούμενες επιθέσεις, όπως αυτές με τους νόμους Σιούφα και Ρέππα.
Επιχειρεί την αύξηση του εργάσιμου βίου και τη μείωση των συντάξεων, τον περιορισμό ή και την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων.
Θέλει να περιορίσει τη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, με τελικό στόχο τη διάλυση αυτού του θεσμού.
Σχεδιάζει τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων των ΔΕΚΟ και άλλων κλάδων και την ένταξη των ασφαλισμένων τους στο ΙΚΑ, όπως έκανε και με τους εργαζόμενους στις τράπεζες, χτυπώντας τα ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων.
Αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων οδηγώντας σε μείωση των συντάξεων, ενώ παράλληλα μειώνει και τις επικουρικές συντάξεις.
Με δυο λόγια, σαρώνει τα πάντα. Αυτό ακριβώς απαιτούν κεφάλαιο και ΕΕ, και αυτό επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού. Θέλουν την πλήρη κυριαρχία τους πάνω στην εργατική τάξη, γι’ αυτό και θέλουν να της αφαιρέσουν κάθε δικαίωμα, κάθε κατάκτηση.
ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Αυτό το στόχο πρέπει να έχει η απεργία στις 12 του Δεκέμβρη. Η επιτυχία της θα κρίνει σε σημαντικό βαθμό τη νίκη του αγώνα. Γι’ αυτό και η μάχη για την επιτυχία της απεργίας και τη μαζικότητα της απεργιακής συγκέντρωσης πρέπει να γίνει υπόθεση του κάθε εργαζόμενου και της κάθε εργαζόμενης.
Η επίθεση που ετοιμάζουν κυβέρνηση και κεφάλαιο δεν αφορά μερικούς μόνο εργαζόμενους. Μας αφορά όλους! Η προσπάθεια της κυβέρνησης να διασπάσει τους εργαζόμενους, να παρουσιάσει κάποιους από αυτούς ως «προνομιούχους» σε βάρος κάποιων άλλων πρέπει να πέσει στο κενό. Προνομιούχοι δεν είναι οι εργαζόμενοι, αλλά το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό. Αυτοί είναι που πραγματικά ζουν σε βάρος των εργαζομένων. Αυτοί είναι που έχουν συμφέρον να περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή. Απέναντι σε αυτούς και την πολιτική τους πρέπει να στραφεί η πάλη των εργαζομένων.
Και για να είναι η πάλη αυτή αποτελεσματική απαιτεί τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή των εργαζομένων. Μόνο η μαζική συμμετοχή μπορεί να αφαιρέσει τη δυνατότητα υπονόμευσης της απεργίας από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που αναζητούν άλλοθι για τη συμμετοχή τους στο λεγόμενο κοινωνικό διάλογο και τη συνδιαλλαγή. Μόνο έτσι θα πάρει την απάντηση που πρέπει η Αυτόνομη Παρέμβαση του ΣΥΝ και η πολιτική στήριξης της σε ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ.
Ο μαζικός ενιαίος αγώνας είναι και η απάντηση στη μικροκομματική, διασπαστική λογική των ρεφορμιστών του ΠΑΜΕ που πίσω απ’ τα παχιά λόγια κρύβουν τη λογική της συνδιαχείρισης και την ανεμπιστοσύνη στην ταξική πάλη.
Σε κάθε σωματείο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, εργαζόμενοι και νεολαία να συγκροτήσουμε την πάλη μας, να οργανώσουμε την αντίστασή μας, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!
Καμία αύξηση των ορίων ηλικίας! - Καμία μείωση των συντάξεων!
Όχι στην ενοποίηση των ταμείων!
Επέκταση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων!
Να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ!
Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις!
Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ και ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ!
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 10:00 ΜΟΥΣΕΙΟ

Ταξική Πορεία