Να παραλύσει όλο το Δημόσιο! Να ξεσηκωθεί όλος ο εργαζόμενος λαός!

Να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο-«Μεσοπρόθεσμο 2»
που χτυπάει όλους τους εργαζόμενους!

Να παραλύσει όλο το Δημόσιο!  Να ξεσηκωθεί όλος ο εργαζόμενος λαός!

ΑΜΕΣΑ συνελεύσεις, απεργίες, καταλήψεις!

Το πολυνομοσχέδιο «απολύσεις - εφεδρεία - μισθολόγιο φτώχειας - περικοπή συντάξεων - κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων» μαζί με τη νέα φοροεπιδρομή διαλύει κάθε ψήγμα υποφερτών συνθηκών για τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα! Πριν ακόμα ξεβραχνιάσουν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης από τις κραυγές τους ενάντια στους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, ήρθε και η ουσιαστική κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που αφορά τον ιδιωτικό τομέα!

Ουσιαστικά, το πολυνομοσχέδιο αποτελεί ένα «Μεσοπρόθεσμο 2» με τεράστιες επιπτώσεις για ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους και όχι μόνο για τους δημόσιους υπαλλήλους, σε συμβάσεις, εισόδημα, δουλειά, συντάξεις. Τη σοβαρότητα του πράγματος πάνε να την περάσουν «στο ντούκου» τα ΜΜΕ και οι εργατοπατέρες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Δηλητήριο στη φλέβα Νο 2

Εδώ το Νο 1

1
Αλίμονο, κύριε Πάγκαλε, δεν θα σας χώσει σε ανήλιαγο κελί ο καλός σας Βενιζέλος, ο «μαζί τα φάγατε», επειδή «ίσως δεν θα μπορέσετε να πληρώσετε» το χαράτσι επί των ακινήτων σας. Ναι μεν την περασμένη Τρίτη σας είπε ότι δεν υπάρχουν χρήματα στην αγορά, όμως την επομένη βρήκε ικανοποιητικό το επίπεδο της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία σας. Συνεπώς είναι πολύ τυχερός ο καιρός σας στα γυρίσματά του, βγάζει λαγούς στη γύρα σας, και εσείς όχι μόνο δεν θα οδηγηθείτε στις φυλακές σαν παρακατιανό σκουπίδι, αλλά ενδέχεται να κληρονομήσετε και άλλα ακίνητα ώστε να χαίρεστε στην αυριανή πανευρωπαϊκή αιθρία την περιουσία σας αβγατισμένη.
Αλί και τρισαλί μου εμένα που θα σας ξανάβρω στους μπαξέδες να καμαρώνετε σαν ευρωγύφτικο σκεπάρνι καθώς το γερμανικό τεθωρακισμένο Σχέδιο Εύρηκα θα κάνει γιούργια στα παλιούρια του περιβολιού μας, αλωνίζοντας στο ανοχύρωτο αλωνάκι της πατρίδας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Κατέρρευσε το «άλλοθι» της Μέρκελ Με αφορμή την εκλογική αναμέτρηση στο Βερολίνο

Η εκλογική αναμέτρηση στο κρατίδιο του Βερολίνου, η τελευταία από τις επτά μέσα στο 2011, προβλέπεται να μείνει στη μνήμη των Γερμανών για δύο λόγους. Ο πρώτος αφορά τη συντριβή του κόμματος των Φιλελευθέρων (FDP), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον κυβερνητικό συνασπισμό αλλά και για την ίδια τη Μέρκελ, και ο δεύτερος το απρόσμενο 9% των ψήφων που συγκέντρωσε το νεοσύστατο «Κόμμα των Πειρατών» (Pirate Party).
Τα αποτελέσματα των άλλων κομμάτων κινήθηκαν σε προβλεπόμενα πλαίσια. Οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), αν και πρώτο κόμμα με 28,3%, δεν πέτυχαν το στόχο τους για ποσοστό άνω του 30%. Οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της καγκελαρίου Μέρκελ, παρά το πενιχρό 23%, είχαν κέρδη της τάξης του 2% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές στο Βερολίνο. Σημαντική άνοδο είχαν οι «Πράσινοι», oι συνήθεις σύμμαχοι του SPD, που συγκέντρωσαν 17,6% και, τέλος, απώλεια μιας μονάδας είχε το κόμμα της «Αριστεράς» (Die Linke) (11,7%).

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σε νέα δράση οι εμπρηστές του πολέμου

Η νέα αναζωπύρωση της σύγκρουσης αναφορικά με τα δύο τελωνειακά φυλάκια στο βόρειο Κόσοβο δεν είναι συμπτωματική και ούτε απλά αποτέλεσμα της δράσης των ακραίων Σέρβων εθνικιστών, όπως θέλουν να παρουσιάζουν την κατάσταση με υποκρισία τα δυτικά ΜΜΕ αλλά και η φιλοδυτική κυβέρνηση στο Βελιγράδι. Για τον σέρβικο πληθυσμό του Κοσόβου, ειδικά μετά τον Ιούλιο που άρχισε η αντιπαράθεση, μέρα με τη μέρα γίνεται συνείδηση πως βρίσκεται μπροστά σε ένα σχέδιο σκληρής απομόνωσης. Γι' αυτούς αυτά τα δύο περάσματα έχουν ζωτική σημασία για τις μεταφορές, τις επικοινωνίες και το εμπόριο με τη Σερβία.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ο τρόμος στον δρόμο με τις... τράπεζες Η «επιμεριστική» χρεοκοπία

Του Δημήτρη Μάνου

Όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με τον ορυμαγδό των μέτρων εξόντωσης του λαού έχουν θέσει το ζήτημα της λεγόμενης «επιλεκτικής» ή «συντεταγμένης» χρεοκοπίας που θα αγγίζει -όπως λένε- μέχρι το 50% έως και το 60% του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Ο διεθνής περίγυρος
Η συζήτηση αυτή που διεξάγεται ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και στις ισχυρές περιφερειακές χώρες (και που δεν περιλαμβάνει στους συζητητές το πολιτικό προσωπικό της χώρας παρά μόνο ως προς το σκέλος της εφαρμογής) είναι στην πραγματικότητα κομμάτι μιας παγκόσμιας αναζήτησης τρόπων δραστικού κουρέματος όχι μόνο του χρέους της ευρωζώνης, αλλά του παγκόσμιου χρέους.
Έχει εκφραστεί πολύ έντονα το τελευταίο διάστημα η ισχυρή πιθανότητα μιας επανάκαμψης κρίσης τύπου 2008, δηλαδή μιας νέας κρίσης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η «μετανάστευση» της κρίσης στα κρατικά χρέη απειλεί τις βάσεις του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και το εκθέτει σε ακόμη μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση καθώς έχουν καταναλωθεί τα «καύσιμα» των κρατικών προϋπολογισμών, ενώ από την άλλη η συγκέντρωση ομολόγων που έχουν χάσει την αξία τους επισωρεύει δίπλα στα άδηλης αξίας τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα της κρίσης του 2007-2008 και άλλα κρατικά «χαρτιά». Είναι χαρακτηριστικό ότι οι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν τρεις μεγάλες αμερικάνικες τράπεζες (ανάμεσα τους και τη γνωστή City Group), πράγμα που έθεσε σε σοβαρή αμφισβήτηση τη δυνατότητα της κυβέρνησης Ομπάμα να τις στηρίξει σε συνθήκες «έκτακτης ανάγκης». Η FED προώθησε ακόμη την ανεπανάληπτη οδηγία σε όλες τις αμερικάνικες τράπεζες να δίνονται μηδενικά επιτόκια για καταθέσεις άνω των 50.000 δολαρίων!
Ήδη πολλές τράπεζες και στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις θεωρούνται πια κρατικοποιημένες λόγω της αυξημένης συμμετοχής του δημόσιου τομέα (αυτό αφορά και την Ελλάδα ως ένα βαθμό, συνεπώς ας χαίρονται όσοι τη θεωρούν… ιμπεριαλιστική!).

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Επενδυτικά στρατεύματα κατοχής για να «σωθεί η χώρα»

Την Αθήνα επισκέπτεται συνοδευόμενος από 45 Γερμανούς
επιχειρηματίες ο πρόεδρος των Γερμανών Φιλελεύθερων
και αντι-καγκελάριος κ. Φίλιπ Ρέσλερ

Το… συγκινητικό ενδιαφέρον των Γερμανών βιομηχάνων για τη «διάσωση της Ελλάδα και τη σωτηρία του ελληνικού λαού» κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πρωθυπουργού στην ετήσια συνάντηση τους συνοδεύτηκε από το…καθιερωμένο «ξεβράκωμα» της ελληνικής κυβέρνησης, ώστε να προσελκυστούν ξένες (γερμανικές, εν προκειμένω) επενδύσεις. Ενα «ξεβράκωμα» που γίνεται χωρίς να λογαριάζει ο «εθνοσωτήρας» πρωθυπουργός το πολιτικό (και κοινωνικό) κόστος, εάν θα επανεκλεγεί, αρκεί «να σωθεί η χώρα» (εδώ χειροκροτάμε!).
Τα χειροκροτήματα, ωστόσο, των βιομηχάνων της Γερμανίας αφορούσαν, όχι τις αστειότητες περί «αυτοθυσίας» του Παπανδρέου για τη χώρα, αλλά την άνευ όρων πρόσκληση να επωφεληθεί η γερμανική κεφαλαιοκρατία από το δουλικό εργασιακό καθεστώς που έχει επιβληθεί στη χώρα, από τα πωλητήρια που έχουν εκδοθεί για λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, ακίνητα, ορυκτά και, γενικότερα, το δημόσιο και κοινωνικό πλούτο. Ωστε να θησαυρίσει η γερμανική κεφαλαιοκρατία (που είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας) από τη δυστυχία και την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων με την απεριόριστη άδεια προέλασης των γερμανικών επενδυτικών στρατευμάτων επί ελληνικού εδάφους που εξασφάλισαν από τον «κατοχικό» πρωθυπουργό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Οι κίνδυνοι από τα αδιέξοδα του συστήματος πυκνώνουν Οπλο του λαού, ο μαζικός αγώνας για τη ζωή και το δίκιο του

Τα αδιέξοδα του παγκόσμιου καπιταλιστικού–ιμπεριαλιστικού συστήματος γίνονται ολοένα και πιο ορατά και οι συνέπειες στους λαούς από τις απαντήσεις που δίνει στη γενικευμένη, βαθιά και αθεράπευτη κρίση του ολοένα και πιο οδυνηρές. Ταυτόχρονα όλοι μιλούν για φαύλο κύκλο σε σχέση με τις απαντήσεις, μόνο που αυτός ο φαύλος κύκλος βαθαίνει τόσο το αδιέξοδο του συστήματος όσο και τα δεινά των λαών.
Η περίπτωση της σωτηρίας (βλέπε λεηλασίας) της βαθιάς εξαρτημένης και σφιχτά κλειδωμένης στα γρανάζια του ιμπεριαλισμού χώρας μας είναι ενδεικτική του φαύλου κύκλου και βέβαια με ιδιαίτερα οδυνηρά αποτελέσματα για το λαό μας.

Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί
Ο ορυμαγδός των σφοδρών αντιλαϊκών μέτρων διαγράφει ήδη μια επιταχυνόμενη πορεία συνεχούς δραματικής χειροτέρευσης της ζωής του λαού. Ταυτόχρονα η απειλή για πολύ χειρότερες καταστάσεις επικρέμαται τόσο σαν εκβιασμός για να παίρνονται συνεχώς νέα μέτρα, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, όπως με θράσος συνεχίζουν να λένε, όσο και σαν υπαρκτή πραγματικότητα.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές γίνεται συζήτηση στα επιτελεία των ιμπεριαλιστών για την ανάγκη επιτάχυνσης και βαθέματος του κουρέματος (λένε για 50%) του ελληνικού χρέους. Την ίδια ώρα η Λαγκάρντ από τη Νέα Υόρκη και η Μέρκελ από τη Γερμανία απαιτούν εγγράφως και κυρίως με άμεση εφαρμογή νέα αιματηρά για το λαό μέτρα. Δεν έχουν πει βέβαια ανοιχτά ακόμη -ούτε οι «αντικειμενικές» προβλέψεις του ΚΚΕ το αποκαλύπτουν- πόσο κοστίζει το κούρεμα πάλι βεβαίως στο λαό, μιας και όλοι γνωρίζουν πως κανένας τραπεζίτης, π.χ., δεν θα πεινάσει. Κάποιοι άλλοι μάλιστα από την Αριστερά το λεγόμενο κούρεμα ή διαγραφή του χρέους το έχουν κάνει σημαία τους εδώ και καιρό και είναι ένα θέμα από τη μια πώς μπορεί να αξιοποιηθούν οι αφηγήσεις τους από το σύστημα και από την άλλη πώς αυτοί τουλάχιστον που άλλα εννοούσαν θα διαφοροποιηθούν όταν ενδεχόμενα με τον άλφα ή βήτα τρόπο η πρότασή τους υλοποιηθεί φυσικά με οδυνηρές συνέπειες για το λαό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Θα γίνουμε Αργεντινή;

Μέσα στη λαίλαπα των αντιλαϊκών μέτρων που ανακοινώνει καθημερινά η κυβέρνηση αλλά και στις πιέσεις, εκβιασμούς και ισχυρούς ανταγωνισμούς, ευρωπαίων - Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, ο Ε. Βενιζέλος μιλώντας στη Βουλή λέει ότι «η κρίση δεν είναι αυτή που ζούμε… αλλά η Αργεντινή του 2000, η πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας».
Για πρώτη, ίσως, φορά ένας κορυφαίος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κάνει αναφορά στην Αργεντινή κάτι που απόφευγαν, μέχρι σήμερα, συστηματικά. Οι λόγοι, προφανείς. Η ηγεσία της κυβέρνησης «πετάει το γάντι» στον λαό και τον εκβιάζει ανοικτά. Τον καλεί να υποταχτεί στην αντιλαϊκή λαίλαπα, αλλιώς μας περιμένουν τα… χειρότερα. Η ανεργία, η εξαθλίωση και η πείνα του αργεντίνικου λαού, επακόλουθο της χρεοκοπίας, είναι το φόβητρο-σκιάχτρο που κουνάνε οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστές στους λαούς και στον δικό μας για να τρομοκρατήσουν, να παγώσουν τις αντιδράσεις με στόχο να καταφέρουν τελικά να περάσουν τα αντιλαϊκά τους σχέδια χωρίς τους κινδύνους λαϊκών αγώνων και εξεγέρσεων. Γιατί αν η Αργεντινή φέρνει στη μνήμη φτώχεια και πείνα, φέρνει και ξεσηκωμούς, αλλεπάλληλες πτώσεις κυβερνήσεων, αδυναμία του αστικού πολιτικού συστήματος να ελέγξει τον λαό, παρά το όργιο τρομοκρατίας και τις δολοφονίες που εξαπέλυσε.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η απάντηση δεν είναι: μια ζωή γεμάτη φρίκη ή ένα φρικαλέο τέλος Η απάντηση είναι αγώνας για μια ζωή χωρίς φρίκη

Στον πιο πάνω τίτλο του σημειώματος αυτού, συνοψίζονται τα κατά καιρούς εκβιαστικά διλήμματα με τα οποία απειλούν και τρομοκρατούν τους εργαζόμενους με βασική επιδίωξη να αποδεχτούν τα μέτρα, δηλαδή να ζουν μια ζωή στη φρίκη, για να αποφύγει η χώρα τη χρεοκοπία ή όπως λέγεται ένα φρικαλέο τέλος. Θυμίζει το ανέκδοτο με τον ελέφαντα που τον ρωτάνε τι προτιμάει, την ανηφόρα ή την κατηφόρα, και η απάντηση που δίνει: καλά, χάθηκε ο ίσιος δρόμος; Και ο ίσιος δρόμος για τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία δεν μπορεί να είναι άλλος από τη μαζική του αντίσταση για την ανατροπή αυτής της φρικαλέας κατάστασης που ζει και βιώνει. Αγώνας καθημερινός και μαζικός για μια ζωή χωρίς φρίκη. Αυτό ακριβώς διδάσκει τους λαούς, η ιστορία της δικής τους πάλης. Γιατί λοιπόν θα πρέπει να διαλέξει ο λαός ανάμεσα στη χρεοκοπία της χώρας από τη μια και από την άλλη να ζει σε συνθήκες πείνας και εξαθλίωσης;

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ-Αίτηση για την αναγνώρισή της από τον ΟΗΕ Από τις προσδοκίες στην ιμπεριαλιστική πραγματικότητα Με λαϊκή πάλη θα κατακτηθεί η λεύτερη πατρίδα

Του Τάσου Σαπουνά

Κατατέθηκε την εβδομάδα που πέρασε η αίτηση του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, προς τον ΟΗΕ, για την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους. Εδώ και ένα μήνα περίπου και ενόσω διαφαινόταν πως αυτή η κίνηση θα πραγματοποιούνταν και δεν ήταν απλά μια διαπραγματευτική απειλή, γύρω από αυτήν αναπτύχθηκε μια μεγάλη κινητικότητα ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (με πρώτες τις ΗΠΑ) και χωρών της περιοχής.
Η ερμηνεία της κίνησης αυτής του Αμπάς μπορεί να βασιστεί σε μερικές βασικές παραμέτρους της περιόδου αλλά και της «ανάγνωσής» της από τη Φατάχ. Η πρώτη παράμετρος είναι πως οι αραβικές εξεγέρσεις και η μεταβατικότητα και ρευστότητα που επικρατεί στην περιοχή θεωρήθηκαν από την Παλαιστινιακή Αρχή σαν ευκαιρία για να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει μετά τα συνεχή βαλτώματα των ειρηνευτικών συνομιλιών με το σιωνιστικό Ισραήλ. Που είτε καμώνεται πως συζητά είτε όχι, η ηγεσία του συνεχίζει στη γνωστή ρότα, των εποικισμών, του εμπάργκο στη Γάζα, της μετατροπής της Παλαιστίνης σε μια φυλακή για τους κατοίκους της. Συνομιλίες που είχαν καταστήσει την Παλαιστινιακή Αρχή και τον Αμπάς κόκκινο πανί στα μάτια των Παλαιστινίων, που έβλεπαν τα ολέθρια -για την υπόθεση της Παλαιστίνης- αποτελέσματα του ενδοτισμού απέναντι στο Ισραήλ. Εξάλλου, στο ίδιο φόντο των ελπίδων αλλά και αυταπατών που γέννησαν οι αραβικές εξεγέρσεις έγινε και η συμφωνία Φατάχ-Χαμάς. Η οποία όμως, σημειωτέον, έχει σκαλώσει και δεν περπατά και όχι μόνο λόγω των διαφωνιών των δύο πλευρών αλλά και των πιέσεων και εκβιασμών που ασκήθηκαν στην Παλαιστινιακή Αρχή και τη Φατάχ από τις ΗΠΑ για τη συμφωνία με τους «τρομοκράτες» της Χαμάς.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

...για την απεργία της 5/10

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Ή ΥΠΟΤΑΓΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Αυτό το ερώτημα η πραγματικότητα όλο τον τελευταίο χρόνο το φέρνει διαρκώς μπροστά μας, όλο και πιο έντονα. Τώρα πια δεν μπορεί να υπάρχουν αυταπάτες.
Η κυβέρνηση, όλα τα κόμματα του συστήματος μαζί με τους παρατρεχάμενούς τους, απαιτούν ατελείωτα ιδρώτα, αίμα και δάκρυα να καταβάλλουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία στο λογαριασμό των διεθνών αρπακτικών της ΕΕ και του ΔΝΤ, στις τσέπες των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, του κεφαλαίου.
Μας ζητούν να θυσιάσουμε κάθε δικαίωμα, κάθε στοιχειώδη κατάκτηση της ζωής μας με αντίτιμο την παντοτινή υποδούλωση της χώρας και την μετατροπή κάθε εργαζόμενου σε δούλο. Απαιτούν αδιαμαρτύρητα να συρθούμε στο πυκνό σκοτάδι του εργασιακού- κοινωνικού μεσαίωνα που ήδη στήνουν.
Μόνο που ενώ η οργή μας περισσεύει, της φράζει το δρόμο για να γίνει πράξη η χρόνια παράλυση των σωματείων, η υποταγή των συνδικαλιστικών ηγεσιών που είτε κηρύττουν «παύση αγώνων», είτε επιμηκύνουν τον χρόνο των κινητοποιήσεων ώστε να είναι αποσπασματικές τουφεκιές χωρίς συνέχεια και κλιμάκωση, «κουρεύοντας» έτσι δραστικά τις ελπίδες των εκπαιδευτικών.
ΌΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΘΡΗΝΟΥΜΕ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΟΥΜΕ !

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Οι μαθητές αγωνίζονται ενάντια στο σχολείο του Μνημονίου

Οι μαθητικές καταλήψεις μέχρι στιγμής πλησιάζουν πανελλαδικά τις 700. Οι μαθητές, με μαζική παρουσία στα σχολεία και στις συνελεύσεις τους, αποφασίζουν συλλογικά ενάντια στο σχολείο του Μνημονίου, ενάντια στην πολιτική που θέλει τις οικογένειές τους να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για όσα μέχρι τώρα θεωρούσαμε δεδομένα.
Σε αυτόν τον αγώνα οι μαθητές δέχονται από παντού αφόρητες πιέσεις. Οι διευθυντές των σχολείων έχουν αναλάβει διατεταγμένη υπηρεσία να τους συκοφαντήσουν, να τους απειλήσουν και να τους τρομοκρατήσουν με πρωτοφανείς τρόπους. Οι εισαγγελείς και η αστυνομία έχουν ήδη αρχίσει να ανοίγουν κάποια σχολεία, εφαρμόζοντας την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ανοιχτά ποινικοποιεί τις μαθητικές κινητοποιήσεις. Με αυτά τα δεδομένα, ο αγώνας των μαθητών φαντάζει εξαιρετικά δύσκολος και μοναχικός. Είναι πραγματικά ζητούμενο πόσο θα μπορέσουν οι μαθητές να κρατήσουν τις καταλήψεις τους και μέχρι πού θα τραβήξει την αντιπαράθεση το ίδιο το σύστημα, οι δυνάμεις και οι μηχανισμοί που το υπηρετούν.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Η μάχη ενάντια στην αποσυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος

Καθώς μπαίνουμε στην τέταρτη βδομάδα φοιτητικών κινητοποιήσεων, έχει γίνει πια φανερό ότι λείπουν οι πολιτικοί και οργανωτικοί κινητήρες που θα δώσουν ώθηση στο φοιτητικό κίνημα. Μπόλικη υπερεπαναστατική φρασεολογία, επιμονή ώστε να περάσει το «καπέλο» μας και λίγα έργα. Ηδη ο στόχος της ανατροπής του νόμου-πλαίσιο από «λίγος» και «αμυντικός» φαντάζει ακατόρθωτος αν δεν «πέσει η κυβέρνηση», ενώ φυσιολογικό είναι να υπάρχουν τάσεις απογοήτευσης στον κόσμο του κινήματος.
Σε αγωνιστές, όμως, δεν ταιριάζει ούτε η μοιρολατρία ούτε η απογοήτευση. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις προσπάθησαν και σε αρκετά σημεία πέτυχαν να βάλουν μιά άλλη λογική, αυτή του παρατεταμένου αγώνα, στα όργανα του κινήματος. Δρώντας κοινά με άλλες δυνάμεις και αγωνιστές που θέλουν να ξεπεράσουν τη στασιμότητα, ζύμωσαν όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη την πολιτική τους κατεύθυνση και έδειξαν σε ένα μέρος του κόσμου μια αγωνιστική διέξοδο. Μπορεί να μη φτάνει αυτό ώστε να αναστραφεί το συνολικό κλίμα, αποτελεί όμως στο μέτρο των δυνατοτήτων μας έμπρακτη αμφισβήτηση της λογικής της παραίτησης μέσα στο κίνημα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Όταν το καπέλωμα μπαίνει πάνω από τον στόχο

Την ώρα που στο φοιτητικό κίνημα οι καταλήψεις βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία, θα έλεγε κανείς ότι ο στόχος των δυνάμεων της Αριστεράς θα έπρεπε να είναι η προσπάθεια για την ενίσχυση και τη στήριξη των κινητοποιήσεων. Αντί όμως να ασχοληθούν με το σύστημα που κάνει τα πάντα για να κλείσει τις καταλήψεις, απειλώντας με χαμένες εξεταστικές και εξάμηνα, εμφανίζοντας σε όλα τα ΜΜΕ τους «αγανακτισμένους» αντικαταληψίες φοιτητές, αλλά και «επαναφέροντας στην τάξη» τις κυβερνητικές παρατάξεις και το καθηγητικό κατεστημένο, αυτές οι δυνάμεις μάλλον βάζουν άλλες προτεραιότητες.
Κάνουν λοιπόν τα πάντα για να καπελώσουν το φοιτητικό κίνημα και να μπορέσουν να εμφανίσουν τους εαυτούς τους ως τους εκπροσώπους του. Η καλοστημένη αυτή προσπάθεια ξεκίνησε από την πρώτη βδομάδα των καταλήψεων, όταν το μεγαλύτερο κομμάτι της ΕΑΑΚ μαζί με την ΑΡΕΝ θέλησαν να φτιάξουν ένα όργανο, τάχα συντονισμού, όπου θα μπορούσαν να περάσουν πλήρως την άποψή τους, φιμώνοντας οποιαδήποτε άλλη φωνή, αλλά και να επιβάλουν γραμμές από τα «πάνω» σε κάθε σύλλογο. Αυτή η ιστορία κράτησε τρεις εβδομάδες, που οι «εκπρόσωποι» των φοιτητικών συλλόγων συζητούσαν κεντρικά μόνο αυτό το ζήτημα, αφήνοντας εκτός οποιοδήποτε άλλο θέμα, αποπροσανατολίζοντας ουσιαστικά ολόκληρο το κίνημα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 5 ΟΚΤΩΒΡΗ!

Κανένας απολυμένος – Κανένας «έφεδρος»!

Μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Με μανία που ξεπερνά κάθε προηγούμενο η κυβέρνηση και η Τρόικα εφορμούν πάνω στο πλέον βασικό δικαίωμα των εργαζομένων, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ. Προχωρούν άμεσα, μέχρι το τέλος του χρόνου, σε 30.000 απολύσεις εργαζομένων στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τόσους απαιτούν τα συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών και των ντόπιων υποτακτικών τους. Και έπεται συνέχεια τα επόμενα χρόνια, μέχρι να φτάσουν οι απολυμένοι τις 200.000.
Η καταστροφή της πλέον παραγωγικής δύναμης, της ανθρώπινης εργασίας, δείχνει τον τρόπο λειτουργίας του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος σε συνθήκες κρίσης. Τα ''νομικά κωλύματα'' για την συνταγματικότητα ή μη της λεγόμενης εργασιακής εφεδρείας απλώς φανερώνουν τις πραγματικές προθέσεις τους για ΑΜΕΣΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ χωρίς κανένα «προ-στάδιο». Ας φανταστεί ο καθένας τι θα σημαίνει νοσοκομεία χωρίς νοσοκόμες, σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς, δήμοι χωρίς καθαριστές κ.λπ. Και πολύ περισσότερο την απειλή της ίδιας της ζωής δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που θα προστεθούν στον καιάδα του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων και μισοανέργων στη χώρα μας.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

“Εργασιακή εφεδρεία” και απολύσεις στο Δημόσιο Τα πάντα στο κεφάλαιο και στους τροϊκανούς αφέντες τους

Τελικά, πόσοι θα είναι οι υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα που συγκεντρώνει 900.000 εργαζόμενους (όπως μας λένε) που θα απολυθούν είτε σαν υπεράριθμοι είτε σαν αποτέλεσμα κλεισίματος ή συγχωνεύσεων οργανισμών; Πόσοι επίσης θα είναι εκείνοι που θα μπουν σε προσωρινή “εργασιακή εφεδρεία” και στη συνέχεια θα πάρουν το δρόμο της απόλυσης; Ποια από τα πιο πάνω θα πραγματοποιηθούν τους αμέσως επόμενους μήνες και ποια τον επόμενο ή τα επόμενα χρόνια; Οι βασικοί παράγοντες του συστήματος, η ντόπια μεγαλοαστική τάξη δηλαδή και το κυρίαρχο αστικό πολιτικό προσωπικό έχουν αποφανθεί. Το ίδιο έχουν κάνει και τα μεγάλα ξένα αφεντικά τους μέσω των διαφόρων οργανισμών που συγκροτούν. Εχουν όλοι οι παραπάνω παράγοντες αποφασίσει ότι θέλουν ένα μικρό και ευέλικτο κράτος, που δεν πρέπει να ξεπερνάει τις 300.000, άντε και να κάνουν και κάποιο σκόντο και να καταλήξουν λίγο πιο πάνω. Αυτός είναι ο στόχος τους και αυτό ακριβώς επιδιώκουν και αυτό δεν προέκυψε το τελευταίο διάστημα αλλά πολύ πιο πριν. Το πρόβλημά τους δεν είναι αν μπουν στην εργασιακή εφεδρεία άμεσα 30.000 εργαζόμενοι ή 50.000 την επόμενη χρονιά ή αν απολυθούν άμεσα ή λίγο αργότερα κάποιες χιλιάδες εργαζόμενοι.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Λεηλατούν εφάπαξ και συντάξεις

Φωτιά είναι οι περικοπές που θα γίνουν στο εφάπαξ με τις μειώσεις να ξεκινούν από το 20% και να φτάνουν στο 30%. Οι περικοπές θα γίνουν την 1η Νοέμβρη στα ταμεία των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στη ΔΕΗ και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι ασφαλιστικοί φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Πρόκειται για ένα ακόμη βάναυσο μέτρο που συμπληρώνει τα υπόλοιπα που έχουν ανακοινωθεί. Περικοπές θα γίνουν επίσης τόσο στις κύριες συντάξεις όσο και στις επικουρικές. Η κυβέρνηση το καλοκαίρι είχε περάσει ρύθμιση με βάση την οποία το εφάπαξ μειωνόταν κατά 10% στο ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων και κατά 15% στη ΔΕΗ. Τώρα αυτή η ρύθμιση αλλάζει και ορίζονται νέα ποσοστά από 20 έως 30% που θα αντικαταστήσουν τα προηγούμενα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σύσκεψη ΚΚΕ(μ-λ) 17-18 Σεπτέμβρη Με τόλμη και αποφασιστικότητα Για την ενίσχυση της κομμουνιστικής τάσης στο κίνημα Για το προχώρημα της κοινής δράσης Για την ανασυγκρότηση του κινήματος

Όπως ήταν φυσικό, η σύσκεψη χρωματίστηκε από τους πολλούς και σοβαρούς κινδύνους που απειλούν τον λαό μας και τους υπόλοιπους λαούς της γειτονιάς, από την παρόξυνση της καπιταλιστικής βάρβαρης επίθεσης και του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού.
Η σύσκεψη συνέπεσε με μια περίοδο που το σύστημα παγκόσμια και ευρωπαϊκά επιχειρεί με λυσσασμένο τρόπο να διαχειριστεί την κρίση του, τα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του, με κοινό παρονομαστή στην προσπάθειά του τα απανωτά χτυπήματα στους λαούς και στην εργατική τάξη. Ειδικά για τη χώρα μας, που μαζί με άλλες χώρες της ευρωπαϊκής Μεσογείου έχουν εξελιχθεί στον αδύναμο κρίκο της λεγόμενης ΕΕ, τα κύματα της επίθεσης διαδέχονται με ραγδαία ταχύτητα το ένα το άλλο.
Η χώρα μας, με πολλές θηλιές στον λαιμό, και ο λαός στο κρεβάτι του Προκρούστη, ιδιαίτερα μετά την αρνητική εξέλιξη γι' αυτόν με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, και παρά τη μεγάλη αντίστασή του, απειλούνται σοβαρά από τις ορέξεις του μεγάλου κεφαλαίου και τις λυκοσυμμαχίες των ιμπεριαλιστών στο πλαίσιο του ΔΝΤ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Αν θέλουμε λοιπόν να περιγράψουμε σε αδρές γραμμές τη φάση που περνάμε και θα συνεχίσουμε να διανύουμε, θα τη χαρακτηρίζαμε φάση που οι από πάνω δεν μπορούν να φέρουν πια βόλτα τους από κάτω, και οι από κάτω αγανακτούν όλο και πιο έντονα και πιο έμπρακτα με την πολιτική των από πάνω.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »